Mycoplasma zapalenie płuc: co to jest, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest mykoplazmowe zapalenie płuc?

Mykoplazmazapalenie płuc(łac. Mycoplasma pneumoniae) to bakteria, która może zarażać ludzi. Zwykle M. zapalenie płuc powoduje infekcje górnych dróg oddechowych, ale może również powodować zapalenie płuc i jest jedną z najczęstszych przyczyn SARS. Ponadto infekcjom przypisano wiele infekcji pozapłucnych Mycoplasma pneumoniae. Jednak związek przyczynowy nie został jeszcze ustalony.

Etiologia

Wyświetlenia Mykoplazma Są najmniejszymi żywymi organizmami, które mogą samotnie przetrwać w przyrodzie. Istnieje ponad 120 rodzajów mykoplazma; tylko 13 z nich zostało wyizolowanych od ludzi, a tylko cztery z nich powodują choroby u ludzi. Mycoplasma pneumoniae Jest patogenem najczęściej związanym z chorobą u ludzi. Jest to krótka łodyga bez ściany komórkowej; dlatego nie jest widoczny na barwniku Grama. Można go izolować na podłożach uzupełnionych surowicą. Wymaga to jednak szczególnej uwagi, a izolacja zwykle nie jest wykonywana w laboratoriach klinicznych. Wymaga specjalnej pożywki, a jej wzrost zajmuje dużo czasu. Z tych powodów zwykle nie jest uprawiany. Jest eliminowany z dróg oddechowych po wielu tygodniach ostrej infekcji; dlatego izolacja organizmu nie jest specyficzna dla ostrej infekcji w tym konkretnym czasie.

Epidemiologia

M. zapalenie płuc jest obecnie uważana za częstą przyczynę nabytych przez społeczność zapalenie płuc i rozprzestrzenia się z człowieka na człowieka poprzez kropelki oddechowe poprzez bliski kontakt. Okres inkubacji wynosi od 2 do 3 tygodni. Podobnie jak większość patogenów układu oddechowego, infekcja zwykle występuje w miesiącach zimowych, ale może wystąpić przez cały rok. Szacuje się, że każdego roku zaraża się około 1% populacji. Częstość występowania może być znacznie wyższa, ponieważ infekcja może być subkliniczna lub powodować łagodniejszą chorobę, która nie wymaga hospitalizacji. Wybuchy zakażenia mykoplazmą występują w wojskowych ośrodkach rekrutacyjnych, szpitalach, domach opieki i innych placówkach opieki długoterminowej. Tylko 5-10% osób zarażonych mykoplazmą rozwija zapalenie płuc. Powoduje infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych we wszystkich grupach wiekowych, zwłaszcza w wieku od 5 do 40 lat.

Patofizjologia

M. zapalenie płuc zawiera białka adhezyjne, które mogą przyczepiać się do błon nabłonkowych, zwłaszcza do nabłonka dróg oddechowych. Po dołączeniu M. zapalenie płuc wytwarza nadtlenek wodoru i ponadtlenek, powodując uszkodzenie komórek nabłonka i powiązanych rzęsek. Przeciwciała wytwarzane przeciwko M. zapalenie płuc, mogą działać jako autoprzeciwciała, ponieważ reagują krzyżowo z ludzkimi komórkami mózgu i czerwonymi krwinkami. Patogeneza Mycoplasma pneumoniae obejmuje aktywację zapalnych cytokin.

Mycoplasma pneumoniae ma ruch ślizgowy i specyficzne organelle na czubku, które pomagają przenikają między rzęski w nabłonku oddechowym, co prowadzi do złuszczania nabłonka oddechowego komórki. Uważa się, że przedłużający się oporny kaszel występuje z powodu zahamowania ruchu rzęsek.

Mycoplasma pneumoniae powoduje chorobę pozapłucną wraz z infekcjami dróg oddechowych, w tym: immunologiczna plamica małopłytkowa, ostre zapalenie wątroby, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, zapalenie stawów i poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego.

Diagnostyka

- Historia i znaki fizyczne.

Wiele M. zapalenie płuc infekcje są bezobjawowe. Objawy pacjenta są zwykle bardziej znaczące niż obiektywne wyniki badania fizykalnego. Choroba rozwija się stopniowo, a pacjenci mogą początkowo skarżyć się na bóle głowy, złe samopoczucie i stany podgorączkowe. Ostry kaszel jest zwykle najbardziej zauważalnym objawem ze strony układu oddechowego. Ból w klatce piersiowej podczas kaszlu jest powszechny. Może również wystąpić świszczący oddech. Inne objawy ze strony układu oddechowego obejmują zapalenie gardła, katar i ból ucha. Wysięk opłucnowy występuje u 15–20% pacjentów, u których rozwinęło się zapalenie płuc i może być predyktorem zwiększonej zachorowalności i śmiertelności. Większość przypadków zapalenia płuc jest łagodna i ustępuje samoistnie. Jednak może również wystąpić szybszy prąd. Objawy pozapłucne mogą pomóc w postawieniu diagnozy i obejmują hemolizę, wysypkę skórną, ból stawów, objawy żołądkowo-jelitowe (GI) i choroby serca. Dzieje się tak u mniej niż 5-10% pacjentów. Hemoliza występuje z powodu przeciwciał IgM, które wywołują zimną reakcję aglutyninową. Uszkodzenie serca obejmuje zaburzenia przewodzenia w EKG, zastoinowe niewydolność serca oraz ból w klatce piersiowej.

