Zespół Ushera: co to jest, objawy, leczenie, przyczyny, rokowanie

Co to jest zespół Ushera?

Zespół Ushera (Zespół Usherainż. Zespół Ushera) jest rzadkim zaburzeniem genetycznym charakteryzującym się głównie głuchotą z powodu upośledzenia zdolności ucha wewnętrznego i nerwów słuchowych do przekazywania czuciowych (dźwiękowe) sygnały do ​​mózgu (czuciowo-nerwowy ubytek słuchu) z towarzyszącym zwyrodnieniem barwnikowym siatkówki, chorobą, która atakuje siatkówkę oka i powoduje postępującą utratę słuchu wizja. Naukowcy zidentyfikowali trzy kliniczne typy zespołu Ashera. Wiek, w którym pojawiają się objawy i nasilenie objawów, które odróżniają różne typy zespołu Ushera, są określone przez podstawową przyczynę genetyczną. Zespół Ushera jest dziedziczony jako autosomalna recesywna cecha genetyczna.

Zaburzenie to zostało po raz pierwszy opisane w 1858 roku przez Albrechta von Graefe, ale nosi imię Charlesa Ushera (lub Ushera). szkocki okulista, który określił dziedziczny charakter zaburzenia i wzór recesywny dziedzictwo.

Symptomy i objawy

Zespół Ushera charakteryzuje się głuchotą z powodu upośledzenia zdolności ucha wewnętrznego i nerwów słuchowych do przekazywania sygnałów czuciowych (dźwiękowych) do mózgu (czuciowo-nerwowy/czuciowo-nerwowy ubytek słuchu), a także nieprawidłowe nagromadzenie kolorowego (pigmentowanego) materiału na bogatej w nerwy błonie (siatkówka), podszewka oczu (barwnikowe zapalenie siatkówki). Retinitis pigmentosa ostatecznie powoduje zwyrodnienie siatkówki prowadzące do postępującej utraty wzroku i ślepoty prawnej. Głuchota nerwu czuciowo-nerwowego może być głęboka, łagodna lub postępująca. Utrata wzroku spowodowana barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki może rozpocząć się w dzieciństwie lub w późniejszym życiu i często pojawia się po raz pierwszy jako problemy ze wzrokiem w nocy lub przy słabym świetle („kurczak ślepota"). Badania pokazują, że wyraźne widzenie centralne może utrzymywać się przez wiele lat, nawet gdy pogarsza się widzenie boczne (obwodowe). Te zawężone pola widzenia są również nazywane „widzeniem tunelowym”. Pacjenci z zespołem Ushera typu 1 i typu 3 mają problemy z utrzymaniem równowagi (nierównowagi).

Zespół Ushera typu 1 charakteryzuje się głębokim ubytkiem słuchu w obu uszach przy urodzeniu (wrodzona głuchota) i problemami z równowagą. W wielu przypadkach dotknięte chorobą dzieci nie mogą nauczyć się chodzić do 18 miesięcy lub później. Problemy ze wzrokiem zwykle zaczynają się od około 10 roku życia do wieku dojrzewania, chociaż niektórzy rodzice zgłaszają początek problemów u dzieci poniżej 10 roku życia. Zespół Ushera typu 2 charakteryzuje się ubytkiem słuchu od umiarkowanego do ciężkiego w obu uszach przy urodzeniu. W niektórych przypadkach utrata słuchu może się z czasem pogorszyć. Ślepota nocna występuje w okresie dojrzewania lub na początku lat 20. Utrata widzenia peryferyjnego trwa, ale widzenie centralne zwykle utrzymuje się do dorosłości. Problemy ze wzrokiem związane z zespołem Ushera typu 2 postępują wolniej niż problemy związane z typem 1.

Zespół Ushera typu 3 charakteryzuje się późniejszym ubytkiem słuchu, zmiennym brakiem równowagi (przedsionkowy) i barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki, które mogą pojawić się między drugą a czwartą dekadą życia życie. Problemy z równowagą występują u około 50% pacjentów z zespołem Ushera typu 3.

