Otwarty wrzód żołądka: objawy i leczenie

Otwarty wrzód żołądka to defekt błony śluzowej o wyraźnych granicach. Otwarty wrzód żołądka jest głęboki lub powierzchowny. Powierzchowne owrzodzenia są zwykle nazywane nadżerkami. Poprzez lokalizację zwyczajowo rozróżnia się wrzody żołądka i dwunastnicy.

Wrzody żołądka występują 4 razy rzadziej niż wrzody dwunastnicy. Wrzód żołądka występuje znacznie częściej u osób starszych i starszych.

Oprócz powstawania wrzodów w przewlekłej chorobie wrzodowej żołądka często występują wrzody czysto objawowe, powstające na tle przyjmowania wielu leków, ostrego lub przewlekłego stresu, zaburzeń krążenie krwi. Takie wrzody dobrze goją się po ustaniu narażenia na czynnik chorobotwórczy i są znacznie mniej podatne na nawroty.

Obraz kliniczny owrzodzenia

Powszechnym charakterystycznym objawem otwartego owrzodzenia jest pojawienie się silnego bólu. Ból z

wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy różni się charakterystyczną cyklicznością i własnym rytmem. Wzrost czucia jest bezpośrednio związany z dietą i porą roku.

Cechy zespołu bólowego

W oparciu o czas wystąpienia bólu zwyczajowo rozróżnia się typy:

• Wczesny;
• Późno;
• Głodny;
• Nocny.

Pół godziny - godzinę po kolejnym posiłku pacjent odczuwa wczesny ból. Z reguły trwa 2 godziny, ponieważ pokarm przechodzi z żołądka do jelita cienkiego, stopniowo zanika. Opisany charakter bólu jest pośrednią oznaką otwarcia wrzodu żołądka w górnej części żołądka.

Z drugiej strony ból późny pojawia się 2 godziny po jedzeniu. Bóle nocne występują w nocy. Bóle głodowe pojawiają się, gdy żołądek jest pusty, ustępują po posiłku. Podobne rodzaje bólu są typowe dla lokalizacji wrzodów w dolnej części żołądka lub dwunastnicy.

Z natury ból brzucha ciągnie, tępy, tnie, pali. Lokalizacja bólu zależy od odcinka, w którym ustąpił wrzód żołądka. Jeśli owrzodzenie zlokalizowane jest w krzywiźnie mniejszej, charakterystyczne jest pojawienie się bólu w okolicy nadbrzusza. W przypadku wrzodu dwunastnicy ból zlokalizowany jest w nadbrzuszu nieco w prawo.

Wrzód sercowej części żołądka objawia się bólem w okolicy serca lub za mostkiem. W takim przypadku niezwykle ważne jest odróżnienie owrzodzenia od ostrego napadu dławicy piersiowej lub zawału mięśnia sercowego. Znakiem różnicowym jest okoliczność, że ból minął lub zmniejszył się po zażyciu środka zobojętniającego kwas lub wypiciu niewielkiej ilości mleka. Możliwe jest złagodzenie bólu po wymiotach. W przypadku bólu serca nie jest to przestrzegane.

Zgaga

Uważa się, że objaw jest powszechny i ​​wczesny we wrzodzie żołądka. Początek zgagi odnotowuje się w tych samych odstępach czasu, co pojawienie się bólu. W niektórych przypadkach zgaga przez pewien czas poprzedza rozwój bólu, a następnie nadal mu towarzyszy. Opisane objawy kliniczne są tak ściśle ze sobą powiązane, że nie każdy pacjent jest w stanie je rozróżnić.

W późniejszych stadiach rozwoju choroby zgaga może przestać niepokoić pacjenta. U niektórych pacjentów pojawienie się nieprzyjemnego pieczenia w okolicy nadbrzusza i przełyku jest jedynym subiektywnym objawem choroby wrzodowej.

Odbijanie

Objaw kliniczny jest dość powszechny, nie można go nazwać patognomonicznym w chorobie wrzodowej. Charakterystycznym zjawiskiem jest kwaśne odbijanie. Pojawienie się jest spowodowane naruszeniem prawidłowej ewakuacji pokarmu przez przewód pokarmowy, co wiąże się z silnym skurczem i obrzękiem okolicy opuszki dwunastnicy. Częstą przyczyną odbijania może być przepuklina przeponowa, którą należy wziąć pod uwagę przy prowadzeniu diagnostyki różnicowej.

Wymiociny

Zaburzenie dyspeptyczne jest charakterystyczne dla otwartego owrzodzenia. Wymioty mają szereg specyficznych cech.

1. Pojawia się na wysokości zespołu bólowego, będąc momentem kulminacyjnym.
2. Po wymiotach pacjent odczuwa znaczną ulgę.
3. Wymiociny mają domieszkę niedawno spożytego pokarmu, odczyn kwaśny.
4. Wymioty nie zawsze wiążą się z przyjmowaniem pokarmu, mogą nawet wystąpić na czczo jako reakcja ochronna błony śluzowej w odpowiedzi na agresywne działanie kwasu solnego.

