Alergia na psy: objawy, leczenie, profilaktyka

Bardzo często miłości do zwierząt domowych mogą towarzyszyć negatywne reakcje, wśród których pierwsze miejsce zajmuje alergia na psa.

Naukowcy udowodnili, że choroba ta występuje u 17% światowej populacji. Jednocześnie charakterystyczne jest to, że reakcję alergiczną może wywołać każda rasa psa, niezależnie od tego, czy właściciel starannie się nią opiekuje, czy nie.

Po pojawieniu się objawów negatywnych, a badania diagnostyczne potwierdzają, że to pies je sprowokował, lekarz przepisuje leczenie objawowe i ogólnoustrojowe.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby

Dość duża liczba pacjentów cierpi na reakcje alergiczne na zwierzęta, ale należy zauważyć, że dotychczasowa opinia, że ​​rasy gładkowłose nie wywołują alergii jest głęboko zło. Przede wszystkim dlatego, że najsilniejszymi alergenami są naturalny EKSTRAKT i ŚLIWA, a nie wełna.

Ilość białka alergennego wytwarzanego przez zwierzę bezpośrednio zależy od rasy psa, jego wielkości, warunków bytowych, zdrowia i płci. Negatywną reakcję ludzkiego organizmu potęguje obecność alergennych cząsteczek i toksyn w otaczającym powietrzu.

Jeśli reakcja alergiczna zaczyna się objawiać w okresie wiosenno-letnim, należy uciekać się do profesjonalna diagnoza, ponieważ przyczyna choroby jest możliwa z innych, ściśle powiązanych przyczyn powiązane ze zwierzęciem. Na przykład pyłki roślin, promienie słoneczne, pierwiastki chemiczne itp. mogą wywołać atak alergiczny, zwłaszcza jeśli takie alergeny osiadły na sierści zwierzęcia podczas spaceru.

Objawy

Pacjent może zdać sobie sprawę z obecności reakcji alergicznej zupełnie nieoczekiwanie, ponieważ jest ona zdolna do: wystąpić w dowolnym momencie, nawet jeśli zwierzę mieszkało w rodzina.

Reakcja alergiczna charakteryzuje się następującymi objawami:

• katar;
• swędzenie i przekrwienie skóry;
• zapalenie skóry i pokrzywka;
• obrzęk tkanek i uduszenie;
• wysypki drobnopunktowe.

Jeśli takie objawy wystąpią natychmiast po rozmowie z psem, należy podjąć środki doraźne. Czasami oznaki alergii na psa mogą być „wymazane” i utajone, co znacznie komplikuje diagnozę. Jednak alergie psów mogą być mylone z innymi schorzeniami.

Przebieg choroby u dzieci

Czasami po pojawieniu się zwierzęcia w domu, w którym jest dziecko, rodzice zauważają, że dziecko ma wysypkę, jest niegrzeczne i odmawia jedzenia. Te objawy wskazują na reakcję alergiczną.

Często alergia na sierść psa jest w rzeczywistości odpowiedzią niedostatecznie dojrzałego układu odpornościowego. system dla białek alergicznych obecnych w płynach biologicznych, komórkach nabłonka i odchodach psy.

W takim przypadku dziecko może odczuwać przekrwienie skóry i pieczenie, zwłaszcza w miejscach kontaktu ze zwierzęciem. Niemowlęta często zaczynają kichać, może pojawić się kaszel, świszczący oddech i duszność. Błony śluzowe ulegają zapaleniu, obserwuje się łzawienie. Ponadto reakcja alergiczna może wywołać u dziecka astmę, którą dość trudno jest zneutralizować. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego. Te stany mogą rozwinąć się natychmiast i stanowić zagrożenie dla pacjenta.

Aby zidentyfikować alergię dziecka bezpośrednio na psa, zaleca się badanie krwi. Niezwykle rzadko dzieciom przypisuje się test skórny, ponieważ ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego może on wykazywać wątpliwy wynik. Jeśli dziecko jest karmione piersią, mleko matki jest testowane na alergeny.

Z reguły najskuteczniejszym wskaźnikiem jest zakończenie kontaktu ze zwierzęciem. Jeśli po spełnieniu tego warunku objawy negatywne stopniowo się zmniejszają, można śmiało stwierdzić, czy istnieje alergia na zwierzę.

Diagnostyka

Diagnostyka alergii to przede wszystkim kontakt z alergologiem, który przeprowadza oględziny pacjenta i zbiera wywiad alergiczny.

