Krioglobulinemia: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

informacje ogólne

Krioglobulinemia Jest formą układowego zapalenia naczyń, charakteryzującą się obecnością we krwi kompleksów immunologicznych, które wypadają w określonych temperaturach. Te immunokompleksy są znane jako krioglobuliny.

Wpływ krioglobulinemicznego zapalenia naczyń jest różnorodny i może objawiać się w kilku obszarach ciała: skórze, układzie nerwowym, nerkach, sercu, mózgu, przewodzie pokarmowym, stawach.

Diagnoza musi być dokładna, a także mieć na celu zidentyfikowanie przyczyn krioglobulinemii. W rzeczywistości jest to jedyny sposób na zaplanowanie najbardziej odpowiedniej terapii, którą są wyłącznie leki.

Szybkie przypomnienie, czym są immunoglobuliny

Przeciwciała, lub immunoglobuliny, to białka kuliste, które odgrywają fundamentalną rolę w układzie odpornościowym: pozwalają zwalczać obce mikroorganizmy (tzw. antygeny [bakterie, wirusy]), które infekują organizm.

Immunoglobuliny są wydzielane przez limfocyty B, które są komórkami odpornościowymi i działają jak ich powierzchniowe „anteny”. W obecności antygenu, przeciwciała znajdujące się na błonie limfocytów B są aktywowane, sygnalizując samemu limfocytowi B wytwarzanie innych swoistych immunoglobulin przeciwko wykrytemu antygenowi. Od tego momentu bariera ochronna wzniesiona przez układ odpornościowy staje się silniejsza i skuteczniejsza. W rzeczywistości produkcja dużych ilości przeciwciał krążących we krwi umożliwia układowi odpornościowemu śledzenie antygenów i ich niszczenie.

Za zniszczenie antygenu odpowiedzialne są nie przeciwciała (działające jak proste markery czy znaczniki), ale inne elementy układu odpornościowego: fagocyty i komórki cytotoksyczne.
Istnieje 5 rodzajów immunoglobulin: IgM, IgA, IgE, IgG, IgD.

Co to jest krioglobulinemia?

Krioglobulinemia - układowa zapalenie naczyń, w której dominują małe naczynia krwionośne, charakteryzujące się obecnością we krwi krioglobuliny.

Krioglobuliny - agregaty białkowe składające się z przeciwciał i antygenów (antygen i przeciwciało połączone razem tworzą kompleksy immunologiczne), posiadające szczególne właściwości opadów atmosferycznych w niskich temperaturach. To właśnie ta ostatnia cecha odróżnia krioglobulinemiczne zapalenie naczyń od innych form zapalenia naczyń, zawsze wywoływanych przez kompleksy immunologiczne.

Konsekwencje krioglobulinemii są liczne i mogą wystąpić na różnych poziomach organizmu: naskórku, stawach, nerwach, nerkach, układzie krążenia, mózgu i przewodzie pokarmowym.

- Co to jest zapalenie naczyń?

Zapalenie naczyń - zapalenie ścian naczyń krwionośnych, zarówno tętniczych, jak i żylnych. Ten stan zapalny może wystąpić z nieznanych przyczyn (pierwotne zapalenie naczyń), w rezultacie reakcje autoimmunologiczne, w wyniku infekcji patogennej lub w końcu w wyniku innej, groźniejszej choroby (wtórne zapalenie naczyń).

Dotknięte populacje

Krioglobulinemia jest szeroko rozpowszechniona w Europie południowej i zwykle dotyka osoby w wieku od 40 do 60 lat. Szczególnie preferowana jest płeć żeńska, ponieważ stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 3:1.

Jak zostanie pokazane w rozdziale o przyczynach, krioglobulinemia jest związana z: wirus zapalenia wątroby typu C: w rzeczywistości ponad 90% dotkniętych chorobą pacjentów było wcześniej zarażonych tym wirusem, ale jest to konieczne wyjaśnić, że krioglobulinemia rozwija się tylko u 3% pacjentów z wirusem zapalenia wątroby typu C podczas ich trwania życie.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Patogennym mechanizmem powodującym krioglobulinemię jest tworzenie nieprawidłowych kompleksów immunologicznych w naczyniach krwionośnych; późniejsze odkładanie się tych immunokompleksów na ściankach naczyń krwionośnych indukuje odpowiedź zapalną odpowiedzialną za zapalenie naczyń.

Ale jakie są powody, które uruchamiają ten mechanizm?

