Biegunka i wymioty u osoby dorosłej: przyczyny, metody leczenia

Biegunka i wymioty u osoby dorosłej są zawsze objawami patologicznymi, których nie można przypisać normalnemu stanowi organizmu. Najbardziej prawdopodobną przyczyną biegunki i wymiotów w tej kategorii pacjentów są infekcje pokarmowe, a także różne zatrucia (w tym zatrucia lekami). W niektórych przypadkach objawy te mogą wskazywać na choroby przewodu pokarmowego, pasożytnicze infekcje, choroby trzustki i pęcherzyka żółciowego, a także psychosomatyczne i wegetatywno-naczyniowe zaburzenia.

W szczególnie ciężkich przypadkach z obfitymi i powtarzającymi się wymiotami pacjent potrzebuje doraźnej pomocy medycznej, dlatego ważne jest, aby wiedzieć jak najwięcej najczęstsze przyczyny tych objawów klinicznych i podstawa do podjęcia pilnych działań (środki nawodnienia, detoksykacji itp.).

Biegunka i wymioty z wysoką gorączką

Ostre infekcje jelitowe (ACI) są główną przyczyną biegunki i wymiotów u dorosłych i dzieci. Okres inkubacji infekcji jelitowych może wynosić od 4 godzin do 3-5 dni (w zależności od patogenu). Bakterie i wirusy mogą przedostać się do przewodu pokarmowego człowieka drogą kontaktowo-domową, fekalno-oralną, a także przez kontakt cielesny osoby z nosicielem infekcji. Niektóre rodzaje bakterii mogą przedostawać się do organizmu przez skórę, dlatego higiena jest ważnym warunkiem zapobiegania bakteryjnym i wirusowym chorobom jelit.

Czerwonka

Jest to choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Gram-ujemne w kształcie pałeczki z rodzaju Shigella. Mogą utrzymać swoją żywotną aktywność do 3-4 miesięcy (w glebie i ściekach), a jeśli dostaną się do produkty spożywcze (mięso, jajka) Shigella może aktywnie się rozmnażać, emitując niebezpieczne dla ludzi cytotoksyny.

Patogenetyczny mechanizm rozwoju czerwonki

Etap (etap)	Lokalizacja patogenów	Co dzieje się w jelitach
Pierwsza (postać enterotoksyczna)	Jelito cienkie	Bakterie dostają się do jelita cienkiego (dawka zakaźna to 200-300 komórek), gdzie produkują w dużych ilościach enterotoksyny wywołujące szybki wzrost objawów ogólnego zatrucia (gorączka, gorączka, dreszcze, wyzysk). Czas trwania pierwszej fazy wynosi do 24 godzin.
Druga (forma inwazyjna)	Jelito grube (głównie esicy)	Shigella przemieszcza się do końca okrężnicy, atakuje komórki nabłonka jelitowego i zaczyna energicznie wytwarzać cytotoksyny (przeciwciała uszkadzające strukturę komórki). Przy łagodnej czerwonce dochodzi do nieżytowego zapalenia jelita grubego. W cięższych przypadkach możliwe są zmiany włóknikowe, nadżerkowe, wrzodziejące i martwicze błony śluzowej.

Oprócz wymiotów i biegunki z czerwonką występują inne objawy, na przykład:

• zespół zatrucia (gorączka, gorączka, dreszcze, ból głowy, senność);
• obniżenie ciśnienia krwi;
• brak apetytu na tle silnych nudności;
• cięcie bólów z chęcią opróżnienia jelit.

Ból brzucha z czerwonką może być rozlany, ale częściej pacjenci skarżą się na miejscowe bolesne odczucia, opisując je jako ostry, skurczowy ból.

Notatka! Maksymalne ryzyko zakażenia bakteriami z rodzaju Shigella odnotowuje się w okresie letnim, kiedy występują trudności z transportem i przechowywaniem łatwo psującej się żywności.

Zakażenie coli (escherichioza)

Escherichiosis jest chorobą zakaźną przewodu pokarmowego wywoływaną przez oportunistyczne proteobakterie z rodzaju Escherichia (w szczególności Escherichia coli - Escherichia coli). Okres inkubacji zakażeń wywołanych przez E. coli wynosi od 12 godzin do 7 dni, ale częściej objawy choroby pojawiają się po 1-3 dniach od zakażenia. Escherichiosis u dorosłych zawsze zaczyna się ostro: temperatura pacjenta wzrasta do 38 ° -38,5° C, rzadko, ale zaczynają się obfite wymioty, które nie przynoszą ulgi.

