Fibromialgia: co to jest, objawy i leczenie

Co to jest fibromialgia?

Fibromialgia Jest chorobą przewlekłą charakteryzującą się rozległym bólem, któremu często towarzyszy zmęczenie, depresja, zaburzenia snu, zaburzenia funkcji poznawczych oraz zaburzenia trawienia i układu moczowego objawy.

Jest to słabo poznane zaburzenie, w którym sygnały bólowe przetwarzane przez mózg wydają się przesadzone, zwiększając odczuwanie bólu w mięśniach i tkankach miękkich. Nie ma testów na tę chorobę, więc fibromialgię diagnozuje się wykluczając inne możliwe przyczyny.

Leczenie może obejmować leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, leki przeciwdepresyjne, fizjoterapię, opiekę pielęgniarską oraz przepisywanie leków specjalnie zatwierdzonych do leczenia fibromialgii, takich jak lyrica (pregabalina).

Objawy fibromialgii

Fibromialgia jest niezwykłą i w dużej mierze niezrozumianą chorobą charakteryzującą się rozpowszechnionym powszechny ból i osłabienie, któremu towarzyszy zmęczenie, problemy ze snem, problemy i problemy z pamięcią przewód pokarmowy.

Ponieważ wiele możliwych objawów jest tak rozległych (i nie ma zgody co do tego, w jaki sposób) zdiagnozować zaburzenie), wielu czuje się zagubionych w związku z tym, co ich dotyczy i co z tym zrobić. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że fibromialgia może być źle rozumiana, ale jest bardzo realna.

Dowiadując się więcej o oznakach i objawach tego stanu oraz o tym, jak się manifestuje, możesz pomóc swojemu lekarzowi. pomóc w identyfikacji fibromialgii i dostępie do leczenia, które może znacznie poprawić jakość twojego życie.

Osobliwość

Fibromialgia to stan, w którym sygnały bólowe są nieprawidłowo przetwarzane przez mózg w taki sposób, że odczuwanie bólu wzrasta (stan zwany hiperalgezją).

Fibromialgia to nie to samo co ból mięśni (mialgia), ból stawów (ból stawów) lub nawet ból nerwowy (neuralgia).

Przyczyny fibromialgii przewlekły, rozległy ból, którego nasilenie może wahać się od łagodnego do powodującego niepełnosprawność. Aby uznać, że ból jest powszechny, ból musi występować po obu stronach ciała oraz powyżej i poniżej talii.

Źle zinterpretowane sygnały bólu mogą powodować różne reakcje u różnych osób. W niektórych przypadkach ból może rozchodzić się falami po całym ciele lub powodować nieprawidłowe odczucia, takie jak mrowienie, pieczenie lub swędzenie, zwłaszcza w dłoniach (tzw. parestezje).

Nawet bodźce, które zwykle nie powodują bólu (dotyk lub temperatura), często mogą prowadzić do bólu lub pieczenia (tzw. allodynia).

Podczas gdy fibromialgia charakteryzuje się rozległym przewlekłym bólem, ból często może być zlokalizowany wokół łokci, ramion, kolan, szyi, bioder, klatki piersiowej, dolnej części pleców i tyłu głowy. Ból w tych obszarach może nie być odczuwany głęboko, ale raczej tuż pod powierzchnią skóry.

Ból związany z fibromialgią można alternatywnie opisać jako ostry, rozlany, silny, pulsujący lub przeszywający. Podczas gdy niektórzy ludzie mają dość stały poziom objawów fibromialgii, inni mogą doświadczać okresów niskiej aktywności (remisji) lub nagłego pogorszenia objawów (miga). Epidemii i silnemu bólowi często towarzyszą palpitacje serca.

Mięśnie i stawy

Fibromialgia nie jest chorobą stawów, taką jak zapalenie stawów, ale może powodować objawy związane ze stawami. Większość i prawdopodobnie wszystkie przypadki fibromialgii obejmują tkankę miękką, w tym mięśnie i tkankę łączną (takie jak ścięgna, więzadła i powięź).

Objawy mogą obejmować:

• sztywność poranna;
• skurcze lub drganie mięśni (pętle);
• osłabienie mięśni, zwłaszcza nóg;
• rozlany, niezapalny obrzęk kończyn, rąk i nóg;
• ból stawów wokół wkładek ścięgien;
• choroba stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ).

