Uzależnienie: co to jest, objawy, przyczyny, leczenie, rokowanie

Czym jest uzależnienie?

Zwykła definicja nałogi (pol. nałóg - nałóg, nałóg, nałóg) to „stan uzależnienia od określonej substancji, rzeczy lub czynności”. Z medycznego punktu widzenia uzależnienie jest „przewlekłym, nawracającym zaburzeniem charakteryzującym się kompulsywnym poszukiwaniem substancje (narkotyki), dalsze zażywanie pomimo szkodliwych skutków i długotrwałych zmian w do mózgu ”.

Dwie główne koncepcje uzależnienia obejmują uzależnienie od substancji (uzależnienie od narkotyków), które jest zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się powtarzającą się chęcią ciągłego przyjmowania substancji, pomimo jej szkodliwych skutków konsekwencje. Uzależnienie od substancji (uzależnienie behawioralne) nie jest związane z narkotykami/narkotykami, ale obejmuje zachowanie podobne do tego, które można znaleźć w używanie substancji, na przykład patologiczny hazard, uzależnienie od jedzenia, uzależnienie od Internetu, hazard, uzależnienie seksualne, a także uzależnienie od telefonu komórkowego, społeczne sieci.

Powoduje

Istnieje złożona współzależność neuronauki, genetyki i środowiska – natury i wychowania – które wpływać na rozwój uzależnienia, zaburzenia używania alkoholu lub innych uzależnień państw. Nagradzanie aktywności jest znanym dowodem, który wspiera neurobiologiczne podstawy uzależnienia. Jednak obserwacje dotyczące dopaminowego systemu nagrody nie mogą wykluczyć ani zmniejszyć potencjalnego wkładu uczenie się i pamięć w hipokampie oraz regulacja emocji w ciele migdałowatym jako możliwe etiologie w rozwoju i utrzymaniu nałóg.

Wpływ genetyki na zachowania uzależniające wysunięto za pomocą czynnika transkrypcyjnego delta-fosB. Delta-fosB może być jednym z mechanizmów, dzięki którym nadużywanie substancji może wywoływać zmiany w mózgu i przyczyniać się do fenotypu uzależnienia. Delta-fosB, członek rodziny czynników transkrypcyjnych Fos, gromadzi się w podzbiorze neuronów w jądrze półleżącym i prążkowiu grzbietowym po wielokrotnym podaniu substancji zabronionych. Badania wykazały również, że podobną akumulację delta-FosB w mózgu obserwuje się po kompulsywne bieganie, co sugeruje, że delta-FosB może akumulować się w wielu typach kompulsywne zachowanie.

Ponadto ważną rolę odgrywa sposób, w jaki ludzie radzą sobie ze stresem pod względem psychologicznym, fizycznym i biochemicznym. w kontekście kontroli rodzicielskiej, deficytów i poziomu psychologicznego lub poznawczego naprężenie.

Badania przedkliniczne wykazały, że narażenie na stres – szczególnie w młodym wieku z wykorzystywaniem dzieci i regularne kłopoty - wspomaga samoleczenie i jest czynnikiem prowokującym wiele nawrotów u byłych lub obecnych osób z: nałóg. W szczególności obserwuje się wyraźne zmiany czynnika uwalniającego kortykotropinę i osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (oś CRF/HPA) oraz pobudzenia autonomicznego. Zasadniczo stres odnosi się do procesów, które obejmują „postrzeganie, ocenę i reagowanie na szkodliwe, zagrażające lub prowokujące zdarzenia lub bodźce”. Stres może być korzystny, a ciągłe narażenie na taki stres prowadzi do poczucia kontroli i pewności siebie. Jednak każdy „stres”, który staje się długotrwały lub przewlekły, może stać się nieprzewidywalny i niekontrolowane, co skutkuje utratą kontroli lub pewności siebie i rozwojem homeostazy rozregulowanie. Ta dysregulacja homeostatyczna stwarza podatność na zachowania i tendencje związane z substancjami.

Badania w laboratoriach w Ameryce Łacińskiej podkreślają związek między polimorfizmami pojedynczego nukleotydu (SNP) w genach związanych ze stresem a uzależnieniem. SNP mogą wchodzić w interakcje z hormonami stresu, czynnikami transkrypcyjnymi i cytokinami. Ta interakcja może być potencjalnym sposobem identyfikacji wiarygodnych biomarkerów podatności na nadużywanie narkotyków i nawrotów. Inne badania sugerują również, że receptory CRF w przegrodzie bocznej i brzusznej nakrywce obszary, zwłaszcza izoforma CRF2-alfa-R, są potencjalnymi celami terapeutycznymi w leczeniu uzależnienie od narkotyków. Wydzielany przez glikolipoproteiny z rodziny Wnt, szlak Wnt / beta-katenina może być krytycznym substratem nerwowym dla interakcji między stresem a zachowaniem uzależniającym. Naukowcy zbadali również system kannabinoidowy jako obiecujący cel nawrotów stresu u osób uzależnionych.