W ciągu 3-4 godzin od pojawienia się pierwszych objawów rozwijają się inne objawy, na przykład:

• gorączka;
• biegunka (stolce są częste, obfite, mogą wychodzić jak fontanna i zawierać dużą ilość wody);
• silne nudności (jeden z głównych objawów zatrucia);
  

  Jednym z pierwszych objawów zatrucia są silne nudności.

• skurczowy ból w środkowej części brzucha;
• bladość skóry;
• objawy odwodnienia z obfitymi wypróżnieniami żołądka i jelit (suchość skóry i ust, pojawienie się zacięcia w kącikach ust, łuszczące się plamy na skórze, spadek ciśnienia krwi).
  

  Suchość skóry i ust jest oznaką odwodnienia w trakcie odurzenia organizmu

Ważny! Wygląd stolca i jego ilość mają duże znaczenie diagnostyczne dla określenia rodzaju zakażenia coli. Częste luźne stolce bez błon śluzowych i smug krwi są charakterystyczne dla enteropatogennych i enterotoksygennych postaci escherichiozy. Krwawa biegunka (krwotoczne zapalenie jelita grubego) jest prawie zawsze oznaką enteroinwazyjnej postaci infekcji E. coli.

Zapalenie jelit wywołane przez Clostridium

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridium jest uszkodzeniem wszystkich części jelita wywołanym przez beztlenowe bakterie Gram-dodatnie z rodzaju Clostridium (Clostridium difficile). Główną przyczyną ostrego procesu zapalnego jest irracjonalne i długotrwałe stosowanie antybiotyki, co prowadzi do powstania opornych (opornych) szczepów bakterii i rozwoju nadkażenie. Przedłużająca się wodnista biegunka z zanieczyszczeniami krwi i dużą ilością śluzu – główna diagnostyka objaw zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium u dorosłych, które prawie zawsze łączy się z wymiotami i silnym bólem u osób dorosłych brzuch.

Inne objawy rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego u dorosłych:

• wysoka gorączka i inne oznaki ogólnoustrojowego zatrucia organizmu (ospałość, ból głowy, dreszcze, osłabienie);
• ból brzucha, gorszy przed wypróżnieniem;
• tenesmus (częste, nieskuteczne i bolesne opróżnianie jelit);
• umiarkowane wzdęcia.

W ciężkim zapaleniu jelita grubego Clostridium często obserwuje się naruszenia układu sercowo-naczyniowego: zmiany częstości akcji serca, spadek ciśnienia, duszność. W badaniu palpacyjnym brzucha określa się miejscowy ból w projekcji jelita grubego.

Ważny! Rozpoczęte formy rzekomobłoniastego zapalenia jelit są niebezpieczne przez perforację ścian jelit, a zatem z pojawieniem się biegunki i wymioty połączone z wysoką gorączką i bolesnym napięciem, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

Salmonelloza

Salmonelloza (gorączka paratyfusowa, dur brzuszny) obejmuje ostre choroby przewodu pokarmowego wywołane przez proteobakterie z rodzaju Salmonella.

Duża ilość Salmonelli znajduje się w białkach jaj, a także na powierzchni skorupki, dlatego przed ugotowaniem jajek należy je zawsze dokładnie umyć przegotowaną wodą z mydłem. Innym źródłem skażenia salmonellą może być nieświeże mięso, warzywa i warzywa (możliwe jest przedostanie się mikroorganizmów na powierzchnię owoców wraz z odchodami zakażonych zwierząt). Okres inkubacji salmonellozy trwa od kilku godzin do 3-4 dni, ale u większości pacjentów objawy zakażenia pojawiają się mniej więcej w pierwszym dniu po zakażeniu.

To może być:

• nudności i wymioty;
• częste wodniste stolce (biegunka);
• gorączka podgorączkowa;
• ból głowy, osłabienie, senność;
• powiększenie wątroby i śledziony.

W niektórych przypadkach salmonelloza może przebiegać bez poważnych objawów, a samoleczenie następuje w 8-10 dniu choroby. Pomimo tego, że sam pacjent może być w zadowalającym stanie i utrzymywać swój zdolność do pracy, do czasu pełnego wyzdrowienia jest nosicielem infekcji i może być niebezpieczny dla zdrowia inni.

