Giardia: co to jest, jak się objawia i jak go leczyć

Giardia (nazwa międzynarodowa - Giardia, giardia) to jedna z najliczniejszych grup pierwotniaków eukariontów (protistów). Giardia należy do rzędu diplomonad i ma podwojony zestaw organelli - składników cytoplazmy komórkowej niezbędnych do życia protisty. Giardia to pasożytnicze diplomonady, to znaczy mogą żyć i rozmnażać się tylko u ludzi, stałocieplnych ssaków lub ptaków. Zakażenie lamblią prowadzi do ostrego zapalenia błon śluzowych jelita cienkiego, głównego objawy, których u dorosłych i dzieci to biegunka, zatrucie ogólne (ogólnoustrojowe), a także skóra wysypki. W większości przypadków przewlekła inwazja lamblii występuje na tle normalnej temperatury ciała.

Giardia - co to jest?

Lamblia jelitowa (Giardia lamblia) to najprostsze organizmy pasożytnicze, które dostają się do organizmu człowieka głównie drogą fekalno-oralną z pożywieniem oraz przez brudne ręce. Pasożytują w jelicie cienkim – proksymalnej (początkowej) części jelita, w której wchłaniane są składniki odżywcze i witaminy. W jelicie cienkim giardia zaczynają się aktywnie namnażać. Tworząc do tego sprzyjające warunki (wysoka zawartość węglowodanów w diecie), proces rozrodu może przebiegać bardzo szybko: w tym przypadku objawy giardiozy będzie najbardziej wyraźny, ponieważ przyklejając się do ścian jelita sparowanymi wiciami, lamblia podrażnia receptory nerwowe, które są zawarte w dużych ilościach w błonach śluzowych muszle.

Lamblia jelitowa może występować w dwóch formach: ruchomej i nieruchomej.

Formy Giardia lamblia

Formularz	Mobilność	Opis
Wegetatywny	Ruchomy	Pasożytuje w jelicie cienkim, powodując podrażnienie błon śluzowych i typowe objawy lambliozy. Mają 8 sparowanych wici i brzuszny dysk, za pomocą którego wegetatywna lamblia przyczepia się do ściany jelita.
Torbiel	Stacjonarny	Jest to tymczasowa (pośrednia) forma egzystencji protistów. Torbiele Giardia powstają, gdy ruchome pasożyty dostają się do jelita grubego, gdzie warunki do ich życia są niekorzystne. Stała forma różni się od wegetatywnej obecnością powłoki ochronnej.

Notatka! Giardia opuszcza organizm człowieka wraz z kałem w postaci cyst, które są w stanie utrzymać swoją aktywność życiową do 3 tygodni (w ściekach i ściekach - do 5 tygodni).

Sposoby i metody infekcji

Główną drogą zakażenia lamblią jelitową jest droga fekalno-ustna. W środowisku zewnętrznym pasożyty mogą żyć w jelitach bydła (na przykład krów), zwierząt domowych, ptaków i gryzoni. Torbiele Giardia wydalane wraz z kałem mogą dostać się na powierzchnię warzyw i ziół, dlatego przed gotowaniem i jedzeniem wszelkie przetwory owocowo-warzywne, należy je dokładnie umyć przegotowaną wodą (w miarę możliwości z domową lub antybakteryjną) mydło).

Główne przyczyny zakażenia lamblią u dorosłych i dzieci:

• jedzenie mięsa z zakażonych zwierząt;
• niedostateczna obróbka produktów mięsnych (w grupie maksymalnego ryzyka rozwoju giardiozy) obejmuje miłośników steków i steków z krwią, a także dań z surowych ryb i owoców morza, np. Sushi);
  

  Mięso, które nie zostało poddane wysokiej jakości obróbce cieplnej może być źródłem infekcji lamblią i innymi pasożytami

• nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej (u dzieci lamblioza, podobnie jak inne infekcje pasożytnicze, jest uważana za „choroba brudnych rąk”);
• jedzenie niemytych warzyw, warzyw i owoców;
• kontakt ze zwierzętami będącymi nosicielami giardii.
  

  Giardia łatwo rozprzestrzenia się poprzez kontakt ze zwierzętami

Jeśli w rodzinie są zwierzęta domowe, odrobaczanie należy przeprowadzać co najmniej 2 razy w roku, nawet jeśli zwierzę nie wychodzi na zewnątrz.

