Stan depresyjny: metody radzenia sobie z „chorobą duszy”, dlaczego depresja jest niebezpieczna i jak ją diagnozować

Depresja to zaburzenie psychiczne, które stało się prawdziwą plagą współczesnego społeczeństwa. Choroba jest diagnozowana coraz częściej, według statystyk 30% populacji kobiet i 15% mężczyzn ma jakąś formę i stadium choroby.

Często jednak chory zaprzecza samemu faktowi, że ma chorobę, dlatego tylko połowa potrzebujących szuka profesjonalnej pomocy. Choroba może obniżyć jakość życia człowieka i pogorszyć ogólny stan zdrowia.

Przyczyny rozwoju choroby

Przyczyny wystąpienia stanu depresyjnego mają tożsamość płciową i znacznie różnią się między przedstawicielami obu płci. To wszystko wina różnicy w sposobie myślenia, orientacji społecznej i wielu innych czynnikach. U mężczyzn zaburzenie często występuje na tle niepowodzeń w sferze zawodowej, u kobiet – ze stresem związanym z rodziną.

Wymieniamy główne przyczyny choroby:

• czynnik społeczny. Obejmuje utratę pracy, brak regularnych zarobków, utratę bliskiej osoby lub poważne traumatyczne wydarzenie;
• obciążona dziedziczność;
• skutki uboczne niektórych rodzajów leków. Na przykład cyklosporyny, kortykosteroidy, triheksyfenidyl;
• choroby: pochodzenia neurologicznego (demencja, padaczka, narkolepsja, stwardnienie rozsiane), patologie somatyczne (rak dowolnego narządu, marskość wątroby, celiakia), zaburzenia endokrynologiczne (cukrzyca i moczówka prosta, choroba Addisona). Zmiany hormonalne. Szczególnie dotyczy to braku serotoniny, dopaminy, noradrenaliny.

Wśród wielu form i rodzajów depresji wyróżnimy tylko te, które są najczęstsze. Na przykład:

• Nerwicowy. Rozwija się po ekspozycji na czynnik traumatyczny. Najczęściej przebiega jako przewlekła forma psychozy.
• Psychogenny lub reaktywny. Staje się odpowiedzią patologicznej reakcji organizmu na długi okres stresu.
• Po porodzie. Typowy dla kobiet w okresie poporodowym. Objawia się to uczuciem depresji, nieświadomego lęku, wewnętrznej dewastacji, utraty zainteresowania życiem, aż do wyobcowania noworodka.
• Somatogenny. Ten rodzaj stanu depresyjnego występuje na tle ciężkich patologii somatycznych.
• Kołowy lub cykliczny. Jest to przewlekły przebieg depresji, który charakteryzuje się okresami zaostrzenia i ustępowania patologicznego obrazu objawowego. Na przykład sezonowa apatia.

Depresja: grupa ryzyka, symptomatologia

Grupa ryzyka depresji obejmuje przede wszystkim osoby, u których zdiagnozowano poważny proces onkologiczny, Zakażenie wirusem HIV, udar

Stany depresyjne są częstym towarzyszem pacjentów z niepełnosprawnością i bezradnością. Amerykańscy naukowcy, poprzez lata obserwacji i analizy danych statystycznych, zidentyfikowali grupę ryzyka osób podatnych na tę chorobę.

Zawierał:

• osobowości twórcze;
• transseksualiści (osoby transpłciowe);
• osoby, które niedawno doświadczyły lub przechodzą rozwód;
• weterani wojenni oraz ich dzieci i młodzież;
• powyżej 45 lat;
• Afroamerykanie.

Uważa się, że Virginia Woolf, Charles Dickens, Ernest Hemingway, rosyjski pisarz Lew Tołstoj mieli typowe objawy przewlekłej depresji.

Wczesne i późne znaki

Wczesne objawy obejmują tak zwaną dwubiegunową „triadę miażdżącą”, która wyraża się znacznym spadkiem wydajności, obniżonym nastrojem i zaburzeniami myślenia.

