Zaparcia u dziecka po wprowadzeniu uzupełniającej żywności: co robić, powody

Pojawienie się dziecka zmienia życie kobiety, centrum wszechświata zajmuje teraz mała kulka szczęścia. Chciałabym wychować dziecko szczęśliwe, wesołe, mądre, zdrowe. Kobieta, zwłaszcza ta, która po raz pierwszy została matką, jest uważna, czasem fanatyczna we wszystkim, co dzieje się z dzieckiem. Matki niemowląt szczególnie martwią się pojawieniem się „dziecięcej niespodzianki”, jej częstotliwością, wyglądem, zapachem. Obawa jest uzasadniona, bo fakt, że dla dorosłego „mała uciążliwość” dla małego, delikatnego organizmu jest katastrofą.

Szczególnie nieprzyjemne są zaparcia u małych dzieci:

• po pierwsze, dziecko nie potrafi wyjaśnić rodzicom prawdziwej przyczyny niepokoju;
• po drugie, nowo narodzone dziecko nie zostało wystarczająco zbadane, a przyczyną zaparć w rzadkich przypadkach jest poważna patologia.

Co to jest zatrzymanie stolca u niemowląt i kiedy należy pomóc?

Zobaczmy, czym jest zaparcie. Jest to trudny lub niewystarczający ruch jelit. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) nazywa zatrzymanie stolca chorobą, ale większość lekarze – gastroenterolodzy są zdania, że ​​zaparcia są objawem sygnalizującym problemy organizm. Rodzice, aby nie pomylić się i pomóc na czas, muszą wiedzieć na pewno, że dziecko martwi się trudnością w wypróżnianiu, a nie czymś innym.

Oznaki zaparć:

• Suchy, twardy, niejednolity stolec. Najpierw pojawia się gęsta bryła, potem zwykły stolec.
• Podrażnienie odbytu, które nie ustępuje przy dodatkowej kuracji pudrem, kremem. Zatrzymanie stolca powoduje powstawanie pęknięć w odbytnicy, uszkodzonych przez stwardniały kał.
• Dyskomfort dziecka podczas opróżniania jelit: płacz, napięcie, wzdęcia, zaczerwienienie.
• Brak gazów przez dzień lub dłużej.

Każdy z tych znaków z osobna nie jest potwierdzeniem diagnozy, ale ich połączenie powinno wzbudzić u rodziców nieufność.

Ważne jest, aby zrozumieć, że częstotliwość wypróżnień małej osoby jest indywidualna! Jeśli wydaje się, że dziecko rzadko robi kupę, ale dziecko jest spokojne i wesołe, to jest to wariant normy.

Przyczyny zaparć

1. Niebezpieczna i rzadka przyczyna zaparcia u niemowląt - patologia jelit (choroba Hirschsprunga, Dolichosigma itp.). Choroby te wymagają interwencji chirurgicznej i na szczęście są niezwykle rzadkie u około 1% dzieci.
2. Niewystarczające spożycie płynów jest częstą przyczyną zaparć.
3. Alergie pokarmowe lub indywidualne nietolerancje.
4. Zmiana reżimu i składu żywności (pokarmy uzupełniające).
5. Nieuzasadnione wczesne wprowadzenie żywności uzupełniającej. Niemowlę poniżej 4 miesiąca życia nie jest gotowe na przyjęcie „pokarmu dla dorosłych”, pokarmy uzupełniające spowodują zbyt duży stres w niedojrzałych jelitach.
6. Niezrównoważona dieta (przewaga produktów mlecznych, białkowych).
7. Niedojrzałość układu nerwowego i hormonalnego. Zdarza się, że mózg wysyła niewłaściwe sygnały do ​​jelit lub brakuje enzymów tarczycy.
8. Stosowanie leków. Leki, zwłaszcza suplementy żelaza, antybiotyki i leki przeciwdrgawkowe, mogą powodować trudności w wypróżnianiu.
9. Zaparcia psychologiczne. Niemowlę po raz pierwszy doświadczając trudności i bólu podczas wypróżniania, zaczyna na wszelkie możliwe sposoby odwlekać ten moment, aby ponownie nie odczuwać bólu.

