Biegunka wirusowa: przyczyny, objawy i leczenie

Biegunka wirusowa to choroba wywoływana przez infekcja jelitowaprowadzące do zatrucia organizmu, wymiotów, zwiększonej częstotliwości stolca, zapalenia błony śluzowej górnych dróg oddechowych. Biegunka wynikająca z infekcji nazywana jest biegunką wirusową (VD). W artykule omówiono przyczyny choroby, główne objawy i możliwości leczenia.

Biegunka wirusowa jest oznaką zakażenia chorobą zakaźną. Flora patogenna wnika do organizmu, wnika do narządów trawiennych, drażniąc je. Pierwszą oznaką manifestacji choroby jest biegunka. Szczególnie podatne na tę chorobę są małe dzieci i dzieci uczęszczające do przedszkoli miejskich. W miejscach masowego zatłoczenia dzieci często zaraża się duża liczba dzieci. Ale dorośli są również podatni na wirusowe objawy biegunki. Możliwe jest złagodzenie stanu pacjenta poprzez prawidłową diagnozę, określenie rodzaju wirusa i odpowiedni dobór leczenia.

Drogi infekcji

Główną drogą zakażenia biegunką wirusową są kropelki kontaktowe i unoszące się w powietrzu. Zakażenie może nastąpić od osoby chorej do osoby zdrowej poprzez uścisk dłoni, dotykając przedmiotów ogólnego użytku. Często wirus jest przenoszony przez żywność, której nie można przetwarzać za pomocą ciepła. Odnosi się do takich produktów - lodów, sałatek. Latem, w wysokich temperaturach, infekcja jest możliwa podczas pływania na otwartej wodzie. Przypadkowe połknięcie może spowodować zakażenie drogą wodną. Czasami możesz zarazić się od zwierząt. Często obserwuje się połączenie kilku dróg infekcji.

Dorośli i dzieci są podatni na biegunkę wirusową. Kiedy do organizmu dostanie się patogenna infekcja, zaczyna się choroba. Główne wirusy:

• Rotawirus;
• Enterowirus;
• Koronawirus;
• Adenowirus.

Najpopularniejszym wariantem jest rotawirus. Częściej zarażają się dzieci, ale organizm dorosłego nie ma na to odporności.

Przyczyny infekcji

1. Jedzenie niemytych surowych warzyw i owoców, słaba obróbka cieplna żywności, jedzenie przeterminowanych produktów spożywczych.
2. Niezachowanie ostrożności w publicznych toaletach i transporcie.
3. Naruszenia higieny osobistej, brudne ręce, wspólne ręczniki w rodzinie.
4. Słaba sterylizacja instrumentów i sprzętu medycznego.

Droga zakażenia jest często przenoszona drogą powietrzną od osoby chorej do osoby zdrowej, przy użyciu zwykłych przedmiotów, w szpitalach, podczas manipulacji przy użyciu niesterylnego narzędzia.

Małe dzieci uczęszczające do przedszkola są bardzo podatne na zakażenie bakteriami zakaźnymi. Choroba może być masowa latem, w sezonie wielu owoców i pływania na otwartej wodzie. Możliwa jest cała grupa przyczyn, które doprowadziły do ​​choroby.

Objawy

Głównym objawem infekcji, która dostała się do organizmu, jest biegunka. Występuje u dzieci i dorosłych. Objaw nie jest jedyny. Wraz z biegunką pacjenta atakowane są następujące dolegliwości:

• Ostre bóle i skurcze brzucha.
• Wymiociny.
• Gorączka.
• Bóle ciała, osłabienie.
• Wzrost temperatury.
• Objawy początku SARS - kaszel, katar, ból gardła.

Chęć wypróżnienia w obecności tych objawów jest częsta, do 15 razy dziennie. Kał jest wodnisty, cienki, pieni się i ma nieprzyjemny zapach. Kolor jest żółto-zielony.