Uzależnienie jest więc stale zakorzenione w sytuacjach stresowych, zwłaszcza gdy trwa przez całe dzieciństwo. Środowiskowe czynniki ryzyka, takie jak impulsywność, nieodpowiedni nadzór rodzicielski i przestępczość, są również powszechne wśród chemicznych i behawioralnych przejawów uzależnienia. Badania pokazują, że osoby, które wykazują jedno problematyczne zachowanie, mogą napotkać inne problemy. Społeczno-demograficzne czynniki ryzyka związane z ubóstwem, geografią, rodziną i grupami rówieśnicy mogą również wpływać na występowanie i przebieg zarówno narkotycznych, jak i nienarkotycznych nałóg.

Epidemiologia

Ze względu na różnice kulturowe odsetek osób, u których rozwinęło się uzależnienie od narkotyków lub uzależnienie behawioralne w pewnym okresie czasu (tj. mi. rozpowszechnienie) zmienia się w czasie, w zależności od kraju i cech demograficznych ludności kraju (np. według grupy wiekowej, statusu społeczno-ekonomicznego itp.).

- Azja.

Częstość uzależnienia od alkoholu nie jest tak wysoka jak w innych regionach. W Azji na spożycie alkoholu wpływają nie tylko czynniki społeczno-ekonomiczne, ale także biologiczne.

Ogólna częstość posiadania smartfonów wynosi 62%, od 41% w Chinach do 84% w Korei Południowej. Co więcej, udział w grach online waha się od 11% w Chinach do 39% w Japonii. Hongkong ma największą liczbę nastolatków zgłaszających codzienne lub większe korzystanie z Internetu (68%). Zaburzenie uzależnienia od Internetu jest najwyższe na Filipinach, według IAT (test uzależnienia od Internetu) na poziomie 5% i CIAS-R (zrewidowana skala uzależnienia od Internetu Chena) na poziomie 21%.

- Europa.

W 2015 r. szacowana częstość epizodycznego intensywnego spożywania alkoholu wśród dorosłej populacji wyniosła 18,4% (w ciągu ostatnich 30 dni); 15,2% na codzienne palenie tytoniu; oraz 3,8, 0,77, 0,37 i 0,35% w 2017 r. zażywanie konopi indyjskich, amfetaminy, opioidów i kokainy. Śmiertelność z powodu alkoholu i nielegalnych narkotyków była najwyższa w Europie Wschodniej.

- Stany Zjednoczone.

Na podstawie reprezentatywnej próby młodzieży amerykańskiej w 2011 r. rozpowszechnienie uzależnienia od alkohol i narkotyki przez całe życie szacuje się na około 8% i 2-3% odpowiednio. Na podstawie reprezentatywnych prób dorosłej populacji USA w 2011 r., 12-miesięczne rozpowszechnienie uzależnienia od alkoholu i nielegalnych narkotyków oszacowano na odpowiednio około 12% i 2-3%. Rozpowszechnienie zażywania leków na receptę w ciągu życia wynosi około 4,7%.

Od 2016 roku około 22 miliony ludzi w Stanach Zjednoczonych potrzebowało leczenia uzależnienia od alkoholu, nikotyny lub innych narkotyków.

Według sondażu przeprowadzonego w 2017 r. przez Pew Research Center, prawie połowa dorosłych populacji USA zna członka rodziny lub bliskiego przyjaciela, który w pewnym momencie swojego życia zmagał się z nadużywaniem narkotyków nałóg.

W 2019 roku uzależnienie od opioidów zostało ogłoszone kryzysem narodowym w Stanach Zjednoczonych. W artykule w Washington Post powiedział, że „największe amerykańskie firmy farmaceutyczne zalewały kraj środkami przeciwbólowymi w latach 2006-2012, nawet gdy stało się jasne, że podsycają one uzależnienie i przedawkowania”.

- Rosja.

Według Rosstat całkowita liczba pacjentów, u których zdiagnozowano uzależnienie od alkoholu (alkoholizm) w 2017 roku. wyniósł 37% - 1,3 mln osób.

