Stan przedrzucawkowy i rzucawka: co to jest, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest stan przedrzucawkowy i rzucawka?

Stan przedrzucawkowy i rzucawka - część spektrum zaburzeń ciśnienia krwi lub nadciśnienia, które występują w okresie ciąży i połogu.

Na jaśniejszym końcu spektrum jest nadciśnienie ciążoweco występuje, gdy u kobiety, która wcześniej miała prawidłowe ciśnienie krwi, dochodzi do nadciśnienia wiek ciążowy ponad 20 tygodni, a jej ciśnienie krwi wraca do normy w ciągu 12 tygodni po porodzie. Ten problem zwykle występuje bez innych objawów. W wielu przypadkach nadciśnienie ciążowe nie szkodzi matce ani płodowi. Jednak ciężkie nadciśnienie ciążowe może być związane z porodem przedwczesnym i niemowlętami, które są małe jak na swój wiek w chwili urodzenia. Niektóre kobiety z nadciśnieniem ciążowym później rozwijają stan przedrzucawkowy.

Stan przedrzucawkowy jest podobny do nadciśnienia ciążowego, ponieważ wiąże się również ze wzrostem ciśnienia krwi o 20 tydzień ciąży lub później u kobiety, której ciśnienie krwi było przedtem normalne ciąża. Ale stan przedrzucawkowy może również obejmować ciśnienie krwi 140/90 mmHg. Sztuka. lub wyższy, zwiększony obrzęk i białko w moczu. Stan ten może być poważny i jest główną przyczyną przedwczesnego porodu (przed 37 tygodniem ciąży). Jeśli stan przedrzucawkowy jest na tyle poważny, że wpływa na funkcjonowanie mózgu, powodując drgawki lub cokolwiek, nazywa się to 

rzucawka.

Poważnym powikłaniem zaburzeń nadciśnieniowych w czasie ciąży jest Zespół HELLP - sytuacja, w której ciężarna kobieta ze stanem przedrzucawkowym lub rzucawkowym cierpi z powodu uszkodzenia wątroby i komórek krwi. Litery w nazwie HELLP wskazują na następujące problemy:

• h - hemoliza (hemoliza), w której niszczone są czerwone krwinki (erytrocyty) przenoszące tlen;
• EL - podwyższona aktywność enzymów wątrobowych (zwiększona aktywność enzymów wątrobowych), wskazująca na uszkodzenie wątroby;
• LP - niska cipka płytkowa (małopłytkowość), stan charakteryzujący się zmniejszeniem liczby płytek krwi odpowiedzialnych za zatrzymanie krwawienia.

Stan przedrzucawkowy poporodowy Jest stanem przedrzucawkowym, który rozwija się po urodzeniu dziecka, zwykle między 48 godziną a 6 tygodniem po urodzeniu. Objawy mogą obejmować wysokie ciśnienie krwi, silny ból głowy, zmiany widzenia, ból w nadbrzuszu oraz nudności lub wymioty. Stan przedrzucawkowy poporodowy może wystąpić niezależnie od tego, czy kobieta miała wysokie ciśnienie krwi, czy stan przedrzucawkowy w czasie ciąży.

Rzucawka poporodowa To napad, który występuje między 48 a 72 godziną po porodzie. Objawy obejmują również wysokie ciśnienie krwi i duszność. Około jedna trzecia przypadków rzucawki występuje po porodzie, a prawie połowa z nich występuje po upływie 48 godzin od porodu.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Przyczyny stanu przedrzucawkowego nie są znane. Wcześniej sądzono, że zaburzenie to jest spowodowane toksyną we krwi zwaną „toksemią”, ale teraz medycyna wie, że to nieprawda. Jednak stan przedrzucawkowy jest czasami określany jako „toksemia”.

Aby dowiedzieć się więcej o stanie przedrzucawkowym i rzucawce, naukowcy badają wiele czynników, które mogą przyczynić się do rozwoju i progresji tych chorób, w tym:

• nieprawidłowości łożyskowe, takie jak niewystarczający przepływ krwi;
• czynniki genetyczne;
• wpływ środowiska;
• czynniki żywieniowe;
• immunologia matczyna i choroby autoimmunologiczne;
• zmiany sercowo-naczyniowe i zapalne;
• nierównowaga hormonalna.

