Hemoroidy wewnętrzne u kobiet: objawy i jak leczyć, szczegóły

Hemoroidy to patologia żył odbytnicy, w której powstają żylaki w postaci guzków. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni cierpią na tę chorobę w równym stopniu, ale kobiety mają więcej powodów do rozwoju patologii.

Czym są hemoroidy wewnętrzne

Hemoroidy wewnętrzne są początkowym stadium choroby, gdy węzły znajdują się jeszcze pod błoną śluzową. Początkowo choroba przebiega bezobjawowo, ale gdy tylko węzły osiągną określony rozmiar, przy cyfrowym badaniu jelita możliwe jest ich wyczuwanie, pojawiają się pierwsze objawy.

Choroba dotyka około 7% światowej populacji i jest raczej katastrofą w krajach cywilizowanych, gdzie ludzie spędzają większość dnia w jednym miejscu.

Na przykład! Hemoroidy wewnętrzne w 80% przypadków rozwijają się u kobiet rodzących.

Powoduje

Hemoroidy to w większości choroby nabyte. Jednak w niektórych przypadkach występuje z powodu dziedzicznej predyspozycji. Na przykład, nawet na etapie rozwoju embrionalnego powstają powiększone formacje jamiste, w wyniku czego w przyszłości wystąpi tendencja do powstawania hemoroidów wewnętrznych.

W przeciwnym razie przyczyny są dość przewidywalne i dotyczą głównie stylu życia:

1. Niewystarczająca aktywność fizyczna i siedząca praca.
   

   Praca siedząca

2. Zła dieta i niewystarczające spożycie płynów, które prowadzą do zaparć.
   

   Niewłaściwe odżywianie

3. Nadmierna aktywność fizyczna, podnoszenie ciężarów.
   

   Hemoroidy po podnoszeniu ciężarów

4. Nadwaga.
   

   Otyłość i nadwaga

Ponadto hemoroidy wewnętrzne mogą być sprowokowane przez:

• formacje nowotworowe w miednicy małej, które zakłócają krążenie krwi i ruchliwość jelit;
• infekcje jelitowe;
• uraz odbytnicy, uszkodzenie błony śluzowej;
• zanik mięśni odbytnicy.

Wszystko to dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Kobiety mają jednak szereg dodatkowych powodów.

1. Okres menstruacji. Podczas tego zwiększa się przypływ krwi do miednicy, w wyniku czego żyły w odbytnicy mogą puchnąć, a każdy czynnik prowokujący w tym momencie może wywołać tworzenie się węzłów.
   

   Podczas menstruacji wzrasta ryzyko rozwoju hemoroidów wewnętrznych.

2. Ciąża. W okresie rodzenia dziecka ciało kobiety zmienia się dramatycznie. Płód naciska na narządy wewnętrzne, wypróżnianie jest rzadsze i trudniejsze, zaburzone jest krążenie krwi w miednicy małej.
   

   Pozycja płodu w macicy pod koniec ciąży

3. Poród. Przez cały okres porodu kobieta doświadcza całej palety bólu w okolicy miednicy. W tym samym czasie popycha, wypycha dziecko, a żyły jelitowe są pod ogromnym stresem. Rezultatem są węzły.
   

   Hemoroidy są powszechne u kobiet po porodzie.

Zasadniczo wyzwalaczami wystąpienia hemoroidów są: słabe ściany naczyń i zwiększone ciśnienie w odbycie.

Objawy

Hemoroidy wewnętrzne charakteryzują się bezobjawowym początkiem. Kłopot w tym, że można by zacząć leczyć go na wczesnym etapie, ale niestety nie ma zewnętrznych oznak.

Wraz ze wzrostem węzłów konsekwentnie pojawiają się objawy. Istnieje kilka etapów rozwoju patologii.

Etapy rozwoju

Scena	Objawy
Scena 1	Ponieważ poszerzenie żył jest jeszcze niewielkie, a węzły dopiero się tworzą, nie powodują one żadnych niedogodności. Jeśli jednak wypróżnienia są utrudnione z powodu zaparć, stolec może uszkodzić błonę śluzową i wtedy pojawia się lekkie zapalenie. Jednocześnie w okolicy odbytu pojawia się pieczenie i wilgoć z powodu oddzielonego wysięku. Czasami pojawiają się krwawe plamy, ale trudno je dostrzec gołym okiem. Ogólnie rzecz biorąc, po wypróżnieniu pojawia się nieprzyjemne uczucie.
Etap 2	Jeśli na pierwszym etapie nie zostaną podjęte żadne działania, forma wewnętrzna przechodzi do następnego etapu rozwoju. Węzły powiększają się, w jelicie pojawia się nieprzyjemne uczucie ciała obcego. Pod dużym obciążeniem węzły wystają poza odbyt, ale na tym etapie nadal można je wciągać samodzielnie. Opróżnianie jest bolesne. Wyraźne krwawienie jest już zauważalne podczas wypróżnień. Niedokrwistość może rozwinąć się z powodu ciągłej utraty krwi.
Etap 3	Zapalone guzy stają się tak duże, że wypadają przy każdym, nawet najmniejszym obciążeniu. Nie można ich już wciągnąć samodzielnie, dlatego należy je ustawić ręcznie. Siedzenie na tym etapie jest nie do zniesienia, ból staje się bardzo