Zapalenie pęcherza moczowego: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Opis choroby

Zapalenie pęcherza moczowego Jest infekcją lub zapaleniem worka łzowego, któremu zwykle towarzyszy niedrożność przewodu nosowo-gardłowego. Zapalenie pęcherza moczowego może być ostre lub przewlekłe, wrodzone lub nabyte. Może powodować ból, zaczerwienienie i dyskomfort.

Choroba jest bardziej podatna na kobiety niż na mężczyzn. Kanał łzowy kobiet jest węższy, ta anatomiczna cecha jest czynnikiem prowokującym. Zapalenie pęcherza moczowego występuje między 30 a 60 rokiem życia.

Klasyfikacja ICD 10

Przypisanie kodu zgodnie z ICD 10 pozwala zróżnicować chorobę aparatu łzowego do badań statystycznych i dynamicznych w medycynie zachorowalności populacji. Zapalenie pęcherza moczowego należy do grupy H04.3 „Ostre i nieokreślone zapalenie przewodów łzowych”. Obejmuje:

1. Flegmatyczny. Niedrożność kanału, zwężenie jego przewodów prowadzi do gromadzenia się płynu. Zapalenie zaczyna się, gdy w zatokach lub błonach śluzowych nosa znajdują się ogniska infekcji. Powstaje ropień, w jamie gromadzi się płyn.
2. Podostry (nieokreślony). Występuje w obecności czynników prowokujących, które prowadzą do zaostrzenia ostrego zapalenia pęcherza moczowego. Może to być czynnik alergizujący, pourazowy i inne formy po ostrym zapaleniu pęcherza moczowego.

Zapalenie pęcherza moczowego noworodków zalicza się do klasy P39, która obejmuje choroby zakaźne w okresie okołoporodowym. Zapalenie pęcherza moczowego noworodków ma kod P39.1. Jej powstawanie następuje zarówno w okresie prenatalnym, jak i po urodzeniu po raz pierwszy 4 tygodnie.

Osobną grupę stanowi przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego, które ma kod Н04.4. Występuje, gdy przewody nosowo-łzowe są zwężone podczas procesów patologicznych w pobliskich błonach śluzowych (zapalenie spojówek, zapalenie zatok i inne choroby zapalne).

Budowa anatomiczna kanału łzowego

Łza spełnia funkcje antybakteryjne i nawilżające rogówkę i spojówkę oka, odżywia i oczyszcza oczy. Pokrycie rogówki cienką warstwą zapewnia normalną biofizykę aparatu wzrokowego (załamanie i odbicie światła).

Zgodnie ze swoim składem, łza jest w 98% przezroczysta, składa się z wody, lekko alkalicznej cieczy, która składa się z białka, lizozymu, tłuszczów, śluzu, cukru, Na, K, Cl, mocznika. W ciągu dnia podczas czuwania powstaje 0,5 - 1 ml płynu łzowego, a podczas płaczu lub połknięcia ciała obcego około 2 łyżeczek.

Gruczoł łzowy należy do narządów pomocniczych oka. Należy do grupy narządów łzowych, do których zalicza się również przewody łzowe, drobne gruczoły łzowe.

Gruczoł łzowy jest złożonym gruczołem rurkowatym surowiczym. Składa się z części:

1. Orbitalny (orbitalny) - w dole gruczołu, w którym znajduje się 3-5 przewodów wydalniczych. Kanały dużego kalibru pokryte są dwuwarstwowym nabłonkiem, a mniejszego kalibru - jednowarstwowym. Kanaliki wydalnicze powieki górnej mają kanaliki między zrazikami powieki.
2. Świecki znajduje się pod górnym sklepieniem spojówki. Ma 3 - 9 kanalików i kanalików wpadających do oczodołu.

Jest zaopatrywana w krew przez tętnicę oczodołową, a żyła łzowa zapewnia odpływ krwi. Jest unerwiony przez nerw trójdzielny, twarzowy, współczulny. Regulowane jest wydzielanie przywspółczulnych węzłów nerwowych.

Czasami u noworodków kanał nosowo-łzowy jest zamykany błoną, która rozpuszcza się w pierwszych tygodniach życia. Po 2-3 miesiącach zostaje zastąpiony tkanką komórkową.

Przyczyny zapalenia pęcherza moczowego

Główne powody:

• zapalenie zatok (forma zapalenie sitowia);
• atrezja przewodów nosowo-łzowych (ich brak) - wrodzona patologia;
• katar;
• polipy w jamie nosowej;
• zapalenie spojówki;
• upośledzona drożność zastawki Gasnera (wrodzona);
• procesy zakaźne noworodków;
• infekcje (gruźlica, syfilis, jelitowe, wirusowe);
• inwazje robaków;
• niedobory odporności;
• kandydoza narządów wewnętrznych;
• anomalie anatomiczne budowy części twarzowej;
• zespół ECC;
• cukrzyca;
• uszkodzenie gruczołu łzowego;
• alergia;
• zapylenie.