- Kto jest zagrożony stanem przedrzucawkowym?

Chociaż stan przedrzucawkowy ciąży występuje głównie podczas pierwszej ciąży, kobieta, która ma: stan przedrzucawkowy wystąpił podczas poprzedniej ciąży, prawdopodobieństwo rozwoju choroby w późniejszym terminie w: 7 razy wyższa.

Inne czynniki, które mogą zwiększać ryzyko u kobiety, to:

• Przewlekłe wysokie ciśnienie krwi lub choroba nerek przed ciążą.
• Wysokie ciśnienie krwi lub stan przedrzucawkowy we wcześniejszej ciąży.
• Otyłość. Kobiety z nadwagą lub otyły częściej cierpią na stan przedrzucawkowy w więcej niż jednej ciąży.
• Wiek. Kobiety w wieku powyżej 40 lat są bardziej zagrożone chorobą.
• Ciąża mnoga (ciąża z więcej niż jednym płodem).
• Pochodzenie etniczne Afroamerykanów. Ponadto wśród kobiet, które wcześniej przeszły stan przedrzucawkowy, kobiety rasy innej niż biała są bardziej narażone na ponowne wystąpienie stanu przedrzucawkowego w późniejszym życiu niż kobiety rasy białej.
• Historia rodzinna stanu przedrzucawkowego. Według Światowej Organizacji Zdrowia wśród kobiet, które przeszły stan przedrzucawkowy, na tę chorobę cierpi również 20-40% ich córek i 11-37% ich sióstr.

Stan przedrzucawkowy występuje również częściej u kobiet, które w przeszłości miały pewne schorzenia, takie jak: migrena, cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty, twardzina skóry, infekcje dróg moczowych, choroba dziąseł, zespół policystycznych jajników, stwardnienie rozsiane, cukrzyca ciężarnych oraz anemia sierpowata.

Stan przedrzucawkowy jest również częstszy w ciąży w wyniku dawstwa komórek jajowych, zapłodnienia dawcy lub pozaustrojowe nawożenie.

Symptomy i objawy

— Stan przedrzucawkowy.

Możliwe objawy stanu przedrzucawkowego to:

• wysokie ciśnienie krwi;
• za dużo białka w moczu;
• obrzęk twarz i dłonie kobiety (nogi kobiety mogą również puchnąć, ale obrzęk nóg jest powszechny w czasie ciąży i może nie wskazywać na problem);
• problemy ogólnoustrojowe, takie jak ból głowy, niewyraźne widzenie i ból w prawym górnym kwadrancie brzucha.

- Rzucawka.

Następujące objawy są natychmiast niepokojące:

• drgawki;
• Silne bóle głowy;
• problemy ze wzrokiem, takie jak tymczasowa ślepota;
• ból brzucha, zwłaszcza w prawym nadbrzuszu;
• nudności i wymioty;
• mała diureza lub bardzo częste oddawanie moczu.

- Zespół HELLP.

Zespół HELLP może prowadzić do poważnych powikłań, w tym: niewydolność wątroby i śmierć.

Kobieta w ciąży z zespołem HELLP ma skłonność do krwawień lub siniaków i/lub doświadcza bólu brzucha, nudności, wymiotów, bólu głowy lub skrajnego zmęczenia. Chociaż większość kobiet, u których rozwija się zespół HELLP, ma już wysokie ciśnienie krwi i stan przedrzucawkowy, czasami ten zespół jest pierwszym objawem. Ponadto zespół HELLP może wystąpić bez wysokiego ciśnienia krwi lub białka w moczu kobiety.

Komplikacje

- Powikłania w czasie ciąży.

Stan przedrzucawkowy w czasie ciąży jest w większości przypadków łagodny. Jednak choroba może szybko przejść od łagodnego do ciężkiego stanu przedrzucawkowego lub całkowitej rzucawki - nawet w ciągu kilku dni. Zarówno stan przedrzucawkowy, jak i rzucawka mogą powodować poważne problemy zdrowotne u matki i dziecka.

