Astma oskrzelowa: klasyfikacja, rodzaje

Klasyfikacja chorób astmatycznych dzieli chorobę na kategorie, etapy, fenotypy, formy i fazy. Konieczność klasyfikacji tłumaczy się wieloczynnikowym przewlekłym przebiegiem choroby, którego terapię należy prowadzić w sposób zróżnicowany.

Rodzaje astmy były badane przez lekarzy od dawna, ale etiologia choroby nie została w pełni określona, ​​pomimo wykonanej poważnej pracy. Na przykład do tej pory wyjaśniono prawie wszystkie przyczyny, które przyczyniły się do wystąpienia ataku astmatycznego, ale zdarzają się przypadki, gdy ich objawy są nietypowe i nie można sklasyfikować choroby zgodnie ze standardem schemat.

Pomimo faktu, że choroba astmatyczna jest trudna do leczenia, główny nacisk kładzie się na: leczenie ma na celu zapobieganie wystąpieniu zaostrzenia napadu, a także powstrzymanie już powstałego zadławienie.

Chorobę klasyfikuje się na podstawie etiologii, nasilenia objawów oraz charakterystyki przebiegu niedrożności oskrzeli. Jednak astmę klasyfikuje się przede wszystkim na podstawie nasilenia objawów, ponieważ dalsze leczenie zależy od tej właściwości.

Klasyfikacja według etapu rozwoju

Wszystkie choroby są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją międzynarodową (ICD). Jest przeznaczony dla lekarzy na całym świecie. Klasyfikacja chorób astmatycznych jest dość trudna do ustalenia, ponieważ mogą jej towarzyszyć różne procesy patologiczne.

Choroba jest klasyfikowana według następujących czynników:

• nasilenie astmy na początku terapii;
• objawy astmy przed rozpoczęciem leczenia;
• fazy przepływu;
• obecność powikłań.

Zgodnie z tą klasyfikacją możliwe staje się określenie stanu pacjenta w momencie ustalania terapii lekowej, dlatego wszystkie te stany należy rozpatrywać łącznie.

Klasyfikacja choroby ze względu na charakter kursu

Choroba dzieli się na 4 stopnie:

i - okresowy rozwój astmy oskrzelowej, gdy napad uduszenia występuje dość rzadko iw przerwie między atakami stan zdrowia pacjenta nie ulega zmianie. W nocy objawy astmatyczne mogą pojawiać się nie częściej niż 2 razy w miesiącu;

II - uporczywy łagodny etap, charakteryzujący się rozwojem uduszenia częściej niż raz w tygodniu i więcej niż 2 razy w miesiącu w nocy;

III - choroba przebiega z umiarkowanym nasileniem, a ataki nocne obserwuje się kilka razy w tygodniu. Ataki w ciągu dnia występują prawie codziennie;

IV - charakteryzuje się ciężkim przebiegiem, który zmusza go do przyjmowania leków glikokortykosteroidowych. Ten etap może prowadzić do rozwoju stanu astmatycznego.

Klasyfikacja objawów

W astmie oskrzelowej występują następujące etapy:

Prekursory. Ten stan występuje kilka dni lub godzin przed atakiem. Temu etapowi może towarzyszyć naczynioruchowy nieżyt nosa, suchość jamy nosowej, utrudnione wydzielanie plwociny i okresowa duszność.

PRZEDŁUŻONY. W szczytowym momencie ataku pacjent odczuwa dotkliwy niedobór powietrza. W takim przypadku pacjent może zająć wymuszoną pozycję (siedząc na krześle, opierając ręce na okolicy kolan). Do czynności oddechowej włączane są dodatkowe mięśnie i obserwuje się cofanie przestrzeni międzyżebrowych podczas inhalacji. Wydech jest zwykle wydłużony i wykonywany przy niewielkim wysiłku. W zależności od ciężkości stanu możliwe są objawy niedotlenienia.

ODWRÓCONY ROZWÓJ. Ta postać choroby charakteryzuje się stopniowym zanikiem świszczącego oddechu i duszności, a następnie normalizacją czynności oddechowej.

ROZWÓJ STANU ASTMATYCZNEGO. W rzeczywistości jest to atak oskrzeli, ale charakteryzuje się dłuższym i cięższym rozwojem choroby. W takim przypadku objawy gwałtownie się nasilają i obserwuje się niedobór tlenu. Jeśli pomoc nie zostanie udzielona na czas, pacjent może umrzeć.

Formy choroby astmatycznej

Według ICD astma oskrzelowa dzieli się na kilka postaci. Obejmują one:

UCZULONY. W tym przypadku alergen jest prowokatorem choroby. W tym samym czasie uwalniana jest atopowa postać astmy o zwiększonej wrażliwości na chemikalia domowe.

NIEALERGICZNY. Do tej grupy zalicza się astmę aspirynową, objawiającą się nietolerancją aspiryny, NLPZ i żółtych leków.

MIESZANY. Ta grupa łączy w sobie wszystkie objawy choroby oskrzeli.

Ponadto wyróżnia się trwałe, umiarkowane, łagodne i ciężkie postacie choroby. Wszystkie te etapy charakteryzują się wspólnymi objawami w postaci upośledzonej czynności oddechowej, ataków astmy i obniżonej wydajności.

Postać alergiczna (atopowa)

Ten rodzaj choroby jest jedną z najczęstszych, której podstawą jest ostra reakcja na różnego rodzaju alergeny. Zazwyczaj alergeny, które często powodują ataki astmy, obejmują:

roztocza występujące w kurzu domowym;

• zwierzęta (wełna, ślina, ekskrementy);
• kłujące ukąszenie owada;
• pyłek z roślin kwitnących;
• Żywność;
• kosmetyki itp.

Leczenie tej postaci astmatycznej polega na zaprzestaniu kontaktu z alergenem i przyjęciu leków.

Astma oskrzelowa wywołana aspiryną

Ten rodzaj choroby należy do odmiany alergicznej, a ta forma zawdzięcza swoją nazwę temu, że wśród wszystkich leków przeciwzapalnych na jego ulgę najczęściej wywołuje ostrą negatywną reakcję aspiryna.

Klasyfikacja astmy oskrzelowej u dzieci jest skomplikowana przez różne powikłania, dlatego wymagane jest ich obowiązkowe leczenie farmakologiczne i ograniczenie dostępu pacjenta do alergenu. Aby rozszerzyć światło oskrzeli i zmniejszyć odpowiedź immunologiczną na czynnik drażniący, przepisuje się adrenomimetyki i glikokortykosteroidy.

Trwała postać choroby

Ta postać astmatyczna ma różne nasilenie. Astma przewlekła może być ciężka, umiarkowana lub łagodna. Ten typ choroby charakteryzuje się ciągłym podrażnieniem oskrzeli, a proces zapalny ma charakterystyczne objawy i może trwać długo (miesiące, a nawet lata). Trwała forma wymaga zastosowania złożonych środków terapeutycznych z wyznaczeniem glikokortykosteroidów i agonistów beta-2-adrenergicznych.

Przerywana astma oskrzelowa

Ten typ choroby charakteryzuje się epizodycznym rozwojem. W przeciwieństwie do astmy przewlekłej, choroba o tej postaci jest znacznie łatwiejsza do leczenia bez powodowania poważnych problemów. Przerywane ataki astmy mają charakter epizodyczny, dlatego środki terapeutyczne są ukierunkowane w szczególności na: powstrzymanie ataku i osiągnięcie długotrwałej remisji, co pozwala pacjentowi zachować znajomy sposób życie. Ponadto zaleca się przestrzeganie środków zapobiegawczych mających na celu zapobieganie rozwojowi sytuacji stresowych, przestrzeganie specjalnej diety hipoalergicznej oraz reżimu snu i odpoczynku. Dość często tego typu astma oskrzelowa wymaga zapobiegania wszelkim możliwym kontaktom z alergenami, dzięki czemu choroba gwałtownie zmniejsza swoją aktywność.

Niekontrolowana astma oskrzelowa

Ten rodzaj choroby jest uważany za najbardziej niebezpieczny, ponieważ pacjent z reguły nie jest w stanie ocenić nasilenia rozwoju objawów. Nie otrzymuje jednak specjalnie przepisanego leczenia. Niekontrolowana astma rozwija się nagle i towarzyszy jej gwałtowny wzrost objawów. Przy przedwczesnej terapii choroba może przekształcić się w cięższą postać przewlekłą. Aby zapobiec rozwojowi niekontrolowanej astmy, wymagane jest ciągłe monitorowanie stanu pacjenta i terminowa konsultacja ze specjalistami.

Astma zawodowa

Ten typ choroby oskrzelowo-płucnej stanowi 20% wszystkich napotkanych przypadków astmy oskrzelowej. Z reguły rozwija się na tle niekorzystnych czynników związanych z działalnością zawodową danej osoby (farby, lakiery, szkodliwe produkty, chemikalia itp.). Choroba występuje tylko u dorosłych pacjentów w wieku produkcyjnym.

Aby uzyskać pozytywne wyniki podczas leczenia, wymagana jest obowiązkowa zmiana aktywności zawodowej, z wyłączeniem przenikania szkodliwych substancji do układu oddechowego pacjenta. W przypadku ciężkiego rozwoju choroby stosuje się terapię lekową zgodnie ze specjalnym protokołem.

Najbardziej zrozumiała jest klasyfikacja astmy oskrzelowej według ciężkości stanu (łagodna, umiarkowana i ciężka). Należy pamiętać, że czasem dość trudno jest wnioskować o zaawansowaniu astmy, choć jest to konieczne do podjęcia decyzji o dalszym leczeniu.

Przy określaniu ciężkości choroby brane są pod uwagę wszystkie czynniki (objawy, czas trwania napadów, skuteczność terapii itp.). Ponadto przeprowadzana jest diagnostyka fizyczna i instrumentalna.

Klasyfikacja chorób według stopnia zaawansowania

Klasyfikacja choroby według ciężkości przebiegu jest potrzebna do przepisania odpowiednich środków terapeutycznych, które są niezbędne do zneutralizowania procesu patologicznego w ciele.

Nasilenie stanu ocenia się za pomocą następujących wskaźników:

• jak często występują ataki w ciągu dnia i nocy;
• niezbędny czas na złagodzenie ataku astmatycznego;
• stopień negatywnego wpływu choroby na ogólny stan pacjenta;
• wskaźnik zewnętrznej aktywności oddechowej.

Objawy kliniczne charakteryzujące nasilenie napadu astmy:

• częstość oddechów;
• stopień udziału mięśni pomocniczych w czynności oddechowej;
• obecność świszczącego oddechu i świszczącego oddechu;
• obrzęk w okolicy klatki piersiowej podczas oddychania;
• charakter oddychania płucnego ujawniony podczas badania osłuchowego;
• częstotliwość skurczu mięśnia sercowego (tętno);
• delikatna postawa pacjenta w przypadku ataku;
• zmiana w zachowaniu pacjenta (podniecenie lub odwrotnie, letarg, letarg);
• wymagany stopień ograniczenia aktywności fizycznej;
• ocena niezbędnej interwencji terapeutycznej i środków w celu złagodzenia ostrego ataku astmatycznego.

Stopień gradacji ataku astmatycznego

• lekki;
• średnio ciężki;
• ciężki;
• bardzo ciężki (charakteryzujący się rozwojem stanu astmatycznego).

Możliwe powikłania podczas ataku astmatycznego

Na podstawie oceny prawdopodobnych powikłań astmę klasyfikuje się do postaci niepowikłanej i powikłanej. Wśród prawdopodobnych powikłań zaniedbanego ataku astmy najczęstsze to:

• objawy serca płucnego (stadia ostre, podostre i przewlekłe);
• możliwy rozwój rozedmy płuc (podskórnej, śródmiąższowej i śródpiersia);
• wystąpienie spontanicznej odmy opłucnowej;
• rozwój niedodmy płucnej (wielosegmentalnej i segmentowej);
• zaburzenia w pracy układu hormonalnego;
• uszkodzenie układu nerwowego.

Z reguły praktyka kliniczna określa najtrudniejsze przypadki rozwoju astmy, kiedy ich różne przejawy są najbardziej uderzające. W tym przypadku dość często pacjenci mają niski próg do leczenia sterydami, dlatego często rozwijają się u nich wtórnie astma podczas kompleksu leczenie. Dlatego zaleca się astmatykom intensywną terapię, a w najcięższych przypadkach zabiegi resuscytacyjne.

Wraz z rozwojem chorób oskrzelowo-płucnych wyróżnia się okres remisji i zaostrzenia. Podczas zaostrzenia atak astmy jest najbardziej wyraźny i może również wystąpić niedrożność. Ostremu rozwojowi astmy towarzyszy uduszenie wydechu, świszczący oddech i napadowy kaszel, któremu towarzyszy zmniejszenie prędkości w szczytowym momencie wydechu. Stan ten zauważa zarówno sam pacjent, jak i otaczający go ludzie. Objawy ataku mogą powracać z różnym stopniem komplikacji.

Na podstawie zespołu nadreaktywności i niedrożności oskrzeli rozróżnia się 2 fazy rozwoju choroby:

• pogorszenie;
• remisja (w tej fazie choroba jest klasyfikowana jako uporczywa, jeśli nie ma ataków przez ponad 2 lata).

Okres remisji jest pełny lub niepełny. Określa się to na podstawie analizy wskazań klinicznych i czynnościowych.

Fenotypowanie w astmie oskrzelowej

Naruszenie funkcjonalności oskrzeli w chorobie astmatycznej może nastąpić pod wpływem wielu czynników. W celu uproszczenia klasyfikacji choroby, a także określenia niezbędnej interwencji terapeutycznej, astma oskrzelowa dzieli się na fenotypy (zestaw charakterystycznych cech w żywym organizmie z określonymi formami jego rozwój). Ta terminologia może być stosowana do różnych chorób, na przykład astmatycznych.

Fenotyp astmatyczny obejmuje:

• nasilenie objawów;
• kategoria wiekowa pacjenta;
• stopień rozwoju niedrożności oskrzeli;
• wpływ aktywności fizycznej na organizm;
• wpływ alergenów i szkodliwego środowiska;
• liczne niuanse fizjologiczne;
• symptomatologia obrazu klinicznego i wyzwalacze choroby.

Klasyfikacja chorób oskrzelowo-płucnych na podstawie fenotypowania jest ważna w celu selekcji: indywidualny zabieg, który przyniesie najskuteczniejszy efekt i pozwoli Ci osiągnąć przedłużona remisja.

Należy pamiętać, że w przypadku jakichkolwiek objawów astmatycznych w początkowej fazie choroby należy natychmiast zasięgnąć porady wysoko wykwalifikowany lekarz, który zleci szereg badań diagnostycznych i laboratoryjnych w celu ustalenia klasyfikacji choroby i dalszych skuteczna terapia. Nie możesz samodzielnie przyjmować leków bez recepty. Może to prowadzić do rozwoju przedłużonego ataku astmatycznego i przejścia choroby w postać przewlekłą.