Według badania opublikowanego w czasopiśmie zagranicznym „Granice w neuronauce”, objawy fibromialgii są związane ze zwiększonym stopniem niepełnosprawności funkcjonalnej. Wysoki poziom tego rodzaju bólu i sztywności, a także inne problemy wymienione poniżej, mogą powodować utratę prędkości chodzenia, kroku i równowagi na poziomach podobnych do wymienionych poniżej. reumatoidalne zapalenie stawów lub choroba zwyrodnieniowa stawów.

Zaburzenia funkcji poznawczych

«Włóknista mgła", określany również jako"zaćmienie mózgu„Jest jednym z najczęstszych objawów fibromialgii. Wiele osób żyjących z tym zaburzeniem powie ci, że objawy upośledzenia funkcji poznawczych są prawie tak samo wyniszczające jak sam ból.

Objawy mogą obejmować:

• zapomnienie;
• zamieszanie, zamieszanie;
• problemy z koncentracją;
• chwilowa utrata połączenia z otoczeniem;
• naruszenie zrozumienia;
• Trudność w wymawianiu znanych słów (dysfazja)
• trudności z orientacją kierunku lub przestrzeni (topografia);
• Trudności w przetwarzaniu informacji, które dana osoba słyszy (zaburzenia centralnego przetwarzania słuchowego)
• złożoność przetwarzania liczb, nieumiejętność uczenia się arytmetyki (dyskalkulia).

Energia i sen

W fibromialgii zmęczenie to coś więcej niż tylko zmęczenie; jest to ciągłe wychudzenie, które nie poprawia się pomimo odpoczynku. Przewlekłe zmęczenie nie tylko nasila uczucie zamglenia i dezorientacji, ale także przyczynia się do wysokiego wskaźnika depresji u osób żyjących z tym zaburzeniem.

Nic dziwnego, że fibromialgia jest tak blisko związana z zespołem przewlekłego zmęczenia, które mają podobne objawy.

Zmęczenie jest jednym z najczęstszych objawów fibromialgii, dotykającym cztery na pięć osób z tą chorobą.

Zmęczenie związane z fibromialgią często idzie w parze z problemami ze snem, które prawie na pewno prowadzą do wyczerpania i złego samopoczucia.

Objawy mogą obejmować:

• lekki lub regularnie zaburzony sen;
• wzdryganie się podczas snu (drżenia hipnotyczne);
• obturacyjny bezdech senny;
• syndrom niespokojnych nóg;
• bezsenność.

Znaki czuciowo-nerwowe

Wśród objawów neurosensorycznych są:

• bół głowy;
• przewlekła migrena;
• zawroty głowy;
• omdlenia (omdlenie);
• wrażliwość na temperaturę, wilgotność i ciśnienie atmosferyczne;
• światłoczułość (światłowstręt);
• wrażliwość na hałas (przeczulica);
• wrażliwość na zapachy (hiperosmia).

Układ pokarmowy i moczowy

Problemy trawienne są powszechne u osób z fibromialgią. Połowa pacjentów ma zdiagnozowane objawy zespół jelita drażliwego (ZJD). Podobnie jak fibromialgia, uważa się, że IBS jest wynikiem nieprawidłowej odpowiedzi ośrodkowego układu nerwowego.

Osoby z fibromialgią często mają również śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, stan, który powoduje przewlekły ból pęcherza.

Objawy mogą obejmować:

• wzdęcia i gaz;
• mdłości;
• skurcze brzucha;
• biegunka;
• zaparcie;
• niestrawność;
• trudności w połykaniu (dysfagia)
• częste oddawanie moczu;
• częsta potrzeba oddawania moczu;
• ból podczas oddawania moczu (dyzuria);
• skurcze pęcherza.

Stany umysłowe

Fibromialgia i depresja ściśle powiązane. Chociaż można by założyć, że długotrwały emocjonalny wpływ fibromialgii mogą leżeć u podstaw objawów psychologicznych (takich jak lęk napadowy), inne nie są pewny.

Niektórzy naukowcy uważają, że objawy mogą być spowodowane, przynajmniej częściowo, przez: wpływ fibromialgii na ośrodkowy układ nerwowy, czyli na dysregulację neuroprzekaźniki.

Według badania z University of North Carolina 86 procent osób z fibromialgią będzie miało epizody depresji w pewnym momencie swojego życia.

Oprócz depresji inne objawy mogą obejmować:

• niepokój lub atak paniki;
• uogólnione zaburzenie lękowe;
• wahania nastroju;
• niewyjaśniona drażliwość.