Leczenie infekcji jelitowych u dorosłych

W większości przypadków do leczenia infekcji bakteryjnych przewodu pokarmowego stosuje się antybiotyki. Stosowanie tych leków jest wskazane po posiewie bakteriologicznym i identyfikacji czynnik sprawczy infekcji, a także określenie jego wrażliwości na określony lek. Wynika to z dużej oporności niektórych szczepów bakterii na najczęstsze środki przeciwbakteryjne i bakteriobójcze. Na przykład w salmonellozie podawanie tetracykliny i aminoglikozydów jest nieskuteczne, ponieważ większość szczepów Salmonella jest wysoce oporna na te leki.

Najskuteczniejsze w leczeniu infekcji bakteryjnych są fluorochinolony i penicyliny (amoksycylina) pod nazwami handlowymi:

• „Amoksycylina”;
  

  „Amoksycylina”

• Flemoksyna;
• „Amoxiclav”;
• „Panklaw”;
  

  Tabletki Panklav

• lewofloksacyna;
• Tsipromed;
• Tavanika.
  

  Tabletki Tavanic

W zakażeniach o łagodnym i umiarkowanym nasileniu podstawą terapii są antybiotyki działające tylko w świetle jelita i nie wchłaniane do krążenia ogólnoustrojowego (Nifuroxazide, Enterofuril). Inne leki do kompleksowego leczenia i powrotu do zdrowia pacjenta z zakaźnymi zmianami jelitowymi wywołanymi przez bakterie wymieniono w tabeli.

Leki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych u dorosłych

Grupa farmakologiczna	Cel aplikacji	Leki
Enterosorbenty	Eliminacja objawów zatrucia i usuwanie z jelit enterotoksyn, cytotoksyn i innych substancji toksycznych wytwarzanych przez bakterie chorobotwórcze.	"Smekta", „Laktofiltrum”, Enterosgel, „Neosmektyna”, „Polifepan”, Polisorb.
Roztwory soli (proszki) do nawadniania Roztwory soli (proszki) do nawadniania	Przywrócenie równowagi płynów i soli mineralnych (elektrolitów), zapobieganie niewydolności nerek i serca.	„Regidron”, „Trihydrozol”, Hydrovit Forte.
Preparaty normalizujące mikroflorę jelitową Preparaty normalizujące mikroflorę jelitową	Normalizacja równowagi bakterii oportunistycznych i pożytecznych, zapobieganie dysbiozie jelitowej.	Linex, "Bifidumbakteryna", "Acipol", "Normobakt", „Narine”.
Środki na biegunkę Środki na biegunkę	Zatrzymanie biegunki, normalizacja stolca.	"Imodium", "Diara", Lopedium.

W przypadku ciężkich wymiotów wskazane jest podawanie prokinetyki działania centralnego ("Cerucal", "Perinorm", "Ceruglan"). W ostrym okresie pacjentom przepisuje się dietę oszczędzającą, która wyklucza tłuste, smażone, pikantne i wędzone potrawy, a także słodycze i napoje gazowane.

Notatka! W przypadku zmian wirusowych przewodu pokarmowego, na przykład infekcji rotawirusem lub norowirusem, stosowanie antybiotyków jest nieskuteczne. Podstawą leczenia tych chorób są środki przeciwwirusowe i immunomodulujące (Anaferon, Arbidol, Ergoferon). Pozostała część terapii jest podobna do leczenia infekcji bakteryjnych i ma na celu przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej, normalizację jelit i detoksykację organizmu.

Jeśli nie ma temperatury

Jeśli osoba dorosła cierpi na biegunkę i wymioty, ale temperatura ciała pozostaje w normalnym zakresie, należy wykluczyć choroby żołądka, trzustki, jelit, pęcherzyka żółciowego i innych narządów biorących udział w tym procesie trawienie.

Takim patologiom prawie zawsze towarzyszą inne objawy: ociężałość i wzdęcia w jamie brzusznej, uczucie bolesne rozdęcie w nadbrzuszu po jedzeniu, zgaga, odbijanie z kwaśnym lub zgniłym zapachem, zdenerwowany stolec. Temperatura w patologiach przewodu pokarmowego zwykle wzrasta tylko w okresie zaostrzenia, a w fazie osłabienia pacjent może skarżyć się na umiarkowany ból brzucha, a także sporadyczne wymioty, nudności lub biegunka, po których może nastąpić nagły brak stolca na kilka dni.

