Choroby jelit i ich objawy u kobiet

Jelito to najdłuższa część przewodu pokarmowego, która zapewnia trawienie pokarmu, przyswajanie niezbędnych substancji i witamin. Uczestniczy również w procesach wydalania produktów przemiany materii z organizmu, produkcji hormonów i zapewnianiu odporności pacjenta. Dlatego wielu chorobom u kobiet towarzyszy uszkodzenie jelit, a jednocześnie patologie układu pokarmowego mogą prowadzić do rozwoju chorób innych narządów.

Ważny! Jelito cienkie i grube znajdują się blisko żeńskich narządów rozrodczych – macicy i jajników. Dlatego procesy zapalne, które nie są leczone na czas, mogą do nich trafić. W efekcie powstaje trudna sytuacja, która często kończy się operacją i niepłodnością.

Przyczyny patologii jelit

Choroby jelit zwykle rozwijają się stopniowo. Zwykle w tym przypadku odnotowuje się jednocześnie wpływ kilku czynników przyczynowych. Im więcej z nich, tym cięższa choroba postępuje i więcej części jelita jest zaangażowanych w proces patologiczny. Ten stan jest trudniejszy do leczenia farmakologicznego, istnieje duże prawdopodobieństwo przejścia do przewlekłej nieuleczalnej postaci choroby.

Ryzyko rozwoju chorób jelit u kobiet wzrasta z powodu:

• obecność predyspozycji genetycznych;
• zaburzenia stanu immunologicznego;
• niedokładności w diecie;
• chroniczny stres, przepracowanie;
• brak aktywności fizycznej;
• palenie i inne złe nawyki;
• wcześniejsze infekcje jelitowe, obecność przewlekłych patologii zakaźnych przewodu żołądkowo-jelitowego;
• długotrwałe stosowanie leków, takich jak antybiotyki.

Niektóre z wymienionych powyżej czynników są nieuniknione, na przykład dziedziczna predyspozycja. Jednak większość przyczyn, które mogą prowadzić do chorób jelit, w razie potrzeby można się pozbyć. Jednocześnie uważa się, że dużą rolę w rozwoju choroby odgrywają czynniki modyfikowalne – udział stylu życia w powstawaniu patologii wynosi co najmniej 80%.

Epidemiologia

Najwyższą zapadalność na choroby przewodu pokarmowego u kobiet odnotowuje się w krajach rozwiniętych. Około 90% dorosłej populacji cierpi na takie patologie. Częstość występowania zależy w niewielkim stopniu od płci pacjentów – według statystyk choroba występuje równie często u mężczyzn, jak iu kobiet.

Niektóre rodzaje patologii jelit są szeroko rozpowszechnione, inne są rzadsze. Na przykład co najmniej jedna czwarta populacji cierpi na zespół jelita drażliwego. A choroba Leśniowskiego-Crohna jest diagnozowana nie częściej niż 200 pacjentów na 100 000 populacji.

Objawy jelitowe

Wszystkie patologie jelit objawiają się w przybliżeniu tymi samymi objawami. Różnice polegają na przewadze jednych przejawów nad innymi i ich nasileniu. Istnieje kilka grup objawów klinicznych:

• zaburzenia defekacji - biegunka lub zaparcia, w niektórych przypadkach możliwe jest ich naprzemienne;
• bębnica;
• ból brzucha;
• naruszenie apetytu;
• obecność zanieczyszczeń w kale, takich jak krew, ropa lub śluz;
• naruszenie przyswajania składników odżywczych i witamin, co objawia się spadkiem masy ciała, obroną organizmu i pogorszeniem ogólnego samopoczucia.

W zależności od przyczyny, lokalizacji procesu patologicznego, a także od jego nasilenia, pacjent może mieć jedną lub inną kombinację objawów. Rozważmy bardziej szczegółowo typowe objawy patologii jelit.

Zespół bólowy

Charakter wystąpienia bólu w chorobach układu pokarmowego może być różny. Objaw może być zlokalizowany w różnych częściach brzucha, mieć różny charakter i nasilenie. Przy stawianiu diagnozy ważne jest zwrócenie uwagi na związek zespołu bólowego z przyjmowaniem pokarmu lub wypróżnianiem.

Procesy patologiczne jelita cienkiego charakteryzują się lokalizacją bólu w pępku. Możliwe, że będzie mieć charakter ciągnący, stale przeszkadzać choremu, tylko sporadycznie ustępować i ponownie się nasilać. Wręcz przeciwnie, ostry, przeszywający charakter zespołu bólowego odnotowuje się skurczami jelit, naruszeniem przejścia przez niego treści.