Układ rozrodczy

Uważa się, że hormony odgrywają rolę w fibromialgii. Z jednej strony uważa się, że hormony powodują objawy zaburzenia (co pokazują kobiety, które cierpią na zaostrzenia podczas miesiączki).

Z drugiej strony fibromialgia może powodować nierównowaga hormonalnapowodujące problemy układu rozrodczego, głównie u kobiet.

Objawy mogą obejmować:

• niezwykle bolesne miesiączki;
• ból w okolicy miednicy;
• przewlekły ból sromu (wulwodynia);
• przedwczesna menopauza.

Chociaż utrata popędu seksualnego, impotencja i zaburzenie erekcji Również powszechne u osób z fibromialgią, uważa się, że są one związane raczej z depresją i lękiem niż z samym zaburzeniem.

Przyczyny fibromialgii

Nikt tak naprawdę nie wie dokładnie, co powoduje fibromialgię. Wiąże się to z podobnymi zaburzeniami, takimi jak zespół przewlekłego zmęczenia i zespół jelita drażliwego, które uważa się za spowodowane nadmierną reakcją ośrodkowego układu nerwowego na normalne bodźce.

Osoby z fibromialgią mają zwykle niezwykle wysokie stężenia dwóch substancji chemicznych znanych jako substancja P (substancja przeciwbólowa P) i glutaminian, w ich ciele. Substancja P i glutaminian biorą udział w przekazywaniu i regulacji informacji o bólu. Przy tych podwyższonych poziomach substancji P i glutaminianu sygnały bólowe do iz mózgu mogą być znacznie przesadzone.

Podobnie, wiele małych badań wykazało, że osoby z fibromialgią mają tendencję do zmniejszania przepływu krwi do wzgórza, części mózgu, która działa jako ośrodek odczuwania bólu. Uważa się, że może również poprawić odczuwanie bólu.

Chociaż fibromialgia jest obecnie uznawana przez społeczność medyczną za zespół, nadal nie jest jasne, czy jest to zaburzenie czysto somatyczne (fizyczne). Objawy fibromialgii są wyraźnie dotknięte depresja, lęk, problemy ze snem i stres, które mogą zwiększać odczuwanie bólu lub bezpośrednio wpływać na funkcje neurologiczne.

W tym momencie niewiele wiadomo badaczom. Jednak naukowcy uważają, że następujące specyficzne czynniki ryzyka mogą zwiększać prawdopodobieństwo fibromialgii:

• Kobiety są dziewięciokrotnie bardziej narażeni na fibromialgię niż mężczyźni. Sugeruje się, że poziom estrogenu spada podczas menstruacji i w czasie punkt kulminacyjny.
• Wiek jest również czynnikiem. Chociaż fibromialgia jest najczęściej diagnozowana u kobiet po menopauzie, diagnozowana jest w wieku od 20 do 50 lat, chociaż objawy zwykle pojawiają się kilka lat wcześniej. Dzieci mogą również mieć fibromialgię.
• Naprężenie, wydaje się przyspieszać objawy fibromialgii. Gdy towarzyszą problemy ze snem, odczuwanie bólu jest jeszcze bardziej nasilone, podobnie jak ryzyko zmęczenia i depresji.
• Genetyka jest również uważany za czynnik. Badania pokazują, że posiadanie rodzica lub rodzeństwa z fibromialgią znacznie zwiększa ryzyko rozwoju fibromialgii.

Diagnostyka

Fibromialgia jest trudna do zdiagnozowania. Ponieważ wiadomo na ten temat tak niewiele, nie ma jasnego konsensusu co do tego, jakie środki można lub należy zastosować do jego walidacji. Co więcej, nawet jeśli występują oznaki zaburzenia, w tym przewlekły, rozległy ból i zmęczenie, dostępne techniki laboratoryjne i obrazowe często wyglądają idealnie cienki.

Jedynym sposobem postawienia diagnozy jest wykluczenie.

Może to być żmudny proces, w którym lekarz przygląda się i leczy wiele innych możliwych przyczyn objawów. Dopiero po wykluczeniu tych przyczyn można postawić diagnozę.

