Wlew tropikalny: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest wlew tropikalny?

Wlew tropikalny (biegunka tropikalna) jest rzadką chorobą układu pokarmowego, w której upośledzona jest zdolność jelita cienkiego do wchłaniania składników odżywczych (złe wchłanianie). W związku z tym mogą występować niedobory żywieniowe i nieprawidłowości błony śluzowej jelita cienkiego. Dokładna przyczyna wlewu jest nieznana, ale zaburzenie może być związane z warunkami środowiskowymi i dietetycznymi w regionach tropikalnych, gdzie występuje najczęściej.

Symptomy i objawy

Objawy tropikalnego sprue mogą obejmować zmęczenie i biegunka z obfitym, bladym i nieprzyjemnym zapachem stolca. Osoby z tym zaburzeniem mogą również doświadczyć:

• głęboko utrata apetytu (anoreksja);
• ból w języku;
• nocna ślepota;
• utrata wagi;
• utrata siły i energii (astenia) i ogólne osłabienie.

Początek wlewu tropikalnego może być nagły. Pacjenci mogą mieć:

• nienormalnie wysoka temperatura;
• zapalenie jamy ustnej i języka;
• sucha skóra;
• pojawienie się łusek na ustach i kącikach ust.

Czasami psychologiczny depresja.

U niektórych pacjentów z wlewem tropikalnym objawy ustępują tak nagle, jak się pojawiły (remisja spontaniczna). Wczesne leczenie choroby może prowadzić do szybkiego i całkowitego wyzdrowienia. Powrót do normalnej struktury i funkcji jelit może być wolniejszy, jeśli leczenie wlewkami zostanie rozpoczęte później w przebiegu choroby. W niektórych przypadkach choroba może stać się przewlekła z częstymi nawrotami.

Pacjenci z tym zaburzeniem mogą się rozwinąć niedokrwistośćcharakteryzuje się obecnością nieprawidłowo powiększonych komórek krwi (megaloblastów) w szpiku kostnym (niedokrwistość megaloblastyczna).

Przyczyny i czynniki ryzyka

Dokładna przyczyna wlewu tropikalnego nie jest znana. Jest to nabyte zaburzenie, które może być związane z czynnikami środowiskowymi i żywieniowymi, lub sprue może być spowodowane infekcją organizm (wirusowy lub bakteryjny), zatrucie pokarmowe, infekcja pasożytnicza lub niedobory żywieniowe, takie jak kwas foliowy (witamina B9). Świerk tropikalny powoduje uszkodzenie błony śluzowej jelit, co prowadzi do upośledzenia wchłaniania pokarmu, minerałów i wody.

Dotknięte populacje

Świerk tropikalny występuje zarówno w formie epidemicznej, jak i endemicznej, głównie w Azji Południowo-Wschodniej i na Karaibach. Rzeczywista częstość występowania tej endemicznej formy jest trudna do oszacowania, ale w Portoryko wynosi ona aż 8%. Niezwykłą cechą jest to, że tropikalny świerk wydaje się być ograniczony do pewnych obszarów geograficznych, nawet w tropikach. Na przykład, chociaż tropikalne wlewki są powszechnie spotykane w Portoryko i Republice Dominikany, nie są zgłaszane na Jamajce. Tylko kilka przypadków odnotowano u emigrantów z południowej Afryki.

Zaburzenia objawowe

Objawy następujących stanów mogą być podobne do objawów tropikalnych wlewków. Porównania mogą być przydatne w diagnostyce różnicowej:

• Zespoły złego wchłaniania należą do grupy zaburzeń trawiennych, które charakteryzują się upośledzeniem wchłaniania składników odżywczych i nadmierną utratą niewchłoniętych substancji z kałem. Z tymi zespołami wiąże się wiele poważnych chorób. Objawy są bezpośrednio związane z nasileniem zaburzenia. Biegunka i duża objętość stolca tłuszczowego są uporczywymi objawami u pacjentów z zespołem złego wchłaniania.
• Giardiasis (giardioza), rzadka infekcja jelita cienkiego wywołana przez organizm jednokomórkowy Giardia lamblia (lamblia jelitowa). Podobnie jak sprue tropikalne, choroba ta charakteryzuje się upośledzeniem wchłaniania różnych składników odżywczych przez jelito cienkie. Objawy mogą obejmować skurcze brzucha, ból brzucha, wodnistą biegunkę, nadmierne gazy i nieprzyjemny zapach stolca. Później w przebiegu choroby mogą wystąpić inne objawy, takie jak utrata masy ciała i głęboka utrata apetytu (anoreksja).
• choroba Crohna reprezentuje zapalna choroba jelitcharakteryzuje się ciężkim przewlekłym zapaleniem ściany jelita lub innej części przewodu pokarmowego. Objawy, które mogą rozwinąć się z czasem, to nudności, wymioty, gorączka, nocne poty, ogólne uczucie osłabienia oraz fale bólu brzucha i dyskomfortu. Biegunka jest powszechna i krwawienie z odbytnicy. Choroba Leśniowskiego-Crohna może być trudna do rozpoznania i leczenia. Diagnoza jest często opóźniona.
• Wrzodziejące zapalenie okrężnicy - ostre stany zapalne choroba jelitcharakteryzuje się biegunką i krew w stolcu z powodu wielu nieregularnych owrzodzeń jelit. Początkowe objawy mogą obejmować ogólne uczucie osłabienia (złe samopoczucie) i zmęczenie. Dyskomfort w jamie brzusznej może wystąpić wraz ze zmianami częstotliwości i gęstości stolca. Występują również utrata wagi i zmniejszony apetyt. Ból brzucha, skurcze i parcia (tenesmus) są również powszechne.
• Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych- rzadka choroba kolagenowa, której towarzyszy zapalenie i zablokowanie przewodu żółciowego, przewodów wątrobowych oraz woreczek żółciowy. Później może pojawić się żółty kolor skóry (żółtaczka), gorączka, dreszcze i (lub) swędzenie skóry. Zakażenia bakteryjne wynikające z wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna i/lub zapalenie naczyń, może być związane z przyczyną zablokowania dróg żółciowych w tej chorobie.
• Chroniczny erozyjne zapalenie żołądka - choroba zapalna charakteryzująca się licznymi uszkodzeniami błony śluzowej żołądka. Objawy zaburzenia mogą obejmować pieczenie lub uczucie ciężkości w żołądku, łagodne nudności, wymioty, utratę apetytu i/lub utratę wagi. W ciężkich przypadkach krwawienie z żołądka może być tak rozległe, że prowadzi do anemii.
• Zespół jelita drażliwegoznany również jako spastyczna okrężnica, jest powszechnym zaburzeniem trawienia, które dotyka zarówno jelita cienkiego, jak i grubego. Pacjenci z zespołem jelita drażliwego, którzy mają „bezbolesną biegunkę”, mogą mieć pilną potrzebę wypróżnienia, gdy wystąpi.

Diagnostyka

Lekarz sugeruje rozpoznanie wlewki tropikalnej u osoby z anemią i objawami złego wchłaniania, mieszka w jednym z regionów, w którym zwykle występuje choroba lub który niedawno odwiedził taki region.

Lekarz potwierdza diagnozę, pobierając próbkę tkanki (biopsja) z jelita cienkiego za pomocą endoskopu (elastycznej sondy służącej do wizualizacji badaniem, które wyposażone jest w źródło światła i kamerę, przez które można wprowadzić miniaturowe kleszcze) oraz badanie tkanki pod mikroskop. Lekarz może zidentyfikować pewne charakterystyczne zmiany w jelicie cienkim pacjenta. Zwykle rób analiza stolcaaby wykluczyć zanieczyszczenie pasożytnicze lub bakteryjne jako przyczynę.

Wykonuje się badania krwi w celu sprawdzenia niedożywienia.

Zabiegi standardowe

Leczenie wlewków tropikalnych obejmuje stosowanie kwasu foliowego, kobalaminy i antybiotyków, takich jak tetracyklina, oksytetracyklina lub ampicylina. Dawkowanie tych leków zależy od ciężkości choroby, a także od odpowiedzi pacjenta na terapię. Wydaje się, że terapia skojarzona kwasem foliowym i tetracykliną szybko zmniejsza nasilenie objawów, a także leczy niezdrową tkankę w jelicie cienkim. W razie potrzeby można podać inne składniki odżywcze (np. żelazo, witaminę B12). Biegunkę związaną z tym zaburzeniem można kontrolować za pomocą leków przeciwbiegunkowych.

Rokowanie i powikłania

Rokowanie dla wlewu jest generalnie dobre.

Ostra postać choroby, powikłana niedoborem płynów i elektrolitów, rzadko kończy się śmiercią. Częstość występowania tego powikłania jest nieznana, ale wydaje się, że maleje. Przewlekła choroba z ciężkim zespołem złego wchłaniania i niedokrwistością może również prowadzić do śmierci, ale zwykle występuje to u pacjentów z podstawowymi schorzeniami.

Lilia Chabibulina/ autor artykułu