Alergia na lateks: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie

Co to jest alergia na lateks?

Alergia na lateks oznacza nieprawidłową i przesadną reakcję układu odpornościowego po ekspozycji na lub wdychanie cząsteczek lateksu, płynnej gumy pozyskiwanej z niektórych drzew rosnących na obszarach tropikalnych planety.

Lateks jest używany jako materiał w wielu popularnych artykułach gospodarstwa domowego, w tym:

• Lateksowe rękawiczki;
• prezerwatywy;
• balony i piłki dmuchane;
• zabawki;
• sprzęt sportowy dla nurków, taki jak płetwy, maski i fajki;
• różne wyroby medyczne;
• odzież, taka jak płaszcz przeciwdeszczowy.

Alergia na lateks objawia się różnymi objawami, wśród których można wyróżnić na przykład:

• skóra i błony śluzowe: pokrzywkazaczerwienienie i swędzenie skóry i okolic intymnych obrzęk i opuchlizna, zapalenie spojówek;
• układ oddechowy: katar, kichanie, kaszel, astmaduszność, niewydolność oddechowa;
• szok anafilaktyczny i śmierć (ograniczona do bardzo rzadkich przypadków).

Aby zdiagnozować alergię na lateks, wymagana jest historia i badanie fizykalne domniemanej diagnozy, które następnie potwierdzają główne test alergenowy, test alergiczny.

Najlepszym możliwym leczeniem alergii na lateks jest oczywiście unikanie jakiegokolwiek kontaktu z określonymi cząsteczkami, ale z z farmakologicznego punktu widzenia można stosować leki przeciwhistaminowe i kortyzonowe, które znacznie zmniejszają objawy alergii, łagodzenie objawów.

Przyczyny i klasyfikacja

Reakcja alergiczna jest definiowana jako sytuacja, w której układ odpornościowy rozwija nienormalną i nadmierną reakcję na substancję zwaną „alergenem”. W przypadku alergii na lateks kontakt może odbywać się przez skórę lub poprzez wdychanie mikrocząsteczek.

Jeśli chodzi o alergię na lateks, istnieją 4 różne reakcje:

1. Za pośrednictwem IgE reakcja: jest to reakcja natychmiastowa, która jest wyzwalana przez kontakt lub wdychanie cząsteczek lateksu w wyniku aktywacji IgE (grupa immunoglobulin), które aktywują komórki tuczne w celu uwolnienia histaminy i innych mediatorów zapalenie; te ostatnie są odpowiedzialne za typowe objawy alergii.
2. Kontakt alergiczny zapalenie skóry: Jest to opóźniona reakcja nadwrażliwości typu IV, która obejmuje rozwój objawów czystej skóry kilka dni po ekspozycji na cząsteczki lateksu. Objawy typu wypryskowego ze skórą:
   1. swędzący;
   2. zaczerwienienie i łuszczenie;
   3. pęcherze (pęcherze), które zamieniają się w skórki.
3. Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia: Jest to najczęstsza reakcja na lateks; nie jest to reakcja alergiczna, ale reakcja zapalna skóry na chemiczną agresję lateksu u pacjentów z bardzo wrażliwą skórą. Około 12 godzin po kontakcie znajdują się następujące znaki:
   1. sucha i łuszcząca się skóra;
   2. zaczerwienienie i swędzenie;
   3. małe bąbelki.
4. Szok anafilaktyczny: potencjalnie śmiertelna ciężka reakcja alergiczna, która jest prawdziwym zagrożeniem sytuacja medyczna i jako taka wymagająca natychmiastowej interwencji oddziału ratunkowego Wsparcie. Objawy anafilaksji mogą pojawić się w ciągu kilku minut lub godzin po ekspozycji na antygen:
   1. objawy alergiczne skóry i błon śluzowych;
   2. zaburzenia oddechowe aż do niedotlenienia (niedostateczne stężenie tlenu we krwi);
   3. nagły spadek ciśnienia krwi;
   4. utrata przytomności;
   5. śmierć.

Jakie materiały/substancje zawierają lateks?

Poniżej znajduje się krótka, niewyczerpująca lista materiałów zawierających lateks:

• Urządzenia medyczne: rękawiczki chirurgiczne, cewniki pęcherzowe, maski anestezjologiczne, opaski abstynencyjne, dotchawicze rurki, kaniule do podawania dożylnego, plastry, gumki do urządzeń dentystycznych, aparaty ortodontyczne z gumy i itp.
• Zapobieganie ciąży: prezerwatywy i przepona pochwy.
• Towary dla dzieci: smoczki i smoczki dla niemowląt, balony, zabawki gumowe.
• Sprzęt sportowy: płetwy, maski do nurkowania, akcesoria żeglarskie, piłki sportowe.
• Odzież i obuwie: bandaże elastyczne, buty gumowe, podeszwy, trampki.
• Meble i artykuły gospodarstwa domowego: rękawice domowe, zasłony prysznicowe, worki na gorącą wodę, materace i poduszki lateksowe, naklejki.
• Różnorodny: gumki, pieczątki, opony itp.

