Alergia na nikiel: przyczyny, objawy, leczenie

Alergia na nikiel jest najczęstszą alergią na metal, ponieważ jest jedną z następujących składniki niektórych stopów stosowanych w przemyśle medycznym i jubilerstwie produkcja. Ponadto nikiel można znaleźć w niektórych produktach spożywczych.

Reakcja alergiczna może wystąpić we wszystkich kategoriach wiekowych pacjentów. Źródła obejmują biżuterię (pierścionki, kolczyki, bransoletki itp.), zegarki na rękę, dodatki odzieżowe, klucze, metalowe monety, oprawki do okularów itp.

Przyczyny rozwoju alergii

Negatywna reakcja występuje z powodu nieprawidłowego oznaczenia niklu przez układ odpornościowy, reagując reakcją ochronną w postaci wysypki i zaczerwienienia. Ponadto, jeśli pacjent ma reakcję alergiczną na nikiel, podobne objawy wywołają metale, takie jak pallad i kobalt.

Duże znaczenie mają predyspozycje genetyczne do rozwoju alergii, a także wiek pacjenta (dzieci znacznie rzadziej cierpią na alergie na nikiel niż dorośli). Alergia na nikiel często wynika z miejsca zamieszkania. Mieszkańcy megalopoli są najczęściej narażeni na alergie, gdzie sytuacja środowiskowa jest zła, a prawie wszystkie elementy układu okresowego są obecne w powietrzu.

Ponadto ryzyko rozwoju choroby gwałtownie wzrasta wraz z indywidualną wrażliwością na składniki metalowe.

Objawy choroby

Rozwojowi alergii towarzyszą następujące objawy:

• nieznośne swędzenie w miejscu kontaktu z metalem;
• gwałtowny wzrost temperatury;
• wysypki na skórze;
• przekrwienie w miejscu kontaktu, przypominające oparzenie.

Przy ciężkich objawach możliwy jest obrzęk Quinckego, który w rzeczywistości jest rozlaną pokrzywką i stanowi zagrożenie dla życia pacjenta z powodu zatrzymania oddechu.

Alergia na nikiel w stomatologii

Stomatologia jest najbardziej wrażliwym obszarem, w którym alergia na metale jest najczęstsza podczas wykonywania protez.

Najczęściej reakcja objawia się następującymi objawami:

• pojawienie się zapalenia jamy ustnej;
• uporczywy ból w jamie ustnej;
• metaliczny smak w ustach;
• formacje erozyjne w języku;
• zapalenie ust i dziąseł.

Stomatologia obejmuje interwencje w jamie ustnej, więc objawy mogą być bardzo zróżnicowane z dodatkiem infekcji wtórnych. Przed przystąpieniem do protetyki ze specjalnymi koronami metalowymi konieczne jest poznanie historii alergicznej pacjenta.

W niektórych przypadkach reakcja alergiczna na metal może być wywołana przez kilka rodzajów metalu w jamie ustnej, które z czasem mogą „konfliktować się” ze sobą. Dlatego zaleca się identyfikację reakcji alergicznej na każdy metal z osobna, a następnie względem siebie, przed rozpoczęciem protetyki.

Działania lecznicze

Leczenie polega przede wszystkim na maksymalnym ograniczeniu kontaktu z alergenem. Objawy negatywne skutecznie łagodzą leki przeciwhistaminowe. Najczęściej stosowanymi lekami są Tavegil, Zodak, Diazolin, Erius, Zyrtec itp. Leki te neutralizują swędzenie skóry i łagodzą obrzęki. Należy jednak pamiętać, że leki przeciwhistaminowe I generacji mają skutki uboczne, dlatego przepisując należy pamiętać, że mogą powodować senność i letarg.

Enterosorbenty (Polysorb, Enterosgel, Polyphepan itp.) Są przepisywane w celu usuwania toksycznych substancji powstałych podczas alergii. W przypadku ciężkiego rozwoju objawów alergicznych przepisywane są środki hormonalne (prednizolon, hydrokortyzon itp.). Należy pamiętać, że terapię hormonalną stosuje się tylko w ostateczności i nie dłużej niż 5 dni, ponieważ leki te mogą powodować szereg poważnych objawów, które mogą wymagać dodatkowych leczenie.

Ważną rolę we wzmożonej reakcji na metal odgrywa przestrzeganie specjalnej diety. Dieta powinna być zbilansowana odpowiednią ilością witamin.

Należy pamiętać, że zabronione jest spożywanie pokarmów, które mogą powodować objawy krzyżowe z niklem. Należą do nich: dynia, gruszka, śledź, grzyby, szparagi, fasola, orzechy włoskie. A także pomidory, szpinak, cebula, rodzynki, gruszki, czekolada.

Ponadto nie zaleca się gotowania potraw w naczyniach niklowanych i odrzucania żywności w puszkach, zarówno w domu, jak i w produkcji przemysłowej.

Tradycyjne metody leczenia

Oprócz stosowania leków farmakologicznych, w niektórych przypadkach leczenie alternatywnymi recepturami dobrze łagodzi objawy alergiczne.

Najczęściej stosowane są następujące przepisy:

• możesz użyć świeżego ogórka lub soku jabłkowego, który nakłada się w postaci balsamu na dotkniętą skórę;
• leczenie alergicznej wysypki jest dość skuteczne przy pomocy świeżych kwiatów pokrzywy. Aby to zrobić, musisz wziąć 1 łyżkę. suchy proszek z pokrzywy i wlej 200 ml. wrzącą wodę, pozostawiając do zaparzenia na 2 godziny. Gotowy bulion należy podgrzewać do 5 razy dziennie po ½ szklanki;

• dobry efekt zapewnia wywar z serii, który zaleca się spożywać, zastępując herbatę i kawę. Sekwencję wlewa się wrzącą wodą i parzy przez 15 minut, aż uzyska przyjemny złoty kolor. Bulion pić dopiero od razu po przygotowaniu, nie zostawiając go do przechowywania.

Należy pamiętać, że przed rozpoczęciem leczenia, w tym metodami ludowymi, należy skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć ewentualne powikłania.