Powoduje

Zespół Ushera jest spowodowany mutacjami w niektórych genach. Do tej pory choroba była powiązana z mutacjami w co najmniej dziesięciu genach:

• Typ 1:MYO7A (USH1B), USH1C, CDH23, PCDH15 (USH1F), SANS (USH1G) i może, CIB2 gen;
• Typ 2: USH2A, ADGRV1 (dawniej VLGR1) WHRN (DFNB31) geny;
• Typ 3: USH3A (CLRN1), HARS geny /

Te geny dostarczają instrukcji do produkcji białek zaangażowanych w normalny słuch, wzrok i równowagę. Niektóre z tych białek pomagają wyspecjalizowanym komórkom zwanym komórkami włoskowatymi przenosić dźwięk z ucha wewnętrznego do mózgu i odbierają światło i kolory w siatkówce. Funkcja niektórych białek wytwarzanych przez geny związane z zespołem Ushera jest nieznana.

Niektóre osoby z zespołem Ushera nie mają mutacji w żadnym z tych genów, więc prawdopodobnie istnieją inne geny związane z chorobą, które nie zostały jeszcze zidentyfikowane.

Wszystkie typy zespołu Ushera są dziedziczone w sposób autosomalny recesywny. Większość chorób genetycznych jest uwarunkowana statusem dwóch kopii genu, jednej od ojca i jednej od matki. Recesywne zaburzenia genetyczne występują, gdy osoba dziedziczy dwie kopie nieprawidłowego (patologicznego) genu tej samej cechy, po jednej od każdego z rodziców. Jeśli dana osoba odziedziczy jeden normalny gen i jeden gen choroby, będzie nosiła chorobę, ale zwykle jest bezobjawowa. Ryzyko dla dwojga rodziców będących nosicielami przekazania zmienionego genu, a tym samym posiadania chorego dziecka, wynosi 25% z każdą ciążą. Ryzyko urodzenia dziecka, które będzie nosicielem, podobnie jak rodzice, wynosi 50% w przypadku każdej ciąży. Prawdopodobieństwo, że dziecko otrzyma normalne geny od obojga rodziców i będzie genetycznie normalne dla tej cechy, wynosi 25%. Ryzyko jest takie samo dla mężczyzn i kobiet.

Rodzice, którzy są bliskimi krewnymi (pokrewnymi) są bardziej narażeni niż rodzice niespokrewnieni rodzice, którzy mają ten sam nieprawidłowy gen, co zwiększa ryzyko posiadania dzieci z genetyką recesywną choroba.

Dotknięte populacje

Zespół Ushera dotyka około trzech do dziesięciu osób na 100 000 na całym świecie. Liczba osób z zespołem Ushera jest powyżej średniej wśród Żydów w Izraelu, Berlinie, Niemczech; Luizjana francuscy kanadyjczycy; Argentyńczycy pochodzenia hiszpańskiego; i Afrykanie z Nigerii. Choroba spowodowana mutacjami USH3, najrzadsza forma w większości populacji, stanowi około 40% pacjentów w Finlandii. Zespół Ushera jest najczęstszą chorobą genetyczną obejmującą zarówno słuch, jak i wzrok. Zespół Ushera typu 1 i 2 odpowiada za około 10 procent wszystkich przypadków umiarkowanej do głębokiej głuchoty u dzieci.

Zaburzenia objawowe

Objawy następujących stanów mogą być podobne do objawów zespołu Ushera. Porównania mogą być przydatne w diagnostyce różnicowej:

• Zespół Alströma - choroba dziedziczna charakteryzująca się zwyrodnieniem siatkówki z oczopląs i utrata centralnego widzenia. To zaburzenie jest związane z otyły w dzieciństwie. Głuchota czuciowo-nerwowa i cukrzyca, zwykle rozwijają się po dziesięciu latach.
• Różyczka (niemiecka odra) to ostra choroba wirusowa, która budzi obawy, jeśli zostanie zarażona w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży, ponieważ może powodować nieprawidłowości płodu. Te nieprawidłowości mogą obejmować utratę słuchu i / lub zaburzenia widzenia, a także wady rozwojowe dziecka.
• Barwnikowe zapalenie siatkówki obejmuje dużą grupę dziedzicznych wad wzroku, które powodują postępujące zwyrodnienie siatkówki. Widzenie peryferyjne (boczne) stopniowo się pogarsza i w większości przypadków z czasem zostaje utracone. W tych warunkach widzenie centralne jest zwykle utrzymywane do późnego stadium. Niektóre formy barwnikowego zwyrodnienia siatkówki mogą być związane z głuchotą, otyłością, choroba nerek oraz różne inne powszechne problemy zdrowotne, w tym zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i zaburzenia metaboliczne, a czasem nieprawidłowości chromosomalne.