Późniejsze objawy można podzielić na grupy:

• objawy psychologiczne. Wyrażają się w ostrym i znacznym spadku samooceny, samobiczowaniu. Człowiek traci zainteresowanie ulubionymi zajęciami, ponieważ traci zdolność do cieszenia się z osiągniętych wyników. Komunikacja w społeczeństwie jest zminimalizowana z powodu utraty zainteresowania innymi;
• fizyczne manifestacje. Pacjenci skarżą się na zmiany apetytu. Co więcej, może objawiać się nie tylko jego wzrost, ale także całkowita utrata chęci do jedzenia. Sen jest zaburzony, pojawiają się problemy z zasypianiem, senność jest nieprzyjemna lub bezsenność pogarsza stan. Ból w nadbrzuszu i sercu, zmniejszona sprawność i pożądanie seksualne oraz osłabienie utrudniają prowadzenie normalnego życia.

Depresja jest wywoływana przez zmiany w myśleniu i dezorientację. Na przykład proces zapamiętywania nowej ilości informacji jest znacznie skrócony, szansa jest tracona niezależnie i w odpowiednim czasie. podejmować decyzje, ciężko poradzić sobie z uporczywym poczuciem bezradności, bezużyteczności, braku wiary w normalizację życia w bliskim przyszłość.

Diagnoza depresji: metody współczesnej diagnostyki i krótko o cechach kursu

Zestaw po szczegółowej diagnostyce. Jako metody diagnostyczne wybierane są różne testy i kwestionariusze. Najszerzej stosowany jest Inwentarz Depresji Becka, którego dokładność została potwierdzona przez uznanych ekspertów w dziedzinie psychologii i psychoterapii.

Przeciętnemu pacjentowi wypełnienie ankiety zajmuje 10-14 minut, technika składa się z 21 grup stwierdzeń, ale pozwala zidentyfikować zamaskowane objawy zaburzenia.

Coraz popularniejszy staje się „wizualny test psychologiczny nr 4 na depresję”. Badanie można przeprowadzić online i można uzyskać szybką odpowiedź na pytanie o obecność/brak tego zaburzenia w tobie. Lekarze używają specjalnie zaprojektowanych skal do analizy głębokości zaburzenia.

Potrzebne są instrumentalne środki diagnostyczne. Na przykład rejestrowane są zmiany w aktywności bioelektrycznej mózgu, zwłaszcza w okresie, gdy pacjent śpi. Zdecydowana większość pacjentów z tym zaburzeniem ma rozszerzone i asymetryczne komory boczne mózgu. Czasami do weryfikacji diagnozy wymagane są badania laboratoryjne na hormony.

U dzieci i młodzieży diagnoza polega na badaniu fizykalnym pacjenta, przeprowadzeniu i ocenie wyników testów psychologicznych, badań laboratoryjnych. Rozmowy nie tylko z dzieckiem, ale także z rodzicami mają dużą wartość diagnostyczną. W poufnej formie komunikacji lekarz identyfikuje problemy wewnątrzrodzinne - najczęstsze pierwotne przyczyny wystąpienia choroby w dzieciństwie i wieku młodzieńczym.

Cechy stanu patologicznego w neurologii i neurochirurgii

Według statystyk rosyjskiego Ministerstwa Zdrowia rekordowe 47% pacjentów neurologicznych ma zaburzenia depresyjne, a poważną depresję - 27%. Pacjenci po udarze są szczególnie narażeni na zachorowanie. Jeśli nie można było uniknąć zaburzenia, do głównych objawów stanu poudarowego dołącza się tendencje samobójcze, pogarszają się funkcje poznawcze i ogólna jakość życia. Pozytywne wyniki rehabilitacji nie są tak zauważalne, a niepełnosprawność często się pogłębia.

Depresja w urazowym uszkodzeniu mózgu zwykle pojawia się na dłuższą metę. Pod względem czasu trwania trwają od kilku tygodni do kilku długich lat. Objawiają się psychozami afektywnymi, które zastępują zaburzenia maniakalne. Dysforia (obniżony nastrój), hipochondria i płaczliwość to najbardziej uderzające i częste objawy charakterystyczne dla depresji po TBI.

