Migotanie przedsionków: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest migotanie przedsionków?

Migotanie przedsionków Jest zaburzeniem rytmu serca (migotanie przedsionków), w którym przedsionki tracą zdolność do normalnego skurczu, zamiast tego drgają asynchronicznie. Ten stan jest również nazywany migotanie przedsionków (AF), w którym kurczą się tylko niektóre grupy włókien mięśniowych.

Ryzyko migotania przedsionków wzrasta wraz z wiekiem. Pomimo tego, że zarówno kobiety, jak i mężczyźni są narażeni na tę chorobę, najbardziej podatna jest płeć męska. Poniżej znajdują się przykłady dźwięków impulsowych.

Głównym niebezpieczeństwem migotania przedsionków jest zwiększone ryzyko zawał mięśnia sercowego, udar i inne patologie układu sercowo-naczyniowego (układu narządów, w których krąży krew).

W czasie migotania przedsionków krew zalega w sercu, tworzą się skrzepy krwi (zakrzepy). Po przywróceniu tętna skrzepy krwi przemieszczają się po całym ciele i mogą zatykać naczynia krwionośne.

Najczęściej skrzepy krwi wywołują naruszenie krążenia mózgowego, co prowadzi do udaru. Gdy naczynia jelitowe są zablokowane, może wystąpić martwica (śmierć) narządu, co pociąga za sobą konsekwencje zagrażające życiu.

Częstość występowania patologii jest wyższa w starszych grupach wiekowych – np. w wieku 60 lat migotanie przedsionków występuje u 6% populacji i u 8% osób powyżej 80. roku życia, głównie u mężczyzn, 1,7 razy częściej niż w kobiety.

Przyczyny migotania przedsionków

Za przyczynę migotania przedsionków uważa się zmiany strukturalne w tkankach serca, które wpływają na przewodnictwo elektryczne włókien mięśniowych.

Następujące czynniki mogą wywołać atak arytmii:

• organiczne patologie serca, wady wrodzone i wcześniejsze operacje;
• wysokie ciśnienie krwi lub wysoki poziom cholesterolu;
• wiek 60 lat i więcej;
• naruszenie dopływu krwi do serca - głód tlenu w tkankach prowadzi do zakłócenia funkcji węzła zatokowego i innych ważnych części serca;
• guzopodobne formacje w sercu - łagodne i inne nowotwory zakłócają przewodzenie impulsów elektrycznych, co wywołuje migotanie przedsionków;
• niektóre choroby, w szczególności choroba tarczycy oraz cukrzyca, stwarzają zwiększone ryzyko rozwoju arytmii;
• złe nawyki - palenie i nadużywanie alkoholu; wyczerpanie mięśnia sercowego z powodu przewlekłego zatrucia alkoholem - dystrofia mięśnia sercowego;
• nadciśnienie (zasadnicze nadciśnienie);
• choroba wieńcowa serca (Choroba niedokrwienna serca), reumatyzm kiery;
• zaburzenia równowagi elektrolitowej w wyniku niedoboru potas i magnez;
• otyłość jest również wyzwalaczem chorób sercowo-naczyniowych;
• wegetatywna dystonia naczyniowa (VVD).

Zwykle przyczyną migotania przedsionków są całkowicie normalne obciążenia - obfita kolacja, filiżanka mocnej kawy lub kieliszek mocnego alkoholu.

Migotanie przedsionków może wystąpić po silnym stresie psycho-emocjonalnym i wysiłku fizycznym.

Klasyfikacja

Występowanie migotania przedsionków wiąże się ze zwiększoną aktywnością niektórych części układu nerwowego. Dysfunkcja połączenia przywspółczulnego układu nerwowego wywołuje arytmię typu błędnego (Vagus to nerw błędny), natomiast aktywacja regionu współczulnego powoduje hiperadrenergiczny niemiarowość.

