Trzustka: anatomia człowieka

Trzustka jest narządem w okolicy otrzewnej. Największy gruczoł wewnątrz ciała. Organ wytwarza sok żołądkowy, który jest nasycony enzymami i hormonami odpowiedzialnymi za metabolizm węglowodanów i białek.

Aby wiedzieć, jak wyeliminować pojawiające się procesy patologiczne, konieczne jest zapoznanie się z cechami strukturalnymi i funkcjami danego narządu.

Cechy struktury trzustki

Anatomia człowieka ma złożoną strukturę. Przewód pokarmowy ma również swoje charakterystyczne cechy anatomiczne.

Strukturę ludzkiej trzustki wyraża klapowany organ w kształcie przecinka o różowo-szarej barwie. Znajduje się za i po lewej stronie żołądka.

Kiedy pacjent kładzie się na plecach, gruczoł znajduje się pod żołądkiem. Stąd wzięła się jego nazwa. Podkreślono tułów, głowę i ogon narządu.

Głowa jest częścią składową trzustki, która jest połączona z dwunastnicą. Na granicy ciała i głowy znajduje się wcięcie, w którym znajduje się żyła wrotna.

Korpus gruczołu ma kształt trójściennego graniastosłupa. Część przednia skierowana jest na tylną ścianę żołądka i do góry.

Tylna skierowana jest do kręgosłupa, znajduje się w bliskiej odległości od żyły głównej dolnej, aorty na otrzewnej.

Dolna część jest skierowana w dół i nieco do przodu, znajduje się poniżej krezki okrężnicy.

Ogon danego organu ma kształt gruszki, a także trafia do bramy śledziony. Przewód Wirsunga biegnie po całym obwodzie trzustki, która uchodzi do dwunastnicy.

Trzustka zakłada obecność 2 rodzajów tkanek, które pełnią różne funkcje (endokrynne i zewnątrzwydzielnicze).

Jego tkanką szkieletową są acini, które są oddzielone warstwami tkanki bliznowatej. Każdy acinus ma swoją własną ścieżkę wydalniczą.

Te mniejsze przewody są połączone i połączone w jedną ścieżkę wydalniczą, która biegnie w trzustce wzdłuż jej obwodu, od początku do końca.

Na prawym brzegu głowy przewód przechodzi do dwunastnicy, łącząc się z pojedynczą drogą żółciową. Tak więc wydzielina żołądkowa wnika do dwunastnicy.

W środku zrazików znajdują się podgrupy komórek, które nie mają ścieżek wydalniczych. Zawierają jednak naczynia krwionośne, które uwalniają insulinę i glukagon bezpośrednio do krwiobiegu. Średnica około 200 mikronów.

Wymiary (edytuj)

Swoimi wymiarami trzustka zajmuje drugie miejsce wśród narządów zdolnych do wytwarzania enzymów. Jego powstawanie następuje już w 2. miesiącu ciąży.

U niemowlęcia ten narząd ma długość 5 cm, u dziecka w wieku 12 miesięcy 7 cm, a w wieku 10 lat jego wymiary to 15 cm długości. Organ powstaje ostatecznie u nastolatków, w wieku 16 lat.

Głowa trzustki jest jej największą częścią. Szerokość osiąga 5 cm lub więcej, jej grubość wynosi około 2 cm.

Korpus organu uważany jest za najdłuższą część, osiąga około 2 cm szerokości. Ogon ma 3,5 cm długości i około 2 cm szerokości.

Ze względu na głęboką lokalizację wykrycie procesów patologicznych danego narządu jest dość złożonym procesem.

Dlatego niezwykle ważne podczas diagnozy jest przeprowadzenie badania USG, które umożliwia określenie kształtu i wymiarów gruczołu, dzięki czemu możliwe jest wyciągnięcie konkretnych wniosków na temat jego tonu.

Wymiary gruczołu, a także prawdopodobne czynniki prowokujące patologię, są szczegółowo zapisywane w protokole badania. W stanie normalnym dla danego narządu charakterystyczna jest jednorodna struktura.

Niewielkie odchylenia od standardowych wymiarów jego składników są dozwolone tylko w przypadku normalnych parametrów badania krwi.

Przewody trzustkowe

Acini i przewody są skoncentrowane w miąższu danego narządu. Te pierwsze to komórki, które pomagają wytwarzać wydzieliny.

Odpływ przechodzi przez małe kanały wtykowe, które łączą się w duże. Na koniec cały system rurek jest formowany w jedną ścieżkę trzustkową (przewód Wirsunga).

