Astenozoospermia: co to jest u mężczyzn, przyczyny, objawy, leczenie

Wstęp

Astenozoospermia Jest chorobą dotykającą mężczyzn i charakteryzuje się spadkiem zawartości plemników mobilnych podczas wytwarzania ejakulatów.

Do celów reprodukcyjnych niezbędna jest wystarczająca ilość ruchliwych plemników; w rzeczywistości ci, którzy cierpią na astenozoospermię - zwłaszcza gdy jest to postać ostra - mają pewne trudności z poczęciem dziecka.

Przyczyny i czynniki ryzyka astenozoospermii obejmują choroby i stany, takie jak: żylaki powrózka nasiennego, nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, używanie nielegalnych substancji psychoaktywnych, infekcje dróg moczowych, rak jąder, teratozoospermia, niedożywienie, ciężka gorączka itp.

W leczeniu astenozoospermii ważne jest leczenie podstawowych przyczyn choroby.

Szybki przegląd tego, czym są plemniki

Plemniki to męskie gamety, tj. komórki odpowiedzialne za funkcje rozrodcze u mężczyzn.

Wytwarzane przez jądra (męskie narządy płciowe), przy okazji tzw. spermatogenezy, plemników są bardzo małymi elementami komórkowymi (5-7 mikrometrów) i mają bardzo specjalną strukturę, która obejmuje:

• głowazawierające jądro komórkowe i akrosom;
• część pośredniabogaty w mitochondria;
• ogonzwinny i wymagający katastrofy.

Specyficzna morfologia plemników ma fundamentalne znaczenie dla procesu rozrodczego, ponieważ pozwala im spotykać się i łączyć z komórką jajową w żeńskim układzie rozrodczym.

Co to jest astenozoospermia?

Astenozoospermia Jest terminem medycznym wskazującym na spadek, poniżej wartości referencyjnej odpowiadającej normalności, odsetka ruchliwych plemników w ejakulacie, czyli w sperma.

Astenozoospermia jest schorzeniem, które cieszy się dużym zainteresowaniem mężczyzn, którzy chcą mieć dzieci, ponieważ zmniejsza się liczba ruchliwych plemników spadek mężczyzna płodność (niepłodność męska).

Oznaczanie astenozoospermii wg WHO

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) mężczyzna cierpi na astenozoospermię w dwóch przypadkach:

• gdy mniej niż 32% jego plemników ma progresywna mobilność

lub alternatywnie

• gdy suma między odsetkiem plemników o postępującej ruchliwości a odsetkiem plemników z mobilność nieprogresywna (kwota, która w fachowym ujęciu nazywa się pełna mobilność) wynosi mniej niż 40%.

Na tym etapie dla mniej doświadczonych i wątpiących należy podkreślić punkty „ruchliwości postępującej”, „ruchliwości nieprogresywnej” i „całkowitej ruchliwości” plemników:

• Postępująca mobilność → Ruchliwość progresywna występuje, gdy plemniki pokazują, że mogą poruszać się w linii prostej, gdy analizowana jest ich zdolność do poruszania się. Większość plemników o progresywnej ruchliwości jest idealna do celów reprodukcyjnych;
• Mobilność nieprogresywna → Plemniki mają ruchliwość nieprogresywną, która po przeanalizowaniu ich zdolności poruszania się porusza się, ale absolutnie nie w linii prostej. Do celów reprodukcyjnych, wysoka liczba plemników z ruchliwością niepostępującą jest ujemna.
• Pełna mobilność → Termin ten obejmuje wszystkie plemniki o określonej ruchliwości, progresywnej lub nie, i wyklucza wszystkie plemniki nieruchome, tj. niezdolny do ruchu.

stół. Wartości referencyjne, które określają normalność męskiego wytrysku, zgodnie z najnowszymi danymi WHO (2010).

