Wrzód żołądka: przyczyny i objawy wrzodu żołądka, możliwości leczenia

Wrzód żołądka (PUD) to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem owrzodzeń ścian żołądka. Według statystyk choroba ta jest rejestrowana w populacji miejskiej 5 razy częściej niż u mieszkańców wsi.

Jest cecha płci - kobiety chorują częściej niż mężczyźni. Z reguły choroba pojawia się u osób poniżej czterdziestego roku życia, ale w ostatnich latach coraz częściej występuje u dzieci. Wynika to z popularyzacji fast foodów, produktów z barwnikami, azotanami, aromatami i innymi chemicznymi dodatkami do żywności.

Przyczyny i mechanizm stanu patologicznego

Wrzód nadbrzusza żołądka prawie zawsze zaczyna się wraz z początkiem erozji.

Z reguły spód powierzchni erozyjnej jest wyłożony fibryną i praktycznie nie różni się od zdrowej tkanki. Jeśli nie ma blizn erozji, jak to często bywa w przypadku erozyjnego zapalenia żołądka i zapalenia okrężnicy, zaczyna się tworzenie samego wrzodu.

Podobne naruszenie pojawia się z innych powodów:

• zakażenie bakterią Helicobacter pylori (
  Helicobacter pylori, HP). Chociaż obecność drobnoustroju w żołądku nie oznacza automatycznie owrzodzenia;
• genetyczne predyspozycje;
• przyjmowanie agresywnych leków farmakologicznych. Na przykład długotrwała terapia hormonalna lekami niesteroidowymi;
• choroby: zakażenie wirusem HIV, marskość wątroby, niektóre rodzaje uszkodzeń nerek, płuc, tkanki łącznej, nadczynność przytarczyc itp.
• czynniki stresowe, zwłaszcza z niestabilnym (pobudliwym) układem nerwowym i niską odpornością organizmu na stres;
• patologia przewodu pokarmowego: refluks dwunastniczo-żołądkowy, hipodynamia żołądka.

Wraz z przyczynami zwyczajowo wyróżnia się szereg czynników prowokujących ważnych w patogenezie, które mogą wywołać mechanizm rozwoju choroby lub spowodować jej zaostrzenie. Należą do nich nadużywanie mocnych napojów alkoholowych, palenie więcej niż 10 papierosów dziennie, niektóre zagrożenia zawodowe i praca na nocnej zmianie.

Gruba i/lub śmieciowa żywność, stosowanie dużych ilości azotanów, brak ścisłej diety to dodatkowe czynniki prowadzące do pojawienia się wrzodów w okolicy nadbrzusza.

Objawy i oznaki choroby

Objawowy obraz choroby w dużej mierze zależy od lokalizacji dotkniętego obszaru.

Jeśli owrzodzenie dotyczy podsercowej i sercowej części narządu, wtedy słabe impulsy bólowe emanujące z okolicy wyrostka mieczykowatego zaczynają pojawiać się w ciągu 20 minut po jedzeniu. Niemal zawsze towarzyszą im wymioty, ciężka zgaga, nieprzyjemne odbijanie. Ból często przypomina ból serca, co utrudnia weryfikację diagnozy. Leki zobojętniające sok żołądkowy i mleko poprawiają stan chorego.

Z wrzodem trawiennym mniejszej krzywizny żołądka ból jest zlokalizowany w nadbrzuszu, pojawia się 60 minut po jedzeniu, ale mimo obecności nudności prawie nigdy nie towarzyszą mu wymioty. Gdy grudka pokarmu jest usuwana z jamy żołądka, łagodne bóle ustępują.

Wrzód większej krzywizny żołądka postępuje z wymazanym obrazem objawowym, w którym intensywność zespołu bólowego jest praktycznie zerowa. Ze względu na brak skarg od pacjenta diagnoza tego typu patologii jest bardzo trudna. Ale pomimo tych okoliczności wrzodziejąca wada ściany żołądka większej krzywizny żołądka jest podatna na nowotwór złośliwy i rozwój raka.

Antrum YB objawia się bólami porannymi i nocnymi w nadbrzuszu, którym prawie zawsze towarzyszy kwaśne odbijanie i zgaga.

W przypadku owrzodzenia kanału odźwiernika objawiają się bólami nocnymi i / lub głodowymi, zwiększonym wydzielaniem śliny, zgagą, która występuje prawie przez całą dobę. Rzadko, ale u niektórych pacjentów niemożliwe jest prześledzenie związku między pojawieniem się impulsów bólowych a jedzeniem.