Choroby jelita grubego są mniej bolesne. Często pacjent nie może go dokładnie zlokalizować, skarży się na rozlaną bolesność po prawej lub lewej stronie, w zależności od źródła niepokoju. Po przejściu gazów, wypróżnieniu, nasilenie obrazu klinicznego maleje. Jednocześnie przyjmowanie pokarmu w żaden sposób nie wpływa na objawy choroby.

Biegunka

Zgodnie ze współczesnymi koncepcjami obecność tego objawu mówi się w przypadkach, gdy częstotliwość wypróżnień wynosi co najmniej cztery razy dziennie. Biegunka towarzyszy wszystkim procesom zapalnym jelit, niezależnie od lokalizacji.

Poziom uszkodzenia narządów można określić na podstawie charakteru kału. Jeśli są obfite, wodniste, najprawdopodobniej przyczyna choroby znajduje się w jelicie cienkim. Jednocześnie w kale mogą znajdować się cząstki niestrawionego pokarmu, piany i innych zanieczyszczeń.

Chorobie okrężnicy rzadziej towarzyszy biegunka. Zwykle ten objaw określa się tylko podczas zaostrzeń. Jednocześnie wyróżnia się niewielką ilością kału, ale możliwa jest obecność takich patologicznych zanieczyszczeń jak śluz czy krew.

Zaparcie

Odwrotna sytuacja, gdy przez kilka dni nie ma wypróżnień, jest bardziej typowa dla chorób okrężnicy. Wystąpienie tego objawu jest możliwe w przypadkach, gdy proces patologiczny wynika z zaburzeń czynnościowych jelit (na przykład w przypadku zespołu jelita drażliwego).

Ważny! Pojawienie się zaparć nie zawsze wskazuje na obecność choroby jelit. Dość często kojarzą się ze złym odżywianiem. wzmożone wypróżnienia i zmiana charakteru stolca może wystąpić przy użyciu dużej ilości środków przeczyszczających żywność, żywność bogata w błonnik, mleko itp. Czasami ten stan rozwija się z zaburzeniami endokrynologicznymi i nerwowymi systemy.

Bębnica

Wielu stanom patologicznym, w których zaatakowana jest okrężnica lub jelito cienkie, towarzyszą wzdęcia. Ten objaw charakteryzuje się zwiększoną produkcją gazu, wzdęciami. Powodem tego jest często naruszenie trawienia pokarmu, dlatego procesy fermentacji zachodzą w jelicie.

U kobiet wzdęcia często występują przy chorobach dróg żółciowych, gdy do dwunastnicy nie dostaje się wystarczająca ilość enzymów trawiennych. Zespół jelita drażliwego jest częstą przyczyną funkcjonalnego wzdęcia u pacjentów. Jednocześnie w godzinach wieczornych dochodzi do nasilenia objawów. Ale w nocy objawy choroby znikają.

Zakłócenie procesów metabolicznych

Wraz z rozwojem zespołu złego wchłaniania, gdy proces wchłaniania składników odżywczych i witamin zostaje zakłócony, u pacjentów pojawiają się oznaki zaburzeń metabolicznych. Zwykle objawiają się spadkiem masy ciała, suchością skóry, drobnymi krwotokami, pęknięciami w kącikach ust.

Ważny! U kobiet zespół ten może objawiać się zmianą czasu trwania cyklu miesiączkowego, zmniejszeniem objętości utraty krwi podczas menstruacji. W takim przypadku możliwe jest również naruszenie funkcji rozrodczych, takie pacjentki nie mogą zajść w ciążę.

Najczęstsze patologie jelit u kobiet

Zespół jelita drażliwego

Według statystyk pacjentki najczęściej mają zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego. Najważniejszym z nich jest zespół jelita drażliwego. Charakterystyczną cechą IBS jest różnorodność objawów, a także brak zmian zapalnych w układzie pokarmowym.

Etiologia

Przyczyny rozwoju zaburzenia nie są dokładnie znane. Początek IBS wiąże się ze stresem emocjonalnym i niezdrowymi nawykami żywieniowymi. Ważną rolę odgrywają również predyspozycje pacjenta oraz stan mikroflory jelitowej.

Objawy

IBS może objawiać się w następujący sposób:

• zwiększona ruchliwość jelita grubego - prowadzi to do biegunki;
• jego ucisk, w wyniku którego dochodzi do zaparć;
• w niektórych przypadkach możliwa jest zmiana tych dwóch stanów patologicznych.

