Rodzaje hemoroidów: klasyfikacja i różnice w metodach leczenia
Hemoroidy to choroba spowodowana niewydolnością sieci żylnej w okolicy odbytu. W splocie naczyniówkowym występuje stagnacja krwi i rozciąganie jej ścian wraz z rozwojem żylaków. Powstałe hemoroidy ulegają stanom zapalnym i powodują u pacjenta ogromny niepokój.

Treść
-
1 Rodzaje hemoroidów
- 1.1 Klasyfikacja według czynników etiologicznych
- 1.2 Lokalizacja procesu patologicznego
- 1.3 Charakter przebiegu choroby
- 2 Kliniczne stadia choroby
- 3 Leczenie ostrych hemoroidów
- 4 Zachowawcze leczenie początkowych stadiów przewlekłych hemoroidów
-
5 Zabiegi chirurgiczne
- 5.1 Operacja ligacji
- 5.2 Dezerteryzacja
Rodzaje hemoroidów
Hemoroidy są klasyfikowane według wielu kryteriów. Od tego zależą forma kliniczna, rodzaje, opcje leczenia choroby i prognozy na przyszłość. Podkreślono tabelę, w tym rodzaje hemoroidów, metody leczenia.
Klasyfikacja według czynników etiologicznych
Ze względu na występowanie choroby dzieli się ją na:
- Wrodzony.
- Nabyty.
Nabyta choroba dzieli się na:
- pierwotny - gdy hemoroidy rozwijają się jako niezależna jednostka nozologiczna;
- wtórne - działa jako powikłanie innych chorób.
Lokalizacja procesu patologicznego
W zależności od lokalizacji hemoroidów zwyczajowo rozróżnia się warianty choroby:
- Podskórny lub zewnętrzny.
- Podśluzówkowe lub wewnętrzne - rozwijające się w świetle odbytnicy.
W zależności od formy, lokalizacji procesu patologicznego, leczenie będzie się różnić.
Charakter przebiegu choroby
W trakcie przebiegu choroba dzieli się na ostrą lub przewlekłą. W tym drugim przypadku przebiega bez wyraźnych objawów.
Ostre hemoroidy różnią się odmianami:
- Ostra zakrzepica żył hemoroidalnych bez stanu zapalnego. Rozwija się umiarkowany obrzęk i ból w odbycie. Węzły są lekko powiększone. Guzki w postaci gęstych szyszek określa się przez badanie dotykowe.
- Zakrzepica formacji hemoroidalnych z rozwojem procesu zapalnego. Pacjent martwi się ostrym, silnym bólem. Zwiększony przy lekkim obciążeniu, idąc do toalety. Obszar krocza jest w stanie zapalnym. Tkanki miękkie puchną, zaczynają bardzo boleć.
- Zakrzepica z paraproctitis lub zapaleniem odbytnicy. Proces zapalny obejmuje obszar wokół odbytu. Podczas badania odbytu znajdują się wypadające węzły sinicowo-fioletowe, znacznie powiększone. Palpacja jest niemożliwa - pacjent odczuwa ostry, rozdzierający ból.
Ostre typy hemoroidów wymagają pilnego leczenia. W przeciwnym razie choroba prowadzi do szeregu poważnych powikłań.
Kliniczne stadia choroby
Znaczenie kliniczne należy do klasyfikacji choroby według stopnia rozwoju. Metody leczenia zależą od etapu procesu patologicznego. Przewlekły przebieg choroby będzie obejmował 4 etapy rozwoju procesu patologicznego.
- Pierwszy etap. Hemoroidy są małe. Zlokalizowane wokół odbytu. Węzły nie powodują żadnych zakłóceń dla pacjenta. Podczas defekacji rejestrowane są nieostre bóle. Czasami w kale znajdują się zanieczyszczenia krwi. Subiektywnie pacjent odczuwa pieczenie w odbycie. Błona śluzowa odbytu i skóra wokół odbytu są spuchnięte. Objawy nie są wyraźne, pacjent nie odczuwa subiektywnego dyskomfortu.

Hemoroidy 1 stopień
- W drugim etapie następuje wzrost wielkości hemoroidów. Powiększone węzły wpadają do światła odbytnicy. Często występuje podczas wypróżnień. Po zakończeniu wypróżnień węzły samoistnie powracają do środka. Okresowo pacjent odczuwa ból w okolicy krocza. Czasami pojawia się dyskomfort wraz z nagromadzeniem kału w odbytnicy, pojawieniem się chęci wypróżnienia. Pacjenci szukają sposobów na wyeliminowanie bólu, próbując zastosować alternatywne leczenie w celu złagodzenia stanu. Uciekają się do stosowania maści, sprayów, aby wyeliminować ból, swędzenie i pieczenie. Łagodzi stany zapalne i dyskomfort dzięki okładom lodowym.
- W trzecim etapie hemoroidy osiągają znaczne rozmiary i są już stale zlokalizowane poza odbytem. Po akcie defekacji pacjent jest zmuszony do układania ich rękami. Hemoroidy są często ściśnięte. Powoduje silny ból i dyskomfort. Na trzecim etapie nie da się obejść bez interwencji chirurgicznej.
- Czwarty etap jest ciężki, stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Węzeł wypada przy lekkim wysiłku, kaszlu, kichaniu. Krwawienie jest naprawione. Powstają głębokie szczeliny odbytu. Leczenie jest wyłącznie chirurgiczne. Dodatkowym środkiem jest leczenie zachowawcze. Chorobie towarzyszy niedokrwistość z niedoboru żelaza.
Klasyfikacja według stopnia choroby jest często stosowana w praktyce - od tego zależy wybór metody terapii.