Wymioty - częste, obfite, ze śluzem. W zależności od rodzaju infekcji możliwy jest ból gardła, biały tablica na języku, zapalenie migdałków, powiększenie wątroby i śledziony. Obserwuje się rozległe zatrucie organizmu.

Rozwój choroby

Biegunka wirusowa ma trzy etapy rozwoju zarówno u dzieci, jak iu dorosłych.

1. Etap inkubacji.
2. Rozszerzony etap manifestacji.
3. Faza rekonwalescencji trwa do 10 dni.

Okres inkubacji trwa od godzin do 1 tygodnia. W tym czasie dochodzi do uszkodzenia przewodu pokarmowego, chęci wymiotów po jedzeniu i piciu. W wymiocinach znajduje się śluz i resztki jedzenia. Biegunka łączy się z wymiotami. Niektórzy ludzie mają zapalenie gardła, kaszel, dreszcze, osłabienie, gorączkę.

Na etapie rozszerzonych manifestacji reakcja każdego organizmu jest inna. Zależy od odporności pacjenta i rodzaju infekcji, która dotknęła jelita. Głównym objawem tego etapu jest biegunka, która trwa cały czas, gdy mijają rozszerzone objawy. Czas trwania od 2 do 7 dni.

Przy resztkowych objawach trzeciego etapu obserwuje się biegunkę i wymioty, ale nie tak intensywnie, jak w drugim etapie. Symptomatologia utrzymuje się do całkowitego usunięcia organizmów chorobotwórczych z układu pokarmowego człowieka.

Diagnostyka

Infekcje wirusowe mogą samodzielnie infekować organizm i powodować biegunkę, ale może rozpocząć się na tle choroby podstawowej. Do leczenia wymagana jest podstawowa patologia.

Postawienie prawidłowej diagnozy i przepisanie leczenia jest możliwe po dokładnej diagnozie. Pacjent przechodzi niezbędne badania: krew, mocz, kał. Krew jest przekazywana w celu śledzenia stanu zapalnego. We krwi pacjenta z biegunką wirusową stwierdza się zmniejszoną liczbę leukocytów. W moczu badane są wskazania na obecność białka i erytrocytów. Podczas analizy kału nacisk kładzie się na wykrywanie niestrawionych kawałków jedzenia, obecność krwi, śluz.

Przy wirusowym charakterze biegunki tylko górne jelito jest objęte procesem patologicznym.

Odcinek jelita grubego nie podlega procesowi zapalnemu, dlatego w przypadku choroby wirusowej w kale nie powinno być zanieczyszczeń krwi. Ważne jest, aby określić zakaźny charakter choroby, od tego zależy leczenie. Podczas badania materiału biologicznego stosuje się mikroskop elektronowy.

W razie potrzeby przeprowadza się analizę wymiocin. Zdarza się to częściej, gdy podejrzewasz grypa jelitowa. Badanie rentgenowskie otrzewnej nie jest wykluczone. Ta metoda pozwala na ustalenie dokładnego obrazu i przyczyna biegunki: wirus, przewlekłe złe samopoczucie, zatrucie pokarmowe.

Leczenie wirusowej biegunki

Przy łagodnym przebiegu choroby możesz leczyć się w domu. Ważne jest zapewnienie pacjentowi odpowiedniego pożywienia, dużej ilości napojów, leków zawierających enzymy, które usprawnią proces trawienia. W ostrym przebiegu choroby leczenie odbywa się w warunkach szpitalnych. Ostry charakter przebiegu choroby zagraża życiu. Dla małych dzieci lepiej jest też leczyć się w szpitalu. Dziecko jest bardzo zagrożone częstymi wypróżnieniami. Organizm dziecka bardzo szybko się odwadnia, konsekwencje mogą być bardzo poważne, ze śmiercią włącznie. W przypadku gwałtownego pogorszenia stanu dziecka należy natychmiast wezwać karetkę!

Istnieje kilka sposobów leczenia biegunki wirusowej:

• Lek.
• Z użyciem ziół leczniczych.
• Prawidłowo dobrana dieta lecznicza.