Choroby żołądka

Jest to jedna z najczęstszych i najczęstszych przyczyn nagłych, nieuzasadnionych wymiotów i biegunki u dorosłych. Zapalenie żołądka (nieżytowe zapalenie żołądka) może rozwinąć się na tle zakażenia Helicobacter pylori (spirala Gram-ujemna bakterie) oraz przy zaburzeniach odżywiania i nadużywaniu leków, w szczególności niesteroidowych leków przeciwzapalnych leki.

Oprócz zapalenia żołądka następujące patologie żołądka mogą powodować wymioty i biegunkę bez gorączki u dorosłych:

• atonia (zespół leniwego żołądka). Patologia objawia się naruszeniem funkcji motorycznej i perystaltycznej ścian żołądka, co prowadzi do stagnacji pokarmu w jamie żołądka i rozstroju stolca.
  

  Naruszenie motoryki żołądka prowadzi do częstych biegunek, którym towarzyszą nudności

• gastroptoza (opróżnianie żołądka). Rozpoznawana jest głównie u kobiet w średnim wieku (od 25 do 40 lat).
  

  Etapy gastroptozy

• rak żołądka. Ciężka patologia złośliwa ze złymi rokowaniami na przeżycie.
  

  Wymioty i biegunka mogą objawiać się rakiem żołądka we wczesnych stadiach.

Notatka! Wymioty z biegunką, niezwiązane z innymi objawami i niezwiązane z zapaleniem żołądka i innymi patologiami przewodu pokarmowego, obserwuje się u prawie 30% pacjentów w początkowej fazie raka żołądka. Czytaj więcej jak zatrzymać wymioty.

Choroba jelit

Jest to druga powszechna przyczyna nawracających wymiotów z biegunką. Wymiociny z patologiami jelit mają ostry, nieprzyjemny zapach i mogą zawierać cząsteczki żółci. W 80% przypadków pacjenci skarżą się również na bolesne skurcze w górnej lub środkowej części brzucha (w zależności od lokalizacji procesu patologicznego) oraz brak apetytu.

Podobne objawy są typowe dla następujących patologii:

• zespół jelita drażliwego;
• zapalenie uchyłków;
• zapalenie okrężnicy;
• zapalenie jelit;
• Choroba Crohna;
• niedrożność jelit (niedrożność jelit);
• polipowatość jelit;
• rak jelita grubego.

Notatka! W chorobach jelit zaburzenia stolca mogą objawiać się biegunką i zaparciami. Aby wyjaśnić patogenetyczne mechanizmy pojawiania się tych objawów, stosuje się badanie endoskopowe jelita.

Choroby pęcherzyka żółciowego i trzustki

Najbardziej typowym objawem chorób tej grupy u dorosłych są wymioty z zapachem kału i domieszką kwasów żółciowych (wymiotne guzki mogą być żółtawe lub brązowe), ale w niektórych przypadkach może występować jednocześnie z zaburzeniem krzesło.

Jeśli tym objawom towarzyszy kwaśne odbijanie, zażółcenie skóry i błon śluzowych, pojawienie się wysypki skórnej, tępy ból w podżebrzu, należy wykluczyć następujące choroby:

• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki);
• zapalenie pęcherzyka żółciowego i jego przewodów (zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych);
  

  Zapalenie pęcherzyka żółciowego

• kamica żółciowa (kamica żółciowa);
• dyskineza i atrezja dróg żółciowych;
  

  Dyskinezy dróg żółciowych

• szlam żółciowy (krystaliczny osad zawieszony w jamie pęcherzyka żółciowego);
• gastrinoma (złośliwy nowotwór trzustki i żołądka, który wytwarza gastrynę);
  

  Gastrinoma

• cukrzyca.

Równolegle z badaniem pęcherzyka żółciowego bada się wątrobę, ponieważ w połowie przypadków praca tych narządów jest jednocześnie zaburzona.

Co zrobić z biegunką i wymiotami?

Jeśli dana osoba nagle ma wymioty i zaczyna się biegunka, pokazano przestrzeganie diety oszczędzającej, przyjmowanie leków i przestrzeganie leżenia w łóżku (w ostrym okresie). W przypadku braku wysokiej temperatury możesz poradzić sobie z problemem za pomocą środków ludowych, ale przed ich użyciem zaleca się zasięgnąć porady lekarza, ponieważ te objawy nie są normą dla zdrowej osoby osoba.