Kobiety ze stanem przedrzucawkowym mają zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek, wątroby, mózgu oraz innych narządów i układów krwionośnych. Stan przedrzucawkowy może również wpływać na łożysko. Stan ten prowadzi do oddzielenia łożyska od macicy (tzw. oderwanie łożyska), przedwczesnego porodu, utraty ciąży lub urodzenia martwego dziecka. W niektórych przypadkach stan przedrzucawkowy prowadzi do niewydolności narządowej lub udar.

W ciężkich przypadkach stan przedrzucawkowy rozwija się w rzucawkę, w tym drgawki. Drgawki z rzucawką mogą prowadzić do utraty przytomności i niekontrolowanych drgawek kobiety. Jeśli płód się nie urodzi, warunki te mogą spowodować śmierć matki i / lub płodu.

Chociaż większość ciężarnych kobiet w krajach rozwiniętych cierpi na stan przedrzucawkowy, pozostaje on główną przyczyną chorób i śmierci na całym świecie. Według Światowej Organizacji Zdrowia stan przedrzucawkowy i rzucawka są odpowiedzialne za 14% zgonów matek rocznie, czyli od 50 000 do 75 000 kobiet na całym świecie.

- Powikłania po ciąży.

W „nieskomplikowanym stanie przedrzucawkowym” wysokie ciśnienie krwi matki i inne objawy zwykle wracają do normy w ciągu 6 tygodni po urodzeniu dziecka. Jednak badania wykazały, że kobiety ze stanem przedrzucawkowym są czterokrotnie bardziej narażone na rozwój nadciśnienia (wysokie ciśnienie krwi) i dwukrotnie bardziej narażone na rozwój choroba wieńcowa serca (zmniejszony dopływ krwi do mięśnia sercowego, co może powodować: zawał serca), zakrzepy krwi, udar, jak u kobiet bez stanu przedrzucawkowego.

Rzadziej matki, które przeszły stan przedrzucawkowy, mogą doświadczyć trwałego uszkodzenia narządów, takich jak nerki i wątroba. Mają też płyn w płucach. W pierwszych dniach po porodzie kobiety ze stanem przedrzucawkowym pozostają w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju rzucawki i drgawek.

Niektóre kobiety rozwijają stan przedrzucawkowy między 48 godzinami a 6 tygodniem po porodzie, stan zwany stanem przedrzucawkowym poporodowym. Stan przedrzucawkowy poporodowy może wystąpić u kobiet, które miały stan przedrzucawkowy w czasie ciąży i u tych, które go nie miały. Jedno z badań wykazało, że nieco ponad połowa kobiet, które miały stan przedrzucawkowy poporodowy, nie miała stanu przedrzucawkowego w czasie ciąży. Jeśli kobieta ma drgawki w ciągu 72 godzin od porodu, może mieć rzucawkę poporodową. Ważne jest, aby rozpoznać i leczyć stan przedrzucawkowy poporodowy i rzucawkę, ponieważ ryzyko powikłań może być wyższe, niż gdyby te stany wystąpiły w czasie ciąży. Stan przedrzucawkowy i rzucawka poporodowa mogą postępować bardzo szybko bez leczenia i mogą prowadzić do udaru lub śmierci.

- Powikłania płodu.

Stan przedrzucawkowy może być związany z problemami z łożyskiem we wczesnej ciąży. Takie problemy stanowią zagrożenie dla płodu, w tym:

• Brak tlenu i składników odżywczych, które mogą zaburzać wzrost płodu.
• Przedwczesny poród.
• Poród martwy, jeśli oderwanie łożyska (oddzielenie łożyska od ściany macicy) powoduje ciężkie krwawienie u matki.
• Śmierć niemowlęcia.

Poród martwy jest bardziej prawdopodobny, jeśli matka ma cięższą postać stanu przedrzucawkowego, w tym zespół HELLP.

Niemowlęta, których matki przeszły stan przedrzucawkowy, są również narażone na zwiększone ryzyko przyszłych problemów, nawet jeśli urodzą się w terminie (39. tydzień ciąży). Niemowlęta urodzone przedwcześnie z powodu stanu przedrzucawkowego są bardziej narażone na niektóre długotrwałe problemy zdrowotne, związane głównie z wczesnym porodem, w tym zaburzenia uczenie się, porażenie mózgowe, padaczka, głuchota i ślepota. Wcześniakimogą być również hospitalizowane długo po urodzeniu i mogą być mniejsze niż dzieci urodzone w terminie. Niemowlęta ze słabym wzrostem macicy mogą później być bardziej narażone na rozwój cukrzycy, zastoinowej niewydolność serca i wysokie ciśnienie krwi.