Powody mogą się różnić; obejmują one infekcje wirusowe, choroby autoimmunologiczne i nowotwory krwi.

Szczegółowo mówimy o ...:

• Infekcje wirusowe:
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C.
• Choroby autoimmunologiczne:
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • zespół Sjogrena;
  • toczeń rumieniowaty układowy.
• Rak krwi:
  • niektóre rodzaje chłoniaków;
  • makroglobulinemia Waldenstroma;
  • Szpiczak mnogi.

Rodzaje krioglobulinemii

Według tzw Klasyfikacja BruetaIstnieją trzy rodzaje krioglobulinemii; poniżej znajduje się tabela opisująca ich wspólne cechy i przyczyny.

Typ	Procent przypadków	Opis
Typ I lub krioglobulinemia prosta	10-15%	Krioglobuliny składają się z pojedynczej immunoglobuliny monoklonalnej, zwykle IgM, często IgG lub IgA, bez aktywności czynnika reumatoidalnego (RF). Głównymi przyczynami są zwykle szpiczaki mnogie i makroglobulinemia Waldenstroma.
Typ II	50-60%	Krioglobuliny składają się z kilku klas immunoglobulin, z których jedna jest monoklonalna (zwykle IgM z czynnik reumatoidalny - Aktywność RF). Głównym czynnikiem ryzyka jest wirus zapalenia wątroby typu C.
Typ III	25-30%	Krioglobuliny składają się z jednej lub większej liczby różnie powiązanych klas immunoglobulin poliklonalnych. Najczęstszym skojarzeniem jest IgM-IgG, przy czym IgM ma aktywność czynnika reumatoidalnego przeciwko IgG. Możliwe wyzwalacze: wirus zapalenia wątroby typu C, reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń rumieniowaty układowy.

Do klasy należą typy krioglobulinemii II i III mieszana krioglobulinemiaponieważ krioglobuliny składają się z różnych typów przeciwciał.

Objawy i oznaki

Objawy krioglobulinemii są bardzo zróżnicowane i zależą od jej przyczyn. Ogólnie większość pacjentów skarży się na czucie osłabienie i zmęczenie, na bóle mięśni i stawów (bóle stawów lub zapalenie stawów).

Objawy zapalenia naczyń na skórze zwykle obejmują purpurowy: zwykle charakteryzuje się fioletowymi, okrągłymi plamami różnej wielkości, czasami bolesnymi i swędzącymi, ale możliwe, że formacja owrzodzenia skóry.

Kiedy nerwy są uszkodzone (rzadko, ale możliwe) pojawiają się sytuacje parestezje (zaburzenia wrażliwości) i Neuropatia obwodowacharakteryzuje się drętwieniem, mrowieniem rąk, palącym bólem i osłabieniem nóg.

Na poziomie serca możliwe objawy to: zawał mięśnia sercowego (z bólem w klatce piersiowej, duszność, zgaga itp.) i zastały niewydolność serca (z trudnościami w oddychaniu i obrzękiem kończyn dolnych).

Na poziomie mózgu uderzeń, mikro uderzenia i mocne bóle głowy.

Na koniec należy również wspomnieć o możliwości tzw Zespół Raynauda, ból brzucha zmienna intensywność i trochę choroba nerek, Na przykład, błoniastoproliferacyjne kłębuszkowe zapalenie nerek; w szczególności te ostatnie są bardzo niebezpieczne, ponieważ pojawiają się dopiero w zaawansowanym stadium choroby.

Specyficzne objawy krioglobulinemii typu I akrocyjanoza; krwotok siatkówkowy; zjawisko Raynauda; zakrzepica tętnicza (zwłaszcza związana z chorobami serca zawał serca).

Specyficzne objawy krioglobulinemii typu II i III ból stawów (bóle stawów) i zapalenie stawów, zwłaszcza w kolanach i biodrach; proliferacja błonowa Kłębuszkowe zapalenie nerek. plamica.

Objawy krioglobulinemii, od najczęstszych do najrzadszych:

• plamica i owrzodzenia skóry;
• choroby stawów;
• choroba nerek;
• zespół Raynauda;
• zaburzenia neurologiczne (parestezje i neuropatia obwodowa);
• ból brzucha;
• akrocyjanoza;
• krwotok siatkówkowy;
• zakrzepica tętnicza.