Leczenie ostrych hemoroidów
Ostra postać hemoroidów wymaga kompleksowego leczenia. Oprócz leków miejscowych przepisywane jest leczenie przeciwzapalne, leki poprawiające właściwości reologiczne krwi.
Środki lokalne - czopki doodbytnicze, maści miejscowe. Różnią się one działaniem przeciwzapalnym i miejscowo znieczulającym. Czopek zawiera bezpośrednio działający antykoagulant - heparynę. Wewnątrz przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania, leki przeciwzapalne, leki przeciwpłytkowe.
Aby zmniejszyć ból i obrzęk, złagodzić ostry proces zapalny, czopki i maści zawierają leki kortykosteroidowe - hydrokortyzon.
Kiedy hemoroid jest uszczypnięty, lekarz na przemian przepisuje okłady o kontrastowej temperaturze do obszaru odbytu, aby rozluźnić mięśnie zwieracza. Zmniejsza się ból i obrzęk oraz następuje stopniowe zmniejszanie wypadającego węzła do odbytnicy.
Do podawania doustnego przepisywane są leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych - Nise lub Movalis.
Na zewnątrz nakładane są opatrunki z maścią Levomekol. Aby zapobiec rozwojowi zakrzepicy, przyjmuje się Detralex. Jeśli utworzył się zakrzep, stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia, uciekają się do operacji - trombektomii. Węzeł jest otwarty, skrzep krwi jest usuwany. Gojenie odbywa się bez zakładania szwów.

Trombektomia hemoroidów
Zachowawcze leczenie początkowych stadiów przewlekłych hemoroidów
Leczenie zachowawcze jest skuteczne w początkowych stadiach choroby. Ma na celu wyeliminowanie procesu zapalnego, złagodzenie bolesnych odczuć, obrzęków. Obowiązkowym elementem leczenia jest ścisłe przestrzeganie specjalnej delikatnej diety. Przepisywane są łagodne środki przeczyszczające. Aby wzmocnić napięcie ścian naczyń, zalecane są specjalne preparaty - Phlebodia, Detralex.
Leczenie miejscowe polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych - specjalnych maści, czopków. Poprawia lokalny przepływ krwi i krążenie.
Wraz z rozwojem krwawienia przepisywane są środki hemostatyczne. W przypadku hemoroidów zaleca się unikanie podnoszenia ciężarów o wadze powyżej 2 kilogramów. Kontroluj stolce, unikaj zaparć, biegunki. Aby poprawić napięcie naczyniowe i krążenie krwi w miednicy małej, wykonuj ćwiczenia terapeutyczne, daj umiarkowaną aktywność fizyczną.
Zabiegi chirurgiczne
Leczenie chirurgiczne jest przepisywane, gdy przewlekłe hemoroidy w trzecim lub czwartym etapie. Leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanego rezultatu. Aplikacja jest wznawiana w okresie pooperacyjnym w celu przyspieszenia gojenia, złagodzenia obrzęków i stanów zapalnych.
W etapach 2-4 zalecana jest operacja usunięcia zapalnych i krwawiących węzłów - hemoroidektomia. Wykonuje się całkowite chirurgiczne usunięcie splotu żylnego w odbytnicy. To ochroni przed rozwojem nawrotów choroby.
Chirurgiczne leczenie hemoroidów przeprowadzone w zaplanowany sposób. Wyjątkiem jest krwawienie z uzdy hemoroidalnej z rozwojem ciężkiej anemii. Pacjent ma do wyboru szereg metod leczenia. Ostateczna decyzja należy do pacjenta. Lekarz podaje szczegółowy opis, wyjaśnienia dotyczące sposobu wykonania interwencji chirurgicznej. Lekarz przedstawia pacjentowi rokowanie podczas operacji oraz w przypadku odmowy.
Ostateczną decyzję o sposobie leczenia podejmuje lekarz po zbadaniu pacjenta. Medycyna przedstawia rodzaje leczenia chirurgicznego o różnym stopniu urazu.
Operacja ligacji
Podwiązanie to interwencja chirurgiczna na hemoroidy. Na hemoroidy nakłada się specjalną pętlę szwów. Żylaki można szybko usunąć. Operacja nie uszkadza przylegającej tkanki miękkiej. Odzyskiwanie jest szybkie. Leczenie nie dotyczy każdej postaci choroby.
Dezerteryzacja
Metoda leczenia choroby jest uważana za skuteczną i bezpieczną. Pod kontrolą czujnika ultradźwiękowego zaszywa się dotknięte naczynia w okolicy odbytu. Leczenie stosuje się w przypadku zewnętrznych postaci choroby.