Epidemiologia

Dane statystyczne dotyczące występowania astenozoospermii wśród populacji mężczyzn są niezwykle skąpe i nierealistyczne.

Jedyne dość wiarygodne informacje na ten temat (występowanie astenospermii) dotyczy liczby mężczyzn z całkowita astenospermia (*): jeden przypadek na 5000 samców.

*Notatka: „Całkowita astenozoospermia” to termin wskazujący na całkowity brak ruchliwych plemników w ejakulacie.

Synonimy dla astenozoospermia

W medycynie astenozoospermia jest również znana jako astenospermia.

Przyczyny astenozoospermii

Lekarze i badacze uważają, że na liście przyczyn i czynników ryzyka astenozoospermii znajduje się kilka schorzeń, w tym:

• Obecność specjalnych przeciwciał, które „atakują” plemniki (przeciwciała antyspermowe);
• Nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu lub nadmierne używanie narkotyków, takich jak haszysz lub marihuana;
• Wiek powyżej 45 lat. Badania statystyczne wykazały, że począwszy od tego wieku u mężczyzn obserwuje się powolny spadek ruchliwości plemników;
• Narażenie na substancje toksyczne, takie jak pestycydy, nawozy, rozpuszczalniki chemiczne itp .;
• Dostępność infekcja narządów płciowychprzenoszony przez jeden z narządów, przez który zwykle przepływają plemniki i płyn nasienny (prostata, pęcherzyki nasienne, najądrza i cewka moczowa);
• mieć chorobę jąder (np. rak jąder lub wodniak (opadnięcie jądra));
• Teratozoospermia. Jest to nieprawidłowość plemników charakteryzująca się obecnością plemników zdeformowanych (np. plemniki bez ogonka);
• Żylaki powrózka nasiennego. Jest to patologiczna zmiana w żyłach jądra (lub plemników), w wyniku której te ostatnie wydają się rozszerzone, a jedno lub oba jądra są spuchnięte;
• Brak składników odżywczych z powodu niewłaściwej diety;
• Ciężkie stany gorączkowe lub konsekwencje ciężkich stanów gorączkowych;
• Chemioterapia i/lub radioterapia raka miednicy
• Nawyki behawioralne prowadzące do wzrostu temperatury na poziomie jąder (na przykład częste korzystanie z saun, skłonność do noszenia lekkich ubrań itp.).

Objawy i powikłania

Sama astenozoospermia nie powoduje objawów fizycznych; jednak jest to dość blisko związane ze schematem objawowym, ponieważ, jak opisano w poprzednim rozdziale, często wiąże się z ogólnie objawowymi stanami.

Tak więc na przykład w przypadku astenozoospermii wywołanej przez żylaki powrózka nasiennego, prawdopodobne jest, że podmiot (człowiek), oprócz zmniejszonej liczby ruchliwych plemników, tępy ból jądra, obrzęk jądra, dyskomfort w okolicy pachwiny itp..

Komplikacje

Jak wskazano po części, mężczyźni z ciężką astenozoospermią mają tendencję do bezpłodności, co uniemożliwia im posiadanie dzieci.

Kiedy iść do lekarza?

Mężczyzna z astenozoospermią powinien zgłosić się do lekarza, w szczególności urologa lub androloga, gdy:

• chce mieć dzieci, ale stan, na który cierpi (asthenospermia) jest przeszkodą w jego pragnieniu;
• objawia się to powiązanym obrazem symptomatologicznym, niezgodnym z prowadzeniem normalnego życia. W tym przypadku przyczyną astenozoospermii jest stan o pewnym znaczeniu klinicznym, który zasługuje na należytą uwagę i odpowiednie leczenie.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować astenozoospermię, lekarze polegają na teście znanym jako spermiogram.

Spermiogram to badanie laboratoryjne, które pozwala zaobserwować szereg ważnych cech próbka nasienia do oceny płodności mężczyzny, który posiada ww. próbkę sperma.