Diagnostyka

Pracownik służby zdrowia sprawdzi ciśnienie krwi i mocz ciężarnej podczas każdej wizyty przedporodowej. Jeśli twoje ciśnienie krwi zostanie uznane za wysokie (140/90 lub wyższe), zwłaszcza po 20. tygodniu ciąży, lekarz najprawdopodobniej wykona badania krwi i bardziej szczegółowe badania laboratoryjne w poszukiwaniu białka w moczu (więc nazywa białkomocz), a także inne objawy.

Leczenie

Większość kobiet ze stanem przedrzucawkowym i rzucawką jest hospitalizowanych. Kobiety z ciężkim stanem przedrzucawkowym lub rzucawką są często kierowane do specjalistycznego szpitala lub oddziału intensywnej terapii (OIOM).

Najlepszym sposobem leczenia stanu przedrzucawkowego jest poród, ale lekarz musi rozważyć ryzyko porodu przedwczesnego w stosunku do ciężkości stanu przedrzucawkowego.

W razie potrzeby kobiety są najpierw leczone lekami obniżającymi ciśnienie krwi (leki przeciwnadciśnieniowe) i lekami kontrolującymi napady padaczkowe. Wówczas pilny poród jest zwykle wykonywany w następujących sytuacjach:

• ciąża trwająca 37 tygodni lub dłużej;
• rzucawka;
• ciężki stan przedrzucawkowy, jeśli ciąża trwa 34 tygodnie lub dłużej;
• pogorszenie uszkodzenia narządów u kobiety;
• zespół GPNUT;
• problemy z płodem.

Jeśli można bezpiecznie opóźnić poród, gdy ciąża jest krótsza niż 34 tygodnie, kobiecie podaje się kortykosteroidy, aby wspomóc dojrzewanie płuc płodu.

- Stan przedrzucawkowy, który nie powoduje ciężkich objawów.

Jeśli stan przedrzucawkowy nie powoduje ciężkich objawów, zaleca się kobiecie zmianę schematu. Na przykład zaleca się, aby w miarę możliwości przestała pracować, siedziała przez większość dnia i unikała stresu. Ponadto kobieta z tym powikłaniem powinna odwiedzać lekarza przynajmniej raz w tygodniu.

Jednak większość kobiet ze stanem przedrzucawkowym jest hospitalizowana, przynajmniej na początku. W szpitalu są dokładnie monitorowane, aby upewnić się, że nie ma ryzyka poważnych problemów u kobiety i płodu. Te kobiety mogą być w stanie wrócić do domu, ale powinny często odwiedzać swojego lekarza. Jeśli wracają do domu, powinni przynajmniej raz w tygodniu udać się do gabinetu lekarskiego na test bezstresowy. Podczas testu bezstresowego częstość akcji serca płodu jest monitorowana elektronicznie w spoczynku i podczas ruchów płodu. Objętość płynu owodniowego mierzy się co najmniej raz w tygodniu. Badania krwi są zwykle wykonywane raz w tygodniu w celu sprawdzenia stanu przedrzucawkowego.

Jeśli stan przedrzucawkowy nie staje się ciężki, zwykle wywoływany jest poród i dziecko rodzi się w 37 tygodniu.

- Ciężki stan przedrzucawkowy i rzucawka.

Po zdiagnozowaniu ciężkiego stanu przedrzucawkowego lub rzucawki podaje się kobiecie dożylnie siarczan magnezu, aby zapobiec lub zatrzymać napady padaczkowe.

Jeśli drgawki utrzymują się po podaniu siarczanu magnezu, podaje się dożylnie lek przeciwdrgawkowy (diazepam lub lorazepam). Ponadto kobietom można przepisać lek obniżający ciśnienie krwi (hydralazynę lub labetalol). Wymienione leki podaje się dożylnie.

Dziecko można urodzić przez cesarskie cięcie, co jest najszybszym sposobem, jeśli szyjka macicy nie jest jeszcze wystarczająco rozwarta, aby umożliwić szybki poród pochwowy. Poród w trybie pilnym zmniejsza ryzyko powikłań u kobiety i płodu. Jeśli wiek ciążowy wynosi co najmniej 34 tygodnie, w przypadku rozpoznania stanu przedrzucawkowego zaleca się poród.

