Dysfunkcja śródbłonka: co to jest, przyczyny, leczenie, profilaktyka
Zadowolony
- Wstęp
- Funkcja śródbłonka
- Przyczyny dysfunkcji śródbłonka
- Zaburzenia i zaburzenia związane z dysfunkcją śródbłonka
- Diagnostyka
- Leczenie dysfunkcji śródbłonka
- Wniosek
Wstęp
Jeśli niedawno czytałeś o chorobie sercowo-naczyniowej lub ostatnio rozmawiałeś o tym z lekarzem profilaktyka lub leczenie chorób sercowo-naczyniowych, być może spotkałeś się z terminem „śródbłonek” dysfunkcja". Pojęcie dysfunkcji śródbłonka stało się w ostatnich latach ważne dla naszego zrozumienia wielu chorób sercowo-naczyniowych, w tym: choroba niedokrwienna serca (Choroba niedokrwienna serca), nadciśnienie tętnicze, mikrokrążenie dusznica (zespół serca X), dysfunkcja rozkurczowa i inne.
Dysfunkcja śródbłonka Jest stanem, w którym warstwa śródbłonka (wewnętrzna wyściółka) małych tętnic nie może normalnie wykonywać wszystkich swoich ważnych funkcji. W rezultacie w tkankach zaopatrywanych przez te tętnice może zajść kilka nieprzyjemnych procesów.
Funkcja śródbłonka
W tętniczkach organizmu (małych tętnicach, które precyzyjnie regulują przepływ krwi do tkanek), śródbłonek warstwa (lub śródbłonek) jest wewnętrzną wyściółką komórek, która wykonuje kilka krytycznych Funkcje.

Śródbłonek utrzymuje prawidłowe rozszerzenie i skurcz naczyń krwionośnych. Ta funkcja natychmiast wykrywa, ile krwi wpływa do różnych tkanek ciała. „Ton” śródbłonka (równowaga między rozszerzeniem a zwężeniem) również w dużej mierze determinuje: ciśnienie krwi danej osoby i ile pracy musi wykonać serce, aby wpompować krew organizm.
Ponadto śródbłonek chroni również tkanki przed różnymi substancjami toksycznymi; reguluje mechanizm krzepnięcia krwi; kontroluje płyny, elektrolity i wiele innych substancji, które przechodzą między krwią a tkankami; i reguluje stany zapalne tkanek.
Wszystko to sprawia, że prawidłowe funkcjonowanie śródbłonka ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania tkanek i narządów organizmu.
Gdy warstwa śródbłonka nie spełnia wszystkich tych funkcji należycie – innymi słowy w obecności dysfunkcji śródbłonka – stan będzie sprzyjał rozwojowi miażdżycy, nadciśnienia (nadciśnienia tętniczego) i innych chorób układu krążenia choroby.
Przeczytaj także:Upośledzony odpływ żylny mózgu
Przyczyny dysfunkcji śródbłonka
Ponieważ śródbłonek jest tak ważny dla wielu funkcji życiowych, prowadzi się wiele badań, aby zrozumieć wszystkie przyczyny dysfunkcji śródbłonka. W tym momencie jasne jest, że dysfunkcja śródbłonka jest związana z obniżonym poziomem tlenku azotu (NO) w ścianach naczyń krwionośnych.
Tlenki azotu to gaz, który powstaje w wyniku metabolizmu aminokwasu (L-argininy). Tlenki azotu, które mają bardzo krótki okres półtrwania, działają lokalnie w naczyniach krwionośnych, pomagając modulować napięcie naczyniowe i inne ważne funkcje śródbłonka.
Niedobór produkcji NO prowadzi do nadmiernego zwężenia naczyń krwionośnych (co może powodować nadciśnienie), sprzyja aktywacji płytek krwi (prowadzi do krzepnięcia krwi), zwiększa stymulację stanów zapalnych w ścianach naczyń krwionośnych (co przyczynia się do miażdżycy) oraz zwiększa przepuszczalność ścian naczyń do uszkodzenia lipoprotein i różnych toksyny.
Podsumowując można stwierdzić, że dysfunkcja śródbłonka charakteryzuje się spadkiem poziomu tlenku azot (NO) w naczyniach, co z kolei prowadzi do kilku naruszeń funkcji krwi statki. Te zaburzenia czynnościowe przyczyniają się do rozwoju patologii sercowo-naczyniowych.
Ponadto dysfunkcja śródbłonka może bezpośrednio powodować nieprawidłowe zwężenie małych tętnic i uważa się, że jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do powstania zespołu X sercowego i prawdopodobnie rozkurczowego dysfunkcja.
Zaburzenia i zaburzenia związane z dysfunkcją śródbłonka

Dokładne przyczyny rozwoju dysfunkcji śródbłonka u ludzi są wciąż badane. Jest jednak jasne, że przyczyniają się do tego liczne zaburzenia medyczne, nawyki i nieuniknione wydarzenia życiowe, w tym:
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze);
- cukrzyca;
- podwyższony poziom cholesterolu LDL i triglicerydów;
- palenie;
- pasywny styl życia;
- stres emocjonalny (uważany za stresujący kardiomiopatia, znany również jako „zespół złamanego serca” lub kardiomiopatia Takotsubo, występuje w wyniku ostrej i ciężkiej dysfunkcji śródbłonka);
- choroba zakaźna;
- niewydolność serca;
- niedoczynność tarczycy;
- osteoporoza;
- naturalne starzenie;
- chemioterapia i radioterapia;
- wpływy genetyczne.
Przeczytaj także:Tachykardia zatokowa serca: przyczyny, objawy, leczenie
Diagnostyka
Formalna diagnoza dysfunkcji śródbłonka zwykle nie jest konieczna. Pewien stopień dysfunkcji śródbłonka można z pewnością zdiagnozować u każdego z niedokrwieniem choroby serca, nadciśnienie lub główne czynniki ryzyka chorób układu krążenia (zwłaszcza wymienione) nad).
Tak więc badanie funkcji śródbłonka pacjenta nie jest czymś, co zwykle robią lekarze. Ale jeśli podejrzewa się dysfunkcję śródbłonka u osoby bez wyraźnej przyczyny (na przykład u osoby podejrzewanej o zespół kardiologiczny X), diagnozę można potwierdzić. różne testy diagnostyczne, które mierzą zdolność naczyń krwionośnych do rozszerzania się (podczas cewnikowania lub za pomocą ultradźwięków) w odpowiedzi na wstrzyknięcie acetylocholina.
Leczenie dysfunkcji śródbłonka
Funkcję śródbłonka można poprawić za pomocą środków zmniejszających ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym: utrata masy ciała, ćwiczenia, zaprzestanie palenia, kontrola nadciśnienia i cukrzycy, do czego wszyscy zwykle nalegamy są zalecane.
Wykazano, że kilka z tych środków kontroli ryzyka jest dobrze ugruntowanych w zmniejszaniu dysfunkcji śródbłonka. Obejmują one:
- stosowanie statyn (leki farmaceutyczne mające na celu zwalczanie wysokiego poziomu cholesterolu we krwi ludzkiej);
- Dieta śródziemnomorska;
- inna żywność, w tym orzechy, oliwa z oliwek, gorzka czekolada, zielona herbata, produkty ziołowe;
- ćwiczenia aerobowe;
- utrata wagi;
- stosowanie inhibitorów ACE (grupa naturalnych i syntetycznych związków chemicznych stosowanych w terapii i profilaktyce chorób serca i niewydolność nerek, aby obniżyć ciśnienie krwi).
Ponadto kilka leków jest obecnie badanych specjalnie pod kątem klinicznej poprawy dysfunkcji śródbłonka. Obiecujące środki obejmują nifedypinę, estrogen, runolazynę, aspirynę, L-argeninę i sildenafil.
Wniosek
W ostatnich latach badania medyczne wykazały, że dysfunkcja śródbłonka jest ważnym czynnikiem przyczyniającym się do wielu rodzajów zaburzeń sercowo-naczyniowych. Podczas gdy trwają aktywne badania nad znalezieniem sposobów na poprawę leczenia funkcji śródbłonka i, dlatego, aby zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, już wiele możemy zrobić sami, aby temu zaradzić Problemy. W szczególności powinieneś zwrócić szczególną uwagę na ćwiczenia, rzucić palenie i pracować z lekarzami, jeśli masz schorzenie, takie jak nadciśnienie lub cukrzyca.