Do cech nasienia mierzonych za pomocą spermiogramu należą:

• lepkość nasienia;
• upłynnianie nasienia;
• Liczba plemników;
• ruchliwość plemników.

Następnym krokiem po stwierdzeniu obecności astenozoospermii jest: badanie przyczyn zmniejszona ruchliwość plemników; takie badanie może wymagać wykonania różnych testów diagnostycznych, w tym badań instrumentalnych.

Podstawowe zasady uzyskania wiarygodnego spermiogramu

Aby wyniki spermiogramu były wiarygodne, podstawowe znaczenie ma przestrzeganie niektórych zasad przygotowujących do powyższego badania laboratoryjnego; bardziej szczegółowo, te zasady przygotowawcze obejmują:

• Całkowita abstynencja od aktywności seksualnej 3-5 dni przed badaniem;
• Wytrysk musi być uzyskany wyłącznie przez masturbację;
• Zapewnij odpowiednią higienę rąk i prącia przed masturbacją;
• Zbierz wszystkie wyprodukowane plemniki (że tak powiem, do kropli);
• Do zbierania użyj odpowiedniego sterylnego pojemnika (wystarczą klasyczne pojemniki na mocz);
• Zużyty pojemnik zamknąć hermetycznie, aby uniknąć przypadkowego wycieku pobranej próbki nasienia;
• Po pobraniu próbek należy jak najszybciej wysłać próbkę nasienia do laboratorium analitycznego (w ciągu 30-60 minut), aby uniknąć szoku termicznego. Obecnie problemy te już nie istnieją, ponieważ laboratoria analityczne zapewniają badanym możliwość pobierania w samym pomieszczeniu laboratoryjnym;
• Poinformuj personel medyczny laboratorium o wszelkich metodach leczenia lub chorobach, które występują lub minęły w ciągu ostatnich trzech miesięcy;
• Poinformuj personel medyczny laboratorium o wszelkich niezgodności z jedną z powyższych zasad przygotowawczych, aby zrozumieć, czy procedura pobierania nasienia powinna zostać powtórzona, czy nie.

Badania przyczyn astenozoospermii

Poszukiwanie przyczyn astenozoospermii zawsze zaczyna się od obiektywne badanie oraz anamneza (historia pacjenta); dlatego nawet zgodnie z wynikami tych dwóch badań można kontynuować i poddać się: analizie krwi i moczu, posiewowi nasienia, badaniu USG (USG) jąder, USG podbrzusza itp.

Leczenie

Terapia astenozoospermii opiera się na: leczenie lub eliminacja czynnika wyzwalającego.

Dlatego np. u mężczyzn z astenospermią żylaków leczenie tej ostatniej będzie sposobem na walkę ze spadkiem obecności ruchliwych plemników.

Jak łatwo sobie wyobrazić, wśród przyczyn astenospermii są warunki wyzwalające, które są bardziej podatne na skuteczne leczenie niż inne, a to oczywiście wpływa na stopień przywrócenia normalnej mobilności sperma.

Astenozoospermia, niepłodność i sztuczne zapłodnienie metodą zapłodnienia in vitro

Od pewnego czasu mężczyźni, którzy chcą mieć dzieci, ale nie mogą ich mieć z powodu astenozoospermii, mogą polegać na pewnej metodzie. wspomagane zapłodnienie in vitro, znany jako ICSI lub docytoplazmatyczna iniekcja plemników.

Bez wchodzenia w szczegóły, metoda ICSI zapewnia specyficzny pobór plemników o postępującej ruchliwości z próbki ejakulatu w celu zapłodnienia komórki jajowej.

Obecnie docytoplazmatyczne wstrzyknięcie nasienia jest jednym z najskuteczniejszych niekonwencjonalnych metody zapłodnienia in vitro dostępne dla mężczyzn z problemami astenozoospermii dążących do stania się ojcowie.