Zespół Noonana: co to jest, objawy, zdjęcia, leczenie, rokowanie

Co to jest zespół Noonana?

Zespół Noonana (zespół Ulricha-Noonana, zespół Turneroida z prawidłowym kariotypem) - ten stan, powodując zarówno charakterystyczne zmiany wyglądu, jak i zmiany fizjologiczne, które na kilka sposobów wpływają na funkcjonowanie organizmu. Choroba jest uważana za rzadką i szacuje się, że dotyka około 1 na 1000-2500 osób. Zespół Noonana nie jest związany z żadnym konkretnym regionem geograficznym lub grupą etniczną.

Chociaż zespół Noonana nie zagraża życiu, jeśli dana osoba go ma, mogą rozwinąć się choroby współistniejące, w tym choroby serca, zaburzenia krzepnięcia i niektóre nowotwory w pewnym momencie życia. Te współistniejące problemy zdrowotne są spodziewane w przypadku zespołu Noonana.

Rokowanie będzie znacznie lepsze, jeśli będziesz okresowo odwiedzać lekarza, aby monitorować stan swojego zdrowia i uzyskać terminowe leczenie wszelkich pojawiających się chorób i zaburzeń, zanim zaczną powodować poważne konsekwencje.

Identyfikacja tego zespołu opiera się na rozpoznaniu kilku powiązanych objawów. Nasilenie choroby może być różne, a niektórzy ludzie mogą mieć bardziej oczywiste cechy fizyczne lub bardziej znaczące skutki zdrowotne niż inni. Jeśli już wiesz, że masz krewnych, u których zdiagnozowano zespół Ulricha-Noonana, może to być powodem zidentyfikowania oznak, że Ty lub Twoje dziecko może cierpieć na ten zespół.

Typowe objawy zespołu

Zespół Noonana objawia się zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz ciała, powodując charakterystyczny wygląd, cechują się fizycznymi cechami stanu, a także problemami medycznymi spowodowanymi przez choroba.

• Wygląd zewnętrzny: Cechy twarzy i ciała osoby z zespołem Noonana mogą wydawać się dość nietypowe lub mogą wydawać się zupełnie normalne. Najbardziej oczywistymi objawami fizycznymi związanymi z tym stanem są przerośnięta głowa, szeroko rozstawione oczy i nieco niższy niż przeciętny wzrost (patrz zdjęcie). Zdjęcie).
• Głowa: Twarz i głowa osoby z zespołem często określana jest jako trójkątna, ponieważ czoło jest proporcjonalnie większe niż mała szczęka i podbródek.
• Oczy: Zauważa się, że oczy są pochylone, czasami wydaje się, że są pochylone na boki twarzy. Powieki mogą być grube, tworząc głębokie fałdy skórne.
• Szyja: Zespół Ulricha-Noonana jest również związany z błoną szyjną, co oznacza, że ​​osoby dotknięte tym schorzeniem mogą mieć: grubsza niż zwykle szyja z fałdami skóry, które wydają się tworzyć sieć między górną częścią klatki piersiowej a szczęka (patrz. Zdjęcie).
• Obrzęk: Niektóre osoby z zespołem mogą mieć obrzęk ciała, dłoni, stóp lub palców. Wykryto ją zarówno u niemowląt, jak i dorosłych z zespołem Noonana i jest spowodowana obrzękiem w wyniku gromadzenia się płynów.
• Niski wzrost i palce u nóg: W różnych kulturach osoby z zespołem Noonana są poniżej średniej i mogą również mieć krótkie palce. Niemowlęta z tym schorzeniem mają zwykle co najmniej średnią przy urodzeniu, ale dorastają powoli w niemowlęctwo, a zatem niski wzrost jest tym, co po raz pierwszy zauważa się w niemowlęctwie lub w niemowlęctwie wczesne dzieciństwo.

Chociaż zespół Noonana jest zwykle związany z pewnymi rysami twarzy i typem ciała, istnieje szeroki zakres manifestacji tych cech. Dlatego wygląd twarzy i ciała nie może wiarygodnie określić, czy ktoś ma tę chorobę, czy nie.

Objawy zespołu Noonana

Istnieje kilka objawów tego stanu, które mogą, ale nie muszą, dotykać wszystkich pacjentów z zespołem Noonana.

