Biegunka po antybiotykach u dziecka: co robić, bezpieczne metody leczenia

Leki chemioterapeutyczne stały się popularne ze względu na ich działanie przeciwdrobnoustrojowe. W większości chorób dzieci lekarz przepisuje kurację antybiotykową, oprócz leczenia skutków ubocznych, które powodują poważne uszkodzenia organizmu.

Za efekt uboczny uważa się dysfunkcję przewodu pokarmowego, biegunkę, którą należy leczyć lub zapobiegać.

U dzieci od urodzenia do 10 lat wraz z ciałem stopniowo tworzy się odporność. Małe dzieci mają niestabilną mikroflorę jelitową. Biota u dorosłych odgrywa ważną rolę w trawieniu pokarmu, ochronie przed drobnoustrojami chorobotwórczymi. W młodym wieku ochrona dziecka przed negatywnymi wpływami jest głównym obowiązkiem rodzica, w przeciwnym razie patogen może prowadzić do poważnych powikłań.

Wpływ leków na przewód pokarmowy

Antybiotyki należą do chemioterapeutyków o dwóch spektrum działania na mikroorganizmy:

• Szerokie spektrum działania;
• Wąskie spektrum działania.

Leki o wąskim spektrum działania rzadko powodują poważne zaburzenia trawienia.

Leki o szerokim spektrum działania często prowadzą do dysfunkcji motorycznych, wchłaniania jelit - możliwe objawy zatrucia dziecka (stan podgorączkowy, osłabienie, senność, bladość skóry okładki).

Objawy dysfunkcji przewodu pokarmowego:

• Zaparcie.
• Wzdęcia.
• Częste odbijanie.
• Kolka.
• Pienisty, prawdopodobnie oślizgły, zielony stolec. Nie ma stanu zapalnego, silny wzrost temperatury.

Objawy upośledzonej funkcji motorycznej przewodu pokarmowego

Leki chemioterapeutyczne wpływają na komórki mięśni gładkich żołądka, jelit, zwiększając lub zmniejszając aktywność skurczową lub nie wpływają na nią.

Na przykład erytromycyna poprawia funkcje motoryczne, dzięki czemu strawiony pokarm szybciej przechodzi przez przewód pokarmowy i nie jest odpowiednio wchłaniany przez organizm. Jednocześnie dziecko ma mocny luźny stolec.

Wręcz przeciwnie, inne leki mogą pogorszyć funkcje motoryczne - nastąpi nagromadzenie gazów (wzdęcia), zaparcia. Duże, twarde masy kałowe mogą uszkodzić wyściółkę jelit podczas wypróżnień.

Objawy w przypadku upośledzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego:

• Luźne stolce.
• Odwodnienie organizmu. Objawia się suchością w ustach, moczem o silnym zapachu i ciemnej barwie, szybkim oddechem i wzrostem liczby uderzeń serca.
• Uczucie osłabienia organizmu – składniki odżywcze dostarczane są w niewielkich ilościach.

Po odstawieniu leku ustają również objawy negatywnego wpływu leku na błony śluzowe przewodu pokarmowego. Jednak nie zawsze tak się dzieje.

Antybiotyk jako przyczyna dysbiozy

Lek często ma efekt uboczny na mikroflorę jelitową. A jeśli dotyczy to jelit dziecka, patologia czasami trwa tygodniami.

Mikroflora jelitowa składa się z drobnoustrojów obligatoryjnych i fakultatywnych.

1. Obowiązkowe: lactobacilli, bifidobakterie, enterokoki - mikroorganizmy niezbędne do normalnego życia, trawienia, ochrony.
2. Opcjonalnie: Grzyby z rodzaju Candida, Clostridia, klebsiella, pierwotniaki, gronkowce - warunkowo patogenne drobnoustroje obejmują wykazujące właściwości patogenetyczne w warunkach sprzyjających rozmnażaniu, np. przy obniżeniu odporności lub dysbioza.

Oznaczający:

• Uczestniczą one w rozkładzie przychodzących produktów, uwalniając do światła jelita substancje enzymatyczne, które mają zdolność nasilania procesów katalitycznych.
• Syntetyzuje się witaminy z grupy B.
• Antagoniści drobnoustrojów chorobotwórczych i oportunistycznych - uniemożliwiają ich wzrost, rozwój i rozmnażanie.
• Tworzą specjalną błonę na błonie śluzowej przewodu pokarmowego, jednocześnie chroniąc przed wnikaniem do organizmu obcego czynnika.
• Wpływają bezpośrednio na motorykę przewodu pokarmowego oraz pośrednio wpływają na inne procesy fizjologiczne organizmu.

Tak więc podczas przyjmowania niektórych środków chemioterapeutycznych mogą wystąpić zaburzenia najważniejszej równowagi drobnoustrojów w jelicie.

Zapobieganie biegunce

„Najlepszym leczeniem jest zapobieganie”. Ważne i łatwiejsze jest zapobieganie chorobie niż późniejsze leczenie i powikłania po antybiotykach. To jest aksjomat rodziców.