Główną przyczyną procesu zapalnego jest nagromadzenie drobnoustrojów w przewodach gruczołu łzowego i naruszenie odpływu płynu. Często podczas wysiewu płynu łzowego stwierdza się:

• Staphylococcus aureus;
• Pseudomonas aeruginosa;
• Wirus Epsteina-Bara;
• blady krętlik;
• grzyby.

Rozwój zapalenia pęcherza moczowego może być wywołany przez wewnętrzne krwiopochodne rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych.

Objawy zapalenia pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego ma specyficzne objawy. Postać ostra charakteryzuje się:

• ból;
• zaczerwienienie;
• łzawienie;
• obrzęk;
• ropa;
• przekrwienie;
• gorączka;
• słabość;
• zwężenie szpary powiekowej.

Bolesność wewnętrznego kącika oka i napromieniowanie bólu do zatok, ich rozprzestrzenianie się na spojówkę i rogówkę stwarza ryzyko powikłań i rozprzestrzeniania się stanów zapalnych w zatokach.

Przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego objawia się uporczywym łzawieniem i występem przypominającym fasolę.

Zaczerwienienie błony śluzowej, obrzęk i ścieńczenie skóry powiek, powiększenie gruczołu to specyficzne objawy kliniki przewlekłej postaci choroby.

Zapalenie pęcherza moczowego noworodków wyraża się łzawieniem, ropną wydzieliną, obrzękiem powiek. Struktura anatomiczna kanału nosowo-łzowego to szerokie ubytki, co stwarza ryzyko rozprzestrzenienia się na pobliskie zatoki i inne części aparatu wzrokowego.

Diagnostyka

Objawy kliniczne choroby podczas kontaktu ze specjalistą wymagają pewnych różnicujących procedur diagnostycznych. Specjaliści, do których się zwracają, to okulista, otorynolaryngolog, specjalista chorób zakaźnych i dermovenerolog. Kontaktując się z lekarzem, podstawowa diagnoza składa się z:

• zebranie anamnezy choroby (kiedy się zaczęła, jak długo i inne punkty trwają);
• palpacja;
• kierunki badań instrumentalnych i klinicznych.

W badaniach klinicznych leukocytozę wykrywa się w ogólnym badaniu krwi. Prowadzone są również badania:

• stężenie cukru we krwi;
• antygen australijski;
• Analiza moczu;
• ELISA na kiłę.

Badania instrumentalne:

1. Biomikroskopia oka - badanie lampą szczelinową widocznych części oka z powiększeniem. Zabieg ma szerokie zastosowanie w diagnostyce chorób oczu.
2. Test koloru Westy. Tampon wprowadza się do jamy nosowej, a do oczu wkrapla się roztwór koloidalny. Przy średniej drożności kanałów łzowych tampon barwi się po 8-10 minutach, ten czas jest średni. Jeśli minęło więcej czasu, jest to diagnostyczny znak niedrożności kanałów łzowych.
3. Radiografia. Zdjęcia rentgenowskie z użyciem środka kontrastowego pozwalają na diagnozowanie ciał obcych i plomb. Zdjęcia rentgenowskie są wykonywane razem z zatokami. Dzieci poniżej trzeciego roku życia nie mają prześwietlenia zatok.
4. Test znikania barwnika. Zakopuje się fluoresceinę i po chwili mierzy wysokość łąkotki łzowej.
5. Echografia. Diagnozuje ekspansję, stagnację kanału łzowego.
6. Sondaż.
7. Hodowla bakteriologiczna treści kanału łzowego.

Jest to standardowy program w diagnostyce infekcji oczu.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego

Taktyka leczenia zapalenia pęcherza moczowego zależy od ciężkości i jest przepisywana tylko przez okulistę, z kontrolą dynamiki choroby. Opcje opisano poniżej.

Terapia antybiotykowa

Krople do worka spojówkowego nakłada się 1 kroplę 5-6 razy dziennie przez 7-10 dni:

• gentamycyna (0,3%);
• sulfacetamid (10-20%);
• polimyksyna;
• chloramfenikol (0,25%).

Maści do oczu umieszcza się w worku spojówkowym 1 raz dziennie przez 7 do 10 dni:

• tetracyklina 1%;
• tobramycyna 0,3%;
• erytromycyna 1%.

Iniekcje domięśniowe, które są obliczane wagowo, a częstotliwość ustalana jest indywidualnie:

• gentamycyna;
• ampicylina.

Leki stosuje się w połączeniu z działaniem bakteriostatycznym i bakteriobójczym na organizm.

Terapia infuzyjna

W ciągu 1-3 dni stosuje się roztwory soli glukozy w celu złagodzenia objawu zatrucia. Do roztworów dodaje się witaminy (kwas askorbinowy), hormony (prednizolon, deksametazon) i inne substancje stosowane w objawach.