Wyniki badania fizykalnego są często minimalne. Osłuchiwanie klatki piersiowej może być normalne, nawet jeśli występuje zapalenie płuc. Rozproszone świszczące, świszczące odgłosy mogą pojawić się później w przebiegu choroby. Bolesność zatok i łagodna rumień tył gardła można również wykryć za pomocą badania fizykalnego. Można również znaleźć łagodną rumieniowo-plamowo-grudkową lub pęcherzykową wysypkę. W niektórych przypadkach można zobaczyć pęcherzowe zapalenie ucha, obecność pęcherzyków lub pęcherzy na błonie bębenkowej.

- Analiza i wizualizacja.

Nie ma konkretnych dowodów klinicznych ani radiologicznych na mykoplazmowe zapalenie płuc, aby odróżnić je od innych przyczyn SARS. Jednak pacjenci zwykle mają bardziej stopniowy początek choroby, wyraźniejsze zajęcie wieloukładowe i prawidłową liczbę białych krwinek. Pacjenci zazwyczaj przebywają w warunkach ambulatoryjnych i zazwyczaj nie przeprowadza się diagnostyki mikrobiologicznej pacjentów ambulatoryjnych z pozaszpitalnym zapaleniem płuc, ponieważ zwykle leczenie empiryczne udany. Tam, gdzie to możliwe, PCR można przeprowadzić szybko i jest to test z wyboru. Test na zimną aglutyninę może czasami być stosowany do potwierdzenia diagnozy klinicznej, gdy potrzebna jest szybka diagnoza.

M. zapalenie płuc nie ma ściany komórkowej i jest wybredny; dlatego barwienie i hodowla metodą Grama nie nadają się do diagnozowania tych drobnoustrojów. Mycoplasma pneumoniae jest trudna w uprawie; specjalne pożywki i 7-21 dni uprawy. Testy serologiczne, takie jak wiązanie dopełniacza, test immunoenzymatyczny, immunochromatografia i hemaglutynacja mają akceptowalną czułość i swoistość. Te testy serologiczne, które wykazują czterokrotny wzrost lub spadek w parach surowic lub miana pojedynczej splint powyżej 1:32, są diagnostyczne dla Mycoplasma pneumoniae.

Hemoliza występuje u większości pacjentów z zapaleniem płuc i powoduje dodatni wynik Coombsa i wzrost liczby retikulocytów. Miana zimnych aglutynin są podwyższone u ponad 50% pacjentów z chorobą mykoplazmową. Jednak nie jest specyficzny dla infekcji Mycoplasma i można go znaleźć u pacjentów z wirusowym zapaleniem płuc lub mononukleoza zakaźnaspowodowany Wirus Epsteina-Barra lub zakażenie wirusem cytomegalii. Liczba leukocytów jest prawidłowa w 75–90% przypadków. Najczęstszymi objawami RTG klatki piersiowej są struktury siateczkowo-grudkowe lub łaty konsolidacyjne; mogą być jednostronne lub obustronne i są bardziej wyraźne w dolnych płatach.

Stwierdzono, że poziom białka kationowego eozynofilów jest podwyższony u pacjentów z zakażeniem mykoplazmą i astma. Uważa się, że białko to uszkadza nabłonek dróg oddechowych i powoduje nadwrażliwość mięśni gładkich oskrzeli. Potrzebne są jednak dalsze badania, zanim jego zastosowanie jako markera diagnostycznego stanie się uniwersalne.

- Diagnostyka różnicowa.

M.pneumoniae jest bardzo częstą przyczyną pozaszpitalnego zapalenia płuc u zdrowych osób w wieku poniżej 40 lat. Wiadomo, że duże epidemie występują pod koniec lata i wczesną jesienią. Zakażenie występuje również częściej u osób mieszkających w bezpośrednim sąsiedztwie, takich jak więźniowie i personel wojskowy. W przeciwieństwie do innych wirusowych zapaleń płuc, okres inkubacji mykoplazmy wynosi 14-21 dni. Kluczową cechą diagnostyczną jest brak mokrego kaszlu. Inne diagnozy, które można pomylić z mykoplazmowym zapaleniem płuc, obejmują:

• zachłystowe zapalenie płuc i zapalenie płuc;
• bakteryjne zapalenie płuc;
• chlamydiowe zapalenie płuc;
• zakażenie Coxiella burnetii;
• ropniak;
• choroba legionistów: legioneloza;
• ropień płucny;
• zapalenie płuc u dzieci;
• k-gorączka;
• wirusowe zapalenie płuc.

