Ostry zespół wieńcowy: co to jest, oznaki, objawy, leczenie

Co to jest ostry zespół wieńcowy?

Ostry zespół wieńcowy (ACS) oznacza grupa objawów klinicznych zdeterminowanych ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego (choroba niedokrwienna serca), czyli nagłe i krytyczne zmniejszenie przepływu krwi w tkance serca.

Najczęstszą przyczyną tego nagłego spadku przepływu krwi jest pęknięcie lub erozja „wrażliwej” tętnicy wieńcowej blaszka miażdżycowa, po której następuje akumulacja płytek krwi i nakładanie się zakrzepów, a następnie zmniejszenie lub zatrzymanie przepływu krwi.

Epidemiologia

Choroba sercowo-naczyniowa jest główną przyczyną zgonów i zachorowalności w krajach zachodnich; ich rozpowszechnienie stopniowo wzrasta ze względu na wzrost średniej długości życia.

Szacuje się, że za rok więcej 135 000 osób cierpiał na chorobę wieńcową serca, na którą zmarło 45 000 z nich.

Patogeneza (mechanizm powstawania i rozwoju choroby)

Miażdżycowa choroba wieńcowa (przewlekła zmiana w tętnicach wieńcowych) to postępujący proces charakteryzujący się pojawieniem się blaszek miażdżycowych.

W normalnych warunkach wewnętrzna powierzchnia tętnic jest gładka; kiedy cholesterol odkłada się na ściankach wewnętrznych formuje się blaszka miażdżycowaktóre mogą z czasem rosnąć (stabilna płytka nazębna).

Kiedy powierzchnia tablicy rozdarty (podatna płytka nazębna), strumień krwi wchodzi w kontakt z zawartością samej płytki nazębnej, uruchamiając procesy koagulacja i aktywacja płytek krwi z późniejszym tworzeniem skrzepliny, co powoduje blokadę lub subokluzję tętnice, utrudnianie przepływu krwi a tym samym dostarczanie tlenu i substratów do sproszkowanego mięśnia sercowego.

Gdy tętnica zakrzepowa jest całkowicie zamkniętym naczyniem nasierdziowym, około zaczyna się za 15 minut Pikantny zawał mięśnia sercowegozaczynając od wsierdzia, a kończąc na nasierdziu; jeśli przeważają zjawiska płytkowe i tętnica jest częściowo zatkana, to niestabilna dusznica.

Stopień niedokrwienia zależy również od obecności lub braku działań niepożądanych i zużycia tlenu przez mięsień sercowy.

Klasyfikacja

Ostre zespoły wieńcowe można klasyfikować według stopnia i czasu trwania zwężenia/niedrożności oraz ilości tkanki mięśnia sercowego przechodzącej w martwicę na następujących obrazach klinicznych:

• Niestabilna dusznica bolesna: Jest to ostre niedokrwienie mięśnia sercowego bez znaczącej martwicy mięśnia sercowego.
• Ostry zawał mięśnia sercowego bez podnoszenia człon NS (zawał mięśnia sercowego bez uniesienia Odcinek ST, STEMI): obraz mniej ciężkiego zawału z powodu ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego związanego z martwicą mięśnia sercowego podwsierdziowego; w tym przypadku wskaźniki martwicy są wyższe niż normalnie.
• Ostry zawał mięśnia sercowego z uniesieniem człon NS (podwyższony zawał mięśnia sercowego Odcinek ST, STEMI): najcięższy obraz zawału serca; jest to spowodowane ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego związanym z martwicą mięśnia sercowego pełnej grubości, ze znacznym wzrostem częstości występowania martwicy.

Przyczyny i czynniki ryzyka ostrego zespołu wieńcowego

Główne przyczyny i czynniki ryzyka to:

• Dziedziczność: Rodzice lub rodzeństwo z chorobą wieńcową zwiększają ryzyko wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego.
• Piętro: u mężczyzn występuje częściej niedokrwienie serca, ale tylko w porównaniu z kobietami w wieku rozrodczym estrogeny działają ochronnie przed tą chorobą; Z drugiej strony kobiety po menopauzie mają takie samo ryzyko jak mężczyźni.
• Wiek: Ostry zespół wieńcowy występuje zwykle po 45 roku życia.
• Palenie: wśród nałogowych palaczy (powyżej 15 papierosów dziennie) w wieku od 45 do 54 lat ryzyko zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca oszacowano trzykrotnie wyżej niż wśród niepalących; wynika to zarówno z bezpośredniego narażenia na sam dym, jak i ze zmniejszenia tolerancji wysiłku.
• Nadciśnienie tętnicze: Oznaczanie ciśnienia krwi równego lub większego niż 140 mm Hg. maksymalne (skurczowe) ciśnienie i 90 mm Hg. minimalne (rozkurczowe) ciśnienie.
• Cukrzyca.
• Otyłość: jest chorobą przewlekłą charakteryzującą się co najmniej jednym z następujących parametrów: wskaźnik masy ciała – BMI = 30 kg/m² - masa ciała powyżej 30% w stosunku do wagi idealnej - pomiar plyometryczny wartości powyżej percentyla 95°. Otyłość centralna lub brzuszna wiąże się ze zwiększonym ryzykiem choroby wieńcowej.
• Hipercholesterolemia: w szczególności wysoki poziom lipoproteiny o małej gęstości (LDL), niski poziom lipoproteiny o dużej gęstości (HDL) oraz stosunek LDL/HDL > 3.
• Hiperhomocysteinemia: Nadmierna obecność homocysteiny we krwi (prawidłowe wartości: <13 μmol/L) jest uważana za ważny i niezależny czynnik ryzyka chorób układu krążenia. Sprzyja temu niezdrowa dieta: dieta bogata w tłuszcze.
• Siedzący tryb życia: słaba aktywność fizyczna.
• Niespokojne, nerwowe życie.

Objawy i oznaki

Głównym objawem ostrych zespołów wieńcowych jest ból w klatce piersiowej. Zgłaszano ból o cechach przygnębiających i zaciskających, takich jak ucisk, ciężkość, duszenie i ból w klatce piersiowej.

Najczęściej wymienianym miejscem jest strona zamostkowa, która ma wpływ na nadbrzusze, lewa ręka (strona łokcia), bark, szyja, szczęka, plecy i prawa ręka.

Jeśli czas trwania bólu wynosi mniej niż 20 minutjest to zwykle niestabilna dusznica bolesna; jeśli zamiast tego czas trwania objawów bólowych przekracza 20 minutprawdopodobnie jest to zawał serca, czyli martwica mięśnia sercowego; jeśli ból utrzymuje się przez kilka godzin ze zmiennym natężeniem, może to być zawał mięśnia sercowego z martwicą ściany (STEMI).

Ponadto pacjent może narzekać duszność (zwykle związane z atak serca). Z bólem wiążą się również objawy neurowegetatywne, takie jak:

• mdłości;
• wymiociny;
• zimne poty;
• skrajne wyczerpanie;
• uczucie bólu.

W 30% przypadków, zwłaszcza u diabetyków lub osób starszych, objawy neurowegetatywne mogą występować przy braku bólu. W niektórych przypadkach możliwy jest ostry zespół wieńcowy bez bólu: dla tych pacjentów diagnoza jest dokonywana retrospektywnie, podczas badań instrumentalnych, takich jak EKG, scyntygrafia lub echokardiografiaktóre ujawniają martwicę tkanek.

Diagnostyka

Rozpoznanie ostrego zespołu wieńcowego opiera się na zebraniu anamnestycznym, symptomatologii, przedstawione przez pacjenta, EKG i badania krwi do badania enzymów, wskaźników martwica serca. Badania te są potrzebne do rozróżnienia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. (STEMI) od pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) i innych pacjentów z niestabilną dusznica bolesna.

• Objawy: dzięki tzw. „ocenie bólu w klatce piersiowej” można ocenić, czy ból w klatce piersiowej jest związany, czy nie niewydolność serca, jego zastosowanie obejmuje przypisanie oszacowania do lokalizacji, charakteru, napromieniowania bólu i wszelkich powiązanych objawów.
• Elektrokardiogram (EKG): Odgrywa fundamentalną rolę w diagnostyce ostrych zespołów wieńcowych. EKG pozwala zdiagnozować zawał serca, ale także przybliżone jego położenie i rozszerzenie. Elektrokardiogram w STEMI, charakteryzujący się zmianą EKG w zawale przezściennym, tj. o na całej grubości mięśnia sercowego, to uniesienie odcinka ST > 1 mm z wybrzuszeniem skierowanym w górę. Pojawienie się patologicznych fal Q. Elektrokardiogram dla STEMI i niestabilnej dławicy piersiowej, charakterystyczną zmianą w EKG, w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej lub STEMI, jest odejmowanie odcinka ST > 1 mm.
• Badanie krwi. Komórki serca (miocyty), gdy ulegają martwicy, uwalniają określone substancje (enzymy lub białka), które można wykryć i zmierzyć we krwi, których wielokrotne dawkowanie może zapewnić fundamentalne wyniki kliniczne wskazania. Najczęściej używane enzymy:
  • Troponina (Tn): Jest to bardzo czuły marker kardiologiczny. W przypadku zawału mięśnia sercowego troponina T wzrasta w surowicy po 2–4 godzinach od wystąpienia objawów, z najwyższym szczytem po 8–12 godzinach, utrzymującym się na wysokim poziomie do około 14 dni.
  • Kinaza kreatynowa CK-MB: marker martwicy serca; jego wartości są wysokie około 3-8 godzin po wystąpieniu bólu. Może pozostać wykrywalny przez długi czas.
  • Dehydrogenaza mleczanowa (LDH): przydatna w diagnostyce zawału mięśnia sercowego, gdy pacjent spóźnia się obserwacji, ponieważ jej maksymalny szczyt występuje po 4-5 dniach, a wartość pozostaje wysoka podczas 15-20 dni. Aminotransferaza asparaginianowa: szczyt widoczny po 36 godzinach, wraca do normy po 5-6 dniach.
  • Mioglobina: Jest to bardzo wczesny marker martwicy serca, który można prześledzić kilka godzin po wystąpieniu objawów, osiągając szczyt po 4-12 godzinach i powracający do normy po około 24 godzinach.

