Sacroiliitis: co to jest, objawy. leczenie, rokowanie

Co to jest sacroiliitis?

Zapalenie krzyża Jest stanem zapalnym stawu krzyżowo-biodrowego, któremu zwykle towarzyszy ból. Często jest to diagnoza wykluczenia. Staw krzyżowo-biodrowy jest jednym z największych stawów w ciele i jest częstym źródłem bólu pośladków i dolnej części pleców. Łączy kości biodra z kością krzyżową. Zapalenie krzyża może być szczególnie trudne do zdiagnozowania, ponieważ jego objawy są podobne do wielu innych powszechnych źródeł bólu pleców. Często jest pomijany jako źródło bólu pleców lub pośladków. Ból spowodowany tym stanem jest często spowodowany przewlekłymi przyczynami zwyrodnieniowymi, ale jest stosunkowo rzadki. Zapalenie krzyża może być wtórne do źródeł reumatycznych, zakaźnych, leczniczych lub onkologicznych. Niektóre konkretne przykłady stanów niezwyrodnieniowych, które mogą prowadzić do zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych, obejmują:

zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, choroba Behceta, nadczynność przytarczyci różne źródła pyogeniczne.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Różne stany mogą prowadzić do zapalenia stawu krzyżowo-biodrowego, powodując silny ból. Choroba zwyrodnieniowa stawów może powodować zwyrodnienie stawów, prowadząc do nieprawidłowych stawów i ruchów prowadzących do tego stanu. Same spondyloartropatie mogą powodować znaczne zapalenie samego stawu. Ciąża to kolejna przyczyna stanu zapalnego z powodu relaksyny hormonalnej, która prowadzi do rozluźnienia, rozciągnięcia i możliwego rozszerzenia stawu (stawów). Przyrost masy ciała podczas ciąży powoduje również dodatkowe obciążenie mechaniczne stawu, co prowadzi do dalszego zużycia. Uraz może powodować bezpośrednie lub pośrednie obciążenie i uszkodzenie stawu krzyżowo-biodrowego. Najczęstszą przyczyną ostrego zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych jest ropne zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych. Ból może pochodzić ze stawu maziowego, ale także z tylnych więzadeł krzyżowych.

Symptomy i objawy

Sacroiliitis objawia się bólem. Doniesienia o występowaniu bólu krzyżowo-biodrowego są bardzo zróżnicowane. Niektóre badania donoszą o występowaniu 10% do 25% pacjentów z bólem krzyża. U pacjentów z potwierdzoną diagnozą ból objawiał się na poziomie pośladków ipsilateralnych (94% przypadków) i linii środkowej dolnej części odcinka lędźwiowego (74%). Jak wspomniano wcześniej, prezentacja może się różnić. Do 50% przypadków odczuwa ból w kończynie dolnej: 6% w górnej części lędźwiowej, 4% w pachwinie i 2% w podbrzuszu.

Epidemiologia

Medycyna nie wie dokładnie, ile osób żyje z sacroiliitis. Szacuje się jednak, że od 10 do 25 procent osób zgłaszających ból krzyża może mieć zapalenie krzyżowo-biodrowe.

Patofizjologia

Kość krzyżowa łączy się z kością biodrową, co pomaga rozłożyć ciężar ciała na miednicę. Torebka stawu krzyżowo-biodrowego jest stosunkowo cienka i często ma wady, które pozwalają płynowi, takiemu jak wysięk stawowy lub ropa, spływać do otaczających struktur. W kontakcie z otaczającymi mięśniami i strukturami ból może mieć różne objawy, ponieważ struktury te unerwiają różne korzenie nerwowe. Powszechną dystrybucją bólu są dermatomy L4-L5, ale dystrybucja może z pewnością występować w dermatomach do L2 i do S3. Asymetryczny ruch miednicy może powodować dysfunkcję mechaniczną, prowadzącą do zwyrodnień i silnego bólu. Diagnostyka różnicowa obejmuje niedopasowanie długości nóg, jednostronne osłabienie kończyny lub mięśnia pośladkowego, napięte otaczające struktury mięśniowe lub chorobę zwyrodnieniową stawu biodrowego.

Histopatologia

Ogólne zmiany zwyrodnieniowe objawiają się zniszczeniem i zwłóknieniem chrząstki, a także zniszczeniem, erozją i kostnieniem kości podchrzęstnej. Częste jest również zapalenie błony maziowej, które objawia się przerostem komórek wyściółki z naciekiem komórek zapalnych. Komórki zapalne występują również w zwyrodnieniowym zapaleniu przyczepów ścięgnistych. Zakaźna etiologia sacroiliitis ujawnia limfocyty, komórki plazmatyczne i zwłóknienie. Warto zauważyć, że u niektórych pacjentów nie stwierdza się zmian histopatologicznych.

Procedury diagnostyczne

- Historia i fizyka.

Sacroiliitis zwykle objawia się bólem pleców. Objawy bólu są bardzo zróżnicowane, a pacjenci mogą opisywać ból w jednym lub obu pośladkach, w udzie lub nawet bardziej odległych. Pacjenci mogą zgłaszać, że ich ból nasila się po długotrwałych ruchach siedzących lub obrotowych. Charakterystyki bólu również różnią się znacznie i są zwykle opisywane jako ostre i przeszywające, ale można je również opisać jako tępe i obolałe. Ważne jest, aby dowiedzieć się więcej niż tylko czas i opis bólu. Wiceprezes zapyta o historię omówionych wcześniej stanów zapalnych. Ponadto należy przeprowadzić dokładną ocenę objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka, dreszcze, nocne poty i utrata masy ciała. Objawy te wskazują na poważniejszy proces, wskazując na prawdopodobną chorobę ogólnoustrojową.

