Agresja: co to jest, przyczyny, patofizjologia, leczenie

Czym jest agresja?

Agresja a przemoc pozostaje głównym problemem klinicznym, zdrowia publicznego i bezpieczeństwa na całym świecie. Agresja ma wiele znaczeń, a termin pojawia się w różnych kontekstach. W tym artykule przemoc i agresja będą rozpatrywane łącznie. Agresja to każde zachowanie, w tym wypowiedzi słowne, mające na celu zaatakowanie innej osoby, zwierzęcia lub przedmiotu z zamiarem zranienia ofiary. Podobnie przemoc to celowe użycie siły fizycznej w celu zadawania komuś lub czemuś bólu, krzywdy fizycznej lub psychicznej.

Etiologia

Omawiając etiologię agresji, należy wziąć pod uwagę czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczno-ekonomiczne. Przyczyny biologiczne obejmują genetykę, choroby medyczne i psychiatryczne, neuroprzekaźniki, hormony, nadużywane substancje i leki. Przyczyny psychologiczne obejmują wiele diagnoz z Diagnostycznego i Statystycznego Podręcznika Zaburzeń Psychicznych (DSM - 5). Obejmują one:

• zaburzenie afektywne dwubiegunowe;
• schizofrenia;
• duża depresja;
• ogólne zaburzenie lękowe;
• osobowość aspołeczna.

Przyczyny społeczno-ekonomiczne obejmują warunki interpersonalne, społeczne, grupowe, domowe, ekonomiczne i kulturowe, które mogą stwarzać potencjał przemocy lub faktycznej przemocy. Należy zauważyć, że te czynniki często działają jednocześnie.

Epidemiologia

Przemoc jest wszechobecna. Statystyki Stanów Zjednoczonych zebrane przez Federalne Biuro Śledcze i przedstawione w skonsolidowanym raporcie w sprawie przestępczości za rok 2013 wykazały, że było około 1 163 146 przemocy przestępstwa. Ponadto zebrane informacje na temat rodzajów broni w przestępstwach z użyciem przemocy wykazały, że broń palna została użyta w 69% zabójstw, 40% rabunków i 21,6% kwalifikowanych napaści okoliczności. Co więcej, kobieta była bita co 9 sekund. Średnio prawie 20 osób na minutę było maltretowanych fizycznie przez partnera intymnego. W ciągu roku to ponad 12 milionów kobiet i mężczyzn. Co więcej, jedna na pięć kobiet i jeden na 71 mężczyzn w Stanach Zjednoczonych została zgwałcona w swoim życiu. Prawie połowa kobiet (46,7%) i mężczyzn (44,9%) ofiar gwałtu znała swoich napastników. Wreszcie, co roku 1 na 15 dzieci jest ofiarą przemocy ze strony partnera, a 90% z nich jest świadkiem takiej przemocy.

Patofizjologia

- Początek.

Chociaż definicja agresji jest prosta i jednoznaczna, jej źródła pozostają złożone i często zależą od innych, często sprzecznych czynników. W tym badaniu przyjrzymy się biologicznym, psychologicznym i społecznym przyczynom przemocy. Badanie podstaw biologicznych analizuje genetykę, struktury mózgu, choroby medyczne, neuroprzekaźniki, hormony, nadużywane substancje i leki, które przyczyniają się do agresji. Ocena psychologiczna bada DSM – 5 diagnoz związanych z agresją. Wreszcie prowadzone są badania nad społecznymi i środowiskowymi korzeniami przemocy.

- Wkład biologiczny.

