Mumiyo na zapalenie żołądka: jak przyjmować, efekt i czas trwania leczenia

Shilajit to najstarsza tradycyjna medycyna. Nawet Arystoteles w IV wieku pne używał go do leczenia. Awicenna i inni znani lekarze pisali w książkach o uzdrawiającym potencjale substancji. Surowce pozyskiwane są z rzadkich złóż na obszarach wysokogórskich na całym świecie. Jego zasoby są ograniczone, choć stopniowo się odbudowują.

Shilajit wygląda jak niejednorodna żywica. Są to kawałki o różnych rozmiarach, kształtach, o ziarnistej lub gładkiej powierzchni. Kolor może wahać się od jasnobrązowego do czarnego z szarymi plamami. Są kruche lub twarde i giętkie. Balsam górski zawiera minerały, inkluzje roślinne i zwierzęce, ma specyficzny zapach.

Pochodzenie tajemniczej substancji nie jest do końca poznane. Swój wkład wnoszą mikroorganizmy żyjące w jaskiniach i na skałach, rośliny, nietoperze, owady, wapień i woda z roztopów. Wszystkie składniki pod wpływem klimatu górskiego i fermentacji przyczyniają się do powstania mumii.

Zebrane surowce są dokładnie oczyszczane i ekstrahowane (uwalniają przydatne substancje). Rezultatem jest czarna, elastyczna i błyszcząca substancja gotowa do użycia. Stopniowo masa wysycha i staje się twardsza.

Lecznicze właściwości mumii wynikają ze złożonej struktury chemicznej, która zawiera ponad 78 pierwiastków. Część organiczna składa się z dużej zawartości olejków, żywic roślinnych oraz kompleksu minerałów. W skład szerokiej gamy substancji przydatnych dla organizmu wchodzą:

• makroelementy (wapń, cynk, magnez, fosfor itp.);
• pierwiastki śladowe (żelazo, jod, selen, miedź, lit, chrom i inne);
• witaminy z grupy B, C, A itp .;
• kwasy organiczne (glicynowy, glutaminowy i inne);
• enzymy;
• olejki eteryczne;
• alkaloidy itp.

Istnieją trzy rodzaje mumii:

1. Koprolit. Jest to szeroko rozpowszechniony Ałtaj, Pamir i inne surowce. Wraz ze skałami i formacjami glebowymi zawiera do 30% substancji aktywnych.
2. Fragmenty mumii skał. Masa żywic ilastych spływa do pęknięć i wapieni i jest cementowana. Zawartość ekstraktów (wyizolowanych z surowców) jest niska. Procent wzrasta do pięciu.
3. Mumia ewaporacyjna. Sople, kroplówki i cienkie warstwy w jaskiniach. Gatunek nie jest wydobywany komercyjnie.

Przez wiele lat tradycyjna medycyna nie dostrzegała leczniczych właściwości mumii. Jednak w połowie ubiegłego wieku badania przeprowadzone przez radzieckich naukowców umożliwiły zastosowanie leku do leczenia różnych chorób i poprawy samopoczucia wielu ludzi.

Trudno opisać wszystkie lecznicze i stymulujące właściwości mumii. Podkreślmy główne:

• Zdolność regeneracyjna. Substancja jest zdolna do gojenia ran i naprawy tkanek. Zewnętrzne skaleczenia, oparzenia i owrzodzenia, zmiany wewnętrzne. Wspomaga przywrócenie funkcji narządów i układów.
• Zdolność adaptogenna. Przejawia się nie tak silnie jak w preparatach ziołowych, delikatnie normalizuje ciśnienie krwi, poprawia samopoczucie i podnosi napięcie. Zaletą mumii jest to, że aktywniej stymuluje syntezę i metabolizm białek w komórkach odpornościowych, przywracając odporność do normy. Normalizuje hormony, poziom cukru i lipidów we krwi, leukocyty i płytki krwi. Shilajit jest w stanie zwiększyć odporność organizmu na różne szkodliwe wpływy (wirusy i bakterie, toksyny, stres). Pomaga radzić sobie z konsekwencjami zatrucia truciznami i ciężkimi lekami. To dobry radioprotektor.
• Zdolność przeciwzapalna pomaga chronić komórki wewnętrzne przed patogenami.
• Umiarkowany efekt moczopędny. Określona zdolność mumii pomaga organizmowi oczyszczać się i usuwać przez nerki szkodliwe substancje, kwasy i toksyny.