W celu dokładniejszej diagnozy zalecany jest test skórny, a także badanie krwi (test alergiczny). Takie testy mogą potwierdzić lub odwrotnie, obalić alergię, zwłaszcza jeśli dana osoba ma wątpliwości.

Czasami pacjent reaguje alergicznie na pyłek roślinny pozostający na sierści zwierzęcia po spacerze ulicznym na prawdziwą alergię na psa. Co więcej, tylko analiza, w przypadku alergii na psy, pozwala zidentyfikować te objawy z późniejszym wyznaczeniem terapii.

Możesz sprawdzić predyspozycje alergiczne na niektóre rodzaje alergenów za pomocą skaryfikacji skóry próbki, w których podejrzany alergen rozpuszczony w wodzie destylowanej jest nakładany na małe zadrapania w okolicy przedramiona. Na podstawie wyników tego testu stwierdza się, że specyficzny alergen powoduje odpowiedź układu odpornościowego.

Hipoalergiczne rasy psów

Duża liczba pacjentów uważa, że ​​niektóre rasy psów, zwłaszcza krótkowłose, nie są w stanie wywołać reakcji alergicznej. Ta opinia nie jest do końca słuszna, ponieważ negatywne objawy niezwykle rzadko są powodowane bezpośrednio przez sierść zwierzęcia. Najczęściej są to produkty odpadowe psa. Wiele osób z alergią pyta weterynarzy i alergologów, które psy nie mają negatywnych objawów ze strony układu odpornościowego i czy mogą mieszkać z nimi w tym samym pomieszczeniu?

Istnieje lista hipoalergicznych psów, na których ludzie polegają, decydując się na posiadanie zwierzaka.

1. RASY KRÓTKOŁOSY. W naturze są psy z prawie całkowitym brakiem sierści. Przy odpowiedniej pielęgnacji prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej jest minimalne.

Jedną z tych ras jest bezwłosy terier amerykański, który został sztucznie wyhodowany. U tych psów na ciele wełny obecne są tylko brwi i wąsy, a ich skóra jest odporna na różne choroby i urazy.

Terrier charakteryzuje się niezwykłą mobilnością i zdolnością skakania. Jego kolor może się różnić od podstawowego tonu do pojawienia się kontrastujących plam. Ponadto skóra tych psów jest podatna na oparzenia słoneczne, dlatego konieczne jest kontrolowanie czasu przebywania zwierzęcia w bezpośrednim świetle słonecznym.

2. NIEPRZESUWNE RASY SZTYWŁOSY. Są rasy psów, które się nie linieją. U takich psów dorosła sierść nie wypada, dlatego jest przycinana. Jedną z tych ras jest Cairn Terrier. To zwierzę jest małe i bardzo przyjazne.

Bedlington Terrier jest bardziej arystokratyczny, nieco przypominający czułą owcę. Jest wystarczająco inteligentny i zrównoważony. Ponadto te rasy psów wytwarzają niewielkie ilości alergennego białka. Podobne właściwości mają sznaucery, od małych sznaucerów olbrzymów po najpopularniejsze sznaucery mittelschnaucer, które są uważane za psy służbowe.

3. Z KRĘCIONĄ WEŁNĄ. Choć może to zabrzmieć dziwnie, kręcone włosy nie wypadają podczas linienia, ale wymagają dokładniejszej pielęgnacji. Dla alergików zalecana jest zawartość pudli należących do tej grupy. Zwierzęta te są dobrze wyszkolone i dobrze przystosowują się do rodziny.

Ostatnio często wybierają mieszankę pudla i labradora - Labradoodles. Początkowo twórcy tej rasy przewidywali wykorzystanie takich psów dla osób niewidomych i cierpiących na alergie. Zwierzęta te są niezwykle inteligentne, elastyczne i towarzyskie.

Do tego dochodzą portugalskie i hiszpańskie psy wodne, które mają nie tylko kędzierzawą sierść - zwija się ona w coś w rodzaju sznurów i wymaga szczególnej pielęgnacji. Jednak te psy są uważane za hipoalergiczne. Praktycznie nie ma na nie alergii.

4. BEZ PRACY. Najpopularniejsza rasa psów bez podszerstka. Należą do nich psy pieski (maltański, bichon i bolończyk). U tych zwierząt wełna ma strukturę podobną do ludzkiego włosa. Zwierzęta te są bardzo czułe i uwielbiane przez dzieci.

Ponadto do tej grupy należą teriery wężowe z Yorkshire terrierami.