Leczenie ostrego zespołu wieńcowego

Leczenie ostrych zespołów wieńcowych polega na stosowaniu wielu leków:

• wtrysk tlenu,
• środki przeciwbólowe,
• przeciwpłytkowe,
• antykoagulanty,
• beta-blokery,
• inhibitory ACE,
• antagoniści wapnia.

Pacjenci z zawałem mięśnia sercowego pełnej grubości martwicy (STEMI) również muszą szybko przywrócić przepływ krwi do zablokowanej tętnicy wieńcowej: można to zrobić za pomocą terapia fibrynolityczna lub przezskórna rewaskularyzacja wieńcowa: przez angioplastykę naczyń wieńcowych, to znaczy przez mechaniczną rekanalizację z lub bez implantu stentu naczynia odpowiedzialnego za zawał.

Przezskórna przezświetlna angioplastyka wieńcowa (PTCA – przezskórna angioplastyka wieńcowa lub PCI – przezskórna interwencja wieńcowa) jest interwencyjny zabieg kardiologiczny, który można wykorzystać do ponownej analizy większości zwężenie tętnicy wieńcowej.

Angioplastyka poprzedza i jest związana z koronarografią, która umożliwia wizualizację tętnic wieńcowych. Polega na użyciu cienkiego cewnika, który jest wprowadzany przez tętnicę docierającą do serca. Na końcu cewnika znajduje się balon (balon), który jest umieszczony (pod kontrolą rentgenowską) pośrodku zwężenie tętnicy wieńcowej, a następnie napompowane w celu skompresowania złogów płytki nazębnej w tętnicy wieńcowej, a tym samym naprawy przepływ krwi.

Podczas zabiegu można umieścić stenty wieńcowe, czyli „rozciągliwe” kanaliki w metalowej siatce, które pozostawia się do podtrzymania tętnicy. Stosowane są również stenty lekowe, które oprócz tego, że stanowią podporę strukturalną dla tętnicy wieńcowej, posiadają powłokę leku, która pomaga zapobiegać restenozy naczyniowej. Kardiolog opowie ci więcej o tych procedurach.

Profilaktyka i zalecenia

Wprowadzając zdrowy tryb życia, możesz znacząco przyczynić się do zmniejszenia niektórych czynników ryzyka związanych z ostrymi zespołami wieńcowymi i związanymi z nimi choroba niedokrwienna serca. Wskazane jest przestrzeganie następujących zaleceń:

• Rzuć palenie;
• ograniczyć spożycie alkoholu;
• Ćwicz regularnie. Aby zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, zaleca się podejmowanie umiarkowanej aktywności fizycznej, takiej jak spacery, przez co najmniej 30 minut dziennie i co najmniej 5 dni w tygodniu;
• odchudzanie i utrzymanie wagi. Celem jest osiągnięcie wskaźnika masy ciała (BMI) na poziomie 18,5 – 24,9 kg/m²;
• Zdrowa dieta: Utrzymuj spożycie owoców i warzyw, unikając nadmiernego spożycia czerwonego mięsa; w szczególności ograniczyć spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych i wprowadzić do diety wielonienasycone kwasy tłuszczowe;
• trzymaj stres w ryzach.

Szczególną uwagę należy zwrócić na profilaktykę u pacjentów, którzy są zaznajomieni z wczesną chorobą wieńcową lub cierpią na choroby, które mogą być związane z problemami z sercem, takie jak nadciśnienie tętniczehiperlipidemia, cukrzyca.

Ważne jest przestrzeganie wskazań i terapii farmakologicznej sugerowanej przez lekarza, aby zmniejszyć ryzyko poważnych powikłań.