Ważny! Wielu właścicieli własnych domków letniskowych uważa, że ​​dozwolone jest spożywanie warzyw i ziół bezpośrednio z ogrodu. Głównym argumentem przemawiającym za bezpieczeństwem takiego zachowania jest brak chemikaliów podczas uprawy. Jest to błędne przekonanie, ponieważ na powierzchni warzyw mogą znajdować się cysty lamblii jelitowej i innych pasożytów oraz stosowanie takich produktów bez higienicznego przetwarzania może powodować lambliozę i inne pasożyty jelitowe infekcje.

Jak zrozumieć, że dana osoba jest zarażona lamblią?

Objawy giardiozy mają zwykle łagodne objawy kliniczne, a sama choroba jest wykrywana przypadkowo lub kilka miesięcy po zakażeniu (przewlekła giardioza). Infekcja Giardia jest szczególnie powszechna w młodszej grupie wiekowej, która obejmuje dzieci w wieku od 1 do 4-5 lat. Główną przyczyną wysokiej częstości występowania giardiozy u pacjentów z tej grupy wiekowej jest nieprzestrzeganie (lub niewystarczające umiejętności) higieny osobistej, dlatego ważnym zadaniem kompleksowej profilaktyki infekcji pasożytniczych dla rodziców jest terminowe nauczanie dzieci podstaw higieny osobistej i higieny środowiska przestrzeń.

W większości przypadków objawy giardiozy u dzieci są usuwane i objawiają się nie zaburzeniami jelitowymi, ale przejawy zatrucia ogólnoustrojowego, rozwijające się na tle śmierci pasożytów i uwalniania niebezpiecznych toksyny. Mogą to być bóle głowy, osłabienie, senność. Dzieci w wieku szkolnym często doświadczają zwiększonego zmęczenia, drażliwości, problemów z apetytem i złego snu. Często na tle przewlekłego zatrucia spowodowanego długotrwałą lambliozą dochodzi do ataków bezprzyczynowej agresji i lęk, zatem zmiany behawioralne w połączeniu z zaburzeniami snu i apetytu są powodem szukania leków Wsparcie.

Ta patologia nie ma typowych objawów, a jej objawy można postrzegać jako objawy zapalenia żołądka, zapalenia okrężnicy, zapalenia żołądka i innych patologii zapalnych przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy infekcji Giardia to:

• zdenerwowany stolec. Giardioza charakteryzuje się naprzemiennymi zaparciami z nagłą biegunką, trwającą około 2-3 dni. Jednocześnie kał ma jasnożółty kolor, ostry zapach i może zawierać umiarkowaną ilość śluzu;
  

  Najczęstsze objawy giardiozy to zaburzenia stolca.

• ból pępka. Ból może być tępy, ostry, przypominający sztylet lub cięty. Około 50% skarży się na bóle skurczowe w górnej części brzucha w pępku (lokalizacja jelita cienkiego);
  

  Ostre skurczowe bóle brzucha mogą również wskazywać na obecność pasożytów w jelitach.

• bębnica. Prawie 80% pacjentów (bez względu na wiek) skarży się na zwiększoną produkcję gazów, wzdęcia w jamie brzusznej, uczucie bolesnego wzdęcia i ciężkości. Wzdęciom prawie zawsze towarzyszą wzdęcia - wydzielanie gazów jelitowych w dużych objętościach;
  

  Uczucie pełności w jamie brzusznej, ociężałość, zwiększona produkcja gazu to najczęstsze objawy lambliozy

• dudnienie i bulgotanie w żołądku. Objawy te mogą wystąpić natychmiast po posiłku lub między posiłkami;
  

  Gotowanie i głośne burczenie w żołądku mogą być również objawami chorób pasożytniczych.

• mdłości. Nudności z lambliozą mogą pojawić się o każdej porze dnia i zwykle towarzyszy im brak apetytu;
  

  Innym nieprzyjemnym objawem giardiozy są silne ataki mdłości.

• wysypki skórne. Jest to jeden z głównych objawów giardiozy u osób w każdym wieku. Pacjent może rozwinąć mnogi trądzik, prosaki, czyraki, trądzik. Często na tle infekcji występują zapalne choroby skóry (zapalenie skóry).
  

  Wysypki skórne z lambliozą mogą pojawić się na twarzy, szyi, brzuchu i innych częściach ciała.

