Omdlenie (omdlenie): co to jest, przyczyny, leczenie

Co to jest omdlenie?

Stan omdlenia (omdlenie lub omdlenia) to stan o nagłym początku charakteryzujący się krótkotrwałą utratą przytomności. Występuje w wyniku zmniejszenia przepływu krwi w mózgu i towarzyszy mu zahamowanie odruchów, zaburzenia w układzie wegetatywno-naczyniowym.

Omdlenie to reakcja ochronna mózgu w sytuacji ostrego braku tlenu. Stan trwa zwykle około 5-10 minut.

Pierwszy opis omdlenia podał starożytny lekarz Areteusz. „Sincopa” po grecku oznacza „kabinę”, ta nazwa z Kapadocji (terytorium współczesnej Turcji) dotarła ostatecznie do Nowego Orleanu, stając się określeniem rytmu muzyki jazzowej.

Objawy omdlenia

Zwykły czas trwania omdlenia to 5-10 minut, w rzadkich sytuacjach wzrasta do pół godziny.

We wszystkich przypadkach proces jest podzielony w 3 etapach, który może być mniej lub bardziej wyraźny: okres prekursorów, bezpośrednio omdlenia, okres zdrowienia.

• Zawroty głowy (okres prekursorowy):
  • zawroty głowy, nudności, uczucie kołysania się wokół przedmiotów i podłogi;
  • muchy, zawroty głowy, kręgi przed oczami;
  • brak powietrza, poważne osłabienie;
  • bladość naskórka twarzy;
  • drętwienie kończyn;
  • zwiększona potliwość;
  • hałas w uszach.
• Półomdlały:
  • obniżenie ciśnienia krwi (PIEKŁO);
  • całkowite rozluźnienie mięśni;
  • puls jest słabo wyczuwalny, nitkowaty;
  • płytkie oddychanie;
  • naskórek o jasnoszarym, popielatym odcieniu;
  • spadek wszystkich stereotypowych odruchów, źrenice są rozszerzone, słabo reagują na światło;
  • przy głębokim zaburzeniu świadomości mogą rozwinąć się skurcze mięśni, a także spontaniczne akty defekacji i oddawania moczu;
  • upadek w przypadku utraty przytomności może spowodować obrażenia.
• Stan pourodzeniowy (okres rekonwalescencji):
  • pozostaje obniżone ciśnienie krwi;
  • zawroty głowy;
  • zbyt szybkie przejście do pozycji pionowej może sprowokować drugi atak;
  • suchość w ustach, bladość;
  • trwa od kilku minut do 2 godzin, stopniowo prowadzi do całkowitego przywrócenia świadomości;
  • słabość, uczucie słabości, brak pewności w ruchach.

Przy pierwszych oznakach stanu przedomdleniowego należy natychmiast usiąść z opuszczoną głową lub zająć pozycję leżącą. W ten sposób można uniknąć utraty przytomności i obrażeń spowodowanych upadkiem.

Przyczyny omdlenia niskiego ciśnienia krwi

Niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi) jest główną przyczyną omdleń, zawrotów głowy i senności. U osób cierpiących na niskie ciśnienie krwi procesy zwężania i rozszerzania naczyń zachodzą wolniej niż normalnie.

Z powodu głodu tlenu narządy i układy wewnętrzne nie są w stanie normalnie funkcjonować. W tym przypadku zaburzenia krążenia i nieprawidłowe napięcie naczyniowe prowadzą do osłabienia organizmu.

Do jakiego poziomu ciśnienie krwi (BP) powinno gwałtownie spaść, aby osoba straciła przytomność:

• przy normalnym ciśnieniu krwi odczyty tonometru wynoszą 120/80 mm Hg. Sztuka .;
• nieznacznie obniżone ciśnienie krwi - 90/60 - 115/70;
• jeśli dolny wskaźnik gwałtownie spadnie o więcej niż dziesięć mm Hg. Art., a góra - o dwadzieścia mm Hg. Art., może wystąpić omdlenie.

Utrata przytomności w sytuacji niskiego ciśnienia krwi jest zjawiskiem powszechnym, z jakim borykają się wszystkie kategorie populacji, niezależnie od wieku i diagnozy.