Możliwe wykluczające przyczyny to:

• choroba Addisona (niewydolność kory nadnerczy);
• alkoholizm;
• uogólniona choroba zwyrodnieniowa stawów;
• Zespół Guillain-Barré;
• niedoczynność tarczycy;
• nadczynność przytarczyc;
• toczeń;
• Borelioza;
• nowotwory złośliwe;
• stwardnienie rozsiane;
• miastenia gravis;
• Poliamigrafia reumatyczna;
• zespołu stresu pourazowego (PTSD);
• reumatoidalne zapalenie stawów;
• zespół Schwarz-Yampola;
• systemowy twardzina skóry.

Problem z diagnozowaniem fibromialgii polega na tym, że inne schorzenia często współistnieją z fibromialgią i mają podobne lub nakładające się objawy. Na przykład, jeśli zdiagnozowane zostanie zapalenie stawów lub bezdech senny, diagnoza może wyjaśnić niektóre z kluczowych objawów, których doświadczasz, ale nie inne.

Potrzebujesz zatem doświadczonego lekarza, który potrafi dokonać subtelnych rozróżnień.

Leczenie fibromialgii

W tej chwili nie ma lekarstwa na tę chorobę. A ponieważ żadne dwa przypadki choroby nie są dokładnie takie same, nie ma jednego leczenia, które mogłoby złagodzić objawy zaburzenia. Zamiast tego leczenie powinno być wieloaspektowe i dostosowane do rodzaju i nasilenia objawów, których doświadcza dana osoba.

Terapia może obejmować leki dostępne bez recepty i na receptę, terapię fizyczną i wspomagającą, redukującą stres, zmiany stylu życia i terapie uzupełniające w celu zmniejszenia bólu i przywrócenia jakości życia chory.

Leki

Jako cecha definiująca fibromialgię, głównym celem leczenia jest ból. W tym celu lekarze sięgają po różne leki dostępne bez recepty i na receptę, z których niektóre są zatwierdzone do leczenia fibromialgii, a inne są nadużywane.

Celem terapii jest leczenie często zróżnicowanych objawów przy użyciu jak najmniejszej ilości leków, aby osiągnąć jak największe korzyści kliniczne. Mogą to być leki przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, zwiotczające mięśnie i inne rodzaje leków doustnych.

Środki przeciwbólowe.

Do leczenia łagodnego bólu w fibromialgii Tylenol (acetaminofen) może zapewnić odpowiednią ulgę w ostrych objawach z niewielkimi skutkami ubocznymi, jeśli takie występują. Podczas Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Advil (ibuprofen) i Żywy (naproksen) mają również działanie przeciwbólowe, należy pamiętać, że fibromialgia nie jest choroba zapalna i że regularne stosowanie większości NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia żołądka krwawienie wrzody żołądka, choroby układu krążenia i nerek.

NLPZ na receptę, takie jak Celebrex (celekoksyb) lub Voltaren (diklofenak) również niosą ze sobą takie samo ryzyko, jak ich odpowiedniki dostępne bez recepty, ale mogą być odpowiednie do krótkotrwałej ulgi, jeśli są przyjmowane w możliwie najniższej skutecznej dawce.

Antydepresanty.

Leki przeciwdepresyjne są często stosowane w leczeniu fibromialgii, ponieważ te leki w stanie leczyć wiele objawów, łagodząc ból, zmęczenie i depresję, pomagając w zasypianiu i podnoszeniu nastrój.

Istnieją dwa leki przeciwdepresyjne zatwierdzone do leczenia fibromialgii, z których oba są inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Działają poprzez zapobieganie ponownemu wchłanianiu serotoniny i noradrenaliny przez komórki, a tym samym zapewniają większe stężenie tych „dotykowych” neuroprzekaźników w organizmie.

• Simbalta (duloksetyna): dawka początkowa 30 mg na dobę, dawka maksymalna 60 mg na dobę.
• Savella (milnacipran): dawka początkowa 12,5 mg przyjmowana raz na dobę, zwiększona do 50 mg, przyjmowana dwa razy na dobę (w ciężkich przypadkach można zastosować całkowitą maksymalną dawkę dobową 200 mg).

Skutki uboczne mogą obejmować nudności, suchość w ustach, zaparcia, zmniejszony apetyt, senność, zwiększone pocenie się, problemy seksualne i podniecenie.

Inne leki przeciwdepresyjne powszechnie stosowane poza wskazaniami w leczeniu fibromialgii, w tym SSRI, takie jak Citalopram, Escitalopram, Paroksetyna i Sertralina.

Chociaż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne starszej generacji są stosowane rzadziej, mniejsze dawki leku Elavil (amitryptylina) okazała się skuteczna jako pomoc w zasypianiu w łagodzeniu przewlekłego bólu i depresja.