Leczenie alergii

Wraz z rozwojem ataku alergicznego zalecana jest terapia objawowa, która zmniejsza objawy ostrych objawów. Ważne jest, aby pamiętać, że nie ma jednego uniwersalnego leku na alergie.

Leczenie tego typu alergii nie różni się od reszty:

• w celu złagodzenia swędzenia i zaczerwienienia pacjentowi przepisuje się leki przeciwhistaminowe (Benadryl, Zyrtec, Claritin, Erius itp.);
• w celu zneutralizowania obrzęków zaleca się leki zmniejszające przekrwienie (Allagra-D, Sudafed itp.);
• usuwanie alergicznego nieżytu nosa odbywa się za pomocą leków takich jak Nasonex, Oksymetazolina itp.;
• toksyny są usuwane z organizmu za pomocą enterosorbentów (Enterosgel, węgiel aktywny itp.);

• w ciężkich przypadkach zaleca się przyjmowanie doustnych lub wstrzykiwanych leków steroidowych na alergie psów (prednizolon, diprospan, hydrokortyzon itp.). Ważne jest, aby wziąć pod uwagę nasilenie objawów, ponieważ na przykład pigułka Prednizolon działa znacznie wolniej niż zastrzyk z podobnym środkiem. Terapię hormonalną może przepisać tylko lekarz, ponieważ tylko wykwalifikowany specjalista wie, jak leczyć alergie psów za pomocą terapii lekowej;
• aby wzmocnić obronę organizmu, zaleca się przyjmowanie leków immunostymulujących (nalewka z Eleutherococcus, Echinacea itp.).

Jeśli nie można zneutralizować objawów alergii, w tym za pomocą terapii lekowej i środki zapobiegawcze, będziesz musiał rozstać się ze swoim zwierzakiem, znaleźć dla niego nowy dom i kochający gospodarz.

Środki zapobiegawcze

Pacjenci, którzy na co dzień mają styczność ze zwierzęciem, muszą wiedzieć, jakie środki należy podjąć, aby zapobiec reakcji alergicznej.

Jeśli wiadomo, że członek rodziny jest wrażliwy na psa, należy wybrać rasy hipoalergiczne.

Ponadto zaleca się spełnienie następujących warunków:

1. Pomieszczenie, w którym trzymane jest zwierzę, powinno być regularnie leczone środkami dezynfekcyjnymi. Ważne jest, aby przeprowadzić wietrzenie i czyszczenie na mokro w celu usunięcia włosów i cząstek naskórka. w przypadku reakcji alergicznej na nabłonek psa, wywołującej rozwój ostrego ataku alergicznego.
2. Zaleca się, aby w jak największym stopniu usunąć z mieszkania produkty kłaczkowe, dywany, narzuty itp., gdzie możliwe jest nagromadzenie alergenów.
3. W pomieszczeniu najlepiej zainstalować wysokiej jakości oczyszczacz powietrza i ograniczyć dostęp psa do sypialni właściciela.
4. Konieczne jest jak najdokładniejsze opiekowanie się zwierzęciem (kąpienie 2 razy w ciągu 7 dni, ponieważ woda usuwa alergeny nagromadzone na sierści zwierzęcia). Ponadto musisz terminowo przyciąć sierść psa. Jeśli to możliwe, leczenie psa powinno odbywać się na zewnątrz.
5. W czasie największego zagrożenia alergicznego (pierzenie, okres godowy itp.) zwierzę należy odizolować, z dala od alergika. Dodatkowo w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na psa opiekę (karmienie, sprzątanie itp.) powinien wykonywać inny członek rodziny, który nie ma alergii. Jeśli nie jest to możliwe, należy zastosować wszelkie środki ochrony (maska, rękawice, oddzielna odzież).
6. Zawsze należy mieć przy sobie leki przeciwhistaminowe na wypadek leczenia w nagłych wypadkach.

Należy pamiętać, że należy uważać na początkowe objawy choroby, ponieważ terminowe rozpoczęcie leczenia w większości przypadków pozwala zatrzymać alergię na początkowym etapie rozwój. Jeśli odczuwasz dyskomfort w postaci duszności, częstego kichania, bólu głowy i zaczerwienienia skóry, zaleca się natychmiast zasięgnij porady alergologa, który podpowie Ci, jak jak najlepiej pozbyć się psich alergii krótkoterminowe.

Jeśli wszystkie zastosowane metody okażą się nieskuteczne, jedynym rozwiązaniem jest całkowite zaprzestanie kontaktu ze zwierzęciem. To jedyny sposób, aby zapobiec dalszym komplikacjom.