Jeśli dołączyły zaburzenia trzustki, wtedy pojawia się ból promieniujący do okolicy podłopatkowej lub lędźwiowej. Zwiększona kwasowość soku żołądkowego wywołuje zaparcia, kwaśne odbijanie. Dystonia neurokrążeniowa, w połączeniu z niespecyficznym zatruciem, są podstawowymi przyczynami następujących objawów: emocjonalnych niestabilność, objawy zespołu asteno-nerwicowego, zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, bóle głowy, zły sen, nadmierne wydzielanie potu.

Diagnostyka

Wrzód ściany żołądka we współczesnej medycynie jest łatwy do zdiagnozowania. Najprostszym i najbardziej nieszkodliwym sposobem diagnostyki instrumentalnej jest przeprowadzenie EFGDS (przełykowo-fibrogastroduodenoskopia). Podczas badania lekarz jest w stanie nie tylko zobaczyć sam ubytek ściany, ale także ocenić wielkość owrzodzenia, jego głębokość i stan dna.

Aby zweryfikować diagnozę, pobiera się skrobanie lub biopsję (fragment tkanki) w celu wykrycia bakterii HP lub przeprowadzenie badania histologicznego w celu wykluczenia / potwierdzenia raka żołądka.

Do instrumentalnej diagnozy choroby nadal aktywnie wykorzystuje się ultradźwięki. Badanie Rg jest nieco przestarzałe, ale jest odpowiednie dla pacjentów, którzy odmawiają poddania się EFGDS. Ponieważ wrzód żołądka niezmiennie zwiększa kwasowość soku żołądkowego, pH-metria wewnątrzżołądkowa będzie bardzo pouczająca. Jeśli podejrzewasz wrzód trawienny, wykonuje się badanie krwi utajonej w kale, pełną morfologię krwi, mocz, kał, testy na wykrycie bakterii HP.

Wrzód trawienny: opieka chirurgiczna i możliwe powikłania, dieta

Nieleczenie wrzodów jest bardzo niebezpieczne. Z czasem jego głębokość może się zwiększyć, co doprowadzi do perforacji (pęknięcia) ściany żołądka. Ten stan jest bardzo zagrażający życiu i bez pilnej opieki chirurgicznej kończy się śmiercią.

Nawet jeśli operacja jest wykonywana w odpowiednim czasie, z reguły rozwija się zapalenie otrzewnej - proces zapalny ściany brzucha, co prowadzi do zatrucia, hipertermii, konieczności długotrwałej rehabilitacji Kropka.

Inne komplikacje

Diagnoza „wrzód trawienny” może być skomplikowana przez krwawienie, penetrację, zwężenie odźwiernika, zapalenie perivisceritis. Najczęściej występuje krwawienie, patologię rejestruje się u 80% pacjentów z wrzodem trawiennym. Rozpoczyna się pojawieniem się wymiotów, a wymioty przypominają fusy z kawy. Przy obfitych wymiotach szybko dołącza się anemia, skóra staje się blada, pokryta lepkim w dotyku potem potu. W obrazie klinicznym na pierwszy plan wysuwa się ostre osłabienie i pogorszenie ogólnego stanu osoby dotkniętej chorobą.

Penetracja nazywana jest kiełkowaniem owrzodzenia do pobliskich narządów (więzadło wątrobowo-dwunastnicze, trzustka, sieć, wątroba). Powikłanie to występuje u 1,5% pacjentów, ale może znacznie pogorszyć przebieg choroby podstawowej. W symptomatologii na pierwszy plan wysuwają się uporczywe wymioty, które nie przynoszą ulgi, zespół ostrego bólu i zatrucia, zgaga.

Zwężenie odźwiernika wynika z tworzenia się blizn, gdy blizna przeszkadza w terminowej ewakuacji pokarmu z żołądka. Przewlekłe przekrwienie prowadzi do gwałtownej utraty masy ciała, nieprzyjemnego uczucia pełnego żołądka, przedłużających się nudności i częstego odbijania. Aby złagodzić swój stan, pacjenci samodzielnie wywołują wymioty. Perivisceritis, proces zapalny zewnętrznych błon narządu, jest mniej powszechny niż wymienione powikłania choroby podstawowej.

Operacja

Istnieją bezwzględne wskazania do interwencji chirurgicznej: zwężenie odźwiernika, perforacja, obfite krwawienie, kiełkowanie wrzodów do sąsiednich narządów. Jeśli przeprowadzono masową terapię lekową, ale nie doszło do remisji lub jest ona często obserwowana nawracający przebieg, pogorszenie stanu ogólnego chorego, wtedy mówi się o względnych wskazaniach do operacje.