• Genetyka może promować agresywne zachowanie na kilka sposobów. Płeć męska jest głównym predyktorem agresji. Czy to z powodu testosteronu, czy oczekiwań społeczeństwa, mężczyźni są zdecydowanie dominującymi sprawcami przemocy. Świadczy o tym ludność w więzieniach. Osoby urodzone z trisomią 21 lub Zespół Downasą intelektualnie upośledzeni w pewnych trudnych sytuacjach i mogą stać się agresywni. Niektórzy ludzie rodzą się z niedoborem monoaminooksydazy (MAO), która metabolizuje serotoninę. Może to powodować wzrost poziomu serotoniny, a nadmiar serotoniny jest powiązany z agresją, szczególnie u osób żyjących w stresujących środowiskach społeczno-ekonomicznych.
• Niektóre struktury i połączenia mózgu korelują z agresywnym zachowaniem. Kora przedczołowa pełni funkcję wykonawczą ośrodkowego układu nerwowego. Zmniejszona aktywność w korze przedczołowej (obszar przyśrodkowy i oczodołowy) wiąże się z gwałtowną agresją. Uszkodzenia lub zmiany neuronalne, które mogą wystąpić z Choroba Alzheimera, może eliminować powszechnie stosowane zakazy i prowadzić do niekontrolowanej agresywnej działalności. Jeśli istnieje nadaktywne ciało migdałowate połączone z mniej aktywną korą przedczołową, wzrasta prawdopodobieństwo przemocy.
• Choroby medyczne prowadzić do agresji. Pacjenci z padaczka, zwłaszcza te, które wywodzą się z płatów skroniowych lub czołowych, wykazują przemoc. Wiadomo, że pacjenci z chorobami układu oddechowego, zwłaszcza cierpiący na: astma lub przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) w chwilach niewydolności oddechowej stają się agresywne. Najważniejszym schorzeniem, które może powodować agresję, jest ból. Niezależnie od fizycznego pochodzenia bólu, osoba często staje się agresywna w odpowiedzi na nieznośny dyskomfort.
• Niektóre neuroprzekaźniki związane z agresywnym zachowaniem, zwykle gdy są nadmierne lub niewystarczające. Zarówno nadmiar, jak i brak serotoniny korelują z agresją. Tam, gdzie było za dużo serotoniny, przyczyną był brak metabolizowania serotoniny przez MAO. Niski poziom serotoniny jest skorelowany z depresją, przemocą i samobójstwem. Wykazano, że nadmiar dopaminy wywołuje agresję. Klinicznie można to zaobserwować u osób ze schizofrenią, gdyż charakteryzują się one wysokim poziomem dopaminy, a także u pacjentów ze schizofrenią. Choroba Parkinsona, które są leczone lekami zwiększającymi dopaminę, co prowadzi do wzrostu poziomu dopaminy. Kwas gamma-aminomasłowy (GABA) jest neuroprzekaźnikiem hamującym, a jego niedobór pozwala na niewykrycie innych neuroprzekaźników.
• Hormony. Przede wszystkim testosteron odgrywa ważną rolę w agresywnym zachowaniu. Związek między mężczyznami jest oczywisty, ale kobiety otrzymujące testosteron również stają się agresywne. Niski poziom glikokortykoidów koreluje z agresywną aktywnością. Wysokie poziomy glikokortykosteroidów podczas leczenia lekami takimi jak deksametazon mogą być związane z agresją.
• Szereg substancji może prowadzić do agresywnego zachowania. Zwykle mówimy o właściwościach farmakologicznych substancji. Jednak dla wielu osób doświadczenia odstawienia mogą prowadzić do przemocy w celu uzyskania potrzebnej im substancji. Chociaż stosowana substancja może wywoływać idiosynkratyczne zachowania agresywne, niektóre nadużywane substancje mają wysoki potencjał powodowania przemocy. Alkohol jest częstą przyczyną agresji, ponieważ może obniżać represyjne bariery dla wcześniej kontrolowanych emocji, w tym wściekłości. Halucynogeny, takie jak meskalina, pejotl, 3,4-metylenodioksymetamfetamina lub dietyloamid ecstasy i kwasu lizergowego kwasy (LSD), mogą powodować przerażające, przytłaczające i zastraszające doświadczenia, które prowadzą do agresji zachowanie. Fencyklidyna, znana również jako anielski pył, nie tylko sprawia, że ​​użytkownik czuje się nadludzki i odporny na ból, ale może również wywoływać gwałtowne i agresywne zachowanie. Użytkownicy PCP popełniają morderstwo. Ponadto sterydy anaboliczne, często stosowane w celu poprawy kondycji fizycznej, mogą wywoływać gwałtowną wściekłość.
• Przepisane leki powodować agresywny efekt uboczny. Na przykład udokumentowano, że antydepresanty, zwłaszcza u dzieci, prowadzą do zachowań samobójczych. Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, takie jak karbidopa-lewodopa, zwiększają poziom dopaminy i mogą powodować u pacjentów agresję paranoidalną. Deksametazon, kortykosteroid szeroko stosowany w leczeniu różnych stanów zapalnych, może powodować u pacjentów okresy przemocy.

- Przyczyny psychologiczne.

Chociaż każdy może stać się agresywny z różnych powodów, istnieje wiele specyficznych diagnoz DSM-5, których cechą charakterystyczną jest zachowanie agresywne. Obejmują one zaburzenie afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, Grupa demencja, zespołu stresu pourazowego (PTSD) i ostre zaburzenie stresowe. Ponadto kilka zaburzeń związanych z dzieciństwem i okresem dojrzewania jest związanych z agresywnym zachowaniem. wiek, niepełnosprawność intelektualna, niektóre zaburzenia osobowości i sporadyczne popędliwość. Jak wspomniano wcześniej, agresja może wynikać z połączenia kilku warunków. Na przykład niektóre osoby z zespołem stresu pourazowego mogą stać się agresywne po wypiciu alkoholu.