Diagnostyka

Zespół Ashera diagnozuje się na podstawie testów słuchu, równowagi i wzroku. Badanie słuchowe (audiologiczne) mierzy częstotliwość i głośność dźwięków, które dana osoba może usłyszeć. Elektroretinogram mierzy odpowiedź elektryczną światłoczułych komórek siatkówki. Badanie siatkówki wykonuje się w celu obserwacji siatkówki i innych struktur w tylnej części oka. Funkcję przedsionkową (równowagę) można ocenić za pomocą różnych badań oceniających różne części układu przedsionkowego. Testy genetyczne są klinicznie dostępne dla większości genów związanych z zespołem Ushera.

Zabiegi standardowe

Leczenie zespołu Ushera koncentruje się na konkretnych objawach, których doświadcza każda osoba. Takie leczenie może wymagać skoordynowanych wysiłków zespołu pracowników służby zdrowia, takich jak pediatrzy lub terapeuci, specjaliści zajmujący się oceną i leczeniem zaburzeń. słuchu i równowagi (otolaryngolodzy i audiolodzy), lekarze specjalizujący się w diagnostyce i leczeniu chorób oczu (okuliści) i/lub inni specjaliści opieka zdrowotna.

Konieczna jest jak najwcześniejsza ocena głuchoty czuciowo-nerwowej i zbadanie możliwości komunikacji, aby dziecko miało solidną bazę językową. Aparaty słuchowe lub implanty ślimakowe są przydatne w przypadku większości niemowląt i dzieci z zespołem Ushera. Jako opcję komunikacji możesz nauczyć się języka migowego. Pacjenci, którzy wizualnie pokazują gesty, często przechodzą na język dotykowy, gdy pogarsza się ich wzrok. Wczesna interwencja jest niezbędna, aby dzieci z zespołem Ushera mogły osiągnąć swój potencjał. Usługi, które mogą być pomocne, mogą obejmować specjalne usługi dla dzieci z głuchotą zmysłowo-nerwową lub głuchoślepotą, a także inne usługi medyczne, społeczne i/lub zawodowe.

Obecnie nie ma znanego lekarstwa na barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, chociaż naukowcy pracują nad genetyką i innymi zabiegi przywracające lub odwracające utratę wzroku związaną z barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki, a także utratę przesłuchanie. Niektórzy badacze wykazali, że przyjmowanie określonej dziennej dawki witaminy A może spowolnić progresja zwyrodnienia siatkówki u niektórych osób z typowym barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki i zespołem Ushera 2 rodzaje. Niektórzy eksperci zalecają, aby dorośli z częstymi postaciami barwnikowego zwyrodnienia siatkówki przyjmowali codziennie 15 000 IU palmitynianu witamina A pod okiem swoich okulistów, regularnie zbilansowaną dietę i unikanie wysokich dawek witamina E. Ponieważ długotrwałe przyjmowanie dużych dawek witaminy A (na przykład przekraczających 25 000 IU) może powodować pewne skutki uboczne, takie jak choroba wątrobylekarze powinni regularnie monitorować pacjentów podczas przyjmowania takich suplementów.

Inne metody leczenia zespołu Ushera są objawowe i podtrzymujące.

Poradnictwo genetyczne zalecane jest pacjentom i ich rodzinom.

Prognoza

Rokowanie zależy głównie od progresji barwnikowego zwyrodnienia siatkówki: w większości przypadków ciężkie zaburzenia widzenia występują między 50 a 70 rokiem życia.