Leczenie

Stopniowy początek objawów w połączeniu z zajęciem pozapłucnym i prawidłową liczbą białych krwinek wskazuje na SARS. Większość pacjentów z zapalenie płuc spowodowany M. zapalenie płuc, są w warunkach ambulatoryjnych, a empiryczne antybiotyki są często stosowane w leczeniu SARS. Należy pamiętać, że wielu pacjentów może przejść okres leczenia objawowego przed zwróceniem się o pomoc lekarską i/lub otrzymaniem leczenia antybiotykami.

Leczenie M. zapalenie płuc obejmuje makrolidy, doksycyklinę lub fluorochinolony. Azytromycyna jest najczęściej stosowanym antybiotykiem i jest zwykle podawana przez 5 dni (500 mg w pierwszej dawce, następnie 250 mg dziennie przez 4 dni). Pacjentom otrzymującym doksycyklinę lub fluorochinolony należy przepisać leczenie trwające od 7 do 14 dni. Oporność na makrolidy stale rośnie, więc jeśli pacjent nie reaguje na makrolidy, można przepisać inne antybiotyki. Rutynowa profilaktyka antybiotykowa nie jest wymagana w przypadku osób, które mają z nimi kontakt, z wyjątkiem osób predysponowanych do poważnego zakażenia mykoplazmą, na przykład pacjentów z anemia sierpowata lub niedobór przeciwciał. W celu zapobiegania stosuje się doksycyklinę lub makrolidy.

Prognoza

Większość pacjentów, którzy otrzymują leczenie na czas, ma doskonałe rokowanie i oczekuje się od pacjentów pełnego powrotu do zdrowia. Objawy i oznaki zapalenia płuc zwykle ustępują w ciągu kilku dni bez żadnych komplikacji. Jednak u małych dzieci infekcja może być związana z ciężkim zapaleniem płuc, au pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową z ostrym zespołem klatki piersiowej. Odporność po zakażeniu Mycoplasma pneumoniae jest krótkotrwała.

Komplikacje

Chociaż mycoplasma pneumoniae jest łagodną infekcją u większości ludzi, może prowadzić do szeregu powikłań, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Lista powikłań obejmowała:

• zespół ostrej niewydolności oddechowej;
• zacierające się zapalenie oskrzelików;
• zespół zagęszczania płata tkanki płucnej;
• ropień płucny;
• martwicze zapalenie płuc;
• wysięk opłucnowy (15% do 20%), ropniak (rzadko);
• zaburzenia oddychania.

—​ Powikłania pozapłucne.

Mykoplazma może również wiązać się z poważnymi powikłaniami pozapłucnymi. Powikłania te mogą być spowodowane przez sam organizm lub reakcję immunologiczną na bakterie. Lista powikłań pozapłucnych obejmuje:

• Problemy z mięśniem sercowym: zaburzenia przewodzenia, blok serca lub zaburzenia rytmu. Młodzi ludzie są zarejestrowani jako zapalenie osierdziai stagnacja niewydolność serca.
• Centralny układ nerwowy (OUN): rzadko, ale może obejmować zapalenie mózgu, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i móżdżku ataksja. Te powikłania ośrodkowego układu nerwowego występują częściej u dzieci.
• Problemy hematologiczne: Niedokrwistość hemolityczna występuje z powodu reakcji krzyżowej przeciwciał z antygenami M. Zapalenie płuc do erytrocytów. Lekka hemoliza.
• Dermatologia: infekcja M. Zapalenie płuc może być związany z pokrzywka, rumień guzowaty lub Zespół Stevena Johnsona. Zmiany skórne występują u około jednej trzeciej pacjentów.
• Problemy mięśniowo-szkieletowe obejmują bóle mięśni i ból stawów. Septyczne zapalenie stawów jest bardzo rzadki. Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy.
• Dysfunkcja przewodu pokarmowego (GI) obejmuje zapalenie trzustki lub zapalenie wątroby i jest związane z krążącymi przeciwciałami IgM.
• Problemy okulistyczne obejmują zapalenie spojówek, brodawki nerwu wzrokowego przedniego zapalenie błony naczyniowej oka i neuropatia nerwów czaszkowych.
• Problemy z nerkami są rzadkie i mogą prowadzić do: Kłębuszkowe zapalenie nerek w wyniku odkładania się kompleksów immunologicznych w kłębuszkach.