Shilajit do leczenia zapalenia żołądka

Niezwykłe właściwości mumii umożliwiają zastosowanie środka do leczenia wielu schorzeń i usuwania różnych objawów. W szczególności dobrze leczona jest powszechna choroba przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, co oznacza procesy zapalne i zwyrodnieniowe błony śluzowej żołądka, którym towarzyszą objawy:

• ból brzucha, który często wiąże się z przyjmowaniem pokarmu;
• brak apetytu;
• jest odbijanie i zgaga;
• nudności lub wymioty;
• gorycz, pieczenie lub kwaśny smak w ustach;
• naruszenie stolca.

Czasami występują ogólne zaburzenia:

• słabość i drażliwość;
• zaburzenia sercowo-naczyniowe;
• senność i pocenie się po jedzeniu.

Zapalenie żołądka jest ostre i przewlekłe. Jeśli zaniedbasz kompleks środków leczenia, ostre zapalenie żołądka zmienia się w postać przewlekłą, a następnie, w zależności od kwasowości, w wrzód żołądka lub guz.

Medycyna klasyfikuje zapalenie żołądka na trzy typy:

• Autoimmunologiczny. Zapalenie błony śluzowej występuje w wyniku awarii układu odpornościowego organizmu.
• Bakteryjny. Przyczyną zapalenia żołądka jest zakażenie bakterią Helicobacter pylori.
• Chemiczny. Rozwija się w wyniku wrzucania żółci do żołądka lub długotrwałego narażenia na leki i toksyny.

Znane są typy mieszane i dodatkowe (na przykład alkoholowe).

Cały kompleks czynników powoduje pojawienie się zapalenia żołądka - od niedożywienia po skłonność genetyczną. Częstą przyczyną jest bakteria Helicobacter pylori, która może przetrwać w agresywnym kwaśnym środowisku soku żołądkowego.

Helicobacter pylori penetruje warstwę śluzu i przyczepia się do komórek nabłonka żołądka. Mikroby przekształcają mocznik w amoniak, który neutralizuje kwas solny w żołądku. W rezultacie ochronna warstwa śluzu zostaje zniszczona w miejscu zmiany, komórki nabłonka ulegają zapaleniu, pojawiają się erozja i owrzodzenia.

Mumiyo na zapalenie żołądka dzięki gojeniu się ran i zdolnościom adaptogennym przywraca ochronne właściwości organizmu, przyspiesza regenerację komórek nabłonka żołądka.

Jak wziąć mumię

Shilajit jest produkowany w kilku postaciach dawkowania: kapsułki, tabletki, płytki.

Pomimo leczniczych właściwości właściwości opisano szereg przeciwwskazań i środków ostrożności dotyczących stosowania.

• W trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu.
• Shilajit jest substancją biologicznie czynną (o działaniu kumulacyjnym), oficjalna medycyna nie zaleca przyjmowania leku dzieciom poniżej 14 roku życia, matkom w ciąży i karmiącym.
• Preparaty mumii są przeciwwskazane w przypadku indywidualnej nietolerancji. Pacjenci z kamicą moczową powinni uważać, aby rozpocząć od mniejszych dawek niż zalecane.

Przed zażyciem mumiyo wskazane jest poznanie poziomu wydzielania żołądkowego: wysokie, niskie lub normalne pH. Prawidłowym i dokładnym sposobem ustalenia jest wizyta u lekarza i poddanie się testom. Rozróżnia się objawy, pośrednio wskazujące na poziom kwasowości.

Shilajit o wysokiej kwasowości

Jeśli występuje: zgaga, kwaśny lub miedziany posmak w ustach po jedzeniu, ostre napady bólu, które mijają po jedzeniu, jest wysoce prawdopodobne, że wydzielanie żołądka jest zwiększone.