Komplikacje

Występowanie powikłań zależy bardziej od patologii wywołujących chorobę niż od samej choroby. Sytuację pogarsza fakt, że rak krwi, choroby autoimmunologiczne czy wirusowe zapalenie wątroby typu C przechodzą w stadium zaawansowane lub przewlekłe.

Diagnostyka

Rozpoznanie krioglobulinemii ujawnia się, gdy pacjent ma charakterystyczne objawy, związek zespołu z choroby limfoproliferacyjne, zakaźne czy ogólnoustrojowe, a także w określeniu typowego laboratorium markery. Kryteria kliniczne krioglobulinemii to obecność 2 oznak z triady Meltzera, oznaki uszkodzenia nerek, wątroby lub układu nerwowego.

W celu potwierdzenia diagnozy pacjentowi można zlecić immunologiczne i biochemiczne badania krwi, na przykład: identyfikacja rodzaju immunoglobulin będzie wymagała immunoelektroforezy, a także ogólnej analizy i badania biopsji skóra i nerki.

Leczenie

Wybór najwłaściwszej terapii zależy od przyczyny krioglobulinemii.

Dlatego oprócz leki przeciwzapalne (niezbędne w celu zmniejszenia stanu zapalnego), można zażyć specyfik leki przeciwwirusowejeśli przyczyną choroby jest wirusowe zapalenie wątroby typu C lub leki immunosupresyjne, jeśli obserwuje się chorobę autoimmunologiczną.

Poniżej znajdują się leki najczęściej stosowane w krioglobulinemii oraz krótki opis powodów ich przyjmowania.

• Terapia przeciwwirusowa. Jak już wspomniano, leki przeciwwirusowe są przepisywane, jeśli wirusowe zapalenie wątroby typu C jest podstawą krioglobulinemii. Leki okazały się skuteczne przeciwko wirusom zapalenia wątroby. Leki przeciwwirusowe są szeroko stosowane przez pacjentów z krioglobulinemią, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu C jest przyczyną choroby w 90% przypadków.
• Terapia immunosupresyjna. Leki immunosupresyjne zmniejszają stan zapalny naczyń krwionośnych działając na układ odpornościowy, który jest szczególnie niewystarczający i powoduje poważne uszkodzenia ciała w chorobach autoimmunologicznych, powodując powikłania (zapalenie stawów, bóle stawów, objaw Raynauda itp.). Do tej kategorii leków należą cyklofosfamid, azatiopryna czy metotreksat. Terapia immunosupresyjna naraża pacjenta na zwiększone ryzyko infekcji.
• Terapia kortykosteroidami. Kortykosteroidy są silnymi lekami przeciwzapalnymi przyjmowanymi w celu zmniejszenia skutków zapalenia naczyń, nerek i zaburzeń neurologicznych oraz plamicy. Leki te mogą powodować liczne skutki uboczne, co wyjaśnia, dlaczego są przepisywane w najniższej skutecznej dawce. U pacjentów z krioglobulinemią najczęściej stosowanym kortykosteroidem jest prednizon.
• Oparta na terapii Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). NLPZ, jak sama nazwa wskazuje, zmniejszają stan zapalny. Stanowią więc alternatywę dla kortykosteroidów: w porównaniu do kortykosteroidów NLPZ z jednej strony są mniej skuteczne, a z drugiej strony mają mniej skutków ubocznych.
• Terapia rytuksymabem. Rytuksymab to przeciwciało monoklonalne, które redukuje limfocyty B, tj. komórki odpornościowe wydzielające immunoglobuliny.

Lekarz radzi również pacjentom z krioglobulinemią unikanie bardzo zimnych warunków, przynajmniej do czasu poprawy ich stanu.

Prognoza

Rokowanie, podobnie jak leczenie, zależy od przyczyn krioglobulinemii i stopnia zaawansowania chorób, które ją spowodowały. Na przykład, jeśli rak krwi lub wirusowe zapalenie wątroby typu C postępuje, rokowanie będzie mniej korzystne, ponieważ wszystkie najbardziej następujące po nich groźne powikłania (uszkodzenie nerek, zawał serca, neuropatia itp.) są trudne do zareagowania leczenie.

Na szczególną uwagę zasługują również terapie lekowe: niektóre z nich mogą powodować różne skutki uboczne, zwłaszcza jeśli są stosowane niewłaściwie. Dlatego konieczne jest uważne przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawek i ewentualnych zmian oraz poddawanie się okresowym badaniom przygotowanym w celu monitorowania rozwoju krioglobulinemii.