Praktyka pokazuje, że w większości przypadków zatrzymanie stolca u niemowlęcia nie jest powodem do paniki, to tylko sygnał alarmowy wymagający zwiększonej uwagi rodziców na dietę i aktywność fizyczną dziecko.

Najczęściej zaparcia pojawiają się przy wprowadzaniu pokarmów uzupełniających, ponieważ do tego momentu dziecko spożywa pokarmy płynne, lekkostrawne, karmi piersią mleko lub dostosowaną formułę mleka, a pojawienie się w diecie nowych pokarmów to rewolucja dla kruchego przewodu pokarmowego systemy.

Uzupełniające zasady żywienia

1. Konieczne jest rozpoczęcie karmienia uzupełniającego, zgodnie z zatwierdzonymi zaleceniami WHO, nie wcześniej niż w szóstym miesiącu życia. Możliwy jest indywidualny schemat żywienia uzupełniającego od młodszego wieku, jednak powinien być on stosowany według ścisłych wskazań, a wybór powinien być dobierany przez kompetentnego pediatra.
2. Schemat pierwszego karmienia uzupełniającego zgodnie z zaleceniami WHO: puree zielone niesłodzone warzywa, po wprowadzeniu warzyw, dziecko Warto spróbować owsianki, potem przecierów owocowych, mięsnych, mlecznych, po wejściu do głównych produktów - ryb.
3. Jeśli po wprowadzeniu pierwszego produktu do diety dziecka pojawią się zaparcia, konieczne jest porzucenie pokarmów uzupełniających do czasu normalizacji stolca.
4. Konieczne jest obserwowanie miary, rozpoczynając wprowadzanie nowego produktu od pół łyżeczki, stopniowo zwiększając porcje.
5. Nie można się spieszyć, aby spróbować urozmaicić menu dziecka. Nowe produkty powinny być oferowane po pełnym wprowadzeniu poprzedniej grupy produktów.
6. Lepiej wprowadzać nowe produkty rano, aby śledzić ewentualne wystąpienie reakcji alergicznej.
7. Posiłki należy rozpoczynać od wprowadzonego produktu, a pierś/mieszankę podawać po karmieniu uzupełniającym.

Dożywianie uzupełniające jest najczęściej dyskutowanym i kontrowersyjnym tematem na forach rodziców. Wbrew panującym stereotypom rodzice powinni kierować się postulatem „mniej znaczy lepiej”, bez pośpiechu, trzeba skupić się na indywidualnych cechach dziecka i skorzystać ze sprawdzonego Informacja.

Uzupełniające mity żywieniowe:

• Dzieci mają preferencje smakowe od urodzenia. To powszechne nieporozumienie. Okruszyna uczy się palety smaków, a jeśli któryś z produktów raz go nie polubił, nie jest konieczne, aby później go nie pokochał.
• Lepiej jest samemu zrobić tłuczone ziemniaki, niż kupować gotowe w sklepie. Produkcja odżywek dla niemowląt jest ściśle kontrolowana, a mama kupując warzywa w najbliższym supermarkecie nie może być w 100% pewna ich bezpieczeństwa i naturalności.
• Jedzenie dzieci w pierwszym roku życia powinno być mdłe. Oczywiście stosowanie przypraw, soli, cukru w ​​pokarmach uzupełniających w pierwszych miesiącach jest szkodliwe, ale ich obecność nie będzie miała wpływu na trawienie rocznego dziecka.
• Dokarmianie uzupełniające należy rozpocząć latem. Pokarmy uzupełniające są potrzebne, gdy dziecko wykazuje zainteresowanie jedzeniem. Teraz nie ma problemu z zakupem wysokiej jakości żywności dla niemowląt, świeżych warzyw i owoców.

