Plamy Rotha: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie

Czym są plamy Rotha?

Plamy Rotha - Białe krwotoki siatkówkowe zostały po raz pierwszy opisane przez Moritza Rotha, szwajcarskiego lekarza w 1872 roku. Jednak dopiero w 1878 roku ten stan został nazwany przez Moritza Littena „miejscem Rotha”. Litten poinformował, że te białe krwotoki siatkówkowe stwierdzono w 80% przypadków związanych z podostrym bakteryjnym zapaleniem wsierdzia. Plamy Rotha są najczęściej kojarzone z infekcją zapalenie wsierdzia. Można je jednak zaobserwować w wielu różnych stanach, w tym w białaczce, niedokrwistośćretinopatia nadciśnieniowa, stan przedrzucawkowy, retinopatia cukrzycowa i niedotlenienie.

Powoduje

Historycznie plamy Rotha uważano za patognomoniczny objaw bakteryjnego zapalenia wsierdzia wtórnego do septycznego zatoru siatkówki. Biorąc pod uwagę ostatnie odkrycia histologiczne, uważa się, że plamki są wynikiem pęknięcia naczyń włosowatych siatkówki i krwotoku śródsiatkówkowego. Plamy Rotha pojawiają się w różnych bolesnych procesach, w których naczynia krwionośne siatkówki ulegają uszkodzeniu, a następnie krwawią i krwotokiem. Wspólnym wątkiem występującym w tych warunkach jest predyspozycja do dysfunkcji śródbłonka, prowadząca do pęknięcia naczyń włosowatych siatkówki. Badanie histologiczne wskazuje, że białe zmiany składają się głównie z fibryny, która jest czopem włóknikowo-płytkowym w miejscu pęknięcia naczynia.

Epidemiologia

Białe krwotoki w siatkówce w centrum są niespecyficznym objawem okulistycznym obserwowanym w wielu stanach ogólnoustrojowych o różnej etiologii. Plamy Rotha są widoczne podczas badania dna oka i z reguły znajdują się na biegunach obwodowych lub tylnych oka. Dysfunkcja śródbłonka siatkówki wydaje się być wspólnym wątkiem wśród różnych przyczyn krwotoku siatkówkowego w białym centrum. Diagnostyka różnicowa plam Rotha jest obszerna i obejmuje:

• bakteryjne zapalenie wsierdzia;
• niedokrwistość/małopłytkowość;
• kolagenowe choroby naczyniowe;
• białaczka;
• retinopatia nadciśnieniowa;
• retinopatia cukrzycowa;
• stan przedrzucawkowy;
• ludzki wirus niedoboru odporności (HIV);
• niedotlenienie;
• zespół wstrząsu mózgu.

Patofizjologia

Chociaż zaproponowano wiele teorii wyjaśniających patogenezę krwotoków siatkówkowych w centrum bieli kolor, najbardziej rozpowszechniona teoria pęknięcia naczyń włosowatych siatkówki i śródsiatkówkowa krwotok. Pęknięcie naczyń włosowatych siatkówki następuje w wyniku dysfunkcji komórek śródbłonka. Po pęknięciu naczynia następuje odpływ erytrocytów, po którym następuje aktywacja kaskady krzepnięcia i powstanie czopu płytkowo-włóknistego w miejscu uszkodzonego śródbłonka. Badania histologiczne wykazały, że białka składają się głównie z płytek krwi – fibryny.

Objawy i badanie fizykalne

Krwotok siatkówkowy jest często obserwowany u pacjentów z podstawowymi procesami chorobowymi, które predysponują do dysfunkcji i pęknięcia śródbłonka siatkówki. Plamy Rotha można zobaczyć podczas rutynowego badania okulistycznego u pacjentów bezobjawowych, co skłania do dalszej diagnostyki i oceny. Jednak pacjenci mogą również wykazywać oznaki i objawy choroby ogólnoustrojowej i krwotok do siatkówki odnotowany podczas diagnozy w nagłych wypadkach. Obecność plam na badaniu fizykalnym powinna skłonić lekarza do oceny podstawowej choroby ogólnoustrojowej. Lekarz musi przeprowadzić dokładny wywiad i przejść dokładne badanie fizykalne.

Szczegółowa historia z pełnym przeglądem systemu może pomóc zawęzić diagnostykę różnicową i ujawnić leżący u podstaw proces chorobowy. Należy zwrócić uwagę na objawy związane z częstszą etiologią plam Rotha. Analizuj objawy zapalenia wsierdzia i infekcji, w tym gorączkę, dreszcze i nocne poty. Należy również ocenić objawy często obserwowane w stanach hematologicznych, takie jak niewyjaśniona utrata masy ciała, zmęczenie, nieprawidłowe krwawienia lub siniaki oraz duszność. W ustaleniu etiologii pomocny może być również przegląd osobistej historii medycznej oraz wywiad rodzinny.

Plamy Rotha są widoczne podczas badania dna oka. Konieczne jest pełne badanie okulistyczne, ponieważ plamy mogą towarzyszyć innym nieprawidłowościom siatkówki. Po zidentyfikowaniu plamek Rotha lekarz powinien dokładnie zbadać pacjenta, aby ocenić fizyczne objawy choroby ogólnoustrojowej. Ważne jest, aby zwracać uwagę na funkcje życiowe pacjenta, zwłaszcza ciśnienie krwi, temperaturę i puls. Kilka etiologii białych krwotoków siatkówkowych jest związanych z wynikami klasycznego badania fizykalnego; dlatego lekarz powinien mieć podczas badania wysoki wskaźnik wycofania. U pacjentów z obawami dotyczącymi zapalenia wsierdzia i plam Rotha lekarz powinien zachować ostrożność zbadać inne objawy zapalenia wsierdzia, w tym wysypkę Janeway, guzki Oslera, krwotoki odłamkowe, wybroczyny i szmer serca.

Ćwiczenie

Wszyscy pacjenci powinni przejść pełną morfologię krwi w celu oceny leukocytozy, niedokrwistości i małopłytkowości oraz innych nieprawidłowości hematologicznych. Aby ocenić cukrzycę, należy zmierzyć glikemię na czczo lub hemoglobinę A1C. Jeśli podejrzewa się etiologię zakaźną szybkość sedymentacji erytrocytów Wskazane może być białko C-reaktywne i posiew krwi. Echokardiogram przezklatkowy jest ważnym wstępnym badaniem diagnostycznym w przypadku podejrzenia zapalenia wsierdzia. Należy rozważyć dodatkowe testy, takie jak test na przeciwciała HIV, testy obrazowe lub rozmaz krwi obwodowej, jeśli jest to wskazane na podstawie objawów i oznak fizycznych Ankieta.

Leczenie

Plamy Rotha są najczęściej bezobjawowe i można je znaleźć podczas rutynowego badania rozszerzonych oczu. Zaburzenia widzenia spowodowane plamkami Rotha są rzadkie, ale mogą wystąpić w przypadku zmian w plamce. Większość białych krwotoków siatkówkowych ustępuje bez interwencji. Leczenie jest ukierunkowane na podstawową przyczynę i często jest wspomagające. Najważniejszym aspektem postępowania z pacjentami z plamkami Rotha jest ustalenie przyczynowej etiologii zapobieganie możliwym powikłaniom ocznym i ogólnoustrojowym, które mogą powstać z powodu głównych choroby. Obserwacja przez okulistę jest ważnym aspektem dla pacjentów z plamami wykrytymi podczas ostrej choroby.