• Arytmia typu błędnego zaczyna się po obfitym posiłku, częściej rozwija się u mężczyzn. Początek ataku następuje, gdy przyjmujesz pozycję poziomą, z powodu wzdęcia oraz problemy z jelitami i inne czynniki, które powodują zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej, takie jak ciasny pasek, krawat lub wysoki kołnierz. Jednocześnie nadmierny wysiłek psychoemocjonalny i wysiłek fizyczny nie odgrywają roli w występowaniu migotania przedsionków.
• Arytmia hiperadrenergiczna, w przeciwieństwie do arytmii nerwu błędnego, częściej występuje u kobiet. Typowa pora ataku to poranek i pierwsza połowa dnia, a głównymi czynnikami stymulującymi są stres, stres psychiczny, napięcie nerwowe, wysiłek fizyczny. W spoczynku, po przyjęciu pozycji poziomej, ataki arytmii zwykle ustępują.

Objawy migotania przedsionków

Funkcjonowanie wszystkich ważnych narządów zależy od normalnego funkcjonowania serca, a migotanie przedsionków zaburza dopływ krwi do organizmu. Oto główne oznaki i objawy migotanie przedsionków:

• osłabienie mięśni i zawroty głowy;
• pocenie się (nadpotliwość), szybka męczliwość;
• objawy dusznicy bolesnej (dusznica bolesna);
• atak paniki, strach;
• częste oddawanie moczu;
• ból w klatce piersiowej, uczucie „zatonięcia” serca;
• zwiększone tętno, gdy serce wydaje się „wyskakiwać z klatki piersiowej”.

Należy pamiętać, że jeśli migotanie przedsionków nie jest połączone z tachykardią, jednym z najbardziej uderzających objawów, w którym tętno (Tętno) – rozpoznanie go na czas może być trudne. Każde naruszenie rytmu serca jest potencjalnie niebezpieczne, ponieważ serce jest poddawane dodatkowemu stresowi, a krążenie krwi jest zaburzone.

Jeśli atak arytmii rozpoczął się ponad 24 godziny temu, a częstość akcji serca nie wróciła do normy, konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Jak mogę sprawdzić migotanie przedsionków?

AF można wykryć wyczucie pulsu na nadgarstku. W przypadku migotania przedsionków puls będzie nieregularny, uderzenia będą miały zmienną siłę. Ponadto w przypadku migotania przedsionków możesz odczuwać pominięte uderzenia lub dodatkowe uderzenia, które są bardzo częste w tym stanie.

U niektórych osób migotanie przedsionków może być zjawiskiem ciągłym i ciągłym, więc czasami puls od czasu do czasu może bić normalnie, a czasami jest nieregularny.

Przykłady dźwięków pulsacyjnych

Regularny dźwięk tętna:

Nieregularny dźwięk bicia serca:

Diagnostyka

Przed postawieniem diagnozy kardiolog powinien przeprowadzić badanie wstępne, w tym diagnozę tętna, tętna poprzez słuchanie przez fonendoskop i EKG oraz przeprowadzanie wywiadu danych (informacje z pacjent).

W przypadku migotania przedsionków pacjenci zwykle skarżą się na nieregularne bicie serca, „zanikanie” serca i przyspieszenie akcji serca.

Główna metoda diagnostyczna migotanie przedsionków - elektrokardiogram i monitorowanie holterowskie, podczas którego wskaźniki EKG pacjenta są rejestrowane w ciągu dnia, podczas gdy pacjent prowadzi normalne życie. W celu monitorowania do pasa pacjenta przymocowana jest specjalna aparatura, która rejestruje zmiany częstości akcji serca.

Zwykle zebranie niezbędnych danych zajmuje od dwóch dni do tygodnia, podczas których pacjent ma co najmniej jeden atak arytmii. Na podstawie tego badania lekarz uzyskuje następujące dane:

• określa się rodzaj migotania przedsionków i czynniki prowokujące;
• wykrywane są przerwy i odchylenia tętna w spoczynku;
• ujawnia się czas trwania ataku, jego charakter i obszar ogniska patologicznego - w komorach lub przedsionkach.