Temperatura ciała w przeważającej większości przypadków pozostaje w normalnych granicach. Dzieci z osłabioną odpornością, a także pacjenci z jakimikolwiek chorobami przewlekłymi, mogą odczuwać niewielki wzrost temperatury (do 37,2° -37,4°C). Gorączka gorączkowa, gdy temperatura ciała wzrasta powyżej 38 ° -38,5° C, występuje tylko na tle ciężkie zatrucie organizmu z obfitym uwalnianiem substancji toksycznych i dużą liczbą pasożytów w jelita.

Objawy u dorosłych

Dorośli pacjenci tolerują lambliozę łatwiej niż dzieci i młodzież, a objawy patologii są zwykle skąpe i łagodne. Pacjent może skarżyć się na okresowe zaburzenia łaknienia, nudności, bóle brzucha o umiarkowanym nasileniu, wzdęcia i ciężkość. Problemy skórne, według lekarzy, mają około 40% pacjentów, u których zdiagnozowano przewlekłą lambliozę. Po zaatakowaniu przez lamblię skóra staje się blada, niezdrowy szarawy odcień, a na jej powierzchni mogą pojawić się czerwone, łuszczące się plamy. Giardiazie często towarzyszy swędzenie.

Jednym z typowych objawów giardiozy u dorosłych jest nieuzasadniona utrata wagi. Wynika to z faktu, że giardia żywi się strawionym pokarmem, więc osoba nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych i energii.

Notatka! Jeśli dana osoba nie zmieniła diety i nie zwiększyła poziomu aktywności fizycznej, ale jednocześnie jego waga zaczęła spadać, konieczne jest wykonanie badań na cukrzycę i pasożytnicze infekcje jelitowe.

Jak choroba objawia się u niemowląt?

Infekcja Giardia u niemowląt występuje zwykle po trzecim miesiącu życia, kiedy dziecko jest w stanie trzymać zabawki i inne przedmioty, a często wpycha je do ust (zachowanie to jest sposobem na poznanie otoczenia i jest niezbędne do ogólnego rozwoju dziecka i jego dotyku postrzeganie). Zakażone zwierzęta, brudny smoczek lub smoczek, niewystarczająco wysterylizowane butelki i inne przedmioty, które mogą dostać się do ust dziecka, również mogą być źródłem infekcji.

Giardioza u niemowląt i dzieci w pierwszym roku życia może przebiegać w różny sposób, ale ogólny obraz kliniczny zwykle ma podobne objawy u większości pacjentów w tej grupie. To może być:

• niespokojne zachowanie podczas karmienia (dziecko puszcza pierś i przyciska nogi do żołądka), co może być mylnie postrzegane jako przejaw niedoboru laktazy;
• częsta i obfita niedomykalność (mleko w tym przypadku wygląda jak zsiadłe cząstki);
• atopowe zapalenie skóry (skaza) na skórze twarzy i brzucha;
  

  Giardioza jest jedną z przyczyn skazy u niemowląt

• kłujące ciepło w pachwinie i pod pachami;
• częste, luźne stolce o nieprzyjemnym zapachu i dużej ilości śluzu;
• dudnienie i bulgotanie w żołądku.
  

  Inwazja pasożytnicza powoduje, że dziecko wrze i głośne dudnienie w brzuchu, któremu często towarzyszą bolesne odczucia

Ważny! Upośledzone wchłanianie witamin, mikro- i makroelementów oraz niezbędnych składników odżywczych w jelicie cienkim prowadzi do tego, że dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości niezbędnej do pełnego wzrostu i rozwoju Substancje. Jeśli dziecko ma opóźnienie we wskaźnikach antropometrycznych, fizycznych lub intelektualnych, konieczne jest zdanie badań kału i moczu oraz ustalenie możliwych przyczyn.

Badania i analizy

Najprostszym i najbardziej pouczającym sposobem diagnozowania lambliozy i innych pasożytniczych infekcji jelitowych jest biochemiczne badanie kału (coprogram). Jeśli analiza nie wykazała obecności pasożytów, zleca się dodatkowe serologiczne badanie krwi, które pozwala na wykrycie swoistych przeciwciał 2 tygodnie po zakażeniu.

Jako metody diagnostyki pomocniczej mogą wykorzystywać:

• gastroduodenoskopia;
• badanie treści dwunastnicy;
• USG narządów jamy brzusznej.

