Wymiana zastawki aortalnej, sercowej, mitralnej serca - jak wykonuje się operację

Wymiana zastawki serca w ostatnim czasie była uważana za bardzo poważną i rzadką operację. Dziś takie operacje przeprowadzane są regularnie, przynosząc pozytywne rezultaty. Interwencja operacyjna nie wydaje się teraz tak niebezpieczna.

Szybka modernizacja medycyny może zmniejszyć ryzyko takich operacji. Zniknęła już potrzeba wykonywania dużych nacięć, otwierających okolice klatki piersiowej.

Operacja wymiany zastawki serca jest przeprowadzana z minimalnymi konsekwencjami dla pacjenta iz reguły już piątego dnia pacjent może zostać wypisany ze szpitala. Ale jednocześnie operacja wymiany zastawki serca była i pozostaje poważna, więc osoba powinna zrozumieć, co to jest.

Wymiana zastawek serca zmusi pacjenta do znacznej zmiany zwykłego stylu życia.. Większość pacjentów zauważa poprawę stanu po operacji.

Przywrócona zostaje normalna praca mięśnia sercowego. Kilkumiesięczna rehabilitacja pozwoli poczuć się całkowicie zdrowym. W celu prawidłowego powrotu do zdrowia pacjentowi pokazano specjalną dietę i specjalne regenerujące wychowanie fizyczne.

Życie po wymianie zastawki trwa, ale pacjentom można przepisywać różne leki, które będą przyjmować w sposób ciągły lub w trakcie kursu. Zabrania się samodzielnej zmiany harmonogramu i dawki przyjmowania, a także anulowania leków bez konsultacji z lekarzem.

Operację należy zgłosić wszystkim lekarzom przed przyjęciem zabiegu. Pacjenci nie powinni stosować leków ani produktów wzbogacanych wapniem w celu przedłużenia żywotności zastawki biologicznej.

W przypadku dolegliwości bólowych lub pogorszenia stanu zdrowia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Jeśli jednak wymiana zastawki serca została przeprowadzona sprawnie, nie będzie już bólu.

Operacja wymiany zastawki serca – wskazania i przeciwwskazania

Operacja wymiany zastawki serca jest zalecana zgodnie ze wskazaniami lekarzy:

• Zmiana zakaźna.
• Wady wrodzone.
• Zwłóknienie (bliznowacenie).
• Brak szczelności zaworu.
• Niemożność przeprowadzenia procedury rozwarstwienia zrostów.
• Patologia płatka zastawki.
• Zwapnienie.

Przeciwwskazania do zabiegu obejmują:

• Niewydolność serca w ciężkiej postaci u pacjenta.
• Zakrzepica.
• Kilka zaworów jest poważnie zdeformowanych.
• Zakaźny zapalenie wsierdzia.
• Reumatyzm, wyrażony w ciężkiej postaci na etapie zaostrzenia.

Przygotowanie w przypadku operacji wymiany zastawki na sercu niewiele różni się od przygotowania do podobnych manipulacji o charakterze ogólnym. Chirurg otwiera obszar klatki piersiowej, aby uzyskać bezpośredni dostęp do serca. Następnie jest podłączony do systemu sztucznego przepływu krwi, co pozwoli chirurgowi kontynuować pracę.

Po przygotowaniu dotknięta zastawka jest usuwana i wszczepiana jest nowa. Po zainstalowaniu nowej zastawki lekarz upewnia się, że wszystko jest zrobione poprawnie, sprawdza szew, wyłącza sztuczny przepływ krwi i przywraca klatkę piersiową na swoje miejsce, zszywając pacjenta.

Operacja wymiany zastawki serca jest bardzo powszechna. Jeśli operacja zakończy się powodzeniem i nie wystąpią powikłania w okresie pooperacyjnym, pacjent może wkrótce wymazać z pamięci przeszłe problemy zdrowotne. Przypomnienie, że w tym przypadku po operacji pozostanie tylko blizna.

Po operacji wymiany zastawki osoba zostaje skierowana na intensywną terapię. Rurka do pompowania płynu z płuc może być wyjęta natychmiast po wybudzeniu się pacjenta ze znieczulenia lub pozostawiona na krótki okres czasu.

Dozwolone jest wstawanie nie wcześniej niż 2 dni po zabiegu. Początkowo pacjent ma zwiększone zmęczenie, a także ból w klatce piersiowej.

Pacjent może zostać wypisany ze szpitala na leczenie domowe już 5 dni po zabiegu, a jeśli wymagana jest dodatkowa terapia, to 10 dni po operacji w celu wymiany zastawki na sercu.

Za okres pooperacyjny uważa się 2-3 tygodnie po zabiegu.

W tym okresie bardzo ważne jest, aby pacjent przestrzegał wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego. Ponadto sam musisz kontrolować równowagę płynów, angażować się w ćwiczenia fizjoterapeutyczne, które pomagają normalizować oddychanie.

Placówka medyczna prowadzi również sprzętowe środki zapobiegawcze przeciwko pooperacyjnemu zapaleniu płuc.

