Imodium na biegunkę: jak przyjmować dla dzieci i dorosłych, instrukcje

Rozstrój żołądka często zdarza się nagle. Przyczyną wystąpienia jest zanieczyszczona woda, produkty niskiej jakości. Uczucie dyskomfortu i częste chodzenie do toalety powoduje dużą niedogodność, jest nieprzyjemne, a czasem niebezpieczne. Biegunka jest sygnałem zaburzenia prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. Odporność zwalcza infekcje, nie można pozwolić, by choroba przeszła swój bieg.

W przypadku biegunki organizm traci obfitość płynów, a przewód pokarmowy spowalnia jego funkcjonowanie. Dlatego biegunkę należy natychmiast leczyć, w przeciwnym razie pojawiają się powikłania w postaci naruszenia równowagi wodno-solnej i odwodnienia, a to już zagraża życiu.

W takie dni ważne jest, aby jak najszybciej wiedzieć, jaki lek pomoże pozbyć się dolegliwości. Na tle różnych leczniczych środków przeciwbiegunkowych wyróżnia się szybko działający środek - Imodium.

Objawowy lek przeciwbiegunkowy ma 3 postacie dawkowania: kapsułki, pastylki do ssania i tabletki do żucia. Każda forma zawiera składnik aktywny – loperamid, związki pomocnicze: asparaginian, aromat i laktozę. Jako dodatkowy składnik do tabletek do żucia dodaje się symetykon.

Pastylki do ssania mają miętowy smak, działają szybko i skutecznie oraz nie wpływają na mikroflorę jelitową.

Zasada działania

Imodium blokuje receptory na ściankach jelit, co powoduje zwiększenie wchłaniania wody do tkanki. Składniki pomocnicze pomagają wyeliminować dodatkowe objawy biegunki - wzdęcia i gazy.

Substancja aktywna

W tabletkach i kapsułkach leku zawartość aktywnego składnika aktywnego - loperamidu - wynosi 2 mg. Po dostaniu się do organizmu wiąże się ze specjalnymi receptorami opioidowymi, w wyniku czego w ciągu godziny znika uczucie dyskomfortu i chęć wypróżnienia. W ścianach jelita aktywowany jest proces wchłaniania elektrolitów i zmniejsza się perystaltyka.

Przy stosowaniu imodu ilość śluzu w jelitach normalizuje się, a wynik jego przyjmowania utrzymuje się przez długi czas.

Maksymalną pomoc terapeutyczną z przyjmowania leku osiąga się w ciągu 5-7 godzin. Loperamid jest wydalany z wątroby z żółcią i kałem po 12-15 godzinach.

Wycieczka do historii leku

Loperamid został stworzony przez naukowca Janssen Pharmaceutica, laureata Nagrody Nobla, Paula Janssena. Lek został zsyntetyzowany w Beers (Belgia) w 1969 roku. Badania kliniczne rozpoczęły się w 1972 roku, a w 1973 roku lek został opatentowany w Stanach Zjednoczonych pod marką Imodium.

W 1980 roku stał się najlepiej sprzedającym się lekiem w Stanach Zjednoczonych, w 1988 roku obowiązkowa recepta została anulowana, a loperamid został wprowadzony na rynek pod nazwą handlową Imodium A-D.

W 2013 roku Imodium w formie tabletek znalazło się na liście leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia.

Instrukcja użycia

Imodium na biegunkę nie zadziała, jeśli przyczyną rozstroju żołądka są wirusy. Produkt ma na celu łagodzenie objawów, a nie przyczyny biegunki.

Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku, jeśli po 2 dniach nie ma działania farmakologicznego leczenie i skontaktować się ze specjalistą w celu zidentyfikowania i wyjaśnienia diagnozy, aby wykluczyć charakter wirusowy biegunka.

Schemat odbioru

Lek podaje się doustnie w ostrej i przewlekłej biegunce. W przypadku ostrej biegunki dorosłym przepisuje się początkową dawkę 4 mg, po każdym defekacji dawkę zmniejsza się do 1 tabletki (2 mg). W przypadku biegunki przewlekłej dawkę dostosowuje się tak, aby uzyskać normalną częstotliwość stolca.

Lek przyjmuje się doustnie, wchłanialne tabletki umieszcza się w jamie ustnej, rozpuszczają się w ciągu kilku sekund. Kapsułki popija się szklanką czystej wody.

Lek przechowywać w oryginalnym opakowaniu w chłodnym, suchym miejscu w temperaturze 15-20C. Okres ważności leku wynosi 5 lat, po tym czasie zażywanie leku jest surowo zabronione.

Skutki uboczne

Skutki uboczne to niepożądane zjawiska, dla których na podstawie dostępnych informacji udowodniono związek badawczy ze stosowaniem substancji czynnej. Nie zawsze jest możliwe ustalenie związku między przyjmowaniem leku a występowaniem wymienionych objawów.

Skutki uboczne przyjmowania leku są obserwowane w rzadkich przypadkach, ale występują. Najpopularniejszy:

• Ból głowy, zawroty głowy.

