Pioderma u psów: zdjęcia, objawy, leczenie

Istnienie zwierzęcia może zaciemnić każdą infekcję, ale najbardziej negatywny wpływ na zdrowie zwierzęcia ma choroba zakaźna zdiagnozowana jako ropne zapalenie skóry u psów.

Objawy są wywoływane przez różne ataki wirusowe, bakterie i pasożyty. Wyniki ankiety wskazują na gronkowcowy charakter rozwoju ropnego zapalenia skóry.

Istnieją 2 formy choroby: powierzchowna i głęboka. Powierzchownej piodermii towarzyszą zmiany górnej warstwy naskórka i pojawienie się płytkich form erozji.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby

Po zbadaniu wielu przyczyn rozwoju piodermii eksperci stwierdzili, że najczęściej objawy choroby są wywoływane przez osłabiony układ odpornościowy i uraz skóry.

Małe rany, odłamki w łapach, urazy ostrymi przedmiotami i oparzenia przyczyniają się do rozwoju piodermii międzypalcowej. W takim przypadku aktywność gronkowca może być wywołana przez sprzyjające czynniki rozwojowe (wysoka wilgotność, infekcja grzybicza, pasożyty itp.). Najczęściej bakterie gromadzą się w pachwinie, szyi, klatce piersiowej i ogonie.

Przyczyną piodermii mogą być długie włosy u zwierzaka z niewystarczającą opieką. Wełna zwija się w matę, na której tworzy się duża liczba bakterii. Dlatego należy szybko ściąć psa i przeprowadzić leczenie profilaktyczne.

Objawy choroby

Pierwotne objawy piodermii pojawiają się w postaci grudek z treścią ropną, które mogą następnie przekształcić się w erozję i towarzyszyć jej silne swędzenie.

Forma powierzchowna rozprzestrzenia się w górnej warstwie naskórka. Ponadto powierzchownemu piodermii może towarzyszyć ostry rozwój wysiękowego zapalenia skóry, sklasyfikowany jako wyprysk wilgotny ze względu na fakt, że rozwój podobnych objawów obserwuje się przy gorącym i wilgotny klimat.

Głębokie formy piodermii obejmują wewnętrzne warstwy naskórka, czemu towarzyszy przekrwienie wokół miejsca zapalenia i bolesne głębokie owrzodzenia (na zdjęciu).

Wraz z rozwojem płaczących formacji erozyjnych w fałdach skóry zwierzaka, zwłaszcza u ras długowłosych, objawy są najbardziej widoczne w gorącym sezonie. Ponadto ropne zapalenie skóry u psów może być spowodowane silnym drapaniem dotkniętego obszaru w wyniku ukąszeń owadów.

Na obszarach skóry psa, które nie są pokryte sierścią, może tworzyć się liszajec z powstawaniem pęcherzy, które samoistnie się otwierają. Najczęściej liszajec obserwuje się u młodych szczeniąt poniżej pierwszego roku życia.

W najcięższych przypadkach ropne zapalenie skóry może wpływać na skórę w bezpośrednim sąsiedztwie stawów, co grozi jej powikłaniami. W takim przypadku wymagane jest dłuższe leczenie.

Rodzaje chorób

Prawie każdy zdrowy pies ma na skórze i sierści pewną mikroflorę bakteryjną, która pełni ochronną rolę w organizmie. W przypadku zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego, a także w przypadku uszkodzenia skóry, u psów zaczyna aktywnie rozwijać się piodermia.

Najczęstsze rodzaje chorób wśród psów to:

Ostre DISHYDROTYCZNE ZAPALENIE SKÓRY. Czasami ta forma choroby nazywana jest „mokrym wypryskiem” (na zdjęciu). Objawy dyshidrotycznego zapalenia skóry charakteryzują się pojawieniem się ran płaczących o nieprzyjemnym zapachu. W tym przypadku zwierzę stale swędzi, powodując dodatkowe uszkodzenie skóry. W takim przypadku przeprowadzana jest specyficzna obróbka.

SKŁADANIE SKÓRY PIODERMIA. Najczęściej ta postać choroby rozwija się z powodu wysokiej wilgotności w fałdach skóry, co wywołuje wzrost bakterii (na zdjęciu). Zazwyczaj dotyczy to dolnej wargi (szczególnie u spanieli), skóry na czole i policzkach u psów ras krótkopyskich (pekińczyk, buldog itp.) oraz skóry narządów płciowych u samic.