Kolejny rodzaj badania diagnostycznego, rezonans magnetyczny (MRI), dostarcza najdokładniejszych informacji o przyczynie choroby. MRI pozwala ocenić strukturę tkanek i zidentyfikować:

• nowotwory podobne do guza, które zakłócają przewodzenie sygnału elektrycznego;
• procesy zapalne w tkance mięśnia sercowego;
• wrodzone wady serca i zastawek;
• powikłania pooperacyjne, blizny;
• zakrzepy krwi i formacje miażdżycowe.

Badanie rentgenowskie okolicy klatki piersiowej pozwala również na wykrycie patologii płucnych żyły, choroby układu oddechowego, które powodują niedotlenienie i wzrost serca kamery.

Leczenie migotania przedsionków

Przy określaniu taktyki leczenia ważne jest przeprowadzenie badania diagnostycznego i znalezienie głównej przyczyny migotania przedsionków. Tak więc, jeśli patologia serca pojawiła się na tle chorób ogólnoustrojowych - cukrzycy, dysfunkcji tarczycy, nadciśnienia tętniczego - leczenie ma na celu przyczynę arytmii.

W każdym razie głównym kierunkiem środków terapeutycznych są leki, powrót do zdrowia rytm zatokowy, zapobieganie migotaniu przedsionków w przyszłości, utrzymanie prawidłowego rytmu serca rytm.

Leki antyarytmiczne

Leki antyarytmiczne mogą powstrzymać napady migotania przedsionków, ale w postaci przewlekłej są nieskuteczne.

• Przede wszystkim w leczeniu arytmii stosuje się leki normalizujące tętno. W związku z faktem, że tachykardia serca jest bardziej niebezpieczny dla życia pacjenta niż bradykardiaczęstość akcji serca jest zwykle zmniejszona do normy (60 uderzeń na minutę). W tym celu stosuje się beta-blokery i antagonistów wapnia (Atenoben, Amlodypina) .
• Przy przedłużonym ataku arytmii trwającym dłużej niż 1-2 dni konieczne jest przyjmowanie leków spowalniających krzepnięcie krwi (Warfaryna), w zapobieganiu zakrzepicy.

Leki antyarytmiczne pomagają przywrócić rytm serca w sposób zachowawczy, umożliwiając poprawę stanu pacjentów w 60-80% przypadków.

Kardiowersja elektryczna

Przy napadach migotania przedsionków zagrażających życiu pacjenta i małej wrażliwości na leki jako terapię stosuje się kardiowersję elektryczną.

Istota metody jest następująca: pacjent zanurza się w krótkotrwałym śnie na kilka minut, a w określonej fazie bicia serca przykłada się do niego wyładowanie elektryczne. Ta metoda pomaga w prawie 100% przypadków i nie wymaga długotrwałego stosowania leków.

Minusem takiego leczenia jest złożoność warunków jego realizacji – wymagany jest specjalistyczny sprzęt i przeszkolony personel medyczny.

Kardiowersja elektryczna może być wykonywana wyłącznie w warunkach ambulatoryjnych, dlatego często niemożliwe jest samodzielne powstrzymanie ataku. Niemniej jednak nowoczesne metody leczenia migotania przedsionków wykorzystują kardiowertery - urządzenia wszyte pod skórę pacjenta i pomagające normalizować częstość akcji serca, gdy tylko zostanie zaburzona.

Ablacja cewnika

Ablacja cewnikowa jest mało traumatyczną metodą interwencji, ponieważ nie wymaga nacięcia klatki piersiowej. Ablacja cewnika nazywana jest również destrukcją, ponieważ istotą jej działania jest niszczenie patologicznych ścieżek przewodzenia impulsów elektrycznych.

Na początek ogniska patologicznych ścieżek są wykrywane metodami diagnostycznymi - wykonuje się badanie elektrofizjologiczne.

Podczas operacji przerośnięte włókna tkankowe, przez które przechodzi sygnał, zostają otwarte. Istnieje kilka rodzajów ablacji cewnikowej, w zależności od metody niszczenia ścieżek patologicznych:

• Ultradźwiękowy;
• Chemiczny;
• Elektrodestrukcja;
• Ekspozycja laserowa;
• kriodestrukcja;
• Zniszczenie radia.