• Problemy z zasilaniem: Niektóre dzieci z tą chorobą mogą nie jeść tak, jak wszystkie normalne dzieci w tym samym wieku, co może powodować problemy z przybieraniem na wadze i zahamowaniem wzrostu.
• Problemy sercowe: Najczęstszym problemem zdrowotnym związanym z zespołem Noonana jest problem sercowo-naczyniowy zwany zwężeniem zastawki płucnej. Problem ten zaburza przepływ krwi z serca do płuc, prowadząc do objawów takich jak zmęczenie, duszność lub niebieskawy kolor ust lub palców (sinica). Z biegiem czasu u osób z nieleczonym zwężeniem zastawki płucnej może dojść do wzrostu serce, które również powoduje zmęczenie i może z czasem prowadzić do poważnych problemów z sercem, takich jak Jak niewydolność serca. Istnieją inne wady serca związane z zespołem Noonana, w tym przerostowa obturacyjna kardiomiopatia, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej i ubytek przegrody międzykomorowej.
• Siniaki lub krwawienie: Zespół Ulricha-Noonana może powodować problemy z krzepnięciem krwi, co skutkuje nadmiernym siniaki, a także krwawienie przez dłuższy niż zwykle okres czasu po obrażenia.
• Zmiany wizji: Co najmniej połowa dzieci z tym zaburzeniem ma problemy z widzeniem i ruchem gałek ocznych, takie jak: niedowidzenie (leniwe oko).
• Słabe kości: Dzieci i dorośli z zespołem Noonana mogą mieć problemy z tworzeniem i siłą kości. w wyniku czego kruche kości mogą łatwo pękać lub prowadzić do nietypowych deformacji ciała, zwłaszcza piersi. Przykładem niezwykłej struktury kości, która może wystąpić w zespole Noonana, jest głęboki „dołek” w górnej części klatki piersiowej. Nie jest jasne, dlaczego tak się dzieje i nie dotyczy wszystkich osób z tym zespołem.
• Dojrzewanie: Chłopcy i dziewczęta z tym zaburzeniem mogą doświadczać opóźnionego dojrzewania płciowego. Niektórzy chłopcy mają niezstąpione jądra i mogą doświadczyć zmniejszonej płodności w późniejszym wieku.
• Opóźnienie uczenia się: Istnieje związek między zaburzeniami uczenia się a zespołem Noonana, chociaż związek ten nie jest silny. Ogólnie rzecz biorąc, aktualne informacje na temat rozwoju poznawczego osób z tym zaburzeniem sugerują, że dzieci z tym zespołem prawdopodobnie będą mieć wykształcenie wyższe niż średnie, choć najczęściej dzieci i dorośli z zespołem Noonana mają przeciętny poziom intelektualny możliwości.

Przyczyny zespołu Noonana

Zespół Noonana wynika z defektu białka, który często jest spowodowany anomalią genetyczną. Anomalia genetyczna zmienia białko, które bierze udział w zmianie tempa wzrostu organizmu.

Białko to działa specyficznie w szlaku sygnałowym RAS-MAPK (kinaza białkowa aktywowana mitogenem), który jest kluczowym elementem podziału komórek. Jest to ważne, ponieważ organizm człowieka rozwija się w procesie podziału komórek, czyli produkcji nowych komórek człowieka z istniejących komórek. Podział komórek zasadniczo powoduje powstanie dwóch komórek zamiast jednej, powodując wzrost części ciała. Jest to szczególnie ważne w niemowlęctwie i dzieciństwie, kiedy osoba rośnie. Ale podział komórek trwa przez całe życie, gdy organizm się regeneruje i odnawia. Oznacza to, że problemy z podziałem komórek mogą dotyczyć wielu narządów w całym ciele. To dlatego zespół Ulricha-Noonana ma tak wiele powiązanych objawów fizycznych i kosmetycznych.

Ponieważ zespół Noonana jest spowodowany zmianami w RAS-MAPK, nazywa się go specyficznie RASopatią. Istnieje kilka chorób RAS i wszystkie są stosunkowo rzadkimi zaburzeniami.

Geny i dziedziczność

Dysfunkcja białek w zespole Noonana jest spowodowana defektem genetycznym. Oznacza to, że geny w organizmie, które kodują białko odpowiedzialne za zespół, mają błędny kod, powszechnie nazywany mutacją. Mutacja jest zwykle dziedziczna, ale może być spontaniczna, co oznacza, że ​​nastąpiła bez dziedziczenia po rodzicu.

Okazuje się, że istnieją cztery różne zaburzenia genów, które mogą powodować tę chorobę. Te geny to gen PTPN11, SOS1, RAF1 i RIT1, przy czym defekty w genie PTPN11 stanowią około 50% przypadków zespołu. Jeśli dana osoba odziedziczy lub rozwinie którykolwiek z tych 4 nieprawidłowości genów, oczekuje się zespołu Noonana.

