Obrzęk rogówki: przyczyny, objawy (zdjęcie) i leczenie

Wstęp

Obrzęk rogówki Jest chorobą oczu charakteryzującą się gromadzeniem się płynu między warstwami rogówki.

Zjawisko to obserwuje się często z różnych przyczyn (m.in.: dystrofia Fuchsa, niewłaściwe używanie soczewek kontaktowych, zabiegi usuwania zaćma, wewnątrzgałkowa nadciśnienie itp.).

Obrzęk rogówki prowadzi do zmniejszenia naturalnej przezroczystości rogówki, co prowadzi do pogorszenia widzenia.

W zależności od ilości nadmiaru płynu obrzęk rogówki objawia się w różnych rozmiarach, od niewyraźnego widzenia i pojawiania się aureoli na całym świecie po utratę ostrości wzroku.

Co to jest obrzęk rogówki?

Obrzęk rogówki jest dość powszechnym stanem patologicznym, zwłaszcza wśród populacji powyżej 50 latw którym występuje nieprawidłowe gromadzenie się płynu wewnątrz rogówki. Retencja płynów obejmuje w szczególności komórki (keratocyty) jego warstwy środkowej, czyli zrębu.

Obrzęk rogówki może być rozległy lub zlokalizowany, tymczasowy lub trwały.

Co to jest obrzęk?

W medycynie obrzęk jest obrzęk tkanki organicznejspowodowane nagromadzeniem płynów (zwłaszcza surowicy krwi). Może to nastąpić zarówno na zewnątrz komórek, jak i poza naczyniami krwionośnymi (przestrzenie śródmiąższowe).

Rogówka: kluczowe cechy

• Rogówka jest membranaktóry obejmuje przód okaprzez który widać tęczówkę i źrenicę.
• Przezroczysty, awaskularny i wypukły na zewnątrz, ta struktura jest pierwszy „obiektyw” które światło spotyka się w drodze do mózgu. W rzeczywistości rogówka jest niezbędnym elementem układ dioptriiponieważ pozwala promieniom świetlnym dotrzeć do wewnętrznych struktur oka i pomaga skupić obrazy na siatkówce.
• Rogówka składa się głównie z pięć nakładających się warstw, którego zewnętrzna jest warstwowy nabłonek nawierzchni, i kolejny (Rekord Bowmana, stroma, membrana (powłoka) Descemetyt oraz śródbłonek) powstają w wyniku gęstego przeplatania się włókienek kolagenowych znajdujących się w płytkach z macierzą glikoproteinową, która je łączy i czyni je przezroczystymi.
• Rogówka pełni trzy ważne funkcje: 1) chroni struktury oka i zapewnia im wsparcie; 2) odfiltrowuje niektóre fale ultrafioletowe (rogówka przepuszcza promienie świetlne bez ich pochłaniania ani odbijania od powierzchni); 3) odpowiada za 65-75% zdolności oka do zbiegania promieni świetlnych z obiektu zewnętrznego do dołka (centralny obszar siatkówki).

Przyczyny i czynniki ryzyka

Zgodnie z oczekiwaniami, doskonała przejrzystość rogówka jest możliwa dzięki brak unaczynienia, cechy strukturalne zrębu i mechanizmy fizjologiczne, które zapewnić wymianę wody oraz zapobiegać przemoczeniu.

Optymalna ilość płynów i soli jest przede wszystkim precyzyjnie regulowana śródbłonek (tj. najgłębsza część rogówki). Przez system naturalnych "pomp"w rzeczywistości komórki tej warstwy odgrywają ważną rolę w regulacji wymiana cieczy wodnistej z górnymi warstwami rogówki (w praktyce wymuszają wypływ nadmiaru płynu przez naturalny przepływ), zapewniając odpowiednią przezroczystość.

W każdej sytuacji, w której funkcja lub struktura śródbłonka ulega zmianie, istnieje ryzyko obrzęku rogówki. W praktyce, gdy na tym poziomie powstaje dekompensacja, czyli komórki śródbłonka nie mogą już prawidłowo regulować wymiany wody, następuje częściowa lub całkowita absorpcja tkaniny z pogrubienie rogówki oraz czasowa lub trwała utrata przejrzystości.

