Gimnastyka oddechowa w astmie oskrzelowej

Gimnastyka oddechowa w rozwoju chorób oskrzeli, wbrew powszechnemu przekonaniu, że u astmatyków choroby, wszelka aktywność fizyczna i oddechowa jest zabroniona, mają najbardziej pozytywny wpływ na stan chory.

Rozsądne dawkowanie ćwiczeń pomaga usprawnić oddychanie i złagodzić objawy uduszenia, które nierzadko towarzyszą chorobom astmatycznym. Ćwiczenia oddechowe na astmę są jedną z alternatywnych metod leczenia astmatyków, ale w żadnym wypadku przypadku ta technika nie zastępuje leczenia farmakologicznego, będąc jedynie metodą pomocniczą w kompleksie leczenie.

Korzyści z uprawiania gimnastyki na astmę

Przy pomocy regularnych ćwiczeń możliwe jest zmniejszenie ostrych objawów choroby i osiągnięcie znacznej poprawy. Ponadto odnotowuje się następujące pozytywne skutki:

1. Błony oddechowe są aktywnie usuwane z treści śluzowej.
2. Zwiększa się światło dróg oddechowych, co poprawia wentylację oskrzeli i płuc.
3. Dzięki gimnastyce normalizuje się funkcjonalność aparatu oddechowego.
4. Zmniejsza się częstość występowania skurczu oskrzeli.
5. Odnotowuje się wzmocnienie przeponowe i mięśniowe, które odpowiadają za pracę mięśni oddechowych.
6. Przywrócona zostaje normalna aktywność układu sercowo-naczyniowego.
7. Dzięki normalizacji układu oddechowego zmniejsza się częstość ataków astmy, zwłaszcza u dzieci.
8. Dzięki gimnastyce pacjent uczy się kontrolować własny oddech, samodzielnie zmniejszając intensywność ataków.

Ponadto podczas ćwiczeń oddechowych, wraz z normalizacją stanu ogólnego, łagodzone jest napięcie stresowe, które jest częstą przyczyną rozwoju napadu oskrzeli.

Przeciwwskazania do gimnastyki

Należy pamiętać, że jak każde leczenie, ćwiczenia oddechowe mogą mieć przeciwwskazania, dlatego należy z nich zrezygnować w następujących przypadkach:

• jeśli pacjent ma ostry atak uduszenia, któremu towarzyszy silny kaszel i skurcz oskrzeli;
• w przypadku, gdy zewnętrzne warunki pogodowe (mróz, upał, deszcz, wiatr itp.) nie pozwalają na uprawianie gimnastyki;
• brak możliwości dobrej wentylacji sali szkoleniowej;

• Natychmiast po energicznym spacerze lub joggingu, co może powodować duszność;
• objawy zwiększonego zmęczenia i sytuacji stresowych;
• niedawne zapalenie płuc i ostre zapalenie oskrzeli.

W przypadku, gdy nie ma przeciwwskazań do wykonywania ćwiczeń oddechowych, można przystąpić do ćwiczeń. Jednak nawet w tym przypadku należy przestrzegać pewnych zasad.

Zasady gimnastyki

1. Jedną z głównych zasad jest oddychanie przez usta podczas wykonywania ćwiczenia oddechowego. W przeciwnym razie zawartość nosogardzieli może dostać się do oskrzeli. Może to wywołać ostry atak choroby, co jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci. Należy jednak pamiętać, że niektóre techniki polegają na oddychaniu głównie przez nos.
2. Ponadto przy powikłaniach astmy i nadmiernym nagromadzeniu flegmy w układzie płucnym i oskrzelowym konieczne jest ćwiczenie tylko w przerwach między wdechem a wydechem. W przeciwnym razie możliwy jest skurcz oskrzeli i silny kaszel.
3. Inną ważną kwestią jest zdolność do płytkiego oddychania, ponieważ głębokie oddychanie może wywołać nowe objawy astmy. Musisz także być w stanie kontrolować swoje emocje.
4. Gimnastyka oddechowa może mieć pełny efekt terapeutyczny tylko wtedy, gdy jest wykonywana regularnie, z uwzględnieniem indywidualnych cech organizmu i wieku pacjenta.

Techniki gimnastyki oddechowej

Obecnie istnieją 2 główne metody, które najskuteczniej leczą astmę oskrzelową. Należą do nich gimnastyka według Strelnikowej i Butejki.

Te 2 rodzaje ćwiczeń gimnastycznych są zalecane nawet dla dzieci i osób starszych. Gimnastykę należy wykonywać nie wcześniej niż 1,5 godziny po jedzeniu, a temperatura w pomieszczeniu nie powinna być nadmiernie wilgotna i zimna.

W przypadku, gdy podczas lekcji pojawią się nieprzyjemne doznania, konieczne jest skonsultowanie się i poprawienie dalsze leczenie u lekarza prowadzącego, ponieważ przy prawidłowej gimnastyce nie powinien pojawić się dyskomfort.

Aby prawidłowo wykonywać gimnastykę Strelnikova lub Butejki, konieczne jest przestrzeganie sekwencji działań. Tylko w tym przypadku kompleks Strelnikova da wynik pozytywny.