Interwencja chirurgiczna może być wykonana poprzez wycięcie żołądka, całkowite usunięcie narządu (gastrektomia) i zszycie owrzodzenia. Resekcja żołądka za pomocą urządzeń endoskopowych jest mniej traumatyczna w porównaniu z otwartym dostępem chirurgicznym. Gastrektomia jest wskazana w przypadku zwyrodnienia owrzodzenia w proces złośliwy.

Rehabilitacja w okresie pooperacyjnym obejmuje wczesną aktywację pacjenta, regularne ćwiczenia oddechowe i lecznicze, zalecenia dietetyczne. Środki te mogą znacznie przyspieszyć procesy regeneracji (regeneracji) i zapobiec rozwojowi powikłań pooperacyjnych. Jeśli rokowanie jest korzystne, szwy zostaną usunięte po 8 dniach, a wypis do domu nastąpi w dniach 10-14, w zależności od stanu pacjenta.

Dieta z zaostrzeniem

Wrzód trawienny, zwłaszcza w okresach zaostrzeń, wymaga ścisłego przestrzegania określonego rodzaju diety, dlatego konsekwentnie wyznaczaj tabelę nr 1a, 1b, a następnie nr 5. Jeśli to możliwe, usuń z diety potrawy bogate w błonnik, gruboziarniste, niestrawne, słone, marynowane, pikantne, gorzkie. Temperatura spożywanych artykułów spożywczych powinna być w temperaturze pokojowej. Są dokładnie gotowane na parze lub gotowane.

Pacjentowi pokazano śluzowe zupy i płatki zbożowe na bazie kaszy manny, ryżu, płatków owsianych. Jajka są ograniczone, są używane tylko w formie omletu lub na miękko. W przypadku krwawienia ważne jest przyjmowanie posiłków wzbogaconych, zawierających dużą ilość żelaza (tarta chuda wątroba, mięso).

YABZH: konserwatywne metody tradycyjne i ludowe, środki zapobiegawcze

Farmakoterapia jest jednym z rodzajów zachowawczych technik, które mogą pokonać wrzód żołądka.

Schemat leczenia tradycyjnie obejmuje:

• antybiotyki (w zastrzykach lub tabletkach), poprzez wyznaczenie pochodnych amoksycyliny, tetracykliny, klarytromycyny, nitromidazolu;
• leki chroniące błonę śluzową: Sucralfat, Ventroxol, De-nol, Enprostil;
• leki hamujące wydzielanie kwasu solnego: leki zobojętniające (Sucralfat, Antareit), blokery pompy protonowej (Esomeprazol, Pantoprazole), blokery receptora histaminowego H2 (roksatydyna, nizatydyna, famotydyna), blokery receptorów M-cholinergicznych (tabletki Metacin, Neoskapan, Gastrocepin), syntetyczne analogi prostaglandyny E1 (Ryoprostil, Mizoprostol).

Spośród leków innych grup, zgodnie ze wskazaniami, przepisywane są przeciwskurczowe, prokinetyczne, uspokajające, przeciwdepresyjne, witaminy. Przebieg terapii lekowej trwa od 14 do 45 dni, w zależności od nasilenia obrazu klinicznego i innych czynników.

Pokazano zastosowanie pomocy fizjoterapeutycznej. W ostrej fazie pozytywny efekt obserwuje się po terapii indukcyjno-termicznej, mikrofalowej i mikrofalowej. Przy silnym bólu wskazana jest elektroforeza z lekami przeciwskurczowymi. W fazie niepełnej remisji pokazane są elektrosen, magnetoterapia, ozokeryt, okłady parafinowe, hydroterapia. W okresie stabilnej remisji wskazane jest picie wód mineralnych, terapia ruchowa, rehabilitacja w sanatoriach klimatycznych i leczenie sanatoryjne.

Środki ludowe

Walczą z YABZH według ludowych przepisów. Aby przyspieszyć bliznowacenie owrzodzenia, warto wziąć świeżo wyciśnięty sok ziemniaczany, który dokładnie chroni komórki błony śluzowej żołądka, obniża stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym, działa łagodnie przeciwbólowo i przeciwzapalnie własność. Lek przygotowuje się szybko, ponieważ roślina okopowa powinna zostać obrana, wypłukana i przepuszczona przez sokowirówkę.

Jeśli nie ma sokowirówki, obrane bulwy wciera się w drobną tarkę, kleik umieszcza się w worku z gazy i wyciska płyn. W ciągu pierwszych 7 dni od rozpoczęcia terapii na jedną dawkę wystarczy tylko 20 ml soku, należy go przyjmować co najmniej pół godziny przed każdym posiłkiem (5-6 razy dziennie). W drugim tygodniu dawka jest podwojona, w trzecim - potrojona. Następnie weź 100 ml na raz.