W przypadku wysokiej kwasowości mumię należy przyjąć półtorej godziny przed posiłkiem.

Dopuszczalne jest stosowanie przepisów:

1. Pojedyncza dawka to 200 mg. Lek działa przez 8-12 godzin, należy go przyjmować dwa razy dziennie: rano i wieczorem. Pij z mlekiem, herbatą z miodem lub przegotowaną wodą. Poprawa następuje w drugim tygodniu. Ale kurs musi być utrzymany przez co najmniej 24, najlepiej 26 dni.
2. Gram mumii rozpuszcza się w litrze mleka. Roztwór należy przyjmować trzy razy dziennie w szklance. Pozostałą część przechowywać w lodówce nie dłużej niż 48 godzin. Kurs trwa 10 dni. Następnie robi się przerwę na kilka dni i powtarza. Powtórz pięć razy.
3. Wymieszaj mumię z mlekiem od 1 do 20 (2-3 łyżki), w zależności od masy ciała. Minimalna pojedyncza dawka to 200 mg dla osób ważących do 70 kg. W przypadku osób o większej masie ciała dodaje się 1 mg na każde 10 kg masy ciała. Nie więcej niż 500 mg. Dodaj miód lub dżem do mleka. Zażycie leku trwa 28 dni. Następnie wymagana jest dziesięciodniowa przerwa. Zapalenie błony śluzowej żołądka jest często chorobą przewlekłą, konieczne jest powtórzenie kursu.

Shilajit o niskiej kwasowości

Zazwyczaj żołądek z taką wydzieliną charakteryzuje się częstymi rozstrojami, wzdęciami i bólem związanym z tworzeniem się gazów. Jedzenie nie jest trawione, ale fermentuje. W związku z tym często występują zaparcia, z ust wyczuwalny jest zgniły zapach.

W takich przypadkach zaleca się przyjmowanie leków 25-30 minut przed posiłkiem.

Proste przepisy:

1. Rozcieńczyć dwa gramy mumii w litrze przegotowanej wody. Następnie wypij 100 ml na pusty żołądek. Musisz go wypić nieprzegotowaną wodą. Czas trwania przyjęcia to 10 dni.
2. Weź 200 mg dwa razy dziennie przed posiłkami. Czas trwania - 20 dni.

Mumia na żołądek z normalną wydzieliną

W takich przypadkach lekarstwo przyjmuje się 50 minut przed posiłkiem.

Aby go przygotować, rozpuść 200 mg mumii w 200 ml przegotowanej ciepłej wody i pij 3 razy dziennie. Kontynuuj kurs przez 14 dni. Potem następuje kilkudniowa przerwa.

Efekt zabrania mumii

Pierwsze efekty zażywania mumii można odczuć już za dwa tygodnie. Poprawia się ogólny stan organizmu.

Obecność aminokwasów w preparacie działa antybakteryjnie. Kwas huminowy neutralizuje chorobotwórcze helicobacteria i całkowicie je niszczy.

Te same aminokwasy wiążą i usuwają z organizmu metale ciężkie, toksyny, pozostałości leków i produkty rozpadu mikroorganizmów, które mogą powodować zapalenie żołądka.

Zbilansowany kompleks witaminowo-mineralny stymuluje procesy metabolizmu wodno-tłuszczowego, tym samym usuwając stany zapalne, przyspieszające gojenie się ran w nadżerkowym nieżycie żołądka i odbudowujące uszkodzone komórki śluzówki żołądek. Staje się mniej wrażliwa na czynniki drażniące.

Związki aminokwasowe wzmacniają układ odpornościowy dzięki silnym właściwościom przeciwutleniającym. Stymuluje syntezę ochronnych komórek krwi. Organizm sam jest w stanie oprzeć się niekorzystnym i chorobotwórczym czynnikom.

Ludzkość otrzymała wspaniały dar od natury - mumię. Żaden sztucznie stworzony lek nie może pochwalić się taką ilością i skuteczną kombinacją przydatnych substancji, jak mumia. W tym tkwi sekret jego wielopłaszczyznowego dobroczynnego wpływu na organizm człowieka.