Porażenie Bella: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest porażenie Bella?

porażenie Bella Jest formą tymczasowego paraliżu twarzy spowodowanego urazem lub urazem nerwów twarzowych. Nerw twarzowy, zwany także siódmym nerwem czaszkowym, przechodzi przez wąski kanał kostny (zwany kanałem jajowodowym) w czaszce pod uchem do mięśni po obu stronach twarzy. Przez większość podróży nerw jest zamknięty w tej kostnej pochwie.

Każdy nerw twarzowy kieruje mięśniami po jednej stronie twarzy, w tym tymi, które kontrolują mruganie i zamykanie oczu, a także mimikę twarzy (uśmiech i zmarszczenie brwi). Dodatkowo nerw twarzowy przenosi impulsy nerwowe do gruczołów łzowych i ślinowych, mięśni małej kości pośrodku ucha. Nerw twarzowy przenosi również wrażenia smakowe z języka.

Kiedy dochodzi do porażenia Bella, funkcja nerwu twarzowego jest zaburzona, powodując przerwanie komunikatów wysyłanych przez mózg do mięśni twarzy. To przerwanie powoduje osłabienie lub paraliż twarzy.

Porażenie Bella nosi imię Sir Charlesa Bella, XIX-wiecznego szkockiego chirurga, który opisał nerw twarzowy i jego związek z chorobą. Porażenie Bella, które nie ma nic wspólnego z udarem, jest najczęstszą przyczyną paraliżu twarzy. Z reguły atakuje tylko jeden z dwóch nerwów twarzowych, dlatego pojawia się tylko po jednej stronie twarzy, ale w rzadkich przypadkach może zaatakować obie strony jednocześnie.

Symptomy i objawy

Wczesne objawy porażenia Bella mogą obejmować:

• lekka gorączka (gorączka);
• ból za uchem;
• sztywna szyja;
• osłabienie i/lub sztywność po jednej stronie twarzy.

Objawy mogą pojawić się nagle i postępować szybko w ciągu kilku godzin, czasami po ekspozycji na zimno lub przeciąg. Może to dotyczyć części lub całej osoby.

W większości przypadków porażenia Bella występuje tylko osłabienie mięśni twarzy, a porażenie twarzy jest tymczasowe. Większość przypadków rozwiązuje się w ciągu dwóch do trzech tygodni. Około 80% spraw jest rozwiązywanych w ciągu trzech miesięcy. Jednak niektóre przypadki utrzymują się. Czasami dotyczy to tylko górnej lub dolnej połowy twarzy.

W ciężkich przypadkach porażenia Bella mięśnie twarzy po uszkodzonej stronie są całkowicie sparaliżowane, co powoduje, że ta strona twarzy staje się gładka, pozbawiona wyrazu i nieruchoma. Często otwór między górną i dolną powieką (szczelina powiekowa) powiększa się i pozostaje otwarty podczas snu. Może to prowadzić do niemożności zamknięcia oka po dotkniętej stronie. Osoby z porażeniem Bella mogą nie mieć odruchu rogówkowego, dlatego oko po dotkniętej stronie nie zamyka się po dotknięciu rogówki.

Jeśli ściśnięty obszar nerwu twarzowego znajduje się blisko rozgałęzienia innych nerwów, może wystąpić zmniejszenie produkcji śliny i / lub łez. Niektóre osoby z porażeniem Bella doświadczają utraty smaku po jednej stronie ust, ślinotoku i zwiększonej wrażliwości na dźwięk (przeczulica) po uszkodzonej stronie głowy. W niektórych przypadkach reakcja ofiary na zastrzyk za uchem jest również zmniejszona.

Powrót do zdrowia po porażeniu Bella zależy od stopnia i ciężkości uszkodzenia siódmego nerwu czaszkowego. Jeśli porażenie twarzy jest tylko częściowe, można oczekiwać całkowitego wyzdrowienia. Dotknięte chorobą mięśnie zwykle wracają do swojej pierwotnej funkcji w ciągu jednego do dwóch miesięcy.