Oto kilka sprawdzonych i skutecznych przepisów na radzenie sobie z wrzodem trawiennym:

1. propolis i niesolone masło. Propolis ma właściwości gojące rany, regenerujące, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, dzięki czemu jest w stanie poradzić sobie z wrzodziejącym defektem ściany żołądka. Domowy olej (100 g) powoli rozpuszcza się w łaźni wodnej, unikając wrzenia. Gdy tylko stanie się wystarczająco płynny i ciepły, wrzucamy do substancji 10 g propolisu i czekamy, aż produkt pszczelarski rozpuści się bez pozostałości. Lek należy przechowywać w szklanym pojemniku z zagłębioną pokrywką, umieszczając go na dolnej półce lodówki. Weź 1 łyżeczkę. łyżka trzy razy dziennie, pamiętaj o pół godziny przed jedzeniem.
2. Kurkumina. Występuje w dużych ilościach w kurkumie i kilku innych rodzajach aromatycznych przypraw. Kurkumina ma wyraźne działanie antyseptyczne i inne korzystne działanie, dlatego następuje szybkie opadanie. proces zapalny, aktywnie tworzy się nowe łożysko naczyniowe, intensywnie wydzielane (wytwarzane) kolagen. Ale ważne jest, aby ściśle przestrzegać dawkowania kurkumy, 100 mg przyprawy na 1 kg masy ciała to idealna ilość do walki z PUD.
3. Grzyb Chaga, który jest popularnie nazywany również krzesiwem, czarnym grzybem. Jest to najstarszy lek na zmiany zapalne i wrzodziejące w okolicy nadbrzusza, ponieważ był praktykowany przez samego Awicennę. Na początek grzyb Tinder jest dokładnie moczony, myty zimną bieżącą wodą, a następnie wlewany bardzo gorącą wodą, ale w żadnym wypadku nie jest gotowany. W trzylitrowym szklanym pojemniku umieść 100 g grzybów, 200 g naturalnego, lepszego niż majowy lub limonkowy miodu i dolej wody do pełnej objętości. Do infuzji w temperaturze pokojowej wystarczą trzy dni. Następnie płyn jest filtrowany i pobierany w 50 ml rano 30-40 minut przed śniadaniem.
4. Olej z nagietka. Przygotowuje się go poprzez zmieszanie 60 g kwitnących kwiatów roślinnych i 200 ml naturalnej oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia. Składniki dokładnie mieszam, umieszczam na 2 godziny w łaźni wodnej do gotowania na wolnym ogniu w temperaturze nie przekraczającej 80 gramów. Celsjusz. Po 24 godzinach olej jest filtrowany, a następnie przyjmowany w dawce 5 ml przed każdym posiłkiem, ale co najmniej 3 razy dziennie. Przebieg leczenia nie powinien przekraczać 3 tygodni.
5. Żucie świeżo zebranego liścia babki lancetowatej. Liście można zbierać tylko na ekologicznie czystych obszarach, z dala od autostrad i przemysłowych obszarów miejskich. Babkę dokładnie myje się pod bieżącą wodą, pozostawia do wyschnięcia i dokładnie przeżuwa, aż zamieni się w wodę. Zabieg powtarzamy codziennie, jest to możliwe przez cały okres wiosenno-letni.

Nie sposób zliczyć wszystkich popularnych recept na walkę z UBI, ponieważ kliniczna remisja powoduje remisję spożywanie świeżego białka jaja, sok z kapusty, zioła przeciwzapalne, miód z cytryną, miód zsiadłe mleko. Ważne jest, aby pamiętać, że terapia "babci" może powodować alergie, dlatego przy pierwszych objawach reakcji alergicznej lek zostaje zatrzymany.

Profilaktyka

Profilaktyka pierwotna mają na celu zapobieganie pojawieniu się patologii, a wtórne - zmniejszenie ryzyka zaostrzeń i pojawiania się nawrotów. Środki zapobiegawcze w ramach profilaktyki pierwotnej obejmują: zapobieganie zakażeniu Helicobacter pylori, ograniczenie spożywania napojów alkoholowych, codzienną zdrową żywność. Ważne jest, aby prowadzić zrównoważoną terapię lekową, terminową sanitację przewlekłych ognisk zapalnych i leczenie innych patologii.

Profilaktyka wtórna kończy się leczeniem sanatoryjno-uzdrowiskowym, przestrzeganiem diety przepisanej przez gastroenterologa, regularnym i wystarczającym monitorowaniem stanu wrzodu. Jesienią i zimą ważne jest przeprowadzenie leczenia przeciw nawrotom, które obejmuje fizjoterapię zabiegi, ziołolecznictwo, preparaty farmakologiczne (na receptę i bez recepty), przyjmowanie leków mineralnych woda.