Farmakoterapia

W przypadku biegunki wywołanej przez wirusy konieczne jest przyjmowanie do środka leków, które mogą ją wyleczyć, poprawić pracę układu pokarmowego i wyeliminować przyczyny choroby. Te leki obejmują:

• Sorbenty.
• Leki przeciwbiegunkowe.
• Probiotyki.
• Rozwiązania do normalizacji poziomu cieczy i soli.

Biegunka wirusowa z częstymi wypróżnieniami i wymiotami odwadnia. W przypadku zaburzeń narządów trawiennych będziesz musiał zażywać leki polienzymatyczne, które poprawiają trawienie pokarmu. Sorbenty służą do usuwania toksyn.

W przypadku biegunki zaburzona jest mikroflora jelitowa. Probiotyki są przepisywane w celu przywrócenia zaburzonej mikroflory.

Jeśli biegunce wirusowej towarzyszy gorączka powyżej 38,5 stopnia, lepiej zażywać leki przeciwgorączkowe. W obecności skurczów, środków przeciwbólowych lub przeciwbólowych o szerokim spektrum działania.

W przypadku biegunki wirusowej nie ma sensu brać antybiotyków, ponieważ nie działają one na wirusy. Ale jeśli pacjent ma mieszany rodzaj infekcji, możliwa jest antybiotykoterapia.

Dieta

Przy przedłużającej się biegunce podstawą leczenia jest przestrzeganie prawidłowego odżywiania. W pierwszych dniach choroby lepiej całkowicie odmówić jedzenia. Konieczne jest picie dużej ilości płynów, aby zapobiec odwodnieniu. Odpowiednie są różne płyny: woda (tylko przegotowana), herbata, kompot, herbaty ziołowe, woda mineralna niegazowana.

Po pewnym czasie można wziąć lekki bulion, niskotłuszczową zupę. W okresie biegunki wirusowej nie można jeść pikantnych, tłustych, smażonych potraw. Zbyt duże obciążenie osłabionych narządów przewodu pokarmowego, ewentualnie dodatkowe podrażnienie błony śluzowej i pogorszenie przebiegu choroby.

Dozwolone jest przyjmowanie wywarów z rumianku, które działają przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i łagodząco.

Najlepszą dietą dla dziecka karmionego piersią jest mleko matki.

Starszym dzieciom pokazano kefir.

Dorośli z wirusową biegunką pokazano w tabeli nr 46. Oznacza to wykluczenie pokarmów wzmagających ruchliwość jelit, odrzucenie tłuszczów i pokarmów wzmagających fermentację.

Środki zapobiegawcze

Po wirusowej biegunce organizm ludzki na chwilę rozwija odporność. Ale musisz pamiętać o środkach zapobiegawczych:

• Dokładna higiena. Zwłaszcza po odwiedzeniu miejsc publicznych, powrocie ze spaceru.
• Obróbka cieplna produktów. Surowe warzywa i owoce przed użyciem zalewa się wrzątkiem, zwłaszcza po raz pierwszy po chorobie. Podczas gotowania mięsa i ryb ważne jest, aby odpowiednio wcześnie monitorować wysokiej jakości obróbkę cieplną.
• Regularna dezynfekcja łazienek, części wspólnych na potrzeby zabiegów higienicznych.
• Dokładne regularne sprzątanie mieszkania i wietrzenie.
• Odmowa korzystania ze wspólnych ręczników lub innych artykułów gospodarstwa domowego, które mogą przenosić chorobę.
• Odpowiednie odżywianie.

Najważniejszym narzędziem w walce z biegunką wirusową jest odporność człowieka. Dlatego dla niezawodnej ochrony przed wirusami ważne jest dbanie o swoje zdrowie, przestrzeganie podstaw zbilansowanej diety, codziennej rutyny i stylu życia.

Ważne jest zaszczepienie dobrych nawyków u dzieci najbardziej podatnych na ataki biegunki wirusowej. Dziecko, które ma pozytywny przykład w rodzinie, rzadziej choruje, ma wyższą odporność i łatwiej radzi sobie z chorobą.