Jeśli, gdy włókna nerwowe się regenerują, rosną razem z mięśniami innymi niż te, które pierwotnie były mogą pojawić się unerwione, świadome ruchy mięśni twarzy, którym towarzyszą mimowolne skurcze innych mięśni twarzy (synkineza). Czasami porażenie Bella rozwija zjawisko zwane łzami krokodyla (nie wywoływane emocjami) związane ze skurczami mięśni twarzy.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Choroba występuje w wyniku procesu zapalnego lub ucisku nerwu twarzowego; konkretna przyczyna nie została zidentyfikowana, ale w większości przypadków obserwuje się korelację z wirusowymi procesami zakaźnymi. W rzeczywistości osoba zarażona wirusem może również rozwinąć zapalenie nerwu twarzowego; powoduje to obrzęk, co z kolei powoduje wzrost ciśnienia w kanale, przez który przechodzi nerw (tzw. kanał jajowodowy), z następczym spadkiem przepływu krwi i tlenu do nerwu komórki. Czasami uszkodzenie dotyczy tylko osłonki nerwu (osłonki mielinowej); w tym przypadku powrót do zdrowia po porażeniu Bella następuje dość szybko.

Infekcje wirusowe związane z początkiem porażenia Bella:

• wirus opryszczki pospolitej (odpowiedzialny za różne choroby, takie jak opryszczka)
• wirus półpaśca (czynnik wirusowy wywołujący półpasiec i ospę wietrzną)
• Wirus Epsteina-Barra (patogen) mononukleoza zakaźna)

Inne powiązane wirusy to te, które powodują choroby, takie jak:

• przeziębienie;
• Wirusowe zapalenie opon mózgowych;
• grypa;
• pryszczyca;
• zespół nabytego niedoboru odporności;
• Różyczka;
• wirusowy zapalenie ucha itd.

Inne stany patologiczne obejmują:

• Borelioza (borelioza);
• nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi);
• cukrzyca;
• sarkoidoza;
• guz mózgu;
• obrzęk ślinianki przyusznej.

Traumatyczne zdarzenia dotyczące twarzy lub czaszki mogą być również związane z początkiem porażenia Bella.

Porażenie Bella nie jest stanem związanym z udar lub przemijający napad niedokrwienny (TIA).

Dotknięte populacje

Porażenie Bella jest dość powszechnym schorzeniem dotykającym mężczyzn i kobiety w równej liczbie. Według różnych szacunków 25-35 na 100 000 osób cierpi na porażenie Bella. Około 40 000 osób jest diagnozowanych każdego roku.

Porażenie Bella występuje częściej u osób starszych niż u dzieci, ale zaburzenie to może dotyczyć osób w każdym wieku. Jednak kobiety w ciąży lub osoby z cukrzycą lub chorobami górnych dróg oddechowych są bardziej narażone niż populacja ogólna.

Diagnostyka

Diagnoza opiera się na badaniu fizykalnym, w szczególności przy obserwowaniu charakterystycznego zniekształcenia twarzy i niemożności poruszania mięśniami po uszkodzonej stronie; jednak nie ma testu laboratoryjnego, który mógłby jednoznacznie potwierdzić zaburzenie. Dlatego należy wykluczyć inne możliwe przyczyny paraliżu twarzy.

Z reguły wymagane są różne badania kliniczne, zarówno laboratoryjne (badania krwi), jak i instrumentalne (na przykład rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa (CT)) w celu sprawdzenia złamań lub guzów, które mogły ulec uszkodzeniu VII nerw czaszkowy.

Testem, który bardzo pomaga, jest elektromiografia (EMG), dzięki temu testowi możesz sprawdzić, czy nie ma uszkodzeń nerwów, a w przypadku wyniku pozytywnego określić stopień uszkodzenia twarzy nerw.

Zaburzenia objawowe

Objawy następujących zaburzeń mogą być podobne do objawów porażenia Bella. Porównania mogą być przydatne w diagnostyce różnicowej:

• Nerwiak akustyczny - łagodny guz 8. nerwu czaszkowego. Ten nerw leży w wewnętrznym przewodzie słuchowym. Ucisk tego nerwu przez guz prowadzi do wczesnych objawów nerwiaka słuchowego, dzwonka w uchu (hałas w uszach) i/lub ubytek słuchu. Związany z tym ucisk drugiego nerwu twarzowego (7. nerw czaszkowy) może powodować osłabienie mięśni, jeśli nerw trójdzielny (5. nerw czaszkowy) jest uciskany - pojawia się drętwienie twarzy. Rozprzestrzenianie się guza na różne obszary może prowadzić do upośledzenia koordynacji ruchów nóg i ramion (ataksja), drętwienia ust, niewyraźnej mowy (dyzartria) i/lub chrypki.
• Miastenia gravis - przewlekła choroba nerwowo-mięśniowa charakteryzująca się osłabieniem mięśni. Początkowo najbardziej dotknięte są mięśnie jamy ustnej, warg, języka i aparatu głosowego. Wczesne objawy zaburzenia mogą obejmować trudności w mówieniu, żuciu i/lub połykaniu; opadanie powieki górnej (opadanie powieki), podwójne widzenie (podwójne widzenie). Gdy objawy występują po jednej stronie (jednostronne), zaburzenie przypomina porażenie Bella. W rezultacie dochodzi do osłabienia mięśni rąk i nóg, co prowadzi do uogólnionego osłabienia fizycznego.
• Zespół Ramseya-Hunta (SRS), znane również jako zapalenie zwojów kolankowatych, jest rzadkim zaburzeniem neurologicznym charakteryzuje się porażeniem niektórych nerwów twarzowych (porażeniem twarzy), wysypką w obrębie ucha lub ust oraz dzwonieniem uszy. Zespół Ramseya-Hunta jest wywoływany przez wirus ospy wietrznej i półpaśca, ten sam wirus, który powoduje ospa wietrzna u dzieci oraz półpasiec u dorosłych. W przypadku zespołu Ramseya-Hunta uśpiony wcześniej wirus ospy wietrznej i półpaśca reaktywuje się i rozprzestrzenia na nerwy twarzowe. Osoby dotknięte chorobą doświadczają utraty słuchu lub silnego bólu ucha.

Leczenie

Porażenie Bella jest traktowane inaczej dla każdego pacjenta:

• Niektóre przypadki są łagodne i nie wymagają leczenia, ponieważ objawy mają tendencję do samoistnego ustępowania w ciągu dwóch tygodni.
• W innych przypadkach stosowane są leki i / lub inne środki terapeutyczne; kiedy można prześledzić dokładną przyczynę paraliżu (np. zakażenia), jasne jest, że konkretne leczenie będzie pomocne.

Ostatnie badania wykazały, że leki kortyzonowe mogą zmniejszyć stan zapalny i obrzęk, dlatego są skuteczne i pomocne w leczeniu porażenia Bella. Inne leki, takie jak acyklowirstosowany w walce z opryszczką może w niektórych przypadkach skrócić przebieg choroby. Przeciwbólowetakie jak aspiryna, paracetamol lub ibuprofen mogą łagodzić ból.

Innym podstawowym czynnikiem w leczeniu jest ochrona oczu: zaburzenie może zakłócać naturalne zdolność oka do nawilżenia, pozostawiając cenny narząd narażony na wysuszenie i późniejsze podrażnienie. Dlatego tak ważne jest nawilżenie oczu (np. sztucznymi łzami) oraz ochrona przed kurzem i urazami, zwłaszcza w nocy.

Inne zabiegi, takie jak fizjoterapia, masaż twarzy lub akupunktura, mogą poprawić funkcję nerwu twarzowego i złagodzić ból.

Chirurgia dekompresyjna mająca na celu zmniejszenie nacisku na nerw pozostaje kontrowersyjna i rzadko jest zalecana; w rzadkich przypadkach może być wymagana operacja kosmetyczna lub rekonstrukcyjna w celu zmniejszenia niedoskonałości twarzy i naprawy niektórych uszkodzeń, takich jak niezamknięta powieka lub skośny uśmiech.

Prognoza

Rokowanie dla osób z porażeniem Bella jest ogólnie dobre. Stopień uszkodzenia nerwów określa stopień powrotu do zdrowia. Poprawa jest stopniowa, a czas powrotu do zdrowia jest różny. Z leczeniem lub bez, większość pacjentów zaczyna wracać do zdrowia po 2 tygodniach od pierwszego objawy i większość wraca do normy całkowicie, wracając do normalnej pracy w ciągu 3-6 miesiące. U niektórych jednak objawy mogą trwać dłużej.

W niektórych przypadkach objawy mogą nigdy nie zniknąć całkowicie.

W rzadkich przypadkach zaburzenie powraca po tej samej lub po przeciwnej stronie twarzy.