Co to jest brodawka: rodzaje nowotworów, diagnostyka i metody leczenia

Stosunkowo nieszkodliwa formacja, taka jak brodawka, może powodować wiele problemów. Poza nieestetycznym wyglądem narośla skórne mogą powodować dyskomfort, a w niektórych przypadkach stanowić zagrożenie w postaci ryzyka rozwoju nowotworu złośliwego.

W tym artykule dowiesz się, czym jest brodawka, jak jest diagnozowana i leczona.

Co to jest

Prawie każdy zna takie pojęcie jak brodawka, ponieważ takie narośla są częstym zjawiskiem, które występuje u osób w każdym wieku. Jest to niewielki narośl na skórze lub błonach śluzowych, który charakteryzuje się łagodnym i niezakaźnym charakterem.

Brodawki różnią się wyglądem i rozmiarem. Najczęściej są to chropowate formacje, które mogą być pojedyncze lub zgrupowane. Zwykle mają średnicę kilku milimetrów, ale mogą mierzyć do półtora lub dwóch centymetrów. Kwiat brodawek waha się od białawego i różowego do ciemnobrązowego. Czasami można je pomylić z pieprzykami lub modzelami.

Brodawki różnią się także strefami lokalizacji.. Najbardziej ulubione miejsca na ciele człowieka to palce, dłonie, grzbiety dłoni, podeszwy stóp, okolice intymne (genitalia, pachwiny, odbyt), twarz, powieki, skóra głowy, fałdy nosowo-wargowe, pachy, okolice pod piersi.

Lokalizacja i kształt brodawek jest często spowodowany rodzajem wirusa brodawczaka (HPV), który powoduje wzrost. Na przykład brodawki na podeszwach stóp są spowodowane przez pierwszy typ HPV, w okolicy narządów płciowych - szósty i jedenasty, na twarzy lub dłoniach - drugi lub trzeci typ.

Rodzaje brodawek:

• Prosty. To oni zwykle dają człowiekowi wyobrażenie o tym, czym jest brodawka, ponieważ są to najczęstsze narośla, które zlokalizowane są głównie na dłoniach i palcach, ale można je również znaleźć na twarzy lub skórze głowy głowy. Wyglądają jak kapral, żółte lub brązowe, zaokrąglone narośla. Mają szorstką powierzchnię w dotyku. Rozmiary brodawek wynoszą od kilku milimetrów do półtora, dwóch centymetrów. Najczęściej diagnozowana w dzieciństwie. Takie formacje są inaczej nazywane wulgarnymi lub zwyczajnymi.
• Akroboidy. Są to miękkie, nitkowate wiszące brodawki, które łączą się ze sobą. Narośla mają kolor od jasnoróżowego do brązowego. Miejsca lokalizacji - pachy, twarz, szyja, okolice pod piersią (u kobiet).
• Płaski. Wyglądają jak małe, sferoidalne formacje o średnicy do kilku milimetrów. Wyróżniają się w dotyku jako gładkie lub łuszczące się. Te narośla można zobaczyć z tyłu dłoni, twarzy lub ust. Rzadziej płaskie brodawki diagnozowane są na męskich narządach płciowych. Najczęściej na tego typu dolegliwości cierpią nastolatki.
• Brodawki narządów płciowych. Są to małe brodawki białawe lub różowe. Po potarciu stają się czerwone, łatwo ulegają uszkodzeniu i krwawieniu. Łącząc się w jedną formację, wyglądają jak kalafior lub zarozumialec. Najczęściej występuje u mężczyzn i kobiet w wieku rozrodczym. Miejsca edukacji - pachwiny, okolice odbytu, genitalia, jama ustna, rzadziej gardło.
• Podeszwowy (dłoniowy). Zlokalizowane na podeszwach stóp lub dłoni. Z wyglądu są nie do odróżnienia od odcisków. Są bolesne i gorsze niż inne rodzaje leczenia. Gęste formacje są splotem brodawek nitkowatych. Na powierzchni narośli widać czarne kropki - zatkane naczynia.
• Keratomy. Gęste, zrogowaciałe, szorstkie narośla o okrągłym lub nieregularnym kształcie, od brązowego do prawie czarnego. Znaleziony u osób starszych.

Możesz zobaczyć, jak wyglądają różne rodzaje brodawek na zdjęciu.

Powody pojawienia się

Czym jest brodawka z medycznego punktu widzenia? Jest to przede wszystkim proces patologiczny wywołany przez wirusa brodawczaka w ludzkiej skórze. Dostając się pod skórę, czynnik wirusowy zaczyna się aktywnie namnażać, tworząc różne narośla. Główną drogą zakażenia jest bezpośredni kontakt z osobą zarażoną.

Wirus może przedostać się do krwiobiegu i przez artykuły higieny osobistej zarażonej osoby. Jeśli Twoja skóra ma rany lub zadrapania, łatwo jest zarazić się wirusem HPV podczas odwiedzania takich miejsc, jak łaźnie, sauny, baseny lub prysznice.

Główne drogi infekcji:

• brodawki podeszwowe na nogach - czyjeś buty, podłoga basenu, sauny lub wanny;
• brodawki na ciele lub twarzy - czyjś ręcznik;
• brodawki w okolicy intymnej, w jamie ustnej - kontakt seksualny;
• uścisk dłoni, narzędzia do manicure, ręczniki, klamki, zabawki.