Reprezentuje rurkę. Przez nią sok żołądkowy wnika do jelita.

Przed wejściem do dwunastnicy Wirsungów przewód łączy się z przewodem żółciowym wspólnym. Rzadko otwierają się osobno do jelit. Sok żołądkowy porusza się tylko w jednym kierunku.

Kiedy treść jelitowa, pod wpływem jakichkolwiek czynników, zaczyna być wrzucana na główną ścieżkę trzustki, a następnie do międzypłatka szlaku, doprowadzi to do wczesnej aktywacji enzymów trawiennych i uszkodzenia miąższu danego narządu przez zapalenie zjawiska.

System szlaków żelaza jest połączony z przewodami żółciowymi i dwunastnicą.

Wynika to z niezwykle częstego łączenia procesów patologicznych trzustki i narządów układu wątrobowo-żółciowego, przewodu pokarmowego.

U pacjenta z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub wrzodem często dochodzi do zapalenia trzustki.

Do tej pory ustalono na pewno, że w jednej trzeciej sytuacji procesy patologiczne w drogach żółciowych stają się czynnikiem prowokującym zjawiska zapalne w gruczole.

Funkcje

Trzustka jest uważana za kluczową część układu pokarmowego, która charakteryzuje się mieszanym funkcjonowaniem: zewnętrznym i wewnętrznym.

Exocrine polega na wytwarzaniu wydzieliny żołądkowej, w skład której wchodzą enzymy trawienne niezbędne do prawidłowego trawienia pokarmu.

Endokrynologia obejmuje produkcję niektórych hormonów i regulację procesów metabolicznych.

Funkcja zewnątrzwydzielnicza

Każdego dnia trzustka wytwarza 1 litr wydzieliny żołądkowej, co wiąże się z obecnością enzymów, soli i wody. Te składniki wytwarzane przez gruczoł nazywane są „enzymami”.

Ich produkcja odbywa się w formie nieaktywnej. W momencie penetracji grudki pokarmowej do dwunastnicy uwalniane są hormony, dzięki: które przeprowadzają różne reakcje chemiczne, które aktywują enzymy żołądkowe sekret.

Najsilniejszym stymulantem wydzielania danego narządu jest kwas solny.

Aktywuje uwalnianie śluzówki sekretyny i pankreozyminy w momencie wniknięcia do jelita cienkiego. Składniki te wpływają na produkcję enzymów trzustkowych.

Obejmują one:

• Amylaza, która rozkłada węglowodany;
• Trypsyna i chymotrypsyna biorą udział w trawieniu białek, które rozpoczyna się w żołądku;
• Lipaza, która odpowiada za rozkład tłuszczów narażonych na działanie żółci z pęcherzyka żółciowego.

Wydzielina żołądkowa zawiera pierwiastki w postaci kwaśnych soli, które pomagają zapewnić odczyn zasadowy.

Jest to konieczne, aby zneutralizować kwaśny składnik produktów spożywczych z żołądka oraz stworzyć odpowiednie warunki do trawienia węglowodanów.

Wydzielanie soku żołądkowego reguluje mechanizmy nerwowe.

Ponadto wiąże się to z konsumpcją produktów spożywczych (pokarm o różnej budowie pomaga stymulować produkcję soku o różnej ilości i składzie enzymów).

Koncentruje się w przewodzie międzypłatkowym, który wpływa do głównego przewodu wydalniczego, który przechodzi do dwunastnicy.

Funkcja hormonalna

Polega na wydalaniu insuliny i glukagonu do krwiobiegu.

Są one wytwarzane przez podgrupy komórek, które znajdują się między zrazikami i nie ma w nich dróg wydalniczych (wysepek Langerhansa), które mają dużą objętość w ogonie danego narządu.

Kanały te sugerują obecność głównie komórek alfa i beta. Ich liczba może normalnie przekroczyć 1,5 miliona.

• Insulina jest produkowana przez komórki beta. Przeznaczony jest do utrzymania równowagi metabolizmu węglowodanów i lipidów. Dzięki swojemu działaniu glukoza jest uwalniana z krwiobiegu do tkanek, obniżając wartości cukru. Omawiane komórki zajmują około 70% wysepek Langerhansa.
• Glukagon jest produkowany przez komórki alfa. Ma działanie odwrotne, umożliwia zwiększenie poziomu glukozy we krwi. Dodatkowo umożliwiają produkcję lipokainy, która zaburza przemianę tłuszczową wątroby. Ich zawartość wynosi około 20%.