Wiadomo, że pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową stają się nadmiernie pobudzeni i agresywni, zwłaszcza w fazie maniakalnej. Wspaniałe urojenia często nie tylko dramatycznie zawyżają ich samoocenę, ale także powodują, że: być wymagającym wobec innych i zachowywać się agresywnie wobec tych, którzy ich nie rozpoznają wyimaginowana wielkość. Osoby ze schizofrenią mogą być agresywne, gdy reagują na halucynacje rozkazujące im krzywdzenie innych. Pacjenci z szerokim spektrum demencji, takich jak choroba Alzheimera, nie tylko mają zaburzenia pamięci, ale także tracą funkcje wykonawcze. Te funkcje wykonawcze zapewniają zdrowie psychiczne i tłumią niedopuszczalne impulsy. To może wyjaśniać niektóre przypadki przemocy obserwowane w placówkach opieki długoterminowej oraz w placówkach, w których leczeni są pacjenci z urazami mózgu.

Poważny stres może sprawić, że niektórzy ludzie będą agresywni. To jest ich sposób radzenia sobie. Pacjenci z PTSD zmagają się z niezliczonymi objawami, które mogą przyczynić się do potencjalnej agresji. Objawy te obejmują zwiększoną czujność (nadczujność), retrospekcje, koszmary senne i mogą prowadzić do agresywnych zachowań. Kilka diagnoz pediatrycznych, w tym zaburzenia zachowania i zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) może prowadzić do agresywnych zachowań, takich jak Zaburzenia ze spektrum autyzmu, ze względu na trudności w komunikacji, impulsywność, niską tolerancję i frustrację.

Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w obliczu trudnych zadań i sytuacji mogą uciekać się do przemocy jako mechanizmu przetrwania. Niektóre zaburzenia osobowości, takie jak osobowość antyspołeczna i osobowość z pogranicza, mogą powodować agresję. Osoby aspołeczne nie doświadczają empatii i mają egocentryczny środek ciężkości, który może przyczyniać się do agresji. Osoba o osobowości borderline, która jest w depresji i ma problemy z impulsywnością, może stać się agresywna. Wreszcie, agresja leży u podstaw osób z okresowym zaburzeniem temperamentu.

Poza tymi formalnymi diagnozami, kiedy ludzie są przestraszeni, przygnębieni, zagrożeni lub poza kontrolą, zdezorientowani, zdezorientowani lub sfrustrowani, często reagują agresywnie.

- Społeczno-kulturowe czynniki ekonomiczne.

Środowisko może sprzyjać agresji na wielu poziomach: warunki interpersonalne, społeczne, grupowe, domowe, ekonomiczne i kulturowe mogą stwarzać potencjalną lub faktyczną przemoc.

• Interpersonalne: Agresja interpersonalna przejawia się w różnych warunkach. Jednym z najbardziej znanych jest przemoc domowa. Relacje intymne mogą przyczyniać się do przemocy poprzez zazdrość, strach przed porzuceniem, dominację i kontrolę. Wynika to z nadużycia ze strony współmałżonka lub towarzysza. Jej skrajna forma, intymna agresja, może ostatecznie doprowadzić do morderstwa lub samobójstwa. Inne formy przemocy domowej obejmują znęcanie się nad dziećmi i osobami starszymi. Relacje generują silne emocje. Oddziały geriatryczne i placówki opieki długoterminowej tworzą silne relacje interpersonalne. Ponadto w psychiatrycznych oddziałach szpitalnych może wybuchnąć przemoc. Więzienia i zakłady poprawcze to miejsca, w których wybucha przemoc. Zastraszanie w każdym środowisku jest samo w sobie agresywne i może prowadzić do przemocy.
• Społeczny: W sytuacjach społecznych frustracja może narastać z czasem. Nazywa się to okresem inkubacji. W socjologii istnieje termin „względna deprywacja”. Jest to stan psychiczny, w którym ludzie doświadczają niedostatecznego zaspokojenia swoich potrzeb. Nie osiągnęli wszystkiego, czego chcieli, chociaż poczyniono pewne postępy. Jednak zamiast być wdzięczni, zdają sobie sprawę, że nie dostali wszystkiego, czego chcieli i działają agresywnie. Niektórzy gromadzą wystarczająco dużo tego, co ich denerwuje i osiągają „punkt krytyczny”, w którym agresja często przeradza się w przemoc.
• Grupa: Doświadczenia grupowe mogą również wywoływać agresję. Kiedy wiele osób gromadzi się w jednym miejscu, może narastać agresywne zachowanie.

Leczenie

Leczenie agresji i przemocy powinno opierać się na ich przyczynach. Diagnoza prowadzi do leczenia. Jeśli zaburzenie psychiczne jest odpowiedzialnym czynnikiem, należy zająć się konkretnym zaburzeniem. Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych, zachowania antyspołeczne, niestosowanie się do leczenia i recydywa są znanymi czynnikami ryzyka przemocy. Dlatego te czynniki muszą być uwzględnione w leczeniu i systemie prawnym.

Diagnozę i leczenie agresji przeprowadza zespół międzybranżowy, w skład którego może wchodzić pielęgniarka opieki psychiatrycznej, psychiatry, specjalistów podstawowej i pomocy doraźnej, psychologa, farmaceuty i Pracownik socjalny.