Według organów ścigania i służby zdrowia na początku 2001 r. łączna liczba obywateli Rosji regularnie zażywających narkotyki przekroczyła 2,2 mln. Ponad 60% narkomanów to osoby w wieku 16-30 lat, a prawie 20% to dzieci w wieku szkolnym.

W 2003 r. liczbę osób zażywających narkotyki oszacowano na około 4 miliony.

Na początku 2011 roku w Rosji było ponad 2,5 miliona narkomanów.

W 2016 roku główny niezależny narkolog Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej Jewgienij Brun powiedział, że każdego roku w Rosji z powodu przedawkowania umiera około 8000 narkomanów.

Diagnostyka

Historia i objawy fizyczne różnią się znacznie w zależności od przyjętej substancji, czasu od spożycia i drogi podania. Na przykład większości form zatrucia alkoholowego towarzyszy niewyraźna mowa, ataksja oraz naruszenie wyroku. Proces ten, w zależności od dawki i czasu podania, może szybko doprowadzić do: depresja OUN, śpiączka i niewydolność wielonarządowa. Ten postęp dotyczy etanol, metanol, izopropanol i glikol etylenowy.

W odniesieniu do kokainy i innych używek, pacjenci często wykazują ostry niepokój, potencjalną psychozę i związane z nią objawy życiowe (częstoskurcz, przyspieszony oddech, wysokie ciśnienie krwi itp.). Leczenie rozpoczyna się od zmniejszenia lęku, stabilizacji funkcji życiowych i przygotowania zespołów szybkiego reagowania dla pacjentów z pogarszającymi się warunkami.

Występują również znaczne różnice w zależności od etapu uzależnienia i od substancji wywołującej uzależnienie. Oto pięć etapów uzależnienia:

1. Pierwsze użycie
   1. Są naiwnymi pacjentami w tym sensie, że nie odczuli jeszcze skutków swojej substancji. Może to być recepta na nowy lek przeciwbólowy lub pierwszy eksperyment z naciskiem rówieśników.
2. Dalsze użytkowanie
   1. Ludzie zaczynają wracać do leków, których już nie „potrzebują”, ale których potrzebują najbardziej, ponieważ zauważają, że uczucie na haju szybko mija.
3. Tolerancja
   1. Pacjenci na tym etapie zdają sobie sprawę, że potrzebują dużych dawek leku, aby doświadczyć poprzedniego haju.
4. Wpływ fizyczny
   1. Pacjenci zaczynają wykazywać fizyczne oznaki rezygnacji z używania. Co gorsza, pacjenci nie czują się już „normalnie” bez stosowania substancji.
5. Nałóg
   1. Ci pacjenci mogą znajdować się po jednej z dwóch stron medalu. Mogą być zdenerwowane długotrwałym używaniem, ale mogą tego potrzebować pomimo poważne problemy życiowe, które się pojawiły, lub mogą zaprzeczać swojemu uzależnieniu i dalej się kopać nałóg.

Powyższe opisy etapów ujawniają oczekiwany obraz uzależnienia pacjenta. Wywiad i badanie fizykalne zależą od stadium choroby. Pacjent, który zwraca się o pomoc po raz pierwszy, prawdopodobnie nie doświadcza ostrych zaburzeń (z wyjątkiem: aktywny uraz/przewlekły ból) lub fizyczne objawy odstawienia podczas wizyty w przychodni lub na oddziale ratunkowym Wsparcie. Tolerancyjny pacjent zwykle opowiada historię, która wymaga zwiększenia dawki leku lub wznowienia dawki. U uzależnionego pacjenta mogą wystąpić ostre objawy odstawienia z objawami, które różnią się w zależności od substancji. Odstawienie alkoholu objawia się objawami dysregulacji autonomicznej, które budzą największy niepokój – alkoholowe delirium i drgawki.

- Analiza i wizualizacja.