Dieta na zaparcia

Znany pediatra Jewgienij Komarowski radzi, jeśli problemy ze stolcem zaczną się przede wszystkim kontrolować reżim picia dziecka. Jeśli kategorycznie odmawia picia, zamiast wody podaj kompot z suszonych owoców. Odwar ze śliwek, suszonych moreli i rodzynek może pomóc przy zaparciach, ponieważ jest bogaty w potas, który korzystnie wpływa na trawienie. Pokarm wchodzący w skład diety dziecka cierpiącego na zaparcia powinien być bogaty w błonnik. Przewaga składników warzywnych, owocowych i sfermentowanego mleka jest obowiązkowa.

Eksperci zalecają wybór cukinii, brokułów, dyni, buraków, kalafiora, śliwek, suszonych śliwek, moreli, jabłek o niskiej zawartości żelaza, kaszy gryczanej, świeżego kefiru lub jogurtu.

Ogranicz pokarmy, które mogą utrudniać trawienie (mięso, ryż, makaron, suszarki, ciastka dla dzieci, jagody, persymony, granaty, banany). Co dziwne, zaparcia mogą być spowodowane nawet przez warzywa, takie jak ziemniaki czy marchew.

Dieta dziecka cierpiącego na zaparcia powinna być zbilansowana, starannie dobrana przez mamę i kompetentna pediatrą, uwzględniając indywidualne cechy dziecka, preferencje smakowe i reakcje na określone grupy produkty.

Jak pomóc dziecku z zaparciami

Jeśli zaparcia u dziecka trwały, często powoduje silny dyskomfort, przede wszystkim zasięgnij porady specjalisty. Poinformuj pediatrę o stanie dziecka, który pomoże ustalić przyczyny zaparcia i, jeśli to konieczne, zaleci dodatkowe badania i konsultacje z gastroenterologiem.

Czasami matki, czując silną chęć pomocy dziecku, stosują „nieszkodliwe” farmaceutyczne środki przeczyszczające bez recepty – to błąd, bez zalecenia lekarza nie można tego zrobić.

Często krewni, zwłaszcza starsze pokolenie lub użytkownicy forów internetowych, polecają zdezorientowanej matce zacznij „pomagać” dziecku mechanicznie, podrażniając odbyt termometrem, wacikiem lub ujściem gazu rura. W opiece nad dzieckiem środki te są tabu, ponieważ mechaniczna stymulacja może doprowadzić do tego, że dziecko „Zapomnij jak” zrobić kupę bez pomocy, nie mówiąc już o tym, że twarde przedmioty mogą uszkodzić delikatne jelita dziecko.

Jeśli zaparcia występują rzadko i jednorazowo, spróbuj samodzielnie pomóc dziecku. W domu mama może dostosować dietę własną i dietę dziecka, może wykonać lekki masaż brzuszka. Zrób to na pusty żołądek, delikatnymi ruchami głaszczącymi, z lekkim naciskiem, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zakończ zabieg ogrzaniem brzuszka ciepłą pieluszką, poduszką grzewczą lub przyłożeniem brzuszka dziecka do brzuszka. W ostateczności użyj ciepłej lewatywy lub jednej trzeciej dziecięcych czopków glicerynowych, które są dostępne bez recepty.

Młodzi rodzice muszą zdać sobie sprawę, że macierzyństwo i ojcostwo napełniają życie szczęściem, przyjemnymi obowiązkami, ale zdarzają się też trudności. Ważne jest, aby być uważnym, opiekuńczym w stosunku do dziecka, aby zrozumieć, że problemy i choroby mogą przytrafić się dziecku, ale nie jest to straszne, a zachowując spokój i kompetentne podejście do rozwiązania problemu, mijają wystarczająco szybko i bez konsekwencje.