Leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn: opis choroby, objawy, diagnoza oraz główne leki i terapia

Zapalenie gruczołu krokowego jest najczęstszą chorobą w praktyce urologicznej.

Według różnych źródeł cierpi na nią nawet 20% mężczyzn, a według krajowych ekspertów skargi dotyczące objawy tej patologii przedstawia co drugi konsultujący się mężczyzna do lekarza.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego wymaga zintegrowanego podejścia i poważnej diagnozy, ponieważ nie zawsze jest wyraźne ból w okolicy krocza i inne specyficzne objawy wskazują na obecność stanu zapalnego prostata.

I odwrotnie, choroba może być bezobjawowa przez długi czas i może być wykryta podczas rutynowego badania. Z medycznego punktu widzenia zapalenie gruczołu krokowego to zapalenie tkanki gruczołowej i łącznej gruczołu krokowego, przebiegające ostre lub z ciągłymi nawrotami i powstające pod wpływem flory bakteryjnej lub ekspozycji na czynniki niezakaźne etiologia.

Głównymi przyczynami rozwoju choroby są:

• drobnoustroje chorobotwórcze, najczęściej są to chlamydia wewnątrzkomórkowe, ureaplasma, mykoplazmy, a także enterokoki, Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, gronkowce, paciorkowce;
• siedzący i siedzący tryb życia;
• otyłość;
• infekcje dróg moczowych;
• przekrwienie w okolicy miednicy;
• palenie;
• nadmierne spożycie alkoholu;
• nadmiar pikantnej, tłustej i bogatej w cholesterol żywności, szczególnie w połączeniu z naruszeniem reżimu picia;
• biegunka i zaparcia;
• przenoszone choroby przenoszone drogą płciową, w tym infekcja opryszczki;
• stany niedoboru odporności;
• zaburzenia hormonalne;
• hipotermia, szczególnie w połączeniu z osłabieniem mechanizmów obronnych organizmu;
• zaburzenia procesów oddawania moczu;
• sztuczne przedłużenie stosunku płciowego, opóźniony wytrysk.

Obecnie istnieje kilka systemów klasyfikacji zapalenia gruczołu krokowego, które w pełni odzwierciedlają charakterystykę przebiegu choroby, etiologię i inne kliniczne aspekty choroby. Zasadniczo lekarze stosują zasady podziału proponowane przez specjalistów z amerykańskich National Institutes of Health.

Zgodnie z ich zaleceniami leczenie zapalenia gruczołu krokowego jest przepisywane w oparciu o następujące formy:

• Ostre zapalenie gruczołu krokowego o charakterze zakaźnym. Z kolei dzieli się na nieżyt, przebiegający z porażką poszczególnych przewodów wydalniczych gruczołu krokowego, czasami komplikuje go przebieg kalkulacyjny z tworzeniem się kamieni. Forma pęcherzykowa wpływa na płaty prostaty, a typowi miąższowemu towarzyszy zapalenie całego narządu, w tym zarówno płatów, jak i otaczającej tkanki łącznej. Wymienione typy ostrego zapalenia gruczołu krokowego nie przebiegają w izolacji, można je raczej uznać za etapy tej postaci patologii.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Z reguły rozwija się na tle niewłaściwego leczenia ostrej postaci lub z upośledzoną odpornością.
• Przewlekłe niebakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Może występować w postaci zapalnej i niezapalnej, ten ostatni typ nazywany jest również zespołem przewlekłego bólu miednicy. Czynniki etiologiczne tej choroby nie są wiarygodnie znane, jej rozwój wiąże się z kombinacją kilku prowokujących przyczyn: stylu życia, odżywiania, braku aktywności fizycznej. Ta forma patologii jest najczęstsza, ponadto leczenie tego typu zapalenia gruczołu krokowego wymaga szczególnej uwagi.
• Bezobjawowe zapalne zapalenie gruczołu krokowego. Przebiega bez żadnych objawów klinicznych, diagnozuje się go tylko metodami laboratoryjnymi.

Symptomatologia choroby jest zróżnicowana i zależy przede wszystkim od postaci zapalenia. Ostre zapalenie gruczołu krokowego zaczyna się od zwiększonej chęci opróżnienia pęcherza. Bolesne oddawanie moczu, szczególnie pod koniec. Mocz wydzielany jest w małych porcjach, mężczyznę nieustannie prześladuje uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza. Jeśli proces zapalny wpływa na drogi moczowe, często występuje krwiomocz.

Objawy kliniczne ostrego zapalenia gruczołu krokowego można z grubsza podzielić na trzy grupy. Są to najczęstsze bóle, zaburzenia funkcjonowania układu moczowego i zatrucia. W początkowej, nieżytowej fazie ostrego zapalenia gruczołu krokowego ból jest zlokalizowany w okolicy krocza, występują objawy zaburzeń układu moczowego. Charakterystyczną cechą tego stadium choroby są normalne parametry laboratoryjne krwi i moczu.

W fazie pęcherzykowej wyraźny jest również zespół bólowy (dyskomfort wzrasta wraz z naciskiem na prostatę w okolicy) moszny lub z badaniem cyfrowym gruczołu krokowego), oddawanie moczu jest utrudnione ze względu na powiększenie prostata. Mężczyzna skarży się również na objawy zatrucia.

Temperatura rośnie, czemu towarzyszą dreszcze i pocenie się. W analizie klinicznej odnotowuje się pojawienie się ropy, leukocytów i bakterii w moczu. Rozlane (miąższowe) zapalenie gruczołu krokowego jest bardzo trudne, dotyka wszystkie tkanki gruczołu krokowego i czasami rozciąga się na niektóre części układu moczowego (do szyi pęcherza i cewka moczowa). Ból jest bardzo wyraźny, promieniuje do głowy prącia, jąder, okolicy miednicy, dolnej części pleców.

Nasilają się objawy ze strony układu moczowego. Czasami w wyniku mechanicznego ucisku cewki moczowej przez obrzęk gruczołu krokowego dochodzi do ostrego zatrzymania moczu. Z powodu uszkodzenia tkanek gruczołu krokowego w odbycie niepokojące są bóle podczas wypróżnień oraz bolesne skurcze z chęcią opróżnienia jelit. Temperatura wzrasta do wysokich wartości, czemu towarzyszą dreszcze, pogorszenie stanu zdrowia.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego czasami występuje w wyniku ostrej postaci lub rozwija się niezależnie. Mężczyzna skarży się na bóle w kroczu i podbrzuszu.

Nasilają się przy oddawaniu moczu i wypróżnianiu. Faktem jest, że w tkankach gruczołu krokowego nie ma zakończeń receptorów nerwowych, więc impulsy bólowe powstają z powodu zaangażowania otaczających komórek w proces zapalny.

Charakterystycznym objawem przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest wydzielina śluzowa z cewki moczowej podczas opróżniania pęcherza lub jelit. Temperatura okresowo wzrasta do wartości podgorączkowych. Zaostrzeniu tej postaci choroby towarzyszy wzrost nasilenia klinicznych objawów patologii. Przedłużający się przebieg przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego prowadzi do problemów w seksie z powodu zaburzeń erekcji. Pojawia się nocna erekcja, ale doznania podczas orgazmu tracą jasność, wytryskowi może towarzyszyć silny ból, który często powoduje psychologiczną impotencję.

Połączenie wszystkich objawów prowadzi do zaburzeń snu, stosunku płciowego. Staje się to przyczyną drażliwości, nerwowości i innych zaburzeń psycho-emocjonalnych. Dlatego leczenie zapalenia gruczołu krokowego musi koniecznie obejmować małe dawki środków uspokajających.

Metody diagnozowania choroby i podstawowe zasady terapii

Diagnoza i ustalenie postaci zapalenia gruczołu krokowego odbywa się zgodnie z protokołami zatwierdzonymi przez stowarzyszenia urologów w naszym kraju i za granicą.

Zgodnie z zaleceniami specjalistów badanie pacjenta obejmuje następujące etapy:

• przesłuchanie pacjenta, podczas którego lekarz określa nasilenie zespołu bólowego, nasilenie dyzurii, cechy życia seksualnego, obecność chorób współistniejących i inne aspekty wpływające na leczenie zapalenie gruczołu krokowego;
• standardowe kliniczne analizy laboratoryjne moczu i hodowli bakterii pod kątem flory i jej wrażliwości na leki przeciwbakteryjne;
• badanie pod kątem infekcji przenoszonych drogą płciową, które koniecznie obejmuje oznaczenie mykoplazmy, ureaplazmy, chlamydii i innych bakterii powodujących zapalenie gruczołu krokowego;
• pomiar szybkości oddawania moczu (urofluometria);
• 4-szklany próbka moczu, jest specyficzną metodą diagnozowania zapalenia gruczołu krokowego, w nielicznych kilka dni wcześniej pacjentowi przepisuje się kurację antybiotykową, która nie może przeniknąć do tkanek prostata. Jest to konieczne, aby wykluczyć infekcje dróg moczowych. Samą próbkę wykonuje się w ten sposób: do jednej szklanki zebrać pierwszą porcję moczu (20-30 ml), do kolejnej kolby zebrać 10-15 ml średniej porcji moczu, następnie masaż prostaty i weź do analizy jego wyładowanie, zbierz ostatnią porcję moczu w pozostałej kolbie;
• badanie bakteriologiczne wydzieliny gruczołu krokowego, mocz pobrany po masażu gruczołu krokowego, nasienie.

Jeśli wyniki 4-szklany próbki zostały zaszczepione drobnoustrojami chorobotwórczymi (ich stężenie w wydzielinie gruczołu krokowego powinno być 10-15 razy wyższe niż w pierwsza porcja moczu), są one uważane za czynniki sprawcze choroby i odpowiednio prowadzi się leczenie zapalenia gruczołu krokowego antybiotyki.

Badanie USG jest opcjonalne, jest bardzo ważne i pozwala nauczyć się:

• odróżnić zapalenie gruczołu krokowego od gruczolaka prostaty;
• zidentyfikować możliwe ogniska tworzenia tkanki łącznej;
• rozpoznawać złośliwe zmiany w komórkach prostaty w czasie;
• ustalić lokalizację zablokowanych przewodów, co jest przyczyną zespołu silnego bólu;
• zidentyfikować zaburzenia krążenia w narządach miednicy.

Zachowawcze leczenie zapalenia gruczołu krokowego odbywa się w sposób złożony. Prawie wszystkim pacjentom przepisuje się kurację antybiotykową. Sposób podawania (w postaci tabletek lub zastrzyków), dawkowanie i czas trwania leczenia określa lekarz. W celu wyeliminowania ostrego stanu zapalnego i bólu wskazane są leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Podrażniają błonę śluzową przewodu pokarmowego, dlatego są przepisywane w postaci czopków doodbytniczych.

Przy skurczu mięśni gładkich szyi pęcherza i cewki moczowej uzasadnione jest stosowanie leków z grupy blokerów receptora α-adrenergicznego oraz przeciwskurczowych.

Pokazano również leki immunostymulujące, kompleks witamin, środki uspokajające. Według badań klinicznych, leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, które przebiega z łagodnym symptomatologia, dobrze nadaje się do ziołolecznictwa, dodatkowo lekarz może zalecić skuteczne suplementy diety (Suplement diety).

Jeśli leczenie farmakologiczne zapalenia gruczołu krokowego nie jest wystarczająco skuteczne lub w ogóle nie działa, wskazana jest operacja. Dobrze sprawdza się połączenie leków i metod fizjoterapeutycznych. Integralną częścią walki z zapaleniem gruczołu krokowego jest rozgrzewający masaż przezodbytniczy gruczołu krokowego.

Ostatnio popularne są takie metody leczenia jak akupunktura, która wpływa na główne punkty odruchowe oraz hirudoterapia (przy użyciu pijawek). Nowoczesne urządzenia pomogą szybko wyeliminować główne objawy kliniczne procesu zapalnego, pozwalające na leczenie zapalenia gruczołu krokowego laserem, metodami ultradźwiękowymi, falą magnetyczną terapia.

W okresie remisji wskazane jest leczenie uzdrowiskowe w specjalistycznym sanatorium. Aby zwiększyć skuteczność terapii, konieczne jest przestrzeganie odpowiedniej diety z ograniczeniem alkoholu, pikantnych, pikantnych potraw.

Aby zapobiec rozwojowi zaostrzeń w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego i zapobiec występowaniu zmian zapalnych, lekarze zalecają specjalną gimnastykę. Jej główny kompleks obejmuje przysiady, unoszenie nóg i inne ćwiczenia. Na szczególną uwagę zasługuje leczenie zapalenia gruczołu krokowego za pomocą metod alternatywnych.

W domu można przygotować wywary i napary z ziół leczniczych o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Oświadczenia dr I.P. Neumyvakin.

Uważa, że ​​wszystkie choroby, w tym zapalenie gruczołu krokowego, wynikają z zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Jego zdaniem takie zaburzenia można korygować nadtlenkiem wodoru i sodą, ich naprzemiennie zgodnie ze schematem zaproponowanym przez profesora - alternatywnym sposobem leczenia zapalenia gruczołu krokowego. I chociaż oficjalna medycyna nie uznaje takich technik, wielu pacjentów uważa je za skuteczne.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn: leki, stosowanie hormonów i antybiotyków, immunokorekcja, fito- i fizjoterapia

Środki przeciwbakteryjne są głównymi lekami do leczenia procesu zapalnego gruczołu krokowego. Zgodnie z zaleceniami europejskich urologów czas ich stosowania wynosi od 4 do 6 tygodni, a amerykańscy i kanadyjscy specjaliści nalegają na czas trwania leczenia w 8-12 tygodni. Jednak ostateczny schemat przyjmowania jest ustalany przez lekarza na podstawie ciężkości przebiegu choroby i skuteczności terapii.

Podczas leczenia zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn przepisywane są antybiotyki w następujących grupach:

• Fluorochinolony. Są lekami pierwszego etapu ze względu na ich szerokie spektrum działania na główne czynniki wywołujące ostre i przewlekłe bakteryjne zapalenie tkanek gruczołu krokowego. Ich pozytywne właściwości obejmują wysoką biodostępność, szybką dystrybucję bezpośrednio w ognisku zmiany.
• Tetracykliny. Leki tej klasy są wysoce aktywne przeciwko chlamydiom i mykoplazmom, ale nie wykazują pożądanego efektu w przypadku zakażenia Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa.
• Makrolidy. Pomimo tego, że leki te dobrze wnikają w tkanki gruczołu krokowego, obecnie brakuje danych klinicznych dotyczących ich skuteczności. Ponadto nie są wystarczająco aktywne wobec patogennej flory Gram-ujemnej.
• Sulfonamidy. Niektóre leki z tej klasy mają nie tylko właściwości bakteriostatyczne, ale także działają przeciwgrzybiczo.

Hormonalne leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn praktycznie nie jest przepisywane lekami na bazie testosteronu. Faktem jest, że ta patologia często rozwija się w stosunkowo młodym wieku, więc leki na bazie testosteronu mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie gonad. Jednak w stanach zapalnych tkanek gruczołu zachodzą procesy, które prowadzą do nagromadzenia aktywnej formy testosteronu (dihydrotestosteronu), co przyczynia się do pogorszenia przebiegu zapalenia gruczołu krokowego. Aby wyeliminować takie zmiany, przepisuje się leki z grupy inhibitorów 5-α-reduktazy typu II.

W fazie remisji leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn stosuje się lekami na bazie naturalnych roślin. Lekarze przepisują suplementy diety i leki zawierające składniki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym, przeciwskurczowym, dezynfekującym i przeciwdrobnoustrojowym.

Jeśli zachowawcze leczenie zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn i leki nie działają, terapii towarzyszy masaż gruczołu krokowego. Pomimo tego, że z tym zabiegiem wiąże się wiele nieuzasadnionych plotek, przez co wielu mężczyzn po prostu się tego wstydzi, nic nie zastąpi takiej manipulacji.

Prawidłowo wykonany masaż działa w następujący sposób:

• aktywowany jest przepływ krwi w tkankach prostaty;
• poprawia się dostarczanie aktywnych składników leków do komórek gruczołu krokowego;
• wraz z sekretem wydalane są toksyczne produkty reakcji zapalnej;
• ulepszony drenaż przewodów prostaty;
• zmniejsza się nasilenie objawów zapalenia;
• spermatogeneza jest znormalizowana;
• obrzęki są eliminowane, przywracane jest normalne oddawanie moczu.

Na pierwszy rzut oka ta procedura jest dość prosta, ale nie zaleca się jej samodzielnego, ponieważ na aby uzyskać optymalny efekt należy dobrać odpowiednie ciśnienie, intensywność i częstotliwość sesji masaż. Obecnie na rynku dostępne są masażery prostaty. Jednak ich stosowanie należy również uzgodnić z urologiem.

W przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego wymagana jest konsultacja z immunologiem. Wielu ekspertów kojarzy nawracający przebieg choroby z zaburzeniami w funkcjonowaniu układu odpornościowego.

Jeśli po przeprowadzeniu odpowiednich testów wykryto odchylenia od normy, przepisuje się pewne leki o właściwościach immunomodulujących.

Według lekarzy bardzo skuteczny jest Galavit, który jest dostępny w postaci tabletek podjęzykowych, roztworu do wstrzykiwań i czopków.

Dokładne dawkowanie leku i schemat leczenia określa lekarz na podstawie danych z klinicznego badania krwi. Czasami równolegle z Galavitem przepisywane są domięśniowe zastrzyki Immunomax. Leczenie fizjoterapeutyczne zapalenia gruczołu krokowego odbywa się w połączeniu z lekami lub w oddzielnych kursach w fazie remisji choroby.

Następujące procedury dają dobry wynik:

• galwanizacja, w której stymulacja przepływu krwi i procesów metabolicznych w tkankach prostaty odbywa się za pomocą wyładowań prądowych o niskiej intensywności;
• elektroforeza, przepisana w połączeniu z zewnętrznymi lekami przeciwzapalnymi, ta procedura poprawia ich penetrację do gruczołu krokowego;
• elektrostymulacja, zgodnie z zasadą działania, podobna metoda fizjoterapii jest podobna do galwanizacji, przeprowadzana jest przezskórnie, przezodbytniczo i przezcewkową, jednak najpopularniejszą jest przezskórna stymulacja elektryczna, podczas której elektrody przykładane są do okolicy krocze;
• terapia mikrofalowa, zaprojektowana również do stymulowania pracy komórek prostaty, ta metoda leczenia zapalenia gruczołu krokowego nazywana jest terapią mikrofalową;
• ultradźwięki, przeprowadzane za pomocą wibracji o wysokiej częstotliwości;
• ogólne lub siedzące kąpiele lecznicze z wywarami z ziół leczniczych;
• lewatywy;
• aplikacje błotne na skórę krocza.

Ale pomimo szerokiego wyboru leków, fizjoterapii i metod ludowych, leczenie zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn (leki i inne zabiegi) w większości przypadków przynoszą tylko tymczasowe ulga. Wielu lekarzy zgadza się, że zapalenie gruczołu krokowego wymaga stałego monitorowania i regularne stosowanie odpowiednich leków oraz wykonywanie niektórych przepisanych przez lekarza procedury.

Leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego: przegląd najpopularniejszych i najskuteczniejszych leków stosowanych w leczeniu zapalenia

Lekami pierwszego rzutu stosowanymi w celu wyeliminowania procesu zapalnego w prostacie są antybiotyki. Z reguły leki przeciwbakteryjne są przepisywane dopiero po hodowli bakteryjnej wydzieliny prostaty dla patogennej flory i wrażliwości na antybiotyki.

Wynika to z faktu, że w przewlekłym procesie zakaźnym bakterie szybko rozwijają oporność na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych leki, a leki przepisywane bez odpowiednich badań w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego mogą być nie tylko nieskuteczne, ale także niebezpieczny.

Według literatury medycznej w zdecydowanej większości przypadków przepisuje się jeden z następujących antybiotyków:

• Lewofloksacyna (Tavanik, Remedia, Levolet). Lek ten należy do grupy fluorochinolonów, przepisywanych w dawce 250-500 mg dziennie w jednej lub dwóch dawkach. Zwykle lek jest dobrze tolerowany, ale czasami możliwe jest uszkodzenie ścięgien i tkanki łącznej, więc należy zachować ostrożność w przypadku mężczyzn, których styl życia lub aktywność zawodowa wiąże się z intensywnym wysiłkiem fizycznym masa.
• Ofloksacyna (Tarivid, Zanocin). Kolejny antybiotyk należący do klasy fluorochinolonów. Lekarz ustala schemat indywidualnie. Dzienna ilość leku wynosi zwykle od 200 do 800 mg w dwóch dawkach w odstępach co 12 godzin. Oprócz negatywnego wpływu na ścięgna charakterystycznego dla wszystkich fluorochinolonów, ofloksacyna może powodować fotodermatoza i działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (bezsenność, zawroty głowy, depresja).
• Doksycyklina (Unidoks). Jest to lek z grupy tetracyklin, stosowany w przypadku nieskuteczności fluorochinolonów. Dawka wynosi 100-200 mg na dzień. Lek przyjmują długo, do 2-3 tygodni.
• Josamycin (Wilprafen). Antybiotyk z klasy makrolidów, ma szerokie spektrum działania. Weź 0,5-1 g dwa razy dziennie. Czas trwania leczenia ustala lekarz.
• Azytromycyna (Azitral, Zetamax, Sumamed) Pod względem spektrum działania jest podobny do josamycyny. Stosowany z nietolerancją na te ostatnie. Dawka wynosi 0,25-1 g raz dziennie.
• Trimetoprim (Bactrim, Biseptol, Co-Trimoxazole). Ściśle mówiąc, ten lek nie jest antybiotykiem, ale ma działanie przeciwdrobnoustrojowe i należy do grupy sulfonamidów. Pij 40-60 mg raz dziennie.
• Nitroksolina (5-NOC). Dodatkowo działa przeciwgrzybiczo. Należy również do grupy sulfonamidów i jest przepisywany częściej niż trimetoprim i jego analogi pod innymi nazwami handlowymi. Przepisany 200 mg 3-4 razy dziennie przez długi czas.

Chociaż lista antybiotyków o szerokim spektrum działania nie ogranicza się do tej listy, w przeważającej większości przypadków leki te są stosowane. Od innych wyróżnia je zdolność do szybkiego gromadzenia się w tkankach gruczołu krokowego.

Równolegle ze środkami przeciwbakteryjnymi przepisywane są leki z grupy α-blokerów. Zasada ich działania opiera się na działaniu na receptory znajdujące się w tkankach mięśni gładkich szyi pęcherza moczowego. Dzięki temu ułatwia się odpływ moczu, zmniejsza się ryzyko infekcji dróg moczowych, a procesy oddawania moczu są znormalizowane. Przydzielać:

• Tamsulosin (Giperprost, Omnik, Fokusin) Podaj 400 mg raz dziennie. W przeciwieństwie do innych leków z grupy α-blokerów, środek ten praktycznie nie ma wpływu na ciśnienie krwi.
• Alfuzosin (Alfuprost, Dalfaz) Przepisuj 3,5 mg trzy razy dziennie (pacjenci poniżej 65 lat - 2,5 mg). Skutki uboczne przy stosowaniu tego leku są niezwykle rzadkie.

„Czyste” środki przeciwbólowe do leczenia zapalenia gruczołu krokowego zwykle nie są przepisywane.

Lekarze preferują nowoczesne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które oprócz: działanie przeciwbólowe likwiduje główne objawy stanu zapalnego: obrzęk, zwiększoną przepuszczalność kapilary.

Zaleca się przyjmowanie Nimesulide (Nise, Nimesil) w dawce 100-200 mg dwa razy dziennie i Meloxicam (Amelotex, Movalis) w dawce 7,5-15 mg raz dziennie. Leki te należą do selektywnych inhibitorów głównego mediatora zapalenia, cyklooksygenazy drugiego typu (COX 2), dlatego niepożądane reakcje podczas ich stosowania są niezwykle rzadkie. Jeżeli blokery receptorów α-adrenergicznych nie są wystarczająco skuteczne, wskazane jest zastosowanie środków zwiotczających mięśnie.

W wyniku rozluźnienia tkanek mięśni gładkich rozszerzają się przewody cewki moczowej i prostaty, a procesy oddawania moczu są ułatwione. Zaleca się przyjmować No-Shpu 1-2 tabletki do 3 razy dziennie i 1 kapsułkę Baclofenu 3 razy dziennie. Szczególne miejsce w terapii zapalenia gruczołu krokowego zajmują leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, które przyspieszają przepływ krwi i limfy w tkankach narządu.

Zwykle przepisywane są leki na bazie produktów zwierzęcych zawierających ekstrakt z prostaty bydlęcej. Ponadto leki te działają przeciwzapalnie i poprawiają funkcjonowanie tkanek mięśni gładkich pęcherza moczowego i cewki moczowej.

Nadaje się do długotrwałego użytkowania:

• Vitaprost, podawać jedną tabletkę dwa razy dziennie, czas podawania wynosi co najmniej 10-14 dni;
• Prostatilen jest również produkowany w postaci czopków doodbytniczych, których stosowanie poprawia dostarczanie substancji czynnej do komórek gruczołu krokowego;
• Samprost, wytwarzany w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest przepisywany podczas zaostrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego oraz w celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym. Jedno wstrzyknięcie domięśniowe podaje się raz dziennie przez 10-15 dni;
• Uroprost jest rosyjskim odpowiednikiem Prostatilen. Stosowany w ten sam sposób: jeden czopek 1-2 razy dziennie.

Leki roślinne mogą zastąpić leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego, są to:

• Prostagut Forte (Niemcy), zawiera korzenie pokrzywy i płożące owoce łojotoku. Przypisz jedną kapsułkę dwa razy dziennie przez miesiąc.
• Prostanorm (Rosja), zawiera ziele dziurawca i nawłoci kanadyjskiej, kłącza lukrecji i Echinacea purpurea. Przypisać doustnie 1-2 kapsułki trzy razy dziennie lub 40 kropli ekstraktu rozcieńczonego w 50 ml wody trzy razy dziennie. Przebieg leczenia trwa do 2 miesięcy.
• Cernilton (Rosja), środek homeopatyczny stosowany w leczeniu ostrego (4 tabletki trzy razy dziennie) i przewlekłego (1 tabletka 3 razy dziennie) zapalenia gruczołu krokowego. Czas trwania leczenia wynosi zwykle 12 tygodni, ale według uznania lekarza można go przedłużyć do sześciu miesięcy.

Niemal każdy mężczyzna cierpiący na zaburzenia gruczołu krokowego boryka się z zaburzeniami erekcji. Dlatego leki do leczenia zapalenia gruczołu krokowego i do zwiększania potencji nie są obowiązkową częścią terapii, ale pożądane dla większości pacjentów. Zazwyczaj zaleca się picie leków na bazie sildenafilu (Viagra, Maxigra, Tornetis), tadalafilu (Cialis, Tedallis), wardenafilu (Levitra).

Aby znormalizować pracę gruczołu krokowego, do leczenia potrzebne są preparaty multiwitaminowe zapalenie gruczołu krokowego, które koniecznie zawiera octan tokoferolu, retinol, kwas askorbinowy, pirydoksynę, kalcyferol.

Jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego: ćwiczenia, środki ludowe, środki zapobiegawcze

Oczywiście w przypadku ostrych objawów zapalenia prostaty nadmierna aktywność fizyczna jest przeciwwskazana. Jednak po ustąpieniu objawów zatrucia i bólu schemat leczenia zapalenia gruczołu krokowego można uzupełnić specjalną gimnastyką.

Minimalny kompleks składa się z następujących ruchów:

• Ćwiczenia Kegla, które polegają na szybkim skurczu i rozluźnieniu mięśni krocza, ich zaletą jest możliwość wykonywania w dowolnym miejscu: w domu, w biurze i nawet w korku czy na przystanku komunikacji miejskiej zaczynają gimnastykę z 10 skurczami trzy razy dziennie, stopniowo zwiększając liczbę powtórzeń do 50 razy na raz podejście;
• "Nożyczki", wykonuje się leżąc na plecach lub podnosząc się na łokciach, przy czym nogi powinny być trzymane jak najniżej do podłogi i jak najszerzej rozłożone na boki, 5 powtórzeń, 2 serie;
• podnoszenie nóg z pozycji leżącej, jeśli to możliwe, należy je ugiąć w kolanach, podciągnąć do klatki piersiowej i unieść miednicę, wykonać dwie serie po 5 powtórzeń;
• „Brzoza”, to ćwiczenie znane z lekcji wychowania fizycznego, należy wykonać 5 razy, tylko dwa podejścia, fizycznie niewytrenowani mężczyźni muszą zachować ostrożność i przerwać gimnastykę, jeśli ból pojawi się w okolica lędźwiowa;
• podnoszenie miednicy z pozycji leżącej z jednoczesnym rozrzedzeniem kolan na boki, 3 zestawy po 5-8 powtórzeń;
• podnosząc nogi z pozycji leżącej, kończyny należy trzymać przez kilka sekund w najwyższym punkcie, 2-3 serie po 5 powtórzeń.

Liczbę powtórzeń ruchów w jednym podejściu należy stopniowo zwiększać, dodając co tydzień 2-3. Można zdecydować, jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego za pomocą metod tradycyjnej medycyny.

Lekarze zalecają stosowanie następujących przepisów:

• Zmiel skórkę dojrzałego kasztanowca, weź 25 g proszku, wlej szklankę alkoholu i weź 25-30 kropli trzy razy dziennie.
• Weź 30 g świeżych kwiatów gruszy, zalej litr gorącej wody i pozostaw na 10 minut. Bulion jest dobry na ostre zapalenie gruczołu krokowego. Piją 5 szklanek dziennie.
• Aby zapobiec rozwojowi zaostrzeń i zwiększyć erekcję, zaleca się żucie jednego liścia Kalanchoe dziennie.
• Weź jagody jałowca, zaczynając od jednej dziennie i stopniowo zwiększaj ich liczbę do 15, a następnie odejmij po jednym na raz.

Pomimo tego, że zapalenie gruczołu krokowego jest najczęstszą chorobą, można uniknąć problemu, jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego, stosując proste środki zapobiegawcze.

Przede wszystkim potrzebne są regularne szkolenia. Aktywny tryb życia poprawi przepływ krwi do tkanki prostaty, zapobiegnie przekrwieniu i utrzyma kontrolę nad wagą. Należy również unikać hipotermii, rozwiązłego seksu z kobietami, ale jednocześnie życie seksualne powinno być regularne.