Zespół ten jest dziedziczony jako choroba autosomalna dominująca, co oznacza, że ​​jeśli jedno z rodziców ma chorobę, to będzie ją miało dziecko. Dzieje się tak, ponieważ odziedziczenie tej konkretnej nieprawidłowości genetycznej od jednego z rodziców powoduje defekt w produkcja białka RAS-MAPK, której nie można skompensować, nawet jeśli osobnik odziedziczy również prawidłowy gen produkcja białka.

Zdarzają się przypadki sporadycznego zespołu Noonana, co oznacza, że ​​wada genetyczna nie została odziedziczona przez dziecko po rodzicach. Osoba z zespołem sporadycznym może w przyszłości mieć dziecko z tą chorobą, ponieważ dzieci chorego mogą odziedziczyć nową anomalię genetyczną.

Diagnostyka

Najbardziej przekonującym dowodem na zespół Noonana jest test genetyczny. Szacuje się jednak, że od 20 do 40 procent osób, u których zdiagnozowano zespół, nie ma rodzinna historia choroby lub nie ma charakterystycznych nieprawidłowości stwierdzonych w genetyce testowanie. Czasami inne testy i obserwacje mogą potwierdzić diagnozę.

• Testy laboratoryjne: Badanie krwi w celu oceny funkcji krzepnięcia krwi może być prawidłowe lub nieprawidłowe u osób z zespołem Noonana. Nie ma silnej korelacji między badaniami krwi, które mierzą krzepliwość krwi a objawami siniaków lub krwawienia.
• Testy czynności serca: Diagnoza nadciśnienie płucnejak również inne wady serca związane z zespołem mogą potwierdzić diagnozę tego stanu. Jednak wszystkie choroby serca związane z tym zespołem mogą wystąpić w innych okolicznościach; identyfikacja jednego ze schorzeń serca nie potwierdza zespołu, a brak problemów z sercem nie oznacza, że ​​dana osoba nie ma zespołu Noonana.
• Badania genetyczne: Istnieje kilka genów, które są powiązane z chorobą i jeśli te geny zostaną zidentyfikowane, zwłaszcza wśród członków rodziny, może to być potwierdzeniem diagnostycznym zespołu.

Leczenie zespołu Noonana

Leczenie zespołu Ulricha-Noonana skupia się na kilku aspektach choroby.

• Zapobieganie poważnym problemom z sercem: Wczesna diagnoza i leczenie problemów z sercem może zapobiec długotrwałym konsekwencjom zdrowotnym. W zależności od ciężkości i rodzaju choroby serca najlepszym rozwiązaniem może być leczenie lub ścisłe monitorowanie tych stanów.
• Identyfikacja i leczenie powikłań medycznych: Zespół Noonana wiąże się z różnymi komplikacjami zdrowotnymi, od krwawienia po bezpłodność i raka. Nie ma jeszcze testu, który mógłby przewidzieć, czy rozwinie się jeden z tych problemów. Dokładna opieka medyczna obejmuje regularne wizyty u lekarza, aby lekarz mógł: identyfikować pojawiające się problemy z historią medyczną i badaniami fizykalnymi, gdy są jeszcze możliwe do rozwiązania leczenie.
• Stymulowanie normalnego wzrostu: Niektóre dzieci z zespołem Noonana stosują hormon wzrostu do stymulowania wzrostu, aby pomóc im osiągnąć optymalny wzrost, kształt i strukturę kości. Chociaż hormon wzrostu był stosowany jako skuteczna strategia leczenia dzieci z tą chorobą, poziom hormonu wzrostu, jak również innych hormonów, nie jest nieprawidłowy u osób z tym schorzeniem choroba.

Rokowanie i powikłania

Średnia długość życia z zespołem Noonana jest na ogół normalna, ale mogą wystąpić komplikacje zdrowotne, które wymagają opieki medycznej lub chirurgicznej.

• Krwawienie może prowadzić do krwawienia, co może powodować objawy zmęczenia. Rzadziej nadmierne krwawienie może prowadzić do utraty przytomności lub pilnej potrzeby transfuzji krwi.
• Choroby serca są najczęstszymi konsekwencjami zdrowotnymi pacjentów z tym zespołem. Choroby serca mogą prowadzić do niewydolności serca, dlatego ważne jest regularne kontrolowanie przez kardiologa.
• Jeśli masz zespół Noonana, istnieje zwiększone prawdopodobieństwo niektórych nowotworów, szczególnie rak krwitakie jak młodzieńcza białaczka mielomonocytowa i nerwiak zarodkowy: neuroblastoma.