Destrukcyjne zapalenie wyrostka robaczkowego: objawy ostrych powikłań, leczenie

Zmiany strukturalne i jakościowe w zapaleniu wyrostka robaczkowego kątnica urozmaicony. Anatomia patologiczna wyróżnia dwa rodzaje choroby wyrostka robaczkowego: ostrą i przewlekłą, z których każdy ma odrębną charakterystykę morfologiczną.

W zależności od nasilenia tych zmian rozróżnia się różne okresy postaci ostrej: nieżytowy, ropowicy, zgorzelinowy i perforowany. W pierwszym przypadku patologia nazywana jest prostą i nie wykracza poza błonę śluzową, w rzadkich przypadkach zanika bez operacji. W ostatnich trzech pojawia się deformacja ścian wyrostka robaczkowego.

Destrukcyjne zapalenie wyrostka robaczkowego to forma zapalenia, która wyszła poza błonę śluzową narządu, która rozwija się w zależności od czas trwania procesów zapalnych: im dłużej choroba nie jest leczona od momentu pojawienia się pierwszych objawów, tym częściej rozwijać.

Flegmatyczny

Dodatek jest napięty i powiększony. Stadium ropowicy charakteryzuje się gwałtownym wzrostem temperatury i wzrostem bolesnych wrażeń. Nasilają się nudności, pojawiają się suchość w ustach, bóle głowy, pocenie się, silne wzdęcia. W tej chwili choroba ma żywy obraz kliniczny i odpowiada za maksymalną liczbę osób, które trafiają do szpitali. W tej fazie choroby trudno jest chodzić lub siedzieć.

Gangrenowaty

Na tym etapie cały narząd jelita ślepego jest w stanie zapalnym. Pojawiają się skrzepy krwi, a zakończenia nerwowe obumierają. Z powodu gromadzenia się ropy w narządzie zapalenie rozprzestrzenia się na sąsiednie tkanki i narządy jamy brzusznej. Stadium zgorzelinowe charakteryzuje się ostrym ustaniem zespołu bólowego z powodu martwicy komórek nerwowych. Obraz kliniczny jest niejasny, diagnoza tej destrukcyjnej niepełnosprawności jest trudna. Występuje pogorszenie stanu człowieka - tachykardia, przebarwienia skóry, wzdęcia, zwiększone pocenie się. Z powodu dostania się infekcji do krwi nasilają się oznaki zatrucia organizmu: dreszcze, zaburzenia defekacji, utrata sił, nudności, wymioty.

Perforowany

Ściany narządu ślepego ulegają zniszczeniu, a cała zawartość zostaje uwolniona do otrzewnej. Pozostało kilka godzin na podjęcie działań, ponieważ wnikanie drobnoustrojów pyogennych do jamy brzusznej prowadzi do zatrucia całego organizmu i nieodwracalnych procesów.

Objawy zapalenia wyrostka robaczkowego

W zależności od stopnia zmian morfologicznych w wyrostku robaczkowym, jego lokalizacji, wieku osoby, kliniczne objawy choroby są różne.

Głównym objawem jest zespół bólowy ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Ból wzrasta wraz z rozwojem choroby i jest najbardziej wyraźny, gdy tkanki wyrostka robaczkowego są pęknięte. Pod wpływem bólu pacjent przyjmuje pozycję mającą na celu jego zmniejszenie. A próba zmiany pozycji ciała prowadzi do jego wzmocnienia i osoba powraca do pozycji przeciwnej. Lekarze uważają przymusową sytuację za przejaw choroby. Każda aktywność fizyczna, nawet minimalna, podczas kaszlu lub kichania powoduje ostry ból.

Drugim najważniejszym wskaźnikiem jest napięcie mięśni przedniej ściany brzucha. Przejawia się to w asymetrii przedniej części brzucha podczas oddychania. Siła napięcia mięśniowego zależy od stopnia reakcji organizmu na trwający proces zapalny. Starość lub wyniszczenie zmniejsza reaktywność i może nie być obecne.

Na tle stanu zapalnego dochodzi do zakłóceń w funkcjonowaniu układu pokarmowego - opóźnione wypróżnienia, tworzenie się gazów w jelitach. Nudności i wymioty, zmniejszony apetyt - pierwsze oznaki zatrucia towarzyszą rozwojowi choroby, ale nie mają charakteru nadmiernie męczącego, w przeciwieństwie do innych zaburzeń jelitowych. Język staje się suchy i pokryty białym nalotem. Oddychanie staje się szybkie, rozwija się tachykardia. Temperatura ciała wzrasta do 38 stopni. W rzadkich przypadkach na obrazie klinicznym nie ma temperatury, więc nie jest to główny wskaźnik diagnozy.

Decydującą rolę w diagnozie odgrywa badanie krwi. Poziom leukocytów i ESR wskazują na stan zapalny, a wraz z zespołem bólowym umożliwiają diagnozowanie patologii z dużym prawdopodobieństwem.

W przypadku lokalizacji bolesnych odczuć objawy ogólne i patognomoniczne mają wartość diagnostyczną.