Masaż (zalecany dla dzieci)

Przeciwwskazania do masażu to proces ropno-zapalny (ryzyko infekcji otaczających tkanek). Przed zabiegiem ręce są myte i traktowane środkiem antyseptycznym, zakładane są rękawiczki. Przemyj oczy dziecka roztworem furatsiliny. Wielość wykonywania masażu dla noworodków i dorosłych jest różna, więc dla dorosłych - 3-5 razy, a dla noworodków do 7 razy dziennie. Kurs 10 dni.

Technika wykonania: ciepłymi, ciepłymi dłońmi, lekkie ruchy od początku brwi okrężnymi ruchami schodzą ze skrzydełek nosa do jego czubka.

Dacryocystorhinostomia

Dacryocystorhinostomia to zabieg chirurgiczny wykonywany w celu przywrócenia drożności kanału łzowego poprzez odtworzenie zespolenia między nim a jamą nosową.

Rozróżnij balon, laser, endoskop. Wykonuje się operację endoskopową lub sondowanie kanału nosowo-łzowego w celu oczyszczenia kanału sondą i uniknięcia powikłań w przyszłości.

W przypadku noworodków wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Znieczulenie przeznaczone jest na czas operacji (tryb oszczędzający). Zastosowano sondę wykonaną z miękkich materiałów, która z łatwością przyjmuje zgięcia i nie uszkadza ścianek kanału.

Fizjoterapia

UHF, UHF, prowadzone w złożonej terapii antybiotykami na wczesnym etapie, zmniejszają ryzyko wystąpienia ropienia.

Manipulacje wikłające przebieg choroby są przeciwwskazane w leczeniu. Obejmują one:

• noszenie soczewek kontaktowych;
• opaski na oczy;
• przeprowadzić badania rogówki (USG oka, tonometria i inne manipulacje).

Wynik leczenia zależy od dokładności manipulacji i kwalifikacji specjalisty, a także warunków kliniki, w której przeprowadzane jest leczenie.

Leczenie środkami ludowymi

Medycyna alternatywna w okulistyce jest potężna. Ale stosowanie tradycyjnych metod medycyny wymaga konsultacji ze specjalistą. Użyj naparów (do wewnątrz i na zewnątrz), popłuczyn. W zabiegu wykorzystuje się:

• rumianek (pocieranie obszarów objętych stanem zapalnym wacikiem);
• Liść Kalanchoe (sok w postaci kropli do oczu);
• świetlik (do wewnątrz i na zewnątrz);
• kolekcja (liść szałwii, eukaliptus, oregano, mięta, koperek) jest używana jako balsam.

Rokowanie i powikłania

Dzięki wysokiej jakości i krótkotrwałemu leczeniu rokowanie jest korzystne. Powikłaniami mogą być:

• Flegmana (ropień worek łzowy): rozprzestrzenianie się ropienia na pobliskie tkanki powoduje obrzęk. Skomplikowane przez rozwój zapalenia zatok i uszkodzenia rogówki.
• Wrzód rogówki: zniszczenie tkanki rogówki podczas infekcji - rozprzestrzenianie się infekcji poza worek łzowy. W przypadku choroby niezakaźnej niedostateczne nawilżenie rogówki prowadzi do zespołu suchego oka. Jest to współistniejący czynnik w zapaleniu pęcherza moczowego.
• Zakrzepowe zapalenie żył oczodołowych: rozprzestrzenianie się i osadzanie mikroorganizmów na ścianach żył z ognisk infekcji prowadzi do zablokowania żył i pojawienia się ich wzoru pod skórą, trudności w poruszaniu się gałek ocznych.
• Zapalenie wnętrza gałki ocznej: rozwija się wraz z perforacją (penetracją) procesu ropnego do wewnętrznych struktur oka.

Powikłanie rozwija się zarówno miejscowo, jak i rozprzestrzenia się po całym ciele. Takie komplikacje obejmują - posocznica, zapalenie opon mózgowych, co może prowadzić do niepełnosprawności i śmierci osoby.

Zapobieganie zapaleniu pęcherza moczowego

Zapobieganie rozwojowi zapalenia pęcherza moczowego ma kilka zasad, które dotyczą każdej choroby. To utrzymanie higieny osobistej, unikanie sytuacji traumatycznych i używanie sprzętu ochronnego. Stosowanie wysokiej jakości kosmetyków, produktów pielęgnacyjnych, a także leczenie przeziębień i chorób zakaźnych.

Zapalenie pęcherza moczowego to choroba, która może być zamaskowana jako choroby laryngologiczne. Powikłania choroby mogą prowadzić do ślepoty. Terminowe leczenie zapewnia zachowanie wzroku. Odzyskiwanie zależy od taktyki leczenia i metody specjalisty.