Chociaż nie zawsze jest to oczywiste, badanie może ujawnić asymetrię w miednicy. Pomiar kończyn może wyeliminować rozbieżności w długości nóg. Kręgosłup jest badany pod kątem wszelkich nieprawidłowych krzywizn lub nieprawidłowości w rotacji. Zazwyczaj zakres ruchu, badania neurologiczne i wytrzymałościowe nie są znaczące, chociaż niektóre z tych testów są bolesne.

- Analizy.

Jak wspomniano wcześniej, różne stany zapalne mogą powodować lub przyczyniać się do bólu stawów krzyżowo-biodrowych. W przypadku podejrzenia stanu zapalnego rozważana jest możliwość zlecenia pełnej morfologii krwi, szybkość sedymentacji erytrocytów, białko C-reaktywne, przeciwciała przeciwjądrowe, ludzki antygen leukocytowy (HLA-B27) i czynnik reumatoidalny. Chociaż nowotwór jest znacznie mniej powszechną przyczyną zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych, jeśli podejrzewa się proces nowotworowy, rozważa się zlecenie analizy w celu oceny złośliwości.

W większości badań klinicznych ogólne wyniki badań laboratoryjnych w warunkach aseptycznych obejmują:

• Liczba białych krwinek jest zwykle prawidłowa (podwyższona z objawami infekcji/septyki).
• ESR - zwiększony.
• CRP - zwiększone.
• HLA-B27 — około 50% do 92% pacjentów z zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa będzie HLA-B27 dodatni.
• Czynnik reumatoidalny (RF) – ujemny w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa.

Jeśli nie podejrzewa się urazu lub przyczyn zapalnych, radiogramy zwykle nie są wymagane, ponieważ zwykle nie ma korelacji między bólem a obrazami radiograficznymi. W przypadku wykonywania radiogramów należy zamówić przednio-tylny widok miednicy/kręgosłupa lędźwiowego. Obrazy te mogą przedstawiać stwardnienie lub inne zmiany zwyrodnieniowe w stawie krzyżowo-biodrowym. Specyficzne widoki krzyżowo-biodrowe można również uzyskać pod kątem od 25 do 30 stopni, aby pomóc nakreślić powiększenie lub zmiany sklerotyczne na krawędziach stawów. Skany CT mogą również wykazywać zmiany sklerotyczne i ujawniać reaktywną bodziec lub podwichnięcie. Wcześniej odnotowane wyniki obrazowania są zwykle późniejszymi zmianami. Skan MRI może wykazać obrzęk podchrzęstny, który jest najwcześniejszym objawem zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych. Skany PET można zlecić w celu oceny przerzutowych zmian kostnych.

Najbardziej pouczającym testem do rozpoznania zapalenia krzyżowo-biodrowego jest wstrzyknięcie znieczulenia miejscowego i steroidu do stawu krzyżowo-biodrowego. Jeśli ta procedura łagodzi ból, prawdopodobnie przyczyną bólu był stan zapalny w okolicy. Potencjalnie pojedynczy zastrzyk lub seria zastrzyków może całkowicie złagodzić ból. Jeśli wstrzyknięcie zapewniło bardzo znaczną ulgę w bólu, nawet jeśli trwało to krótko, to przewlekły ból prawdopodobnie jest związany z zapaleniem stawów krzyżowo-biodrowych. W takich przypadkach należy rozważyć operację, ponieważ zastrzyki powodują zlokalizowany ból w stawie biodrowym (stawach biodrowych). Nie powinno być więcej niż trzy zastrzyki rocznie.

Leczenie

Jeśli ból jest spowodowany nadmierną mobilnością, bardzo pomocna może być fizjoterapia. Terapia może pomóc ustabilizować i wzmocnić mięśnie lędźwiowo-miedniczne. Jeśli ból jest spowodowany sztywnością, fizjoterapia może pomóc w zwiększeniu mobilizacji stawu krzyżowo-biodrowego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne w ostrej fazie prezentacji można przepisać środki zwiotczające mięśnie. Są mniej skuteczne, ponieważ przypadki stają się bardziej przewlekłe. W celu uzyskania korzyści diagnostycznych i terapeutycznych, dostawowe iniekcje znieczulające/sterydowe mogą być wykonywane pod kontrolą wzrokową w czasie rzeczywistym. Jeśli poprzednie leczenie nie przyniosło wystarczającej ulgi, niektórzy lekarze rozważą ablację falami radiowymi. Chirurgia jest zwykle stosowana w ostateczności u pacjentów z przewlekłym bólem.

Prognoza

Wynik choroby u większości pacjentów z zapaleniem stawów krzyżowo-biodrowych jest doskonały. Jednak powrót do zdrowia może potrwać 2-4 tygodnie. Nawroty są częste, jeśli pacjenci nie zmieniają stylu życia. W niektórych seriach zgłaszany jest odsetek nawrotów przekraczający 30%.

Komplikacje

Powikłania sacroiliitis obejmują:

• przewlekły ból pleców i bioder;
• atropia miesni.