Typowe objawy:

• Szczekina-Blumberga. Zwiększony ból po obniżeniu ciśnienia w okolicy otrzewnej.
• Razdolskiego. Bolesność w prawym biodrowym podbrzuszu podczas stukania w ścianę brzucha.

Objawy patognomoniczne

Aby je zidentyfikować, wymagana jest specjalna wiedza i umiejętności, ponieważ nieostrożne ruchy doprowadzą do przełomu narządu. Nie są zalecane dla krewnych i przyjaciół. Służą do różnicowania z takimi dolegliwościami: kamica moczowa, zapalenie trzustki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, perforowany wrzód. W tym celu stosuje się specjalne wskaźniki patognomoniczne: Voskresensky, Rovzing, Fomin, Filatov, Petrov.

Leczenie

Destrukcyjne zapalenie wyrostka robaczkowego leczy się chirurgicznie. W okresie przedoperacyjnym pacjent jest ograniczony w ruchu, a przyjmowanie pokarmu jest zabronione. Zabronione jest stosowanie środków przeciwbólowych i przeczyszczających. Nie używaj poduszki grzewczej. W praktyce stosuje się dwie metody usuwania: laparoskopię i wycięcie wyrostka brzusznego.

Laparoskopia

Ta mało inwazyjna operacja wykonywana jest za pomocą specjalnych rurek - endoskopów, które wprowadza się do jamy brzusznej poprzez nakłucia w okolicy otrzewnej. Przyrządy optyczne rejestrują stan wewnętrzny otrzewnej, a wszystko to znajduje odzwierciedlenie w komputerze.

Chirurdzy coraz częściej sięgają po tę metodę, ze względu na szereg zalet zabiegu endoskopowego:

• Minimalne komplikacje. Brak krwawienia zmniejsza prawdopodobieństwo infekcji pooperacyjnej.
• Krótki okres rehabilitacji. Minimum bolesnych wrażeń, szybkie gojenie - a dzień po operacji pacjenci są wypisywani do domu.
• Małe blizny pooperacyjne.
• Zmniejsza się ryzyko powstania zrostów.

Laparoskopia jest dobra, gdy diagnoza jest niedokładna we wczesnych stadiach rozwoju patologii, po badaniu endoskopem można ustalić inną patologię. Po potwierdzeniu diagnozy, z uwzględnieniem dokładnego obrazu komputerowego, podejmowana jest decyzja o dalszej interwencji chirurgicznej lub o opcji zachowawczej.

Ogólne przeciwwskazania do laparoskopii obejmują ciężkie patologie serca i płuc. Laparoskopii nie stosuje się w przypadku rozpoznania zaawansowanej postaci procesu zapalnego, która wymaga oczyszczenia jamy brzusznej i zainstalowania drenażu w celu uwolnienia ropy.

Wycięcie wyrostka robaczkowego jamy ustnej

Ewentualna perforacja wyrostka robaczkowego i uwolnienie ropy zmusza chirurgów do wykonania bezpośredniego wycięcia wyrostka robaczkowego, które polega na usunięciu go przez nacięcie w ścianie jamy brzusznej. Po operacji pacjenci mają szew 10 cm. Okres rehabilitacji trwa trzy tygodnie. Wybór metody usunięcia zależy od czynników, które chirurg musi wziąć pod uwagę po zbadaniu pacjenta i zakończeniu badań laboratoryjnych. Niezbędnym środkiem jest operacja brzucha. Powikłania wywołane destrukcyjnymi formami zawsze determinują wybór na korzyść wyrostka robaczkowego. Gdy wymagane jest całkowite usunięcie ropy, oczyszczenie jamy brzusznej, nie można tego osiągnąć za pomocą laparoskopii.

Leczenie pooperacyjne

Leczenie pooperacyjne po usunięciu wyrostka robaczkowego jest w każdym przypadku indywidualne i nie ma ścisłych ograniczeń czasowych. Średnio jego czas trwania wynosi 10-30 dni. Małe dzieci i osoby starsze potrzebują więcej czasu na powrót do zdrowia niż dorośli i młodzi ludzie. W zależności od metody zabiegu długość pobytu w szpitalu waha się od kilku dni do tygodnia. Następnie pacjent wraca do domu pod warunkiem ścisłego wykonania zaleceń lekarza prowadzącego, co pozwoli mu szybko wyzdrowieć i wrócić do poprzedniego trybu życia.

Głównym zakazem na okres rekonwalescencji jest zakaz aktywności fizycznej w prasie. Takie obciążenia są minimalizowane, dopóki uszkodzone tkanki nie zostaną całkowicie zabliźnione. W warunkach zmniejszonego obciążenia pacjentowi przepisuje się ćwiczenia fizjoterapeutyczne w celu utrzymania tonusu ciała i zapobiegania rozwojowi negatywnego pogorszenia stanu pooperacyjnego. Aby zmniejszyć obciążenie jelit, zalecana jest delikatna dieta. Jedzenie jest przyjmowane w małych porcjach pięć do sześciu razy dziennie, wykluczone są pokarmy stałe i twarde. Od kilku tygodni zabronione są słodkie, słone, wędzone, smażone, alkoholowe i ostre przyprawy. Powrót do zwykłej diety następuje w ciągu dwóch miesięcy.