Oczopląs: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest oczopląs?

Niekontrolowane drganie oczu, które przypomina ruch wahadła, nazywa się oczopląsem, stanem czasami diagnozowanym u dzieci.

Naturalna, fizjologiczna forma nawiązuje do normy: powstaje spontanicznie podczas śledzenia poruszających się przedmiotów, a także po ekspozycji na leki stosowane w leczeniu padaczki i zaburzenia snu. Oczopląs fizjologiczny szybko znika, podczas gdy forma patologiczna zawsze się utrzymuje.

Kod ICD-10 odnosi się do nazwy H55, która obejmuje zaburzenia widzenia.

Oczopląs leczy lekarz okulista, otoneurolog (specjalista specjalizujący się w zaburzeniach aparatu przedsionkowego), a także terapeuta, neurolog i pediatra.

Oznaki i objawy oczopląsu

Naruszenia aparatu wzrokowego wiążą się nie tylko z niemożnością koncentracji na jednym punkcie, ale także z pojawieniem się upośledzenia wzroku - krótkowzroczności lub nadwzroczności. Jasność widzenia nie zawsze jest zaburzona od razu – we wczesnych stadiach pogorszenie widzenia czasami nie występuje, chociaż większość pacjentów cierpi z powodu tego, że postrzegają świat jako rozmyty.

Nieustanne ruchy wibracyjne powodują dyskomfort, dlatego dziecko stara się zmniejszyć dyskomfort wykonując nietypowe gesty i przyjmując nietypowe pozycje ciała.

Znaki zewnętrzne:

• „Ruchome” oczy (możesz to zobaczyć na poniższym filmie);
• dalekie spojrzenie;
• nienaturalna pozycja głowy;
• niespokojne zachowanie;
• częste odwracanie głowy na bok (lub przechylanie);
• zwiększone wymioty (czasami);
• zmniejszenie napięcia mięśniowego.

Podrażnienie receptorów wzrokowych prowadzi do napięcia nerwowego, dlatego dzieci z tą chorobą częściej są kapryśne i gorzej zasypiają. Objawy kliniczne są bardziej wyraźne podczas zmęczenia, podniecenia nerwowego, a także ostrego przenoszenia oczu z jednego obiektu na drugi.

Fakt.Z oczopląsem spojrzenie nie jest w stanie rzutować na przedmioty – pędzi poza nie. Upośledzona percepcja obrazu prowadzi do napięcia w mózgu i aparacie wzrokowym. Rezultatem jest powstanie wady wzroku.

Badając stan dziecka, rodzice zwracają uwagę przede wszystkim na pracę aparatu przedsionkowego, jeśli chcą zidentyfikować oczopląs.

Przedsionkowe oznaki bolesnego zjawiska:

• upośledzona koordynacja ciała;
• zawroty głowy;
• niestabilność chodu.

Bez leczenia nasilenie objawów wzrasta: ruch gałek ocznych jest przyspieszony, chód pogarsza się, widzenie jest osłabione.

Przyczyny oczopląsu

Patologia rozwija się w ciągu życia lub pojawia się przed urodzeniem. Podsumowując czynniki wpływu, lekarze zauważają, że większość wpływów wewnętrznych wiąże się z zaburzeniami, które uszkadzają narządy, naczynia krwionośne i tkanki głowy.

Choroby dziedziczne

Podczas diagnozowania oczopląsu wrodzonego (dziedzicznego) ujawnia się obecność tej choroby u krewnych. Wrodzona ciężka krótkowzroczność (poniżej –5 dioptrii) również zwiększa ryzyko rytmicznych fluktuacji oczu. Podobnym czynnikiem ryzyka są urazy siatkówki.

Inną niebezpieczną chorobą dziedziczną jest bielactwo, które objawia się brakiem pigmentacji skóry. To zaburzenie zwiększa prawdopodobieństwo posiadania dziecka z wadami wzroku.

Ostrzeżenie. Jeśli u jednego z rodziców zdiagnozowano wrodzony oczopląs, prawdopodobieństwo przeniesienia go na potomstwo wynosi 50%. Nie ma środków zapobiegawczych.

Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN)

Patologie układu nerwowego są przyczyną nieprawidłowego przekazywania impulsów do różnych narządów.

Wzrok jest regulowany przez centralny układ nerwowy, więc uszkodzony system negatywnie wpływa na zdolność widzenia dziecka.

Choroby ośrodkowego układu nerwowego:

• stwardnienie rozsiane;
• guz mózgu;
• udar mózgu;
• zakaźny zapalenie ucha;
• zapalenie opon mózgowych (zapalenie miękkich błon mózgu i rdzenia kręgowego);
• choroba Meniere'a;
• zapalenie mózgu (zapalenie mózgu).

Często choroba występuje z uszkodzeniem mostka mózgowego, a także upośledzeniem pracy przysadki mózgowej.

Fakt. Oczopląs to konsekwencja, choroba wtórna powstająca pod wpływem innych chorób.

Trauma porodowa

Trudny poród często kończy się urazami, które uszkadzają głównie głowę i znajdujące się w niej narządy.

Przyczyny oczopląsu przy urodzeniu:

• uszkodzenie narządów wzrokowych;
• silna kompresja głowy (urazowe uszkodzenie mózgu);
• uszkodzenie rdzenia kręgowego i kręgosłupa;
• krwotoki wewnętrzne w tułowiu i głowie;
• uszkodzenie nerwu twarzowego.

