Alergia na pleśń: objawy, przyczyny, zapobieganie

Alergia na pleśń stała się prawdziwym problemem dla osób z podatnym układem odpornościowym. Grzyby są wszędzie i stanowią odrębne królestwo dzikiej przyrody. Z ich pomocą powstał pierwszy antybiotyk o szerokim spektrum działania (penicylina). Jednak takie organizmy są zdolne do wywoływania nadwrażliwości w stosunku do własnego gatunku.

Alergia wywoływana przez grzyby Alternaria tenuis dotyka coraz większej liczby pacjentów, stając się drugą najczęstszą przyczyną rozwoju choroby. Ten rodzaj grzybów jest jednym z najbardziej alergizujących. Zarodniki grzybów mogą wywoływać dwa rodzaje alergii: pokarmową i kontaktową.

Pierwotne objawy choroby są wykrywane z układu oddechowego. Ich pojawienie się jest możliwe podczas przetwarzania grzybów, a także produktów, w których są obecne. Jeśli pleśń wejdzie w kontakt ze skórą i błonami śluzowymi, może wystąpić alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek i spazmatyczny kaszel.

Przyczyny rozwoju choroby

Pleśń to rodzaj grzyba. Na niektórych obszarach pleśń może występować w dużych ilościach. Tworzą reakcje krzyżowe, przyczyniając się do przejścia ostrej postaci choroby w przewlekłą, trudną do leczenia.

Alergie na pleśń mogą być wywołane przez:

• przenikanie alergenu przez powietrze do układu oddechowego;

• spożywanie pokarmów zawierających grzyby (kefir, fermentowane mleko pieczone, ser pleśniowy);
• ludzkie choroby grzybicze, gdy zarodniki grzyba Alternaria mogą pojawić się na paznokciach, nabłonku skóry, włosach itp.;
• znaczna wrażliwość układu odpornościowego na patogeny występujące u zwierząt domowych.

Objawy

• Pierwsze objawy reakcji alergicznej na pleśnie Alternaria pojawiają się w postaci kichania, zatkanego nosa, kataru i kaszlu.

• Bardzo często alergia grzybicza charakteryzuje się silnym swędzeniem skóry i błon śluzowych. Objawy te z reguły występują po inhalacji zarodników grzybów, ale droga pokarmowa rozwoju choroby nie jest wykluczona. Reakcja pokarmowa na obecność grzybów jest podobna do objawów ostrego zatrucia pokarmowego. Towarzyszą mu bóle głowy, ogólne zatrucie organizmu, gwałtowny wzrost temperatury ciała, wymioty i nudności.

• Wstrząs anafilaktyczny to niebezpieczne, ale raczej rzadkie powikłanie alergii. Jednocześnie dochodzi do spadku ciśnienia krwi i obrzęku układu oddechowego. W wyniku tych działań zatrzymuje się dopływ tlenu do narządów i tkanek, a następnie ustaje oddychanie.
• Alergia na pleśń może być skomplikowana przez pojawienie się uli, a także obrzęku Quinckego, który w rzeczywistości jest gigantyczną pokrzywką. Objawy te są dość nieprzewidywalne, mogą wystąpić nagle i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Zwiastunem obrzęku naczynioruchowego jest mrowienie i pieczenie w okolicy obrzęku miejscowego.
• Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się niestrawność, biegunkę, zgagę.

Rozwój reakcji alergicznej u dzieci

Alergia na obecność pleśni u dzieci rozwija się tak samo jak u dorosłych, ale z wieloma powikłaniami. Zależy to od indywidualnej reakcji dziecka i stanu układu odpornościowego.

Najbardziej niebezpieczny grzyb znajduje się we własnym domu lub mieszkaniu, gdzie panuje wysoka wilgotność. Dlatego konieczne jest stworzenie optymalnych warunków w pomieszczeniu, aby zapobiec patologiom u dziecka, ponieważ pleśń jest dość silnym alergenem. Bardzo ważne jest, aby wykluczyć kontakt dziecka z substancjami drażniącymi, eliminując strefy gromadzenia się wilgoci i tworząc poziom wilgotności w mieszkaniu lub domu.

W tym celu produkowane są specjalne roztwory i płyny, które wypełniają pory między cegłami, co zapobiega rozprzestrzenianiu się wilgoci w domu. Ponadto alergie na pleśń mogą wynikać z roślin domowych w pomieszczeniu. Również w mieszkaniu należy odizolować przedmioty, na których odnotowuje się nawet minimalną ilość pleśni.

Leczenie alergii grzybiczej należy rozpocząć przy pierwszych objawach choroby. Farmakoterapia jest typowa dla wszystkich chorób alergicznych. Ponadto zalecana jest specjalna dieta, która wyklucza pokarmy o wysokiej alergenności.

Działania lecznicze

Sposób leczenia i wybór leków może zależeć od rodzaju reakcji alergicznej.

• W przypadku, gdy główne objawy charakteryzują się pojawieniem się wysypki, zaleca się leczenie miejscowymi lekami przeciwhistaminowymi. Należą do nich maści, żele, kremy, zawiesiny.
• Pojawiające się objawy alergii pokarmowej obejmują płukanie żołądka, a następnie stosowanie leków.

• Wraz z rozwojem obrzęku naczynioruchowego wskazane jest awaryjne podawanie leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów (dożylnie, podskórnie, domięśniowo).

Tylko wykwalifikowany specjalista ustali dokładną diagnozę i zaleci niezbędne środki medyczne. Dodatkowo zalecana jest dieta hipoalergiczna.

Leczenie tego typu alergii polega na wyjaśnieniu obrazu klinicznego choroby. Przy dokładnym określeniu przynależności grzyba wywołującego alergię zalecana jest immunoterapia hormonalna i swoista. Terapia ma na celu usunięcie procesu patologicznego, który wywołuje objawy alergiczne u pacjenta.

Profilaktyka

Aby uzyskać większy efekt z przeprowadzonej terapii, konieczne jest przestrzeganie zaleceń profilaktycznych:

1. Alergia na pleśń zapewnia terminową realizację środków sanitarnych i higienicznych w pomieszczeniu.
2. Konieczne jest stosowanie systemów czyszczących, cyrkulacji powietrza.
3. Podczas pracy z produktami ważne jest przestrzeganie wszystkich wymagań higienicznych.
4. Nie susz mokrych przedmiotów w ograniczonej przestrzeni. Przyczynia się to do szybkiego pojawienia się pleśni (pleśni).
5. Obecność roślin domowych jest niepożądana.
6. Pacjent powinien unikać pomieszczeń wilgotnych i przemysłowych, sklepów warzywnych, gdzie mogą występować grzyby i ich zarodniki.
7. Dla większej skuteczności alergolog przepisuje specjalną dietę z ograniczeniem fermentowanego mleka, drożdży i produktów pleśni.

Należy zauważyć, że tradycyjne metody na podatność na grzyby nie przyniosą pożądanego efektu. W tym przypadku tradycyjna medycyna jest bezsilna! Jedyną właściwą opcją zapobiegania niebezpiecznym konsekwencjom (objawom astmy, anafilaksji) jest medycyna tradycyjna. Terminowy kontakt z instytucją medyczną pozwoli ci wybrać niezbędną technikę przy minimalnych konsekwencjach dla ciała pacjenta.