Ważny! Lamblia jelitowa może się rozmnażać nie tylko w jelicie, ale także w woreczku żółciowym, dlatego kompleksowa diagnostyka może obejmować badanie funkcji motorycznej i ewakuacyjnej dróg żółciowych. Kiedy przewody żółciowe zostaną zatkane przez lamblię, pacjent będzie miał dyskinezy dróg (niedrożność, prowadząca do stagnacji żółci).

Terapia podstawowa i korekcyjna

Jednoetapowy schemat leczenia lekami przeciwpasożytniczymi stosuje się tylko w przypadku ostrego przebiegu patologii i ciężkiego zatrucia, któremu towarzyszy obfita biegunka, wymioty i odwodnienie. Leki stosowane w leczeniu ostrej giardiozy, a także ich dawkowanie i czas stosowania przedstawiono w poniższej tabeli.

Leczenie farmakologiczne lambliozy

Nazwa leku	Jak używać	Czas trwania leczenia
„Metronidazol”	500 mg dożylnie w odstępach 5 ml/min co 8 godzin. Trzeciego dnia pacjent jest przenoszony do doustnych postaci dawkowania w dawce 500 mg 2-3 razy dziennie.	10 dni.
„Furazolidon”	100-150 mg 4 razy dziennie po posiłkach.	5-10 dni.
„Tinidazol”	2 g raz dziennie, raz.	1 dzień (w przypadku nieskuteczności zabieg można powtórzyć po 7-10 dniach).
Albendazol	400 mg raz dziennie.	5-7 dni.

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowana przewlekła inwazja lamblii, leczenie odbywa się w kilku etapach i obejmuje nie tylko metody medyczne, ale także przestrzeganie specjalnej diety oszczędzającej. Całkowity czas trwania leczenia może wynosić od 4 do 8 tygodni.

Pierwszy krok

Konieczne jest rozpoczęcie leczenia przewlekłej giardiozy poprzez podjęcie działań w celu detoksykacji, poprawy aktywności enzymatycznej jelit i wzmocnienia obrony organizmu. Korekta stanu immunologicznego ma duże znaczenie w zapobieganiu nawrotom i zapobieganiu ponownemu zakażeniu.

Leczenie farmakologiczne na tym etapie obejmuje następujące leki:

• enterosorbenty do eliminacji toksyn („Polyphepan”, „Polysorb”, „Enterosgel”);
• enzymy trawienne (Festal, Creon, Mezim);
• leki przeciwhistaminowe (Suprastin, Loratadin);
• leki żółciopędne zapobiegające stagnacji żółci („Holosas”, „Allochol”).
  

  Instrukcje dotyczące stosowania allocholu

Leczenie powinno być połączone z dietą niskowęglowodanową, która maksymalnie ogranicza spożycie węglowodanów prostych jako pokarmu dla lamblii. Dieta pacjenta powinna zawierać wystarczającą ilość warzyw (duszone lub gotowane na parze) oraz również źródła węglowodanów złożonych (płatki zbożowe, musli, suszone owoce, makaron durum) pszenica). Przydatne jest regularne spożywanie oleju roślinnego, który ułatwia eliminację pasożytów z jelit.

Czas trwania pierwszego etapu do 14 dni.

Druga faza

W drugim etapie przeprowadza się podstawowe leczenie przeciwpasożytnicze lekami wymienionymi w powyższej tabeli. Zgodnie ze wskazaniami można zalecić kontynuację przyjmowania blokerów receptorów histaminowych H2 (leków przeciwhistaminowych) i sorbentów.

Etap trzeci

Ten etap ma na celu wzmocnienie odporności i wyeliminowanie konsekwencji przedłużonego zatrucia. Z leków na tym etapie terapii korekcyjnej można zastosować:

• środki do normalizacji mikroflory jelitowej („Bifidumbacterin”, „Bifiform”, „Normobact”);
• enzymy trawienne (Mezim, Festal);
• kompleksy multiwitaminowe i suplementy witaminowo-mineralne;
• adaptogeny roślinne (ekstrakt z korzenia żeń-szenia, wyciąg z różeńca górskiego itp.).