Leki przeciwdrgawkowe.

Chociaż naukowcy nie są pewni, jak działają na fibromialgię, leki przeciwdrgawkowe powszechnie stosowane w leczeniu napadów i padaczkaokazały się skuteczne w leczeniu fibromialgii.

tekst piosenki (pregabalina) jest pierwszym lekiem przeciwdrgawkowym zatwierdzonym do leczenia fibromialgii. Jeśli przepisano, leczenie rozpoczyna się od mniejszych dawek, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki dobowej 450 mg (przyjmowanej raz na dobę). Częste działania niepożądane to zawroty głowy, senność i przyrost masy ciała.

Inne leki przeciwdrgawkowetakie jak Neurontin (gabapentyna) mają podobny mechanizm działania i mogą działać równie skutecznie.

Środki zwiotczające mięśnie.

Leki zwiotczające mięśnie również wydają się pomagać w niektórych przypadkach, a naukowcy nie są do końca pewni dlaczego. Ponieważ leki mogą powodować senność, zwykle przyjmuje się je wieczorem przed snem.

Ponieważ słaby sen jest częstym objawem fibromialgii, sugeruje się, że przywrócenie normalnego wzorca snu może zmniejszyć wrażliwość osoby na ból. Wręcz przeciwnie, wiadomo, że brak snu powoduje często głębokie objawy bólu.

Dwa środki zwiotczające mięśnie powszechnie stosowane w leczeniu fibromialgii to: Flexeril (cyklobenzapryna) i Zanaflex (tyzanidyna). Efekty uboczne mogą obejmować suchość w ustach, zawroty głowy, nudności i niewyraźne widzenie.

Zabiegi uzupełniające

Oprócz leków lekarz może skierować Cię do specjalistów, którzy pomogą Ci przezwyciężyć wszelkie problemy fizyczne lub emocjonalne, których możesz doświadczać.

Chociaż zwykle myślimy o fibromialgii jako o zaburzeniu nerwowym, w rzeczywistości jest to zaburzenie wielowymiarowe, w którym rolę odgrywają depresja, lęk i zły stan zdrowia.

W tym celu możesz skorzystać z usług następujących specjalistów:

• Psychologowie może zapewnić poradnictwo i zastosować terapię poznawczo-behawioralną (CBT) w celu zwiększenia szczęścia poprzez zmianę dysfunkcyjnych emocji, zachowań lub myśli.
• Psychiatrzy może pomóc, jeśli cierpisz na depresję, ataki lękowe i zaburzenia lękowe, takie jak PTSD, często spotykane u osób z fibromialgią. Konieczna jest ścisła koordynacja z lekarzem prowadzącym, aby uniknąć nakładania się lub sprzeczności między produktami leczniczymi.
• Fizjoterapeuci może poprawić siłę i samopoczucie, ucząc Cię, jak ćwiczyć w sposób, który nie pogarsza objawów. Mogą również oferować zabiegi terapeutyczne łagodzące ból i poprawiające postawę w celu wydajniejszej pracy mięśni.

Zalecenia dietetyczne w fibromialgii

Niektórzy ludzie twierdzą, że czują się lepiej, gdy stosują określoną dietę lub unikają niektórych pokarmów. Ale badania nie dowiodły, że dieta łagodzi objawy fibromialgii.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie fibromialgię, staraj się ogólnie stosować zbilansowaną dietę. Odżywianie jest ważne, aby utrzymać zdrowie organizmu, zapobiegać nasilaniu się objawów i zapewniać sobie stałą energię. Powinnam:

• Jedz owoce i warzywa, a także produkty pełnoziarniste, niskotłuszczowe produkty mleczne i chude białko.
• Pić dużo wody.
• Jest więcej roślinności niż mięsa.
• Zmniejsz ilość cukru w ​​diecie.

Życie z fibromialgią

Życie z fibromialgią jest trudne. Współpracuj ze swoimi lekarzami i terapeutami alternatywnymi, aby znaleźć leczenie, które działa dla Ciebie. Każda osoba jest inna, a to, co działa dla jednej osoby, może być mało korzystne dla innej. Jeśli czujesz się samotny lub nie możesz poradzić sobie ze swoim stanem, poszukaj lokalnej lub internetowej grupy wsparcia. Łączenie się z innymi ludźmi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz, może być niesamowicie satysfakcjonujące.