Śródbłonek rogówki: dekompensacja i utrata wzroku

Śródbłonek rogówki składa się z jednej warstwy komórek, które posiadają niska zdolność do regeneracji po kontuzji (rzadko się dzielą). Z tego powodu, gdy niektóre komórki są uszkodzone, pozostałe komórki zmieniają kształt, powiększając się, aby wypełnić puste przestrzenie pozostawione przez uszkodzenie komórek.

Jeśli jednak liczba uszkodzonych komórek przekracza próg wymagany do utrzymania prawidłowej funkcji rogówki, płyny są filtrowane i przenikają do zrębu.

W rezultacie utrata wzroku zależy od dwóch głównych powodów:

1. Zmiany w komórkach nabłonka wpływają na właściwości refrakcyjne światła;
2. Nadmiar płynu docierający do zrębu rozprasza wpadające światło i dodatkowo zmniejsza zdolność rogówki do skupiania się na prawidłowo obserwowanych obiektach.

Obrzęk rogówki: jakie są główne przyczyny?

Przyczyny obrzęku rogówki są liczne i często wynikają z różnych procesów fizjopatologicznych.

Biorąc pod uwagę rolę odgrywaną głównie przez śródbłonek w utrzymaniu prawidłowego nawodnienia, każda patologia zdolna do: zmienić tę równowagę, a zatem anatomiczne i funkcjonalne cechy innych warstw rogówki, mogą określić obrzęk.

Główne przyczyny stanu obejmują urazy, spożycie toksyn, zmiany flogistyczne i dystroficzno-degeneracyjne.

Choroby związane z obrzękiem rogówki

Dystrofia Fuchsa jest jedną z najczęstszych przyczyn obrzęku rogówki; ta patologia pochodzenia genetycznego charakteryzuje się stopniową utratą komórek śródbłonka.

Obrzęk rogówki może się rozwinąć, nawet jeśli masz:

• ostry jaskra (wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe);
• endoteliopatia;
• zapalenie rogówki (zapalenie rogówki);
• urazy;
• różne infekcje oczu (w tym okulistyczne półpasiec (opryszczka)).

Problemy, które mogą przyczynić się do obrzęku rogówki obejmują:

• ścieranie rogówki;
• stożek rogówki;
• ciężkie przekrwienie spojówek;
• aniridia;
• oderwanie ciała szklistego.

Obrzęk rogówki jest często wtórnym efektem ubocznym operacji oka, zwłaszcza po operacji zaćmy (pseudofaktyczna lub bezsoczewkowa keratopatia pęcherzowa); w takim przypadku choroba może wystąpić przez kilka lat po zabiegu.

Pojawienie się obrzęku rogówki można również ułatwić przez wlew toksycznych leków do rogówki lub zastosowanie leków miejscowych i ogólnoustrojowych.

Czynniki predysponujące lub obciążające

Obrzęk rogówki jest dość powszechny u osób noszących soczewki kontaktowe. Zjawisko to wiąże się z niedotlenieniem spowodowanym nadużywaniem soczewek kontaktowych.

Obrzęk rogówki występuje głównie po pięćdziesięciu latach, zwłaszcza w obecności zaburzeń metabolicznych (takich jak: cukrzyca) oraz zespół suchego oka.

Objawy i powikłania

Objawy różnią się w zależności od umiejscowienia i rozległości obrzęku rogówki.

Ogólnie rzecz biorąc, zmniejszenie naturalnej przezroczystości rogówki powoduje zmianę widzenia, która przechodzi od niewyraźnego widzenia do utraty ostrości wzroku. Na przykład osoby cierpiące na obrzęk rogówki widzą wszystko jak przez matowe szkło.

Obrzęk rogówki: jak się objawia?

Najczęstsze subiektywne objawy obrzęku rogówki to mgła oraz zniekształcenie widzenia (cm. Zdjęcie).

Objawy te mogą nasilać się rano (po przebudzeniu) i ulegać poprawie w ciągu dnia.

Obrzęk rogówki może mieć również następujące objawy:

• Halo wokół źródeł światłazwłaszcza po przebudzeniu;
• Ekstremalna wrażliwość kontakt z małymi ciałami obcymi (np. kurz);
• Światłowstręt (nadwrażliwość na światło).

W miarę postępu obrzęku rogówki objawy mogą się pogorszyć, powodując:

• Ból w oczach, która nasila się i nasila podczas mrugania;
• Zmniejszona ostrość wzroku;
• Nieprawidłowości na powierzchni rogówki (pojawienie się obrzęku i pęcherzy);
• Uczucie ciała obcego w oku.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować obrzęk rogówki, należy poddać się dokładne badanie wzroku. Jak wspomniano powyżej, nasilenie objawów zależy od stopnia obrzęku, czyli od ilości nadmiaru płynu w rogówce. W trakcie inspekcja lampy szczelinowej lekarz może wykryć utratę zwierciadlania rogówki. Ponadto ankieta pozwala zaobserwować nieprzezroczystość lub biało-szaro, zlokalizowane lub rozproszone odbicia.

Twój lekarz może wykonać dodatkowe testy, aby potwierdzić obecność stanu i określić przyczyny, w tym: topografia rogówki oraz optyczny pachymetriaaby umożliwić opracowanie odpowiedniej strategii medycznej lub chirurgicznej.

Leczenie

Głównym celem terapii jest kontrolowanie stopnia retencji związanej z obrzękiem rogówki za pomocą stężony roztwór soli i inni leki o miejscowym działaniu moczopędnym. Terapia obejmuje również profilaktykę antybiotyki, infekcje, które mogą wynikać z gromadzenia się płynów.

Obrzęk rogówki: usuwanie przyczyn

Leczenie obrzęku rogówki obejmuje przede wszystkim eliminacja pierwotnej przyczyny (to znaczy patologia odpowiedzialna za gromadzenie się nadmiaru płynu).

Na przykład:

• Jeśli obrzęk rogówki jest konsekwencją nadciśnienia wewnątrzgałkowego, protokół terapeutyczny ma na celu zwalczanie go poprzez podawanie leków przeciwnadciśnieniowych.
• Jeśli obrzęk jest spowodowany powikłaniem pooperacyjnym, objawy można złagodzić, podając leki moczopędne w połączeniu z antybiotykami i środkami przeciwzapalnymi.
• Jeśli zapalenie rogówki spowodowane niewłaściwym użytkowaniem soczewek kontaktowych, należy zaprzestać ich używania.

Leczenie obrzęku rogówki

Ze względu na zmniejszenie ilości nadmiaru płynu możliwe jest kontrolowanie rozszerzania się obrzęku rogówki za pomocą miejscowego roztwór hipertoniczny oraz maści z chlorkiem sodu, które działają tworząc gradient osmotyczny przez film łzowy poza rogówką. Innymi słowy, zakroplenie tych kropli do oczu lub nałożenie maści, zwanej hiperosmotyczną, przyciąga płyny z rogówki, powodując ich następnie odparowanie z powierzchni oka; efekt ten wyraźnie nie działa w nocy, ponieważ - podczas snu - oko pozostaje zamknięte (dlatego objawy obrzęku rogówki są nasilone rano).

Aby zmniejszyć ten dyskomfort, lekarz może zalecić nałożenie maści zawierającej 5% chlorku sodu. przed pójściem spać, a rano roztwór hipertoniczny w celu usunięcia nagromadzeń płynów, które nagromadziły się podczas noce.

Pacjenci, którzy odczuwają silny ból, mogą być leczeni za pomocą procedury znanej jako nakłucie zrębu przedniego.

Przeszczep rogówki

Niestety nie ma lekarstwa na poprawę stanu komórek śródbłonka. Dlatego w najcięższych przypadkach obrzęk rogówki wymaga przeszczepienia rogówki.