Leki

Lekami z wyboru w celu powstrzymania wymiotów u dorosłych są leki na bazie domperidonu (Motilium, Motilak, Motonium, Passages). Muszą być przyjmowane 20-30 minut przed posiłkiem, a także przed snem, jeśli to konieczne. Maksymalna dzienna dawka domperidonu dla dorosłych wynosi 80 mg, którą należy podzielić na kilka aplikacji (10-20 mg na dawkę).

Działające ośrodkowo prokinetyki (blokery receptorów dopaminowych) oparte na metoklopramidzie są stosowane w celu łagodzenia powtarzających się napadów obfitych wymiotów, głównie w postaci zastrzyków. Maksymalna dzienna dawka to 40-60 mg metoklopramidu (nie więcej niż 20 mg na aplikację).

Aby zatrzymać biegunkę, stosuje się środki na bazie chlorowodorku loperamidu (Lopedium, Loperamide, Laremid, Diara). Loperamid spowalnia perystaltykę jelit, rozluźnia mięśnie gładkie jelit i zwiększa napięcie zwieracza odbytu, normalizując zatrzymywanie mas kałowych. Konieczne jest przyjmowanie loperamidu po każdym defekacji, 20-40 mg (ale nie więcej niż 160 mg dziennie), aż stolec zostanie całkowicie znormalizowany.

Dieta

Aby przywrócić jelita i zmniejszyć wymioty, pacjent musi przestrzegać diety wykluczającej następujące grupy żywności:

• napój gazowany;
• alkohol;
  

  Alkoholu, podobnie jak napoje gazowane, należy unikać aż do całkowitego wyzdrowienia.

• żywność smażona (zwłaszcza produkty mięsne);
• wyroby cukiernicze z kremem maślanym i tłustymi nadzieniami;
  

  Do czasu pełnego przywrócenia procesów trawiennych należy unikać wyrobów cukierniczych, zwłaszcza z tłustym kremem.

• świeże owoce i warzywa;
• mleko i fermentowane produkty mleczne (do ustąpienia wymiotów i biegunki);
  

  Ponadto produkty mleczne są zabronione, dopóki stan nie wróci do normy.

• świeży chleb.

Możesz wrócić do standardowej diety nie wcześniej niż 7-10 dni po wystąpieniu ostrych objawów.

Tradycyjne metody

Korzystając z poniższych przepisów, musisz monitorować swoje samopoczucie i możliwe objawy alergii.

Korzeń Kalganowa

Korzeń galangalu (pięciorkowiec) to jeden z najskuteczniejszych ludowych środków na biegunkę, który pozwala zatrzymać biegunkę już po 1-2 aplikacjach.

Aby przygotować napar z Potentilla potrzebujesz:

• 5 g suszonego i posiekanego korzenia, zalać szklanką wrzącej wody;
• przykryć pokrywką;
• nalegaj przez co najmniej 20 minut.

Pij 100-200 ml co 2,5-3 godziny przez 3-5 dni.

Sok z marchwi z miodem

Świeży sok z marchwi zmieszany z łyżeczką miodu (1 łyżeczka na 200 ml) pomaga zatrzymać wymioty i złagodzić nudności. Należy go przyjmować 3-4 łyżki stołowe 3 razy dziennie między posiłkami.

Napar miętowy

Napar z mięty pomaga przywrócić funkcje przewodu pokarmowego i wyeliminować nieprzyjemne objawy (biegunka, nudności, wymioty, bolesne skurcze) w chorobach przewodu pokarmowego. Aby go przygotować, zmiel łyżeczkę świeżej mięty i zalej 180 ml wrzącej wody. Domagaj się przykrycia przez co najmniej 15 minut. Weź pół szklanki 4-5 razy dziennie (po posiłkach).

Biegunka i wymioty u osoby dorosłej to niepokojące objawy, w większości przypadków wskazujące na choroby zakaźne żołądka i jelit. Kiedy się pojawią, należy wezwać lekarza do domu, a przed jego przybyciem obserwować leżenie w łóżku. Leczenie w większości przypadków odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, ale w obecności ciężkich wskazań (krwawa biegunka lub wymioty, skrajne stopień odwodnienia, zaburzenia rytmu serca) wskazana jest hospitalizacja w chorobach zakaźnych lub na oddziale chirurgicznym szpital.

Wideo - Biegunka i wymioty u osoby dorosłej