Czynniki ryzyka

Obecnie częstość występowania alergii na lateks w populacji ogólnej jest niska, poniżej 1% u dorosłych i 2% u dzieci.

Częstość występowania jest znacznie wyższa w niektórych kategoriach wysokiego narażenia określonych jako „zagrożone”, takich jak: personel medyczny, gdzie ze względu na stały kontakt z instrumentami i materiałami lateksowymi rozpowszechnienie sięga 3-5%.

Inne grupy ryzyka to:

• osoby z chorobami atopowymi: astmą, różnymi alergiami lub nietolerancjami pokarmowymi;
• pracownicy przemysłu gumowego;
• dzieci cierpiące na rozszczep kręgosłupa (nieprawidłowy rozwój kręgosłupa);
• pacjenci poddawani wielokrotnym zabiegom chirurgicznym;
• dziedziczność.

Cechą alergii na lateks jest możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych z pewnym pokarmem produkty, ponieważ niektóre białka lateksowe są antygenowo bardzo podobne do tych znajdujących się w różnych produktach spożywczych produkty. Z tego powodu osoby uczulone na lateks mogą wywoływać reakcje po spożyciu pokarmów, takich jak:

• orzechy włoskie i migdały;
• kiwi i banany;
• mango, marakuja i ananas;
• figi, truskawki, kasztany i tak dalej...

Objawy

Objawy alergii na lateks różnią się w zależności od wrażliwości pacjenta i nasilenia reakcji.

Warto przypomnieć, jak każda osoba alergiczna może subiektywnie reagować na kontakt z substancją między dwoma skrajnościami:

• u niektórych pacjentów odpowiedź będzie całkowicie bezobjawowa;
• w innych przypadkach objawy mogą być tak nasilone, że wymagają natychmiastowej interwencji terapeutycznej.

Główne i najczęstsze objawy alergii na lateks to:

• Skóra i błony śluzowe:
  • pokrzywka (wysypki skórne);
  • obrzęk warg, języka, powiek;
  • zaczerwienienie skóry;
  • rozległe swędzenie;
  • zapalenie spojówek (zapalenie błony śluzowej oka).
• Układ oddechowy, zwłaszcza po inhalacji cząstek lateksu:
  • katar z kichaniem i śluzem z nosa;
  • suchy kaszel;
  • obrzęk krtani;
  • astma;
  • duszność (duszność z głodem tlenu);
  • uczucie ciężkości w klatce piersiowej.
• Inne narządy lub układy:
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe i ból brzucha;
  • zawroty głowy;
  • nudności i wymioty;
  • spadek ciśnienia krwi;
  • częstoskurcz;
  • szok anafilaktyczny.

Osoby uczulone mogą przechodzić postępujące zaostrzenie przy każdym kontakcie z lateksem, z coraz bardziej skomplikowanymi objawami, aż do rozwinięcia się wstrząsu anafilaktycznego i ryzyka zgonu.

Diagnostyka

Rozpoznanie alergii na lateks rozpoczyna się od wywiadu, który pozwala lekarzowi na sformułowanie szeregu pytań skierowanych do pacjenta, pozwalających na odtworzenie historii choroby. Zwykle ludzie pytają o to:

• Jeśli objawy pojawiły się w przeszłości.
• Jeśli pacjent jest atopowy i cierpi na inne alergie.
• Jeśli masz krewnych uczulonych na lateks lub inne substancje.

Podczas badania lekarz dokładnie analizuje objawy i obiektywne oznaki zidentyfikowane u pacjenta.

Potwierdzenie rozpoznania polega na wykonaniu testów skórnych:

• Testy alergiczne: jest najczęściej stosowanym testem do określania czułości i swoistości w diagnostyce wielu rodzajów alergii. Ekstrakty lateksowe umieszcza się w roztworze na przedramieniu w postaci małych kropli. Każda kropla na skórze jest przekłuwana małą igłą. Jeśli w tych obszarach wystąpią reakcje skórne, takie jak wysypka, rumień, pęcherze lub pęcherzyki, test będzie pozytywny i potwierdzi obecność alergii.
• Test radioalergosorbentu i inne badania przeprowadzane rzadziej i ograniczone do określonych okoliczności.

Leczenie i środki zaradcze

Nie ma lekarstwa na alergię na lateks, więc najbardziej skuteczną metodą terapeutyczną jest unikanie jakiegokolwiek kontaktu z materiałami zawierającymi: lateks.

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjenta w przypadku hospitalizacji, ponieważ istnieje wiele urządzeń szpitalnych i medycznych zawierających lateks. W takim przypadku należy jak najszybciej ostrzec personel medyczny o jego alergiach, aby podjąć wszelkie niezbędne środki ostrożności.

W celu złagodzenia objawów alergii i poprawy jakości życia można przyjmować leki przeciwhistaminowe i kortyzonowe.

Kiedy szok anafilaktyczny, potencjalnie śmiertelna sytuacja medyczna wymaga pilnej pomocy medycznej. Pacjent powinien zostać przyjęty na oddział intensywnej terapii tak szybko, jak to możliwe, z natychmiastowym leczeniem i ścisłą obserwacją przez 24-48 godzin.