Prawie niemożliwe jest określenie czasu i miejsca infekcji, ponieważ wirus ma długi okres inkubacji - od kilku tygodni do roku, a przy normalnym funkcjonowaniu układu odpornościowego może nawet przez wiele pozostać utajona lat.

W takim przypadku reaktywację czynnika wirusowego ułatwia obniżenie poziomu odporności. Dlatego najczęściej brodawki pojawiają się, gdy dana osoba zachoruje lub na wiosnę, gdy obrona immunologiczna jest osłabiona z powodu niedoboru witamin.

Jak rozpoznać brodawkę: diagnoza, leczenie i profilaktyka

Jeśli nowotwory znajdują się na skórze, należy skontaktować się z dermatologiem, aby określić ich naturę i wykluczyć czerniaka (rak skóry).

Po zbadaniu i postawieniu diagnozy lekarz przepisze leczenie, które będzie najskuteczniejsze i najbardziej odpowiednie. Nie możesz samoleczenia, jeśli nie wiesz, jaki to jest wzrost.

Diagnostyka

Dość duża liczba narośli nie jest niebezpieczna, a najczęstsze z nich to płaskie i proste brodawkowate formacje - znikają samoistnie w ciągu kilku miesięcy, jednego lub dwa lata.

Niebezpieczeństwem są nowotwory powstałe w wyniku aktywności onkogennego typu HPV.

Tylko lekarz może powiedzieć, jak rozpoznać brodawkę, która powoduje raka. Wymaga to oględzin i dogłębnych badań instrumentalnych w celu określenia rodzaju wirusa, na przykład biopsji.

Najczęściej onkogenne typy wirusów są zlokalizowane na genitaliach, tworząc brodawki narządów płciowych. Dlatego oprócz wizualnego badania błon śluzowych przeprowadza się badanie cytologiczne i histologiczne. Dokładniej, charakter formacji można określić za pomocą metody reakcji łańcuchowej polimerazy (CPR).

Leczenie

Główne metody pozbycia się brodawek to sprzętowe lub chirurgiczne usuwanie, krioterapia i chemiczne niszczenie patologicznych narośli. Która z metod jest lepiej dopasowana, lekarz decyduje, w zależności od lokalizacji brodawki, charakteru nowotworu i ciężkości choroby.

Podczas leczenia brodawek płaskich jest jedna sztuczka - wystarczy usunąć matczyną, a reszta formacji zniknie sama.

Jak rozpoznać brodawkę odpowiedzialną za wiele narośli?

Zwykle nowotwór ten pojawia się jako pierwszy, jest większy i, w przeciwieństwie do innych, nie zanika okresowo, ale jest stale obecny na skórze.

1. Przeprowadzka medyczna:
   • kriodestrukcja - nagromadzenie ulega zniszczeniu z powodu gwałtownego zamrażania ciekłym azotem;
   • laseroterapia - zmienione tkanki ulegają wypaleniu lub odparowaniu w wyniku ekspozycji na wiązkę lasera;
   • elektrokoagulacja - brodawka jest odcinana pętlą, do której doprowadzany jest prąd o wysokiej częstotliwości;
   • wycięcie chirurgiczne - narośl wycina się skalpelem (rzadko stosowany, ponieważ po operacji pozostają blizny);
   • metoda fal radiowych - brodawka ulega zniszczeniu w wyniku ekspozycji na fale radiowe;
   • usuwanie chemiczne - tworzenie się brodawek podlega zniszczeniu przez kwas lub zasadę.
2. Usuwanie przez preparaty farmaceutyczne. W domu możesz usunąć brodawki za pomocą roztworów leczniczych lub maści. Wśród znanych leków są kwas salicylowy, Supercleaner, Kriofarmacja, Solkoderm. Rozwiązania służą do smarowania brodawki i oczekują jej naturalnego zniszczenia i odpadnięcia. Ta metoda usuwania brodawek nie wymaga specjalnych umiejętności, więc może być używana niezależnie. Jednak niektóre leki działają żrąco na żywą tkankę i należy je stosować ze szczególną ostrożnością.
3. Terapia lekowa. Jeśli jest dużo brodawek, oznacza to wysoką aktywność wirusa brodawczaka. W takim przypadku lekarz dodatkowo przepisuje leki przeciwwirusowe i immunostymulanty. Najczęściej stosowane leki na brodawki to Viferon, Acyclovir, Cycloferon.
4. Środki ludowe. Jeśli wiesz, jak rozpoznać brodawkę, na przykład, gdy powraca po diagnozie i leczeniu, możesz spróbować sobie z nią poradzić za pomocą metod ludowych. W walce z brodawkami stosuje się środki ludowe, takie jak ocet, glistnik, soda, olej rycynowy, cebula, czosnek lub owoce jarzębiny.

Profilaktyka

Aby uniknąć pojawienia się nieprzyjemnych nacieków, należy przestrzegać zasad higieny osobistej. Nie można chodzić boso w publicznych łaźniach, saunach ani po podłodze przy basenie. Używaj własnych produktów higienicznych.

Jeśli na skórze pojawią się pęknięcia, zadrapania lub rany, należy je w odpowiednim czasie leczyć roztworem antyseptycznym. Powinien być chroniony podczas stosunku płciowego lub mieć stosunek płciowy tylko z jednym partnerem.