Do 34 tygodni kobiety mogą być obserwowane, zwykle w szpitalu, jeśli lekarze uważają, że jest to bezpieczne. W takich przypadkach kobieta może otrzymać kortykosteroid, aby pomóc w dojrzewaniu płuc płodu.

Jeśli rozwinie się zespół HPNUT, poród odbywa się natychmiast, niezależnie od wieku ciążowego.

- Po dostawie.

Po porodzie kobieta z ciężkim stanem przedrzucawkowym lub rzucawką otrzymuje siarczan magnezu przez 24 godziny i jest ściśle monitorowana, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek. Siarczan magnezu można podawać kobietom bez ciężkiego stanu przedrzucawkowego lub nie.

Po tym, jak kobiety przestaną przyjmować siarczan magnezu lub jeśli nie zażywają siarczanu magnezu, kobiety mogą powrócić do aktywności, którą mogą dobrze tolerować.

Długość pobytu w szpitalu zależy od rozwoju powikłań. Większość kobiet w ciąży radzi sobie dobrze po porodzie i zwykle może wrócić do domu 2 dni po porodzie przez pochwę lub 3-4 dni po cesarskim cięciu. Niektóre kobiety mogą potrzebować leków przeciwnadciśnieniowych przez całe 6 tygodni po zabiegu poród lub jego część (tzw. okres poporodowy), w zależności od poziomu ich tętnic nacisk.

Większość kobiet, które cierpiały na stan przedrzucawkowy lub rzucawkę, powinna odwiedzać swojego lekarza przynajmniej raz na 1-2 tygodnie po porodzie, oprócz zaplanowanych 6-tygodniowych wizyt. Jeśli wyniki badań krwi lub moczu nie mieszczą się w normie, badania należy powtórzyć podczas wizyty 6-tygodniowej. Jeśli wyniki nadal będą nieprawidłowe, kobietę można skierować do specjalisty.

Jeśli ciśnienie krwi jest nadal wysokie 6 do 8 tygodni po urodzeniu, problemem może być chronicznie wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie). W takich przypadkach kobieta powinna zgłosić się do internisty lub lekarza pierwszego kontaktu.

W przyszłych ciążach przyjmowanie małej dawki aspiryny (aspiryny dziecięcej) raz dziennie, począwszy od pierwszego trymestru, może zmniejszyć ryzyko nawrotu stanu przedrzucawkowego.

Zapobieganie

Identyfikacja i leczenie stanu przedrzucawkowego ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia ryzyka rzucawki. Zaleca się regularne sprawdzanie ciśnienia krwi w czasie ciąży w celu sprawdzenia stanu przedrzucawkowego. Właściwe postępowanie u kobiet z chorobą zwykle obejmuje stosowanie siarczanu magnezu w celu zapobiegania napadom rzucawkowym. W niektórych przypadkach wykazano, że niska dawka aspiryny zmniejsza ryzyko stanu przedrzucawkowego u kobiet w ciąży, zwłaszcza gdy jest przyjmowana pod koniec pierwszego trymestru.

Prognoza

Perspektywy pełnego wyzdrowienia ze stanu przedrzucawkowego są bardzo dobre. U większości kobiet poprawa następuje w ciągu jednego do dwóch dni po porodzie, a ciśnienie krwi prawie we wszystkich przypadkach powraca do normalnego poziomu sprzed ciąży w ciągu następnego do sześciu lat tygodni. Jednak w przypadku niektórych kobiet nadal istnieje ryzyko powikłań w tym czasie.

Około jedna na pięć kobiet ze stanem przedrzucawkowym podczas pierwszej ciąży będzie miał stan przedrzucawkowy podczas drugiej ciąży. Kobiety z wczesnym lub ciężkim stanem przedrzucawkowym lub z innymi schorzeniami, takimi jak wysokie ciśnienie krwi lub cukrzyca, są najbardziej narażone na nawrót choroby.

Kobiety, które miały stan przedrzucawkowy w późniejszym życiu, są narażone na wysokie ciśnienie krwi i inne choroby sercowo-naczyniowe.