Wartości laboratoryjne (krew i mocz), obrazy i konkretne testy różnią się w zależności od źródła nałogu. Jeśli jest to substancja psychoaktywna, mogą wystąpić oczywiste nieprawidłowości w wartościach złożonego panelu metabolicznego (CMF) i pełnej morfologii krwi (CBC), a także w psychoanalizie i badaniach behawioralnych. Poniżej znajduje się skrócona lista i podsumowanie najczęściej występujących substancji uzależniających oraz oczekiwanych wyników oceny dla pracowników służby zdrowia:

1. Alkohol.
   1. Etanol:
      • Pełna morfologia krwi - długotrwałe stosowanie może powodować zwiększenie (średniej objętości krwinki) erytrocytów z niedokrwistość megaloblastyczna z powodu niedoboru kwasu foliowego.
      • CMP – poziom azotu mocznikowego/kreatyniny we krwi może być wyższy niż wartość wyjściowa, poziom glukozy może być przewlekle niski, a elektrolity mogą być zaburzone z powodu odwodnienie.
        1. Luka anionowa zwiększy się w ostrym zatruciu ze zmniejszoną zawartością CO2 i zmniejszoną zawartością wodorowęglanów, co znajduje odzwierciedlenie w aktywnym stanie kwasicy.
      • To samo stanie się z metanolem, dodatkowo pojawią się problemy okulistyczne. Wymaga regularnych badań wzroku na izbie przyjęć.
      • Glikol etylenowy prowadzi do niewydolność nerekwymaganie seryjnych poziomów azotu mocznikowego / kreatyniny i GFR w celu monitorowania czynności nerek; Kamienie w nerkachzawierające kwas szczawiowy są powszechne, co skutkuje krwistym badaniem moczu.
2. Kokaina.
   1. Oczywisty pociąg współczulny, wyrażony poprzez wzrost funkcji życiowych. Pacjenci zwykle mają tachykardię i tachypnea. Pacjenci mogą mieć ostrą psychozę.
      • W przypadku zatrucia może być wymagana seria troponin, próba wysiłkowa serca, a nawet cewnikowanie serca. Ze względu na zwężenie naczyń wieńcowych, troponiny są regularnie zwiększane.
3. Opioidy. W przeciwieństwie do środków pobudzających, takich jak kokaina, opioidy mają objawy przywspółczulne, takie jak: bradykardia, niedociśnienie, zwężenie źrenic, hipotermia i uspokojenie. Niepokojącym czynnikiem jest uspokojenie polekowe, prowadzące do depresji oddechowej.

Wizualizacyjne metody badawcze.

Chociaż nie jest to powszechne w praktyce klinicznej, obrazowanie można włączyć do panelu oceny uzależnień. Naukowcy odkryli, że zmniejszenie liczby receptorów dopaminy 2 (DA D2) jest skorelowane z: zmniejszona aktywność przedniej kory zakrętu obręczy (ACC) i kory oczodołowo-czołowej (OFC) u osób nadużywających kokaina.

Chromatografia cieczowa / spektrometria mas i SIP.

Niektóre ze stosowanych substancji (kratom) i nadużywania (sole do kąpieli) nie są wykrywane w rutynowych badaniach moczu ani krwi. Na przykład chromatografia cieczowa / spektrometria mas i spektrometria ruchliwości jonów (IMS) służą do wykrywania kratomu.

Leczenie

- Terapia behawioralna.

Metaanalityczny przegląd skuteczności różnych terapii behawioralnych w leczeniu uzależnienia od narkotyków i uzależnienia behawioralnego wykazał, że terapia poznawczo-behawioralna (np. zapobieganie nawrotom i zarządzanie sytuacjami awaryjnymi), wywiady motywacyjne i grupy wsparcia były skutecznymi interwencjami na umiarkowaną skalę efekt.

Dane kliniczne i przedkliniczne wskazują, że długotrwałe ćwiczenia aerobowe, zwłaszcza wytrzymałościowe (takie jak bieganie w maratonie), faktycznie zapobiegają rozwojowi niektórych uzależnień i są skutecznym leczeniem wspomagającym w przypadku narkomanii, w szczególności od: psychostymulanty.

Regularne ćwiczenia aerobowe oparte na wielkości (tj. czasie trwania i intensywności) zmniejszają ryzyko uzależnienie, które wydaje się być odwróceniem neuroplastyczności spowodowanej uzależnieniem od narkotyków nałóg. W jednym z przeglądów zauważono, że ćwiczenia mogą zapobiegać uzależnieniu od narkotyków, zmieniając delta-FosB lub c-Fos. immunoreaktywność w prążkowiu lub innych częściach układu nagrody.

Ćwiczenia aerobowe zmniejszają samoleczenie, zmniejszają prawdopodobieństwo nawrotów i wywołują przeciwny wpływ na sygnalizację dopaminy. Receptor D2 (DRD2) w prążkowiu (zwiększona gęstość DRD2) w porównaniu do efektów spowodowanych uzależnieniem od wielu klas leków (zmniejszona gęstość DRD2). W konsekwencji ciągłe ćwiczenia aerobowe mogą prowadzić do lepszych wyników leczenia, gdy są stosowane jako leczenie wspomagające uzależnienie od narkotyków.