Czynniki powodujące omdlenie z niedociśnieniem:

• szok bólowy;
• ciężka utrata krwi;
• ostre przyjęcie wyprostowanej pozycji;
• przyjmowanie leków wpływających na ciśnienie krwi;
• choroby układu sercowo-naczyniowego;
• choroby mózgu;
• cukrzyca;
• odwodnienie;
• przegrzanie organizmu;
• ciąża;
• stres, przepracowanie, depresja;
• infekcja, alergia;

Jaki rodzaj omdlenia występuje przy niskim ciśnieniu krwi?

Niskie ciśnienie krwi przyczynia się do następujących rodzajów omdleń:

• anemiczny - występuje z powodu znacznego spadek zawartości hemoglobiny we krwi z niedoborem żelaza, utratą krwi, niedoborem witamin;
• sytuacyjny - Spowodowane wysiłkiem fizycznym, oddawaniem moczu, nurkowaniem lub kaszlem z powodu zwiększonego ciśnienia w klatce piersiowej;
• wazowagalski - to reakcja organizmu na stres (strach, ból, hemofobia itp.). Połowa wszystkich omdleń dotyczy tego omdlenia.

Przyczyny omdlenia nadciśnienia tętniczego

Nadciśnienie (nadciśnienie tętnicze) jest również częstą przyczyną utraty przytomności, ponieważ organizm pacjenta jest w stanie ciągłego głodu tlenu.

U osób cierpiących na nadciśnienie ściany naczyń krwionośnych pogrubiają się i tracą elastyczność, obciążenie serca, pogarsza się krążenie krwi i odżywianie mózgu, mięsień sercowy zaczyna pracować przerwy.

Czynniki prowadzące do omdlenia nadciśnienia tętniczego:

• nadmierny stres emocjonalny;
• kryzys nadciśnieniowygdy dana osoba ma ból w klatce piersiowej, przyspieszone tętno, zaburzenie układu oddechowego;
• fizyczne przeciążenie.

Jakie są wskaźniki wysokiego ciśnienia krwi, które mogą powodować omdlenia?

W obecności nadciśnienia utrata przytomności może wywołać gwałtowny skok ciśnienia krwi, zarówno w górę, jak i w dół do normy.

Wzrost ciśnienia może wywołać pojawienie się niedoboru tlenu w mózgu, nie zawsze prowadzi to do omdlenia, ale wpływa na pogorszenie stanu organizmu.

Przy gwałtownym spadku ciśnienia do ogólnej normy osoba z nadciśnieniem może stracić przytomność z powodu dużej ilości tlenu, który dostał się do mózgu.

Zasłabnięcie ze zmianami ciśnienia krwi trwa zwykle do 8 minut. Z reguły, aby stan wrócił do normy, wystarczy 2-3 minuty. Zwykle takie zaklęcie omdlenia nie prowadzi do negatywnych konsekwencji, z wyjątkiem możliwych obrażeń spowodowanych upadkiem.

Objawy poprzedzające utratę przytomności:

• przyspieszone tętno;
• nudności, dreszcze;
• gwałtowny wzrost pocenia się i zaczerwienienia naskórka;
• bół głowy;
• hałas w uszach;
• ciemnienie w oczach;
• dezorientacja w przestrzeni.

Nagły wzrost ciśnienia może prowadzić do omdlenia i wywołać krwotok mózgowy lub zawał serca. Regularne monitorowanie poziomu ciśnienia krwi i monitorowanie przez specjalistów pomoże uniknąć ryzyka i niepożądanych powikłań!

Którzy ludzie najprawdopodobniej zemdleją?

Niedobór tlenu jest niezwykle dotkliwie odczuwany przez korę mózgową, w wyniku czego dochodzi do omdlenia.

Oprócz niskiego i wysokiego ciśnienia krwi istnieje wiele innych przyczyn, które prowadzą do omdlenia:

• patologia układu sercowo-naczyniowego, płuc;
• Poważny uraz mózgu;
• bolesny, zakaźny wstrząs toksyczny;
• choroby żołądka i 12-dwunastnica;
• zapalenie trzustki;
• mocznica;
• niewydolność nerek;
• ciąża i miesiączka krwawienie u kobiet;
• szybki wzrost u nastolatków;
• przedawkowanie niektórych leków;
• choroba psychiczna, nadmierna wrażliwość;
• głód.

Omdlenie nie jest chorobą, ale sygnałem poważnej awarii organizmu. Przy pomocy specjalistów konieczne jest zidentyfikowanie pierwotnej przyczyny i walka z nią, a nie z utratą przytomności.

