Jak odróżnić łuszczycę od zapalenia skóry: obraz kliniczny, przyczyny i metody diagnostyczne

Dermatozy o różnej etiologii zajmują jedno z czołowych miejsc wśród wszystkich chorób. Mogą być spowodowane różnymi przyczynami, objawiającymi się w każdym wieku, często zdarzają się przypadki rozwoju patologii u noworodka. Jednak sposób odróżnienia łuszczycy od zapalenia skóry jest bardzo ważny dla lekarza, ponieważ schemat leczenia choroby zależy od konkretnej diagnozy. i dalsze rokowanie dla pacjenta, ponieważ niektóre patologie skóry są klasyfikowane jako nieuleczalne i mogą dawać powikłania ogólnoustrojowe.

Mechanizm rozwoju

Na pytanie, jak odróżnić łuszczycę od zapalenia skóry, można odpowiedzieć z punktu widzenia patofizjologicznych mechanizmów rozwoju tych chorób. W pierwszym przypadku kluczową rolę w występowaniu objawów patologii odgrywają uwarunkowane genetycznie naruszenia procesu podziału komórek górnej warstwy skóry. Każdy zna zdolność naskórka do szybkiej regeneracji, jednak w łuszczycy aktywność keratynocytów znacznie przekracza wartości prawidłowe. To jest powód zewnętrznych przejawów patologii.

Komórki immunokompetentne biorą udział w rozwoju alergicznego zapalenia skóry, przede wszystkim atopowego. W kontakcie z określonym bodźcem aktywuje się układ limfocytarny i immunoglobuliny. Związki te wywołują łańcuch reakcji, ostatecznie skutkując zwiększoną syntezą różnych związków biologicznie czynnych, które stymulują proces zapalny.

Jeśli mówimy o łojotoku, to dość trudno odróżnić łuszczycę od tego typu zapalenia skóry, ponieważ główne objawy kliniczne chorób są pod wieloma względami podobne. Ale znowu powody są dramatycznie różne. Patogeneza dermatozy łojotokowej polega na przerwaniu pracy gruczołów łojowych znajdujących się w głębokich warstwach naskórka.

Z reguły takie zaburzenia są wywoływane przez florę bakteryjną w połączeniu z zaburzeniami immunologicznymi. Ale te same czynniki przyczyniają się do rozwoju prawie wszystkich form zapalenia skóry. Przede wszystkim jest to predyspozycja dziedziczna, patologie endokrynologiczne, otyłość, niedobór witamin spowodowany zaburzeniami trawienia lub nawykami żywieniowymi, stylem życia, szkodliwym zwyczaje.

Obraz kliniczny

Kolejnym etapem różnicy między łuszczycą a zapaleniem skóry jest obraz kliniczny choroby. Przede wszystkim zwróć uwagę na lokalizację wysypki. Tak więc łojotok charakteryzuje się pojawieniem się objawów w obszarze zwiększonego stężenia gruczołów potowych. To jest skóra głowy, pachy, fałdy wokół nosa.

Atopowe zapalenie skóry „kocha” wrażliwe obszary skóry, to jest brzuch, wewnętrzna powierzchnia kończyn, pośladki, twarz. W przypadku tego typu zapalenia skóry jest bardzo skuteczny Dupilumab. Symetryczne wykwity są charakterystyczne dla łuszczycy. Zlokalizowane są głównie w okolicy łokci, kolan, goleni. Czasami patologia obejmuje skórę głowy z rozprzestrzenianiem się na szyję. W przeciwieństwie do innych zapaleń skóry dotyczy to płytki paznokcia, podeszwy, dłoni. Wysypka z kontaktową dermatozą alergiczną pojawia się bezpośrednio w miejscu kontaktu z substancją drażniącą.

Duże znaczenie ma również wiek, w którym choroba zadebiutowała. Objawy alergicznej dermatozy pojawiają się zwykle u małych dzieci, często zbiegają się z wprowadzeniem pierwszej karmy uzupełniającej, czyli 7-9 miesięcy. Czasami może się to zdarzyć wcześniej, jeśli masz nadwrażliwość na białka mleka krowiego lub jeśli matka karmiąca łamie dietę. Objawy łuszczycy występują zwykle u młodych osób w 20-25 lat.