• Nudności wymioty.
• Zwiększone tworzenie się gazów, wzdęcia.
• Senność.
• Suchość błony śluzowej jamy ustnej.
• Wysypki skórne.
• Ból brzucha.
• Hipertoniczność.
• Zmęczenie.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego sporadycznie występuje brak koordynacji, depresja i utrata przytomności, senność.

Ze strony dróg moczowych zatrzymanie moczu jest niezwykle rzadkie.

Wśród ogólnych zaburzeń organizmu w pojedynczych przypadkach występowało zwiększone zmęczenie.

W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zasięgnąć porady lekarza.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania:

• Infekcje żołądkowo-jelitowe.
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego w ostrej fazie.
• Niedrożność jelit.
• Zapalenie jelit wywołane przez wirusy.
• Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
• Ostra czerwonkacharakteryzuje się krwawymi stolcami.
• Fenyloketonuria.
• Uchyłkowatość.
• Bakteryjne zapalenie jelit spowodowane ekspozycją na organizmy chorobotwórcze.

Imodium jest przeciwwskazane u pacjentów z dużą wrażliwością na loperamid, dzieci poniżej 6 roku życia. Nie stosować w pierwszych trzech miesiącach ciąży.

W przypadku naruszeń w wątrobie przyjmowanie leku może prowadzić do przedawkowania i uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, leczenie biegunki najlepiej zrobić pod nadzorem lekarza.

W trakcie leczenia warto powstrzymać się od czynności wymagających dużej koncentracji uwagi, lek może powodować bóle i zawroty głowy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Instrukcje wskazują, że połączone stosowanie chlorowodorku loperamidu z glikoproteinami P może prowadzić do zwiększenia stężenia loperamidu w osoczu. Nie zaleca się stosowania Imodium jednocześnie z lekami hamującymi układ nerwowy.

Niuanse przyjmowania u dzieci

Biegunka często występuje u dzieci. Niemyte ręce, brudne jagody i owoce zerwane z krzaka oraz inne czynniki prowadzą do biegunki. Wraz z wodą wypłukiwane są z organizmu pożyteczne elektrolity, które są niezbędne do prawidłowego utrzymania funkcji organizmu dziecka, dlatego biegunka jest niebezpieczna w dzieciństwie. Synteza witamin zostaje zatrzymana, co uderza w układ odpornościowy, a organizm staje się bezbronny wobec różnych wirusów.

Jeśli dziecko skarży się na ból w podbrzuszu, zaleca się skonsultowanie się z gastroenterologiem w celu obiektywnego leczenia. Lek ma być stosowany tylko po konsultacji z pediatrą.

Dawka dla dzieci od 6 roku życia to połowa dawki dla dorosłych (1 tabletka 2 mg). Górna granica dziennej dawki nie przekracza 12 mg (6 tabletek). W rzadkich przypadkach zalecana jest dawka dla dorosłych w oparciu o formułę 6 mg na 20 kg masy ciała. Wraz z normalizacją stolca lek zostaje anulowany.

Dawkowanie kapsułek Imodium jest nieco inne. Dzieciom w wieku 4-8 lat przepisuje się 1 mg (1 kapsułka) 3 razy dziennie, od 9 lat - 2 kapsułki 4 razy dziennie. Tabletki do żucia można przyjmować wyłącznie od 12. roku życia.

Podczas leczenia biegunki u dzieci ważne jest, aby najpierw ustalić przyczynę choroby. Imodium jest uważane za środek objawowy i nie pomoże w biegunce pochodzenia bakteriologicznego.

Stosowanie podczas ciąży i laktacji

Obecnie nie ma wiarygodnych negatywnych danych na temat negatywnego wpływu leku na płód, ale gastroenterolodzy kategorycznie zabraniają przyjmowania leku przeciwbiegunkowego w pierwszym trymestrze ciąży.

Możliwe jest stosowanie Imodium do biegunki podczas laktacji tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, ponieważ substancje wchodzące w skład kompozycji są w stanie przenikać do mleka matki. Może to niekorzystnie wpłynąć na samopoczucie dziecka, warto skorzystać z innych metod leczenia lub zrezygnować z karmienia piersią na okres terapii.

Zalety

Lek na biegunkę a biegunka okazała się po dobrej stronie. Wśród zalet jest resorbowalna forma, która nie wymaga obecności wody. Pastylki do ssania wnikają w ścianę jelita szybciej niż podobne tabletki powlekane na biegunkę, a dzięki przyjemnemu miętowemu smakowi nie wywołują nudności. Biodostępność imodu pozwala szybko osiągnąć maksymalne stężenie we krwi. W tej chwili jest to jedyna tabletka zawierająca loperamid.

Biegunkę często wywołuje stres i zmęczenie. Sytuacji stresowych należy unikać, jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że doświadczenia spowodują niekontrolowaną potrzebę wypróżnienia. Odpoczynek nie będzie kompletny, jeśli ciągle martwisz się biegunką. Dlatego imodium na biegunkę jest nieodzownym towarzyszem podróży.