Ponadto w niewielkich ilościach znajdują się tu również inne komórki, na przykład komórki delta, które pomagają wydzielać grelinę. Poprawia i pobudza apetyt.

Zniszczenie komórek beta hamuje produkcję insuliny, co prowadzi do powstania cukrzycy. Objawami tego zjawiska będą pragnienie, swędzenie skóry właściwej i intensywne oddawanie moczu.

Trzustka jest bezpośrednio połączona z innymi narządami przewodu pokarmowego. Każda z jej zmian lub zaburzeń w funkcjonowaniu wpłynie negatywnie na przewód pokarmowy.

Funkcjonowanie enzymów trawiennych

Funkcjonowanie zewnątrzwydzielnicze polega na wytwarzaniu takich enzymów, które determinują strukturę wydzieliny żołądkowej:

• Trypsyna bierze udział w rozkładzie peptydów i białek. Początkowo produkcja odbywa się przez dany narząd jako nieaktywny trypsynogen, aktywowany przez enterokinazę. Jest wydzielany przez błonę śluzową przewodu pokarmowego. Omawiany narząd jest jedynym, który może wytwarzać trypsynę, dlatego ustalenie jego zawartości jest znacznie ważniejsze w okresie diagnozy niż uzyskanie danych na temat innych enzymów. Ustanowienie aktywności stanie się kluczowym wskaźnikiem w badaniu zaostrzenia procesów patologicznych i wykrywania ich pochodzenia.
• Lipaza jest uważana za enzym trawiący i rozpuszczający triglicerydy. Jego produkcja odbywa się jako nieaktywna prolipaza, a następnie pod wpływem innych enzymów staje się aktywna. Omawiany pierwiastek rozkłada tłuszcze obojętne. Ponadto jest ważnym elementem w okresie wymiany energetycznej, gwarantując przenikanie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych do tkanek oraz przyswajanie określonych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Może być również wytwarzany przez inne narządy przewodu pokarmowego. Uważa się, że każdy rodzaj enzymu, o którym mowa, przyspiesza rozkład określonej podgrupy tłuszczów. Wraz z nieprawidłowym funkcjonowaniem danego narządu, aktywność tego enzymu ulegnie przede wszystkim pogorszeniu. Pierwszym objawem są żółtawo-szare, tłuste stolce.
• Amylaza jest niezbędna do trawienia węglowodanów dostających się do organizmu. Jest wydzielany przez trzustkę i gruczoły ślinowe. Odchylenia w ilości takiego składnika w krwiobiegu są charakterystyczne dla dużej ilości procesy patologiczne, ale przede wszystkim wskazuje na zaostrzenie lub postać przewlekłą zapalenie trzustki.

Cechą odróżniającą go od innych składników jest to, że enzymy danego narządu są wytwarzane tylko w tym procesie przyjmowanie pokarmu – ich zwiększone uwalnianie następuje po kilku minutach od wniknięcia pokarmu do żołądka i trwa 13 godziny.

Enzymy spełniają swoje zadanie tylko wtedy, gdy obecna jest niezbędna ilość żółci, którą wytwarza woreczek żółciowy.

Pomaga aktywować enzymy, bierze udział w rozkładzie lipidów. Enzymy trzustkowe wytwarzane są w formie pasywnej i aktywowane są jedynie w szczelinie dwunastnicy pod wpływem enterokinazy.

Dany organ jest w stanie przystosować się do spożywanych produktów spożywczych przez określony czas.

Wytwarzane są enzymy wymagane przez określony czas.

Na przykład w procesie przyjmowania znacznych ilości tłuszczu tłuszczowego zacznie wytwarzać się lipaza w okresie wzrostu białka żywność w menu - trypsyna, do rozkładu produktów nasyconych węglowodanami, zawartość odpowiedniego enzymy.

Nie należy jednak przeciążać trzustki, gdyż często impuls o zaburzeniach w funkcjonowaniu danego narządu pojawia się, gdy proces patologiczny jest już zaawansowany.

Anatomia trzustki sugeruje jej reakcję podczas patologii innych narządów przewodu pokarmowego. W tym przypadku w diagnozie specjalista odnotowuje „reaktywną postać zapalenia trzustki”.

Zdarza się również sytuacja odwrotna, ponieważ znajduje się w bliskiej odległości od ważnych narządów.

Niebezpieczeństwo uszkodzenia trzustki wynika z faktu, że w krótkim czasie pojawiają się zmiany o charakterze patologicznym.

Przydatne wideo