W okresie pooperacyjnym pacjent może doświadczyć:

• Zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia snu.
• Zmniejszony apetyt.
• Obrzęk nóg.

Wszystkie konsekwencje są tymczasowe i zwykle ustępują w ciągu miesiąca po interwencji.

Po 4 tygodniach od daty zabiegu pacjent musi przejść pełne badanie lekarskie. Podczas badania lekarz musi przeprowadzić badanie fizykalne, wykonać testy laboratoryjne i przeprowadzić badania instrumentalne.

Pacjent bezbłędnie przechodzi testy, w szczególności wykonuje się badanie krwi na koagulogram. Badania również trwają EKG oraz Echokardiografia, prześwietlenie.

Wymiana zastawki aortalnej serca, serca i mitralnej

Wymiana zastawki aortalnej jest konieczna w przypadku choroby serca.

Zastawka aortalna składa się z trzech półksiężycowatych guzków, które zamykają wejście do aorty. Otwierają się tylko wtedy, gdy lewa komora serca jest ściśnięta.

Często wady przy urodzeniu lub nabyte choroby powodują ucisk, złamanie, stwardnienie lub bliznowacenie zastawek.

Wtedy normalna praca mięśnia sercowego zostaje zakłócona i konieczna jest pomoc chirurga. Wszystkie te wskaźniki można nazwać chorobą serca.

Ogólnie rzecz biorąc, osoba ma dwie pary zaworów. Pierwsza para znajduje się między przedsionkami a komorami serca, druga - między komorami a dużymi tętnicami.

Zastawka mitralna umieszczony między lewym przedsionkiem a komorą. Składa się z dwóch zastawek, które umożliwiają przepływ krwi z przedsionka do komory. Jest zamknięty podczas fazy kompresji komory. W tym momencie krew nie jest dostarczana do przedsionka, ale przepychana przez aortę do dużych naczyń.

Zastawka trójdzielna znajduje się między prawym przedsionkiem a komorą, a płucną - przy wejściu do pnia płucnego. Zapobiega cofaniu się krwi do prawej komory.

Obecnie wymiana zastawki serca, podobnie jak wymiana zastawki mitralnej, zajmuje dużo czasu. Chirurg pracuje nad pacjentem przez około trzy godziny. Najczęściej próbują przeprowadzać operacje metodami małoinwazyjnymi, a tylko w rzadkich przypadkach, przy ciężkim przebiegu choroby, stosuje się metodę otwartą.

Za pomocą specjalnej rurki do mięśnia sercowego pacjenta wprowadza się specjalną nasadkę, co znacznie zmniejsza ryzyko powikłań. Istnieje kilka małoinwazyjnych metod, dzięki którym wymiana zastawki mitralnej serca zakończy się sukcesem.

Minitorakotomia - wymiana zastawki serca odbywa się w zwykły sposób, za pomocą aparatu płucno-sercowego, ale w tym przypadku obszar klatki piersiowej nie jest całkowicie otwarty. Wszystko odbywa się za pomocą zaledwie kilku nacięć tuż pod klatką piersiową pacjenta. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym.

wewnątrznaczyniowy - ten rodzaj operacji polega na wprowadzeniu cewnika z mikroprotezą poprzez nacięcia w tętnicy ramiennej lub udowej. Wymiana serca lub zastawki mitralnej odbywa się w uszkodzonym obszarze, a cewnik pomocniczy jest usuwany z ciała. W takim przypadku stosuje się tylko znieczulenie miejscowe, a także stosuje się promieniowanie rentgenowskie. Ta metoda jest wykluczona przy złożonych wadach zastawki serca.

MitraClip - dosłownie, ten rodzaj operacji można przetłumaczyć jako korektę zastawki mitralnej serca. Operacja jest również przeprowadzana zgodnie z ogólnym systemem, ale ma również kilka cech.

Zastawka mitralna jest obsługiwana w dowolny istniejący sposób, wszystko zależy od złożoności deformacji. Odpowiednie jest znieczulenie miejscowe. Wymiana zastawki aortalnej odbywa się wyłącznie w sposób otwarty i wyłącznie w znieczuleniu.

W pierwszych miesiącach po zabiegu pacjenci mogą doświadczać różnych nietypowych dla nich warunków. Na przykład niektórzy rekonwalescenci mają częstsze napady depresji, podczas gdy inni są w świetnym humorze.

Częste są także przejściowe zaburzenia widzenia, słaby apetyt, zaburzenia snu i obrzęki kończyn. Wszystkie te znaki z czasem znikają.

W okresie pooperacyjnym wymagane są regularne wizyty u lekarza. Na pierwszej wizycie wykonywane są wszystkie niezbędne badania, na podstawie których sporządzany jest harmonogram kolejnych wizyt. W przypadku braku pogorszenia, normalny przebieg okresu rekonwalescencji, wizyty są ograniczane do raz na 12 miesięcy.

Przez całe życie po operacji pacjent musi ściśle monitorować swój stan zdrowia i informować lekarza o najmniejszym pogorszeniu stanu ogólnego lub silnym bólu.