Najczęściej zadawane pytania od pacjentów

Osobie, która podejrzewa, że ​​zdiagnozowano u niej przewlekłą depresję, tradycyjnie zadaje się kilka pytań:

• Czy muszę iść do lekarza? Odpowiedź jest jednoznaczna – tak, przy pierwszym podejrzeniu i pojawieniu się pierwszych objawów choroby należy zgłosić się po pomoc lekarską. Im szybciej zabieg zacznie działać, tym mniejsze ryzyko dla Twojego organizmu.
• Do którego lekarza mam się udać? Przede wszystkim należy udać się na wizytę do psychologa w poradni powiatowej. Jeśli taki specjalista jest nieobecny, jego funkcje pełni nie tylko neuropatolog i psychiatra, ale także neurolog. Psycholog kliniczny opracuje program medyczny, włączając tradycyjne metody medyczne do schematu terapeutycznego. Psycholog społeczny – opracuje program wyjścia z sytuacji kryzysowej. Psycholog kliniczny i społeczny pracują w oparciu o duże kliniki i ośrodki kryzysowe, gdzie zapewnią wszechstronną pomoc każdej osobie.
• Jakie metody leczenia zaleci specjalista? Po ocenie ciężkości przebiegu i stopnia zaniedbania choroby specjalista podejmie decyzję o wyznaczeniu terapii bez leków i leków. Wiele interwencji leczniczych nie wymaga dużo czasu i/lub znacznych nakładów.

Dlaczego depresja jest niebezpieczna i jak ją leczyć witaminami, minerałami, odpowiednią dietą

Farmakoterapia depresji może obejmować leki przeciwdepresyjne o różnych mechanizmach działania: trójpierścieniowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki przeciwdepresyjne, jako środek terapii lekowej na depresję, są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Wiele leków z tej grupy jest zdolnych do rozwoju uzależnienia, którego dość trudno się pozbyć. Dlatego są realizowane zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jest całkiem możliwe, że schemat leczenia będzie wymagał wyznaczenia środków uspokajających, przeciwpsychotycznych, kompleksów witaminowych, hormonów. Ogromne korzyści przyniosą przeciwutleniacze i sole litu. Dobierane są leki, które jakościowo poprawiają metabolizm komórkowy, zwłaszcza komórek GM. Monitorują stan obronności organizmu, zapobiegając spadkowi odporności.

Witaminy i minerały

Dobrze jest brać witaminę C. Połączenie to jest szczególnie cenne w okresach życia z częstym stresem, gdy zbliża się duża aktywność fizyczna, loty długodystansowe i podróże. Brak witaminy C powróci, by prześladować z nagłym zmęczeniem lub uczuciem uporczywego zmęczenia, smutnymi myślami i smutnym nastrojem.

Aneuryna. Pirydoksyna jest w stanie znacząco zwiększyć podrażnienie i uczucie nieświadomego niepokoju, pozytywnie wpływają na komórki nerwowe, wzmacniają odporność, przywracają układ sercowo-naczyniowy, pomagają w przyswajanie żywności.

Kwas foliowy. Witamina 9 bierze udział w syntezie serotoniny, najważniejszego hormonu „odpowiedzialnego” za uczucie szczęścia. Serotonina „zabija” melancholię, depresję, smutek. Witamina B9 ma również zdolność zapobiegania rozwojowi procesu onkologicznego, poprawia zdolności poznawcze i pamięć człowieka, szczególnie w grupie wiekowej starszej.

Pierwiastek śladowy cynk. To właśnie z brakiem tej substancji wielu lekarzy kojarzy początek rozwoju depresji jako bolesny stan organizmu. Cynk odgrywa wiodącą rolę w dobrze skoordynowanej pracy synaps nerwowych. Jej niedobór często prowadzi do nadużywania substancji, bulimii, alkoholizmu, anoreksji.

Magnez. Jest niezbędny do harmonijnej pracy układu nerwowego, ponieważ jego brak w organizmie obarczony jest pojawieniem się poważnych problemów ze snem, utratą przytomności lęk, nadpobudliwość, ataki paniki, pojawienie się poważnych lęków, aż do rozwoju fobii, znaczny spadek odporność na stres.

Psychoterapia

Sposób usunięcia pacjenta z takich stanów dobierany jest indywidualnie, w zależności od rodzaju dolegliwości. Efekty terapeutyczne leczenia depresji za pomocą psychoterapii w dużej mierze zależą od chęci pacjenta do produktywnego kontaktu z lekarzem. A zadaniem lekarza jest rozwinięcie u pacjenta chęci i zrozumienia bycia wyleczonym. Chociaż takie zadanie staje się niemożliwe podczas pracy z niektórymi pacjentami.