Kiedy powinienem iść do lekarza?

Z reguły przyczyny utraty przytomności w wielu przypadkach są całkiem zrozumiałe i niegroźne, możesz podjąć środki, aby zapobiec takim sytuacjom. Istnieją jednak markery wskazujące na potrzebę natychmiastowej pomocy lekarskiej:

• omdlenia są częste i trwają dłużej niż 2 minuty;
• przed utratą przytomności odnotowano ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca;
• uraz doznał podczas omdlenia;
• mimowolne wypróżnienie lub oddawanie moczu nastąpiło w stanie nieprzytomności;
• obecność patologii układu sercowo-naczyniowego;
• ciąża;
• cukrzyca;
• pierwsze omdlenie miało miejsce w wieku powyżej 40 lat.

Na podstawie wyników analiz i badań lekarskich specjalista zidentyfikuje przyczyna omdlenia i przepisać odpowiednie leczenie. To jedyny sposób na uniknięcie negatywnych konsekwencji!

Działania na omdlenia (pierwsza pomoc)

Udzielenie pierwszej pomocy w takich sytuacjach nie wymaga umiejętności medycznych, ale pomoże w utrzymaniu zdrowia ofiary:

• przy pierwszych oznakach utraty przytomności, jeśli to możliwe, zapobiec lub złagodzić upadek;
• połóż upadłego tak, aby nogi znajdowały się powyżej poziomu głowy, aby poprawić ukrwienie;
• rozpiąć obcisłą odzież;
• zapewnić dostęp do świeżego powietrza;
• przynieś do nosa bawełniany wacik zwilżony roztworem amoniaku;
• spryskaj twarz wodą;
• monitorować oddychanie i puls, pożądane jest zmierzenie ciśnienia krwi;
• kiedy ofiara się budzi, musi pozostać w pozycji poziomej przez 10-30 minut;
• pomoc medyczna będzie potrzebna, jeśli chodzi o dziecko lub osobę starszą, jeśli pacjent nie odzyska przytomności, ale także jeśli inni wiedzą, że dana osoba ma poważną chorobę, występują drgawki lub utrata oddechowy.

W przypadku, gdy sam poczujesz objawy zbliżającego się omdlenia, przyjmij pozycję poziomą, podnosząc nogi wyżej lub usiądź z głową w dół między kolanami.

Zapewni to lepszy przepływ krwi do mózgu. Dodatkowo możesz mocno ścisnąć dłonią piłkę tenisową lub inny przedmiot o odpowiedniej wielkości i trzymać tak długo, jak to możliwe, to zadanie wspomoże świadomość, nie pozwalając jej się zgubić.

Jeśli omdlenia nie da się uniknąć, nie wstawaj od razu po przebudzeniu, daj sobie czas na regenerację.

Omdlenie jest zawsze powodem udzielenia pierwszej pomocy, a następnie obowiązkowej wizyty u lekarza.

Profilaktyka i zalecenia

Nawet zdrowi ludzie mogą na krótko stracić przytomność w wyniku skoku ciśnienia, dlatego istnieją ogólne zalecenia dotyczące rozwiązania problemu:

• unikaj stresu emocjonalnego, stresujących sytuacji;
• prowadzić aktywny tryb życia, ale unikać fizycznego przeciążenia;
• przestrzegaj zasad zdrowej diety, utrzymuj bilans wodny;
• odmówić złych nawyków;
• upewnij się, że masz wystarczająco dużo snu i przestrzegaj codziennego schematu;
• nie zmieniaj zbyt gwałtownie pozycji ciała;
• nie wychodzić z domu bez leków przepisanych przez lekarza;
• nie ignoruj ​​objawów oszołomienia.

W wielu środkach zapobiegających omdleniu przede wszystkim należy unikać sytuacji, które mogą je powodować. Terminowe wykrywanie i leczenie chorób - głównych przyczyn pojawienia się omdlenia - prowadzi do dobrych wyników. Konieczna jest również kontrola poziomu ciśnienia krwi.

Stan omdlenia jest dość niebezpieczny, ponieważ towarzyszy mu głód tlenu we wszystkich układach ciała. Jeśli okresowo mdlejesz, udaj się do lekarza na badanie, aby wykluczyć choroby zagrażające życiu.