Ważny! Obecność zespołu jelita drażliwego może znacznie obniżyć jakość życia pacjenta. Dotyczy to zwłaszcza przewlekłej biegunki.

W przeciwieństwie do zapalnej choroby jelit, dyskomfort w jamie brzusznej znika po wypróżnieniu. Inną ważną cechą zespołu biegunkowego w IBS jest to, że zwykle pojawia się on rano bezpośrednio po śniadaniu. Wzrost nasilenia objawów klinicznych obserwuje się również po doświadczeniach psychoemocjonalnych.

Leczenie

Terapia IBS jest długotrwała i wymaga od pacjenta istotnej zmiany stylu życia. Konieczna jest korekta diety, konsultacja z psychoterapeutą. W przypadku psychogennej natury choroby przepisywane są środki uspokajające.

Dysbakterioza

Inną powszechną patologią jelit u kobiet jest dysbioza. Stan ten wiąże się ze zmianą prawidłowej mikroflory przewodu pokarmowego, co prowadzi do wzrostu niepożądanych drobnoustrojów. Podobnie jak IBS, ta choroba jest rzadko diagnozowana i leczona, ponieważ wielu pacjentów po prostu nie trafia do lekarza z tym problemem.

Powoduje

Dysbakterioza nie jest uważana za niezależną chorobę. Częściej jest uważany za zespół związany z innymi patologiami układu pokarmowego i innych. Może wystąpić wraz z rozwojem reakcji alergicznych, niedoboru odporności, niedoboru witamin, zatrucia i innych patologii. Jednak w większości przypadków dysbioza jest wynikiem niewłaściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych, nieprzestrzegania zalecanej dawki i czasu stosowania antybiotyków.

Objawy

Brak równowagi mikroflory objawia się różnymi niespecyficznymi objawami. Najczęściej pacjenci skarżą się:

• na obecność biegunki, wzdęcia;
• dość często spada apetyt, spada masa ciała, w jamie ustnej pojawiają się nieprzyjemne odczucia smakowe.

Przy przedłużonym przebiegu łączą się objawy zaburzeń neurologicznych. Pacjenci stają się rozdrażnieni, spada ich sprawność, pojawiają się bóle głowy, zaburzenia snu.

Leczenie

Przede wszystkim należy wpłynąć na przyczynę choroby, skorygować patologię, która spowodowała dysbiozę. Aby przywrócić normalną mikroflorę, przepisywane są probiotyki, na przykład Bifiform lub Linex.

Wideo: Zespół jelita drażliwego. Choroba młodych kobiet

Zapalna choroba jelit

Wśród wszystkich patologii jelit, które mogą przeszkadzać kobietom, ważne miejsce zajmują również choroby zapalne. Są one klasyfikowane według poziomu zmian jelitowych (zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit), a także wzdłuż przebiegu (ostre i przewlekłe).

Zapalenie jelit

Termin ten nazywa się dużą grupą patologii związanych z obecnością stanu zapalnego w jelicie cienkim. Często zapalenie jelit rozwija się wraz z innymi procesami zapalnymi przewodu pokarmowego - często lekarze stawiają diagnozy, takie jak zapalenie jelit, zapalenie żołądka i jelit itp.

Etiologia

Choroba może mieć przebieg ostry i przewlekły. Pierwszy występuje zwykle z powodu zatrucia pokarmowego, ostrych chorób zakaźnych - salmonellozy, cholery itp. Może również pojawienie się objawów zapalenia jelit podczas spożywania dużej liczby produktów podrażniających błonę śluzową (pikantne potrawy, alkohol).

Przewlekłe zapalenie jelit jest często wynikiem niedostatecznie skutecznego leczenia ostrej postaci choroby. W niektórych przypadkach rozwija się w obecności przewlekłego zapalenia żołądka i innych patologii zapalnych przewodu pokarmowego.

Objawy

Ostre zapalenie jelit rozpoczyna się od wystąpienia następujących objawów:

• biegunka;
• ból w okolicy pępka;
• zmniejszony apetyt;
• nudności i wymioty.

Z biegiem czasu możliwe jest dołączanie wspólnych znaków:

• wzrost temperatury;
• objawy neurologiczne;
• wyzysk;
• słabość.

W ciężkich przypadkach biegunka może pojawić się do 15 razy dziennie. Stołek jest płynny z wtrąceniami niedostatecznie strawionego pokarmu, pęcherzykami gazu. Jeśli pacjent nie jest leczony przez długi czas, pojawiają się oznaki ogólnego wyczerpania, zespołu złego wchłaniania. Charakterystyczne jest również ogólne pogorszenie samopoczucia, obecność objawów hipowitaminozy.