Pacjent musi przestrzegać diety o wystarczającej zawartości błonnika roślinnego i fermentowanych produktów mlecznych. Przydatne jest włączenie do menu posiekanego gotowanego mięsa, przecierów owocowych i warzywnych, kefiru, świeżo wyciskanych soków, twarogu.

Czas trwania trzeciego etapu wynosi do 2-3 tygodni.

Notatka! Konieczne jest przyjmowanie kompleksów multiwitaminowych w celu poprawy stanu odpornościowego dopiero po biochemiczne badanie krwi, ponieważ przedawkowanie niektórych witamin może niekorzystnie wpłynąć do zdrowia.

Leczenie metodami ludowymi

Zielarze oferują kilka sprawdzonych i bezpiecznych domowych środków na lambliozę.

Sok żurawinowy

To najłatwiejszy i najskuteczniejszy sposób na walkę z giardią bez użycia leków. Żurawinę i sok żurawinowy zaleca się włączać do jadłospisu codziennie, a do intensywnej pielęgnacji świeżo wyciśnięty sok żurawinowy należy spożywać 30-40 ml 4 razy dziennie na 1-2 godziny przed posiłkiem. Niektórzy sugerują mieszanie soku z miodem, ale nie warto tego robić, ponieważ wszelkie węglowodany są materiałem odżywczym dla lamblii. Sok żurawinowy można zastąpić sokiem z borówki brusznicy: te jagody mają podobny skład chemiczny, więc nie wpłynie to na skuteczność leczenia. Czas trwania przyjęcia to 15 dni.

Ważny! Ta metoda leczenia nie jest odpowiednia dla osób z dużą kwasowością żołądka i dwunastnicy.

Sok z kapusty kiszonej

Sok, który wydziela kapusta kiszona, to nie tylko pyszny dressing do sałatek warzywnych, ale także doskonały sposób na niszczenie pasożytów w jelitach. Aby wyleczyć giardiozę w domu, musisz:

• wymieszać sok z kapusty z sokiem ziemniaczanym w stosunku 1:1 (można użyć tylko soku z kapusty);
• weź pół szklanki 3 razy dziennie między posiłkami;
• czas trwania leczenia wynosi 2-3 tygodnie.

Nalewka z piołunu

Gorzki piołun jest jednym z pięciu najskuteczniejszych środków do zwalczania pasożytów jelitowych. Musisz to wziąć w następujący sposób:

• Rozcieńczyć 10 kropli nalewki alkoholowej z piołunu w szklance wody;
• wypij lekarstwo godzinę po jedzeniu;
• powtórz 2-3 razy w ciągu dnia.

Notatka! Gorzki piołun jest uważany za roślinę dość toksyczną, dlatego nie zaleca się przekraczania wskazanego schematu dawkowania w celu uniknięcia reakcji toksycznych i alergicznych.

Trochę o profilaktyce

Profilaktyka lambliozy obejmuje przestrzeganie zasad higieny osobistej, właściwe przygotowanie produktów przed przygotowanie, a także terminowa identyfikacja i leczenie pacjentów z objawami inwazji (w tym ich izolacja od zdrowi ludzie). U dzieci profilaktyka ma na celu nauczenie umiejętności higienicznej pielęgnacji skóry rąk i ciała oraz monitorowanie ich przestrzegania.

• Cysty Giardia giną w ciągu 10 minut po podgrzaniu do 70 ° C, dlatego ważne jest zapewnienie wystarczającej obróbki cieplnej potencjalnie niebezpiecznych produktów (mięsa i ryb).
  

  Ryby i mięso można spożywać tylko po wysokiej jakości obróbce cieplnej

• Po ugotowaniu pasożyty są natychmiast zabijane.
• Zamrażanie zmniejsza żywotność lamblii, ale nie zabija ich całkowicie. Optymalna temperatura do zamrażania żywności w celu zapobiegania giardiozy wynosi -14 ° C (i poniżej).
• Suszenie powietrzem prowadzi do śmierci lamblii w ciągu 20-24 godzin.
  

  Podczas suszenia ubrań na świeżym powietrzu pasożyty giną w ciągu 24 godzin

Standardowe metody dezynfekcji (takie jak promieniowanie ultrafioletowe i chlorowanie) nie są wystarczające do zabicia Giardii. Na przykład cysty pasożytów są dość często wykrywane w chlorowanej wodzie, więc gotowanie jest najlepszą metodą zapobiegania lambliozie.

Wideo - Giardia: co to jest?