Gimnastyka oddechowa według Strelnikova

Ćwiczenia oddechowe mają ogromne znaczenie, dlatego konieczne jest bardziej szczegółowe zapoznanie się z rozwojem A.N. Strelnikowa.

Technika Strelnikova jest od dawna stosowana w kompleksowym leczeniu pacjentów z chorobami układu oddechowego. Skuteczność tej metody została potwierdzona licznymi pozytywnymi wynikami.

Kompleks gimnastyczny składa się z kilku ćwiczeń wykonywanych bez większego przygotowania. Z reguły takie ćwiczenia wymagają ucisku klatki piersiowej podczas inhalacji. To za pomocą tej techniki można powstrzymać ataki astmy. Ponadto ćwiczenia oddechowe pozwalają leczyć nie tylko astmę, ale także przewlekłe zapalenie oskrzeli.

Ćwiczenie o nazwie „pompa” spotkało się z pozytywnym odzewem. Zapewnia złagodzenie ataku, w tym wśród dzieci, dlatego konieczne jest wcześniejsze zbadanie poprawności jego wykonania.

1. Ćwiczenie „Pompa”. Wykonuje się go stojąc lub siedząc na krześle. Siedząc musisz odpoczywać z obiema rękami na kolanach. Ćwiczenie wykonuje się w serii 2-4 ostrych krótkich oddechów przez nos. Nie zaleca się bardzo silnego prostowania i odchylania się do tyłu. Następnie weź w dłonie zwiniętą gazetę lub podłużny przedmiot i zobrazuj ruch tak, jakby opona samochodowa była pompowana. Podczas przechylania wdech, podczas ugięcia wydech.

Skłony wykonuje się spokojnie, często i łatwo. W takim przypadku głowa powinna być lekko pochylona, ​​tak jakby pacjent patrzył na pompę. Skoki powinny być wykonywane nie poniżej talii, a plecy powinny być okrągłe. Wdychaj przez nos i wydychaj przez usta. Ważne jest obserwowanie rytmu ruchów (jak marsz musztry). Konieczne jest wykonanie co najmniej 8 oddechów z rzędu z przerwą 5 sekund, po czym następuje powtórzenie, kolejne 10 oddechów. Należy zauważyć, że leczenie w ten sposób można przeprowadzić nie tylko w przypadku astmy oskrzelowej, ale także astmy sercowej, a także w celu złagodzenia kolki wątrobowej.

2. "Stoki". To ćwiczenie jest również skuteczne w zapobieganiu atakom astmy i otrzymało najbardziej pozytywne opinie od pacjentów. Aby to wykonać, zaleca się pochylić się lekko do przodu z opuszczoną głową. Ramiona powinny być zgięte w łokciach. W takim przypadku wykonywany jest głośny krótki oddech. Przy powolnym prostowaniu konieczne jest wydech i powtórzenie tego algorytmu jeszcze 2-3 razy z przerwą 5-7 sekund. Pamiętaj, aby wziąć 2 oddechy (podczas poruszania się po pochyleniu) i 4 oddechy.

Wcale nie trzeba liczyć liczby działań, są one powtarzane, aż poczujesz się trochę zmęczony. Ważne jest, aby policzyć liczbę oddechów w zestawie ćwiczeń (2 lub 4). Średni czas trwania ćwiczeń nie przekracza 15 minut.

Przy ciężkim rozwoju choroby pacjentowi dość trudno jest oddychać na pochyłości, można usiąść na krześle. W tym przypadku ciało pochyla się lekko do przodu, a głowa jest opuszczona, plecy powinny być okrągłe, a łokcie osadzone na kolanach. Tej pozycji towarzyszy głośna inhalacja przez nos co najmniej 2 razy. Po każdych 2 oddechach musisz odpocząć przez 5 sekund. Należy wziąć pod uwagę, że w tym ćwiczeniu oczywiście jest wydech, jednak robi się to bardzo spokojnie i łatwo, w przeciwieństwie do wdechu, który wykonuje się na całą głębokość płuc.

3. "Przytul ramiona." Wykonując to ćwiczenie, powinieneś zgiąć ręce w łokciach i unieść je na tym samym poziomie, co ramiona. Dłonie muszą być zwrócone w kierunku twarzy na wysokości klatki piersiowej. Jedna ręka musi być ostro wyrzucona w drugą. Jedna ręka powinna dotykać przeciwległego ramienia, a druga przeciwległej pachy. Ramiona powinny pracować równolegle. Ostry, hałaśliwy oddech musi być powtarzany przy każdym takim „przytuleniu”.

Ponadto podczas zajęć na Strelnikova wymagane są następujące umiejętności:

1. PRAWIDŁOWE WYDAJNOŚĆ WDYCHANIA. Aby zrozumieć zasady prawidłowej inhalacji, należy wyobrazić sobie sytuację, w której w pomieszczeniu pojawia się zapach spalenizny. Zgodnie z tą sytuacją konieczne jest wąchanie, a także głośny wdech. Według Strelnikowej będzie to właściwa taktyka inhalacji.