Ablacja częstotliwościami radiowymi - najczęstsza metoda niszczenia ognisk patologicznych, ponieważ uważa się, że najmniej uszkadza pobliską tkankę mięśnia sercowego.

Jeśli ablacja cewnika nie pomogła całkowicie pozbyć się napadów, mogą to być następujące wyjaśnienia:

• w sercu było kilka ognisk patologii i tylko jedno zostało zniszczone;
• obszar uszkodzenia jest zbyt duży, jak to ma miejsce później zawał mięśnia sercowego, i nie można go usunąć bez poważnych konsekwencji;
• częstotliwość napromieniania podczas kriodestrukcji nie była wystarczająca, aby zniszczyć ścieżki patologiczne.

Implantacja

Kolejnym sposobem leczenia migotania przedsionków jest wszczepienie rozrusznika lub rozrusznika. To urządzenie jest wszyte pod skórę w okolicy serca, emituje impulsy elektryczne przywracające prawidłowy rytm serca. Operacja jest mniej traumatyczna, ponieważ przecinana jest tylko skóra, nie dochodzi do otwarcia klatki piersiowej i uszkodzenia żeber.

Leczenie migotania przedsionków chirurgicznie odbywa się w przewlekłej postaci choroby, gdy leki są nieskuteczne.

Zaletą metod chirurgicznych jest ich wysoka skuteczność, brak konieczności stosowania dużych dawek leków. Leki antyarytmiczne są eliminowane z organizmu przez długi czas i w wysokich stężeniach mogą negatywnie wpływać na układy życiowe.

Leczenie przeciwzatorowe

Innym obszarem leczenia arytmii jest leczenie przeciwzatorowe, przy użyciu dezagreganci. Ponieważ najczęstszym i najbardziej niebezpiecznym powikłaniem migotania przedsionków jest tworzenie się skrzepów krwi, które mogą zatykają naczynia krwionośne i powodują martwicę narządów oraz nieodwracalne dysfunkcje, ważne jest prowadzenie profilaktyki choroba zakrzepowo-zatorowa. W tym celu pacjentowi przepisuje się leki rozrzedzające krew - warfaryna oraz kwas acetylosalicylowy.

Leki ratunkowe na migotanie przedsionków:

• propanorma,
• kordaron,
• chinidyna,
• nowokainamid,

Są podawane dożylnie lub przyjmowane w postaci tabletek. Dawkowanie leków ustala się na podstawie danych z elektrokardiogramu i ciśnienia krwi.

Do przywrócenia prawidłowego rytmu serca i zapobiegania nawrotom migotania przedsionków stosuje się inwazyjną technikę zwaną izolacją częstotliwości radiowej. Ma na celu odizolowanie ogniska wzbudzenia w żyłach płucnych od przedsionków, jego skuteczność jest mniejsza niż kardiowersji elektrycznej i wynosi około 60%.

Co możesz robić w domu?

W domu może pomóc zwykła aspiryna (kwas acetylosalicylowy). W większości przypadków aspiryna może zmniejszyć prawdopodobieństwo zablokowania tętnicy przez zakrzepy krwi.

Lek może być przydatny w czasie migotania przedsionków, ale nadal trzeba skonsultować się z kardiologiem.

Oto kilka suplementów, które mogą pomóc przyspieszyć zdolność organizmu do detoksykacji, wzmocnić układ sercowo-naczyniowy i zwalczać zatory naczyniowe:

• Nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 (suplementy lub jedna łyżka oleju rybiego dziennie, np. tran z wątroby dorsza);
• Zjedz czosnek (z hukiem rozrzedza krew);
• Koenzym Q10 (niezbędny suplement dla serca, dobrze komponuje się z Omega-3);
• karotenoidy;
• Selen (silny przeciwutleniacz)
• Witaminy C, D i E.

Prognoza

Badania wykazały, że migotanie przedsionków wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu z 1,5 do 1,9 razy, co częściowo wynika z silnego związku między AF a chorobą zakrzepowo-zatorową (ostra niedrożność naczyń krwionośnych) zakrzep).