- Leki.

Uzależnienie od alkoholu.

Alkohol, podobnie jak opioidy, może powodować poważne uzależnienie fizyczne i objawy odstawienia, takie jak: majaczenie alkoholowe. W związku z tym leczenie uzależnienia od alkoholu zwykle obejmuje połączone podejście do jednoczesnego rozwiązywania problemu uzależnienia i uzależnienia. Benzodiazepiny mają największą i najlepszą bazę dowodową w leczeniu odstawienia alkoholu i są uważane za złoty standard w detoksykacji alkoholu.

Leczenie farmakologiczne uzależnienia od alkoholu obejmuje leki takie jak: naltrekson (antagonista opioidowy), disulfiram, akamprozat oraz topiramat. Leki te nie mają na celu zastąpienia alkoholu, ale mają wpływać na chęć picia, albo poprzez bezpośrednie zmniejszenie głodu, takie jak w przypadku akamprozatu i topiramatu, lub wywołując nieprzyjemne efekty z alkoholem, jak to ma miejsce disulfiram. Leki te mogą być skuteczne, jeśli leczenie jest kontynuowane, ale ich przestrzeganie może stanowić problem. ponieważ alkoholicy często zapominają o przyjmowaniu leków lub przestają je brać z powodu nadmiernych skutków ubocznych efekty. Według Cochrane (Współpraca Cochrane), antagonista opioidów naltrekson okazał się skuteczny w leczeniu alkoholizmu, którego działanie utrzymuje się od 3 do 12 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Uzależnienia behawioralne.

Uzależnienie behawioralne jest chorobą uleczalną. Możliwości leczenia obejmują psychoterapię i psychofarmakoterapię (tj. mi. leczenie farmakologiczne) lub połączenie obu. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest najczęstszą formą psychoterapii stosowaną w leczeniu uzależnień behawioralnych; koncentruje się na identyfikowaniu wzorców, które wywołują kompulsywne zachowania i dokonywaniu zmian stylu życia w celu promowania zdrowszego zachowania. Ponieważ CBT jest uważane za terapię krótkoterminową, liczba sesji terapeutycznych zwykle waha się od 5 do 12. Podczas sesji terapeuci poprowadzą pacjentów przez tematy identyfikacji problemu, rozpoznania ich myśli, związane z problemem, identyfikowanie wszelkich negatywnych lub fałszywych myśli i zmienianie negatywnych i fałszywych myślący.

Chociaż CBT nie leczy uzależnienia behawioralnego, pomaga radzić sobie z chorobą w zdrowy sposób. Obecnie nie ma ogólnie zatwierdzonych leków do leczenia uzależnień behawioralnych, ale niektóre leki stosowane w leczeniu uzależnienia od narkotyków mogą być również pomocne w przypadku niektórych zachowań zależności. Wszelkie niepowiązane zaburzenia psychiczne należy kontrolować i odróżnić od czynników przyczyniających się do rozwoju uzależnienia.

Uzależnienie od kannabinoidów.

Od 2010 r. nie ma skutecznych metod leczenia farmakologicznego uzależnienia od kannabinoidów. Przegląd uzależnienia od kannabinoidów z 2013 r. Zauważył, że rozwój agonistów receptora CB1, które mają zmniejszoną interakcję z sygnalizacją β-arrestyny ​​2, mogą być terapeutycznie użyteczne.

Uzależnienie od nikotyny.

Innym obszarem, w którym szeroko stosowane jest leczenie odwykowe, jest leczenie uzależnienia od nikotyny, które zwykle: obejmuje stosowanie nikotynowej terapii zastępczej, antagonistów receptora nikotynowego lub częściowych agonistów nikotynowych receptory. Przykłady leków, które działają na receptory nikotynowe i były stosowane w leczeniu uzależnienia od nikotyny, obejmują antagonistów, takich jak: bupropion i częściowego agonisty warenikliny.

Uzależnienie od opioidów.

Opioidy uzależniają fizycznie, a leczenie jest zwykle ukierunkowane na ich wyeliminowanie.