Jakie lekarstwo wybrać

Dorosły nie powinien samoleczenia. Antybiotyk to poważny, a nawet niebezpieczny lek, z wieloma skutkami ubocznymi. Lekarz sam może wybrać lek dla pacjenta.

1. Lekarz ustali rodzaj, rodzaj mikroorganizmu, który spowodował chorobę.
2. On wybierze lek zgodnie z wrażliwością drobnoustroju na to.
3. Dobierze minimalną dawkę terapeutyczną, biorąc pod uwagę skutki uboczne antybiotyków.

Dlaczego ważne jest, aby kupić lek przepisany przez lekarza:

1. Podczas selekcji uwzględniono cechy organizmu.
2. Dobierana jest prawidłowa dawka - jeśli dawka jest niewłaściwie dobrana, mutacje mogą pojawić się u drobnoustrojów, uodpornienie ścian, błon, informacji genetycznej na ten chemioterapeutyk Medycyna. Sytuacja stanowi zagrożenie dla ludzkości, ponieważ patogen jest teraz trudniejszy do zniszczenia, wymagane będą inne środki o silnym działaniu bakteriobójczym.
3. Dobierze dietę biorąc antybiotyk i inne leki, które minimalizują skutki uboczne.

Tak więc w wyniku samoleczenia zdrowie dziecka może się pogorszyć, zaszkodzić innym, zarażając oporny patogen.

Dieta

Hipokrates - ojciec i twórca medycyny, uważał - "Jedzenie powinno być lekarstwem, a lekarstwo powinno być jedzeniem". Mówi to o następujących kwestiach: musisz wspierać sam organizm - główny mechanizm obronny w stanach patologicznych. Dieta zależy głównie od wieku dziecka.

Dieta dla niemowląt

Jeśli dziecko ma umiarkowaną lub łagodną biegunkę, powinno być całkowicie karmione mlekiem matki. W małych porcjach i często. Między karmieniami konieczne jest podawanie roztworów nawadniających, ale aby dziecko nie wymiotowało po ich przyjęciu. Organizm dziecka powinien otrzymywać około 1-2 łyżeczki płynu co 10 minut.

Jeśli dziecko jest karmione sztucznie, pożywkę należy najpierw rozcieńczyć wodą 1: 2, a następnie stopniowo przestawić na 1: 1. W takim przypadku roztwory nawadniające podaje się 5-6 godzin przed karmieniem.

Dieta dla roczniaków i starszych

Jeśli dziecko ma rok lub więcej, trzeba je często karmić małymi porcjami. Dieta powinna zawierać:

• Niskotłuszczowe zupy i płatki zbożowe bez oleju (dobre na biegunkę, zagęszczające kał);
• krakersy;
• Kisele i kompoty;
• Puree, żywność dla niemowląt z owoców, warzyw.

Warto zrezygnować:

• Czekolada i kakao;
• Owoc;
• Produkty wędzone;
• Tłuste potrawy;
• Orzechy, rośliny strączkowe.

Produkty nawadniające należy również podawać między karmieniami, zgodnie z instrukcjami.

Preparaty chroniące mikroflorę jelitową dziecka:

• lactobacilli kwasu mlekowego (laktobacterin);
• Bifidobakterie (Bifiform, Bifikol);
• Złożone opcje zawierające kilka elementów (Linex, Enterol, Hilak forte).

Leki te pomagają w łagodzeniu skutków ubocznych antybiotyków, ale muszą być również przepisane przez lekarza. W przeciwnym razie mogą prowadzić do zwiększonej biegunki i wymiotów.

Leczenie biegunki

Leczenie biegunki spowodowanej antybiotykami należy podzielić na 3 powiązane ze sobą etapy:

• Normalizacja bilansu wodno-solnego. Aby znormalizować równowagę wodno-solną, musisz często pić płyn w małych porcjach. Bardzo pomaga również stosowanie roztworów nawadniających (Rehydron, Oralit). Fundusze te muszą być przygotowane ściśle według instrukcji, ponieważ jeśli nie będą przestrzegane, stan dziecka może się pogorszyć.
• Zagęszczony stolec. Przy częstej biegunce (więcej niż 4 razy dziennie) musisz zagęścić kał dziecka. Można to zrobić, biorąc Smecta, Atoxil. Warto pamiętać, że po zgrubieniu stolca należy zaprzestać przyjmowania leku, gdyż w przeciwnym razie mogą wystąpić zaparcia.
• Normalizacja mikroflory jelitowej. Aby zwalczyć dysbiozę, opracowano wiele leków (Hilak Forte, Linex), ale należy je przyjmować tylko zgodnie z instrukcjami lekarza prowadzącego, jeśli lekarz stwierdził naruszenie mikroflory u dziecka.

Środki chemioterapeutyczne są zbawicielami, które dają wyczerpanemu organizmowi zdolność do walki z chorobami zakaźnymi. Niebezpieczeństwo polega na tym, że na tle przyjmowania lub po zażyciu antybiotyków mogą rozpocząć się różne komplikacje:

• Biegunka;
• Dysbioza;
• Zaburzenia przewodu pokarmowego.

Dlatego konieczne jest prawidłowe przyjmowanie leku, zgodnie z instrukcjami i instrukcjami lekarza.