• Poznawczo-behawioralne. Technika ta umożliwia identyfikację negatywnych postaw w umyśle osoby z demonstracją błędności jej własnych przekonań. Lekarz, próbując aktywować proces zmiany, skłania pacjenta do bardziej poprawnego myślenia i innego spojrzenia na problem. Tak więc pozbycie się patologii następuje poprzez zmianę podejścia do pierwotnej przyczyny stanu depresyjnego;
• Interpersonalne. W tym przypadku specjalista uczy, jak pozbyć się izolacji w społeczeństwie, nawiązać harmonijne więzi we współczesnym społeczeństwie, zwiększyć komunikację i dostosować oczekiwania wobec relacji.

Rzadziej stosowana terapia psychodynamiczna. Polega na identyfikowaniu niespójności w wewnętrznym konflikcie i sposobach jego eliminacji. Pacjent jest uczony technik autotreningu.

Żywność

Odżywianie odgrywa ogromną rolę w życiu nie tylko zdrowego, ale i chorego człowieka.

Wymieńmy najważniejsze witaminy, które mogą poprawić stan pacjenta z depresją:

• witamina C. Jest bogata w brokuły, skórki większości cytrusów, paprykę i liście szpinaku.
• aneuryna. Magazynem pirydoksyny są skórki ziemniaczane, mięso, nie są to skórki z kurczaka, filety rybne, fasola, produkty pełnoziarniste;
• kwas foliowy. Jemy wątrobę i potrawy z niej w wystarczającej ilości, warzywa z zieloną skórką, szparagi, dojrzały melon, owoce awokado;
• cynk. Maksymalna ilość tego pierwiastka znajduje się w ostrygach (60 mg na 100 gram), nieco mniej w gorzkiej czekoladzie, sercach drobiowych, wątrobie, pestkach słonecznika;
• magnez. Zawarte w owocach morza, kawiorze, twardych serach, pełnym mleku, czerwonej rybie, amarantusie.

To jedzenie powinno być w wystarczających ilościach w menu, wtedy znacznie łatwiej będzie walczyć z patologiami. Naukowcy podkreślają, że czekolada, dojrzałe banany, czerwony kawior i ostrygi, jajka przepiórcze, gałka muszkatołowa to naturalne antydepresanty, które mogą poradzić sobie nawet z długotrwałą depresją.

Co zwykle uniemożliwia poszukiwanie psychoterapii

Przez wiele dziesięcioleci w naszym kraju psychoterapia nie była wystarczająco szeroko praktykowana, dziś jest wiele przeszkód w szukaniu pomocy u psychoterapeuty czy psychologa. Na przykład niewiele osób wierzy, że profesjonalnie zbudowany dialog przynosi prawdziwą ulgę moralną i naprawdę leczy człowieka.

Drugim czynnikiem lęku przed gabinetem psychoterapeuty jest lęk przed upublicznieniem informacji czysto osobistych. Nie wszyscy uważają za konieczne poświęcenie nieznajomego i „obnażenie duszy”, obawiając się wycieku ważnych danych. W takim przypadku zalecamy anonimowy kontakt z centrum kryzysowym lub osobnym lekarzem.

Obalmy kolejny mit. Wiele osób nie widzi dużej różnicy między zdrowiem psychicznym a opieką psychologiczną. Dlatego „bycie napiętnowanym jako psychol” to kolejna nieistniejąca „historia grozy”. I zamiast uzyskać odpowiednią pomoc, osoba tylko marnuje czas i pogłębia się w stanie depresyjnym.

Prognoza

Prognozy wyzdrowienia w dużej mierze zależą od samego pacjenta i jego chęci pokonania choroby. Dzięki zapewnieniu na czas fachowej pomocy objawy choroby znikają bez śladu, a osoba powraca do normalnego życia. W większości przypadków powrót do zdrowia zależy od bliskich krewnych i silnych więzi rodzinnych.

Najczęściej rokowanie dla depresji jest korzystne. Zasady religijne w Rosji kategorycznie sprzeciwiają się samobójstwom, co minimalizuje ryzyko tak groźnego powikłania choroby. Pierwszym krokiem do wyzdrowienia jest chęć walki i poprawy jakości swojego życia.