Uzależnienie fizyczne leczy się lekami substytucyjnymi, takimi jak Suboxone lub Subutex (oba zawierają aktywne składniki buprenorfiny) i metadonem. Chociaż leki te mogą pomóc w utrzymaniu uzależnienia fizycznego, celem terapii podtrzymującej opiaty jest kontrolowanie bólu i uzależnienia. Stosowanie środków zastępczych zwiększa zdolność osoby uzależnionej do normalnego funkcjonowania i eliminuje negatywne konsekwencje nielegalnego przyjmowania substancji kontrolowanych. Po ustabilizowaniu się przepisanej dawki, leczenie wchodzi w fazę podtrzymującą lub fazę stopniowego zmniejszania dawki.

Terapia substytucyjna metadonem prowadzona jest we wszystkich krajach Ameryki, Europie Zachodniej, wielu krajach Europy Wschodniej i krajach bałtyckich oraz w większości krajów WNP, z wyjątkiem Rosji i Turkmenistanu. Od 2009 roku w 106 krajach świata, w których realizowane są programy terapii substytucyjnej, wzięło w nich udział ponad milion pacjentów.

W Rosji jakiekolwiek użycie metadonu jest prawnie zabronione w jakimkolwiek celu.

Uzależnienie od psychostymulantów.

Od maja 2014 r. nie ma skutecznej farmakoterapii jakiejkolwiek formy uzależnienia od psychostymulantów. Przeglądy z lat 2015, 2016 i 2018 wykazały, że stosowanie selektywnych agonistów TAAR1 ma znaczący potencjał terapeutyczny w leczeniu uzależnień psychostymulujących; jednak od 2018 r. jedynymi związkami znanymi z działania jako selektywni agoniści TAAR1 są leki eksperymentalne.

Prognoza

Dowody są dość jasne, jeśli chodzi o długoterminowe skutki uzależnienia od narkotyków: osoby zdiagnozowane zmarły 22,5 roku wcześniej niż osoby, które tego nie zrobiły. Ta długość życia jest związana z toksycznym działaniem substancji na kilka układów, w tym między innymi na układ sercowy, oddechowy i neurologiczny. Ponadto pięcioletnie badanie dotyczące leczenia uzależnienia od alkoholu i narkotyków wykazało, że starsi ludzie mają korzystne długoterminowe wyniki w porównaniu z osobami młodszymi; w szczególności stwierdzono, że osoby starsze (zwłaszcza starsze kobiety) mają 30-dniową abstynencję na poziomie 52% w porównaniu z 40% u młodszych dorosłych. Czynniki takie jak wpływ sieci społecznościowych i płeć odgrywają rolę w tych liczbach wraz z wiekiem.

W tym momencie istnieje wyraźny związek między zmianami ryzyka śmiertelności w czasie, gdy uzależnieni pacjenci rozpoczynają leczenie, a ilością otrzymanej terapii. Ich ostateczna prognoza zależy od tych czynników.

Komplikacje

Z punktu widzenia przewlekłego spożywania alkoholu spodziewane powikłania to: Encefalopatia Wernickego oraz Zespół Korsakoffa. Encefalopatii Wernickego towarzyszy triada splątania, oftalmoplegia i ataksja (chociaż zwykle tylko jeden występuje w 20% przypadków). W CT i MRI klasyczne objawy obejmują atrofię obustronnych korpusów sutków i obszarów hipokampu.

Stłuszczenie wątroby jest częstym powikłaniem przewlekłego spożywania alkoholu, wynikającym z estrów cholesterolu, fosfolipidy i triglicerydy, ostatecznie powstające w wyniku indukowanej alkoholem produkcji ROS, które zmieniają metabolizm lipidów.

Przewlekłe wysokie spożycie alkoholu jest najważniejszym czynnikiem ryzyka przy rozważaniu przewlekłe zapalenie trzustki. Proces rozpoczyna się od ostrego nadmiernego spożycia alkoholu, które ze względu na toksyczne działanie metabolizmu alkoholu powoduje z czasem zmiany zapalne i zwłóknieniowe w trzustka. W szczególności aktywowane są komórki gwiaździste trzustki, co powoduje oczekiwane zmiany zwłóknieniowe.

Kardiomiopatia - kolejne udokumentowane powikłanie spodziewane po długotrwałym stosowaniu alkohol w wyniku stresu oksydacyjnego, zaburzenia gospodarki wapniem i dysfunkcji mitochondria.

Uzależnienie od kokainy i odurzenie prowadzą do choroba wieńcowa serca, psychozy i śmiertelne arytmie, które wymagają pilnej opieki w celu złagodzenia konsekwencji.

Jeśli chodzi o zachowanie, uzależnienie prowadzi do wielu epizodów wycofania i nawrotów (średnia 7).