Przewlekła postać zapalenia jelit charakteryzuje się mniejszym nasileniem objawów, wydłużonym przebiegiem, naprzemiennymi okresami remisji i zaostrzeń. Dzięki szybkiemu leczeniu ostrej patologii powrót do zdrowia następuje dość szybko.

Leczenie

Leczenie zapalenia jelit zależy od przyczyny choroby. Jeśli patologia jest związana z procesem zakaźnym, konieczna jest antybiotykoterapia (na przykład Ciprofloksacyna), po czym przepisuje się przyjmowanie probiotyków w celu przywrócenia prawidłowej mikroflory jelitowej.

Jeśli choroba jest spowodowana innymi przyczynami, na przykład podrażnieniem błony śluzowej niektórymi rodzajami żywności, konieczne jest przestrzeganie diety oszczędzającej. W przypadkach, w których zapalenie jelit rozwija się jako powikłanie innych patologii zapalnych jelit, przeprowadza się kompleksową terapię, której celem jest wyeliminowanie pierwotnego źródła stanu zapalnego.

Zapalenie okrężnicy

Zapalenie okrężnicy może być odrębną patologią lub powikłaniem innych chorób jelit. Najczęściej przyczyną jest czerwonka lub inna infekcja. W niektórych przypadkach zapalenie okrężnicy może rozwinąć się z zatruciem pokarmowym, naruszeniem diety i używaniem pikantnych potraw.

Przewlekłe zapalenie jelita grubego może być konsekwencją innych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, nieprzestrzegania zdrowej diety.

Objawy

Objawy ostrego zapalenia jelita grubego:

• ostre bóle;
• biegunka - luźne stolce ze śluzem;
• pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, złe samopoczucie;
• gorączka, gorączka.

Objawy przewlekłego zapalenia jelita grubego są mniej wyraźne w porównaniu z ostrą postacią choroby. Podczas zaostrzeń pojawiają się bóle brzucha, wzdęcia, biegunka. Przy przedłużonym przebiegu zmniejsza się masa ciała pacjenta, możliwe są zaburzenia miesiączkowania i rozwój niepłodności.

Leczenie

Terapia zapalenia okrężnicy nie różni się od tej pokazanej w przypadku zapalenia jelit. Ważne jest, aby ustalić prawdziwą przyczynę choroby, aby wybrać najskuteczniejszy lek.

Wideo - Objawy i leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Te dwie patologie mają wiele wspólnego i są związane z autoimmunologicznym zapaleniem błony śluzowej przewodu pokarmowego. Różnice między tymi dwoma patologiami przedstawiono w poniższej tabeli.

Charakterystyka	choroba Crohna	Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
Rozmiar porażki	Cały przewód pokarmowy	Tylko okrężnica
Prawdopodobieństwo powstania przetoki	Wysoka	Niski
Proces zapalny w ścianie jelita	Wpływa na całą grubość ściany jelita	Tylko błona śluzowa
Krwawienie	Nieczęsto	Często
Owrzodzenie odbytnicy	Często	Rzadko

Ważny! Przy długiej chorobie ściany jelit ulegają owrzodzeniu i bliznom. Prowadzi to do zwężenia ich światła, spadku zdolności motorycznych. Dlatego pacjenci, którzy nie otrzymają wymaganego leczenia w odpowiednim czasie, prawdopodobnie rozwiną niedrożność jelit.

Objawy

Obie patologie postępują przewlekle z naprzemiennymi zaostrzeniami i remisjami. W ostrym okresie pojawiają się szczegółowe objawy:

• ból brzucha;
• biegunka;
• mdłości;
• niestrawność.

Rozwija się ogólne złe samopoczucie, zmniejszona wydajność. Wraz z zaostrzeniami temperatura wzrasta, na skórze pojawia się wysypka. Możliwy jest również ból stawów.

Leczenie

Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego są leczone przez gastroenterologa. Najskuteczniejszym sposobem leczenia tych patologii jest Sulfasalazyna. Jest przyjmowany doustnie na całe życie lub podawany doodbytniczo.

Choroby jelit charakteryzują się zwykle niską specyficznością objawów. Dlatego jeśli pojawią się oznaki zaburzeń trawienia, należy skonsultować się z lekarzem i przejść wymagane badanie. Pomoże to ustalić diagnozę i rozpocząć prawidłowe leczenie.

Wideo - Choroby jelit: przyczyny, patogeneza, objawy