Chociaż znane są przypadki choroby u niemowląt, a także w wieku przedszkolnym i młodzieńczym. Dzieje się tak szczególnie często, jeśli ta patologia została zdiagnozowana u obojga rodziców. Jeśli chodzi o obraz kliniczny, można odróżnić łuszczycę od zapalenia skóry w następujący sposób.

W dermatozie alergicznej pojawieniu się zaczerwienienia w przeważającej większości przypadków towarzyszy łuszczenie się skóry i silne swędzenie, czasami dziecko "przeczesuje" je, aż tworzą się głębokie rany.

Ponadto monitorowany jest wyraźny związek między wpływem alergenu na organizm a rozwojem objawów klinicznych. Łuszczyca zaczyna się od małych grudek, które łączą się ze sobą. Stopniowo pokrywają się srebrzystymi łuskami, które podczas drapania obficie się kruszą. Pod nimi skóra jest gładka, błyszcząca, a po uszkodzeniu krew pojawia się w postaci małych kropel. Z powodu tych objawów choroba była wcześniej nazywana łuszczącym się porostem.

U pacjentów z łojotokiem łuski tworzą się również w obszarach dotkniętej chorobą skóry, ale zwykle mają mętny, żółtawy odcień, trudno je zeskrobać. We włosach widoczny jest obfity łupież, skóra jest bardzo błyszcząca z powodu nadmiernego nagromadzenia wydzieliny łojowej. Jeśli przejedziesz palcem po twarzy takiego pacjenta, pozostanie wyraźny tłusty ślad.

Ćwiczenie

Z reguły wizyta u dowolnego lekarza rozpoczyna się od dostarczenia standardowych badań laboratoryjnych: krwi, moczu i kału. Wydawałoby się, że ta ostatnia nie ma nic wspólnego z dermatozami, ale ta analiza może ujawnić oznaki robaczycy inwazja, której często towarzyszą zewnętrzne objawy na skórze, a zgodnie z wynikami współprogramu można założyć dysbioza. Podczas badania krwi zwraca się uwagę na poziom ESR (w łuszczycy zwiększa się z powodu aktywnego procesu zapalnego) i stężenie eozynofili.

Wzrost ich liczby prawie zawsze wskazuje na reakcję alergiczną. Ponadto obowiązkowy jest immunogram. Głównym wskaźnikiem zainteresowania lekarzy jest poziom immunoglobuliny klasy E.

Przy łuszczycy nie przekracza normy, przy alergicznym zapaleniu skóry zwiększa się jego wartość. Skrobanie skóry nie pomoże, jednak odróżni je od zakaźnych lub grzybiczych zmian naskórka. W niektórych przypadkach, w obecności otwartych ran, przebieg dermatoz może być skomplikowany z powodu wnikania patogennej mikroflory.

Jednak skrobanie pomoże dostosować leczenie w czasie. Testy alergiczne, które są przeprowadzane w procesie diagnozowania alergicznego zapalenia skóry, nie są wykonywane w przypadku łuszczycy. Wynika to z faktu, że wprowadzenie dodatkowego alergenu może wywołać zaostrzenie choroby. Stosunkowo niedawno w arsenale lekarzy pojawiły się metody badawcze, które umożliwiają ocenę poziomu antygenów i czynników krwi zaangażowanych w rozwój łuszczycy. W innych postaciach zapalenia skóry ich poziom pozostaje w normie. Obowiązkowe jest również ogólne badanie pacjenta.

Wykonuje się USG jamy brzusznej, w razie potrzeby bada się błonę śluzową przewodu pokarmowego. Do oceny czynności wątroby wymagane jest biochemiczne badanie krwi. Nie pomoże to zbytnio odróżnić łuszczycy od zapalenia skóry, ale pomoże zidentyfikować możliwą przyczynę i powikłania choroby.