Zaparcie

U większości pacjentów z wykrytym procesem wrzodziejącym obserwuje się zaparcia. Przyczynami zaparć w ostrych wrzodach są czynniki:

1. Skurcz okrężnicy.
2. Delikatna dieta, z wyłączeniem błonnika.
3. Zmniejszona aktywność fizyczna pacjenta.
4. Przyjmowanie leków zobojętniających.

Stan apetytu

W przypadku ostrego otwartego owrzodzenia apetyt pacjentów nie cierpi, a nawet wzrasta. To uczucie głodu u pacjentów nazywa się bolesnym. Apetyt może ulec pogorszeniu w przypadku silnego zespołu bólowego, który jest spowodowany lękiem przed jedzeniem. Strach prowadzi do tego, że pacjent odmawia jedzenia i znacznie traci na wadze.

Jak rozpoznać otwarty wrzód

Aby zdiagnozować chorobę, specjalista gastroenterolog dokładnie bada charakterystyczne dolegliwości i informacje anamnestyczne. Po dokładnym przesłuchaniu, zbadaniu pacjenta, lekarz przepisuje szereg procedur diagnostycznych.

1. Fibrogastroduodenoskopia to badanie, podczas którego do żołądka pacjenta wprowadzany jest specjalny aparat – endoskop. Urządzenie to cienka tuba światłowodowa z kamerą i źródłem światła na końcówce. Lekarz bada endoskopem wewnętrzną powierzchnię ścian żołądka, przełyku i dwunastnicy. Określa się lokalizację owrzodzenia, obecność krwawiących naczyń i możliwe powikłania. Aby wykluczyć nowotwór złośliwy, pobiera się próbkę tkanki do badania histologicznego. Za pomocą badania histologicznego możliwe będzie określenie obecności bakterii w żołądku - czynników wywołujących chorobę wrzodową. Często za pomocą endoskopii wykonuje się kauteryzację małych owrzodzeń, nadżerek i krwawienia.
2. W przypadku podejrzenia perforacji owrzodzenia wykonuje się ogólne zdjęcie rentgenowskie. Aby wyjaśnić diagnozę, możliwe jest przeprowadzenie badania kontrastu rentgenowskiego z przyjęciem zawiesiny baru.
3. Przeprowadza się szereg testów diagnostycznych w celu określenia obecności bakterii Helicobacter pylori.

Zasady terapii

Leczenie wrzodów żołądka odbywa się w kilku kierunkach.

• Eliminacja czynnika sprawczego infekcji.
• Zmniejszenie poziomu kwasowości wydzieliny żołądkowej.
• Regeneracja powłok nabłonkowych

Leki

Stosowane są główne grupy leków:

1. Inhibitory pompy protonowej. Popularnym narkotykiem grupy jest Omez.
2. Leki blokujące receptory histaminowe typu 2. W ostatnich latach grupa ta stała się mniej powszechnie stosowana ze względu na zwiększoną skuteczność inhibitorów pompy protonowej. Najbardziej znanym przedstawicielem jest ranitydyna.
3. Leki zobojętniające sok żołądkowy przeznaczone są do leczenia objawowego, efekt jest bardzo krótkotrwały.
4. Gastroprotektory - De-nol, Venter.
5. Leki przeciwdrobnoustrojowe i przeciwpierwotniacze w celu zniszczenia patogenu.

Stworzono różne schematy leczenia. leczenie wrzodów trawiennych, w tym antybiotyki, trichopolum, gastroprotektory. Wraz z rozwojem krwawienia wrzodziejącego pacjent podlega hospitalizacji w szpitalu chirurgicznym i intensywnej terapii hemostatycznej. Co zrobić z wrzodem żołądka - ostateczną odpowiedź powinien udzielić wykwalifikowany lekarz - gastroenterolog.

Korekta odżywiania

Należy jeść wiele razy w ciągu dnia, jeść w małych porcjach. Wyeliminuj z diety pokarmy podrażniające błonę śluzową, alkohol, szorstki błonnik. Dieta pacjenta z wrzodem nie powinna zawierać ostrych, kwaśnych, słonych, smażonych potraw.

W diecie mile widziane są mleko, produkty mleczne, białko jaj, chude mięso i drób bez skóry i kości, śluzowate zupy i płatki zbożowe, suflety.

Inne zalecenia

W przypadku otwartego owrzodzenia zdecydowanie zaleca się rezygnację z alkoholu, papierosów, unikanie przeciążenia fizycznego i sytuacji stresowych. Palenie papierosów podrażnia błony śluzowe żołądka i jelit, żołądek staje się mniej odporny na czynniki wrzodowe. Substancje zawarte w tytoniu zwiększają wydzielanie kwasu solnego i innych agresywnych składników soku żołądkowego. Picie alkoholu może wywołać ostre wrzody.

Należy jak najmniej starać się stosować leki z kategorii niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Leki te zwiększają wydzielanie żołądkowe i mogą wywołać rozwój ostrych wrzodów. Jeśli konieczne staje się zażywanie leków przeciwzapalnych, lepiej zastosować paracetamol.

W połączeniu z tradycyjnym leczeniem stosuje się metody tradycyjnej medycyny. Leczenie takie jak picie soku z ziemniaków i marchwi jest uważane za skuteczne w leczeniu wrzodów.