2. WYDECH. Wdechy i wydechy należy wykonywać przez nos. Nie powinieneś się wysilać i czekać na początek wydechu. Przyjdzie samo. Aby uzyskać najlepszy efekt, usta powinny być lekko otwarte podczas wydechu, co przyczynia się do lepszego oddychania.

3. TEMPO. Dla lepszego oddychania konieczne jest mentalne liczenie rytmu podczas „pompowania opony”. Tempo wdechu powinno wynosić co najmniej 60-70 ruchów w ciągu 1 minuty. Wdech powinien być głośny, a wydech cichy. Normą jest wykonanie 100-200 oddechów z 3 sekundową przerwą. W przypadku, gdy ćwiczenia nie przyczyniają się do normalizacji czynności oddechowej, zaleca się stosowanie terapii lekowej tradycyjnymi lekami rozszerzającymi oskrzela.

Korzyści z ćwiczeń oddechowych na astmę u dzieci

W przypadku dzieci zaleca się tworzenie ćwiczeń grupowych w terapii ruchowej, ponieważ stan emocjonalny dziecka umożliwia lepsze przyswajanie wiedzy wśród rówieśników. I tylko wtedy, gdy dziecko opanuje kompleks oddechowy Butejki lub Strelnikowej w kolektywie, wolno prowadzić niezależne badania. Należy jednak pamiętać, że dorośli zawsze powinni być w pobliżu, a jeśli prowadzą wspólne zajęcia, stanie się to dodatkową zachętą dla dzieci.

Aby zapobiec rozwojowi ataku astmatycznego u dzieci stosujących technikę Strelnikova, zaleca się częste i szybkie oddychanie przez nos oraz obowiązkowe wykonywanie ćwiczenia „pompy”.

Wielu pacjentów interesuje kwestia zasadniczej różnicy między gimnastyką Butejki i Strelnikowej. Za pomocą metody Butejki można nauczyć dzieci kontrolowania czynności oddechowej w jak najkrótszym czasie. W tym przypadku oddychanie odbywa się z wstrzymaniem, które jest znacznie łatwiejsze do śledzenia niż wdech i wydech. Obie metody zapewniają skuteczne leczenie chorób astmatycznych, a właściwe leczenie z kolei zmniejsza liczbę ataków i neutralizuje objawy choroby.

Gimnastyka oddechowa według Butejki

Zajęcia Butejki pomagają zoptymalizować pracę płuc podczas wdechu i wydechu. W stanie normalnym obserwuje się następujące wskazania:

• wdychać 2-3 sekundy;
• wydech musi być wykonany w odstępie od 2 do 4 sekund;
• przerwa nie powinna przekraczać 4 - sekund.

Dozwolone jest prowadzenie zajęć Butejki w pozycji siedzącej. W takim przypadku klatkę piersiową należy maksymalnie wyprostować, a ręce położyć na kolanach. Główne ćwiczenia oddechowe Butejki obejmują:

• płytkie, szybkie oddychanie przez nos przez 10-12 minut;
• wdech należy wykonywać powoli, podobnie jak wydech, kiedy wszystkie grupy mięśni oddechowych powinny się rozluźnić;
• konieczne jest branie kolejnych oddechów, aby wszystkie części płuc były włączone, od najniższej, przy maksymalnym otwarciu klatki piersiowej. Wydech powinien być wykonywany jak najdłużej (co najmniej 5 sekund). Jeśli na samym początku nie jest możliwe osiągnięcie niezbędnych parametrów oddychania, można wykonać kompleks Butejki takim, jakim jest, ale w żadnym wypadku nie należy go przerywać;
• inhalację należy przeprowadzać stopniowo, wykorzystując różne obszary płucne za pomocą obu nozdrzy. Aby zapobiec przedostawaniu się nadmiaru powietrza, można zacisnąć jedno nozdrze;
• wszystkie ruchy oddechowe wykonywane są przez oddychanie przez nos z cofniętą przeponą, co pozwala wzmocnić mięśnie brzucha. Każdy ruch wykonywany jest od 9 razy;
• najsilniejszy wdech lub całkowity wydech należy wykonywać w przyspieszonym tempie. Powtórzenia można wykonać po 1 minucie. Należy wziąć pod uwagę, że zwiększona wentylacja układu oddechowego może objawiać się niewielkimi zawrotami głowy;
• wymagany czas wdechu wynosi 1, 5 - 2 sekundy z przerwą między oddechami 5 sekund, po czym wykonuje się szybki oddech. Cały cykl nie powinien przekraczać 4 minut. W przyszłości zajęcia mogą odbywać się zarówno na siedząco, jak i stojąco, a także w połączeniu z przysiadami i lekkim joggingiem.

Odpowiednie postrzeganie ćwiczeń oddechowych i ścisłe przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarskich pozwala na skuteczną terapię, zwłaszcza wśród dzieci. Liczne recenzje potwierdzają, że kompleks treningowy Butejki to wybawienie dla wielu pacjentów. Wczesne leczenie pomaga zminimalizować niepożądane konsekwencje i dłuższą remisję choroby.