Niebezpieczne jest również dla dziecka przejście przez kanał rodny dotknięty infekcją. Kontaktując się z nim, skóra - jeśli jest uszkodzona - służy jako źródło przenikania niebezpiecznego czynnika do krwi.

Przyczyny oczopląsu u niemowląt poniżej 1 roku życia (noworodki)

Upośledzenie wzroku jest łatwe do zidentyfikowania przed ukończeniem 1 roku życia, ale nie w pierwszym miesiącu. Nie rozwinąwszy umiejętności utrwalania wzroku na przedmiotach (z powodu słabości aparatu wzrokowego), dziecko w tym wieku wykazuje ciągły ruch gałek ocznych - oczopląs fizjologiczny.

Ta cecha powinna być traktowana jako choroba tylko wtedy, gdy „ruchome oczy” są zachowane po miesiącu życia. Lekarze potrafią dokładnie zdiagnozować oczopląs u noworodków w wieku 3 miesięcy.

Typologia oczopląsu

Patologia okoruchowa ma różne objawy, które można pogrupować.

• Po stronie porażki - choroba rozwija się w przypadku uszkodzenia kanałów półkolistych związanych z uchem wewnętrznym. W zależności od lokalizacji zmiany zmienia się również charakter manifestacji choroby u dzieci:
  • odmiana lewostronna (pacjent gwałtownie rzuca głową na lewą stronę, a także przesuwa źrenice w tym samym kierunku);
  • prawostronny (ruchy głowy i oczu są przesunięte w prawo).

Często te formy rozwijają się po ropnych chorobach ucha. Oczopląs labiryntowy charakteryzuje się szybkim ruchem źrenicy - często głowy - w kierunku dotkniętego narządu. Po szarpnięciu następuje płynny powrót do pozycji wyjściowej.

• W stronę ruchy okoruchowe:
  • poziomy. Najczęstsza forma, w której oko porusza się wyłącznie w prawo iw lewo i wyłącznie prosto;
  • pionowy. Oczy poruszają się w górę iw dół. Zawsze płynnie i zsynchronizowane;
  • przekątna. Źrenice poruszają się pod kątem (zwykle w kierunku grzbietu nosa);
  • obrotowy. Czwarta forma w swoich przejawach przypomina typ ukośny, ale trajektoria jest charakterystyczna dla poziomego typu choroby;
  • zdysocjowany. Oscylacje są asymetryczne – każda gałka oczna porusza się w innym kierunku. Powiązana jest forma przeciwna, w której obserwuje się synchroniczny ruch gałek ocznych;
  • jednooczny. Oczopląs dotyczy tylko jednego narządu wzrokowego.

Fakt.U większości dzieci oczopląs poziomy znika do 6 miesiąca życia, kiedy aparat wzrokowy staje się silniejszy.

Klasyfikacja według intensywności drżenia oczu:

• szarpany oczopląs. Trajektoria jest niestabilna - połączona z ostrymi szarpnięciami w jednym kierunku i powolnym powrotem w drugim;
• wahadło (kołysanie). Drgania oczu są identyczne - amplituda ruchów jest zawsze niezmieniona (podobnie jak drgania wahadła);
• mieszany. Trzeci typ łączy cechy dwóch opisanych powyżej form.

Uwaga. Przekroczenie kąta ruchu gałek ocznych o amplitudzie większej niż 15 stopni to oczopląs dużego kalibru. Jeśli zakres wychylenia mieści się w zakresie od 5 do 15 stopni, diagnozuje się kształt średniego kalibru, do 5 - kształt małego kalibru.

Diagnostyka

Jeśli uważasz, że Ty lub Twoje dziecko może mieć objawy oczopląsu, skontaktuj się z lekarzem. Lekarz (okulista) zbada Twoje oczy i przetestuje Twoją ostrość wzroku.

Rozpoznanie będzie zależeć od rodzaju oczopląsu, wieku i tego, co lekarz uważa za podstawową przyczynę.

Leczenie oczopląsu

U noworodków wada patologiczna rozwija się szybko, ale stosując środki naprawcze, lekarze są w stanie zatrzymać progresję na czas. W tym okresie możliwa jest dodatkowa diagnoza. krótkowzroczność, astygmatyzm lub nadwzroczność.

Wczesne leczenie jest obowiązkowe: im starsze dziecko, tym mniejszy efekt terapii. Nieprzyjemną cechą pozostaje fakt potwierdzony przez lekarzy: jeśli oczopląs zniknie (ustalona zostanie zdolność patrzenia), ostrość wzroku nie powraca samoistnie.

Rada. Leczenie oczopląsu ma również na celu wyeliminowanie krótkowzroczności, która staje się przyczyną choroby i czynnikiem spowalniającym powrót do zdrowia dziecka.

wnioski

Czego dowiedzieliśmy się o oczopląsie dzieciństwa z artykułu:

• patologiczne chwianie oczu nie może być stłumione siłą woli;
• oczopląs charakteryzuje się zwiększoną zmiennością ruchów okoruchowych;
• forma patologiczna nie może być wykryta u niemowląt do 1 miesiąca;
• statystyki medyczne wskazują na prawdopodobieństwo zniknięcia choroby u dzieci poniżej 1 roku życia;
• genetycy identyfikują zwiększone ryzyko przeniesienia choroby od rodziców.

Nieustanne chwianie się źrenic to choroba oczna, którą można wyleczyć, ale często nie można jej całkowicie wyleczyć. Celem terapii jest zmniejszenie amplitudy ruchów okulomotorycznych i osiągnięcie wartości, która nie powoduje dyskomfortu u dziecka.

Powiązane wideo