LISZAJEC. Ten rodzaj choroby jest znany jako „piodermia u szczeniąt” i występuje u szczeniąt w wieku 3-12 miesięcy. Charakteryzuje się procesem zapalnym w głębokich warstwach skóry (na zdjęciu), pojawieniem się małych różowawych wodnistych pęcherzy, które następnie otwierają się i tworzą żółty strup.

POWIERZCHNIA WŁOCHY ZAPALENIE WIERZCHNI. Powierzchownej postaci zapalenia mieszków włosowych towarzyszy silne swędzenie. Najbardziej podatne na tę chorobę są psy krótkowłose (bokser, dalmatyńczyk, jamnik, doberman itp.). Czynnikiem prowokującym rozwój zapalenia mieszków włosowych jest nadwrażliwość skóry lub łojotok. W tym przypadku u chorego psa występują łysiny i guzy na przekrwionych obszarach skóry (na zdjęciu). Czasami objawy zapalenia mieszków włosowych są w stanie szybko samoneutralizować się, w zależności od indywidualnych cech organizmu i stanu układu odpornościowego zwierzęcia.

PIODERMIA CORSOL. Choroba charakteryzuje się głębokimi infekcyjnymi zmianami zgrubień skóry, które pokrywają wypustki kostne, na przykład w okolicy kolan u dużych ras zwierząt (na zdjęciu). Pioderma tej postaci może wystąpić w wyniku uszkodzenia tkanek zewnętrznych, zaburzeń w tarczycy oraz osłabienia odporności immunologicznej zwierzęcia.

PIODERMIA Z PALECAMI. Ten typ choroby charakteryzuje się głębokim uszkodzeniem naskórka, które często obserwuje się w okolicy międzypalcowej (na zdjęciu).

Międzypalcowa postać piodermii rozwija się w następujących warunkach:

• uderzenie ciała obcego (ciernie, drzazgi, trawa itp.) między palcami psa;
• tworzenie się splotów w obszarze międzypalcowym;
• uszkodzenie skóry na palcach w wyniku ekspozycji chemicznej (olej, kwas, smoła itp.);
• nadwrażliwość skóry w przestrzeni międzypalcowej;
• rozwój zakażenia grzybiczego, a także w wyniku zakażenia zewnętrznymi gatunkami pasożytów (sianokosy, roztocza żelaza itp.).

W szczególnie ciężkich przypadkach, przy mechanicznym działaniu na skórę, możliwe jest krwawienie z obszaru przypominającego guza i dodanie wtórnej infekcji.

Leczenie piodermii u psów

Przed przystąpieniem do leczenia ropnego zapalenia skóry należy usunąć włosy z dotkniętego obszaru skóry, a następnie potraktować je jaskrawą zielenią, jodem, epacid.

Należy pamiętać, że zabieg przeprowadzany jest indywidualnie. Przy głębokim uszkodzeniu naskórka przez proces zakaźny, ropne zapalenie skóry jest dość trudne do leczenia.

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę czynniki, które doprowadziły do ​​rozwoju choroby. Ponadto należy przeprowadzać regularne zwalczanie pasożytów.

W celu złagodzenia procesu zapalnego przepisuje się antybiotykoterapię, na przykład lek przeznaczony do leczenia zwierząt - Baytril. Przyjmuje się go zgodnie z dawką przepisaną przez lekarza na podstawie masy ciała psa. Leczenie antybiotykami należy prowadzić nawet przez następne 2 tygodnie po ustąpieniu oczywistych objawów, ponieważ przedwczesne odstawienie tych leków często powoduje nawroty.

Leczenie miejscowe polega na zastosowaniu maści Vedinol i Streptomycyna na dotkniętą powierzchnię skóry. Najszybszy możliwy efekt można osiągnąć stosując zastrzyki Maxidine. Jego wprowadzenie jest bardzo bolesne, dlatego zaleca się dodanie 0,3 ml Novocaine lub Lidocaine do Maxidine.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi różnych postaci piodermii, zaleca się przestrzeganie środków zapobiegawczych, w tym:

1. Kompletne zbilansowane żywienie i terminowa higieniczna pielęgnacja psa.
2. Maksymalne zapobieganie urazom zwierząt domowych.
3. Terminowe leczenie przewlekłych chorób zwierzęcia.
4. Wzmocnienie obrony immunologicznej.

Należy pamiętać, że terminowe szczepienia mają niemałe znaczenie w zapobieganiu chorobie. i odrobaczenie zwierzęcia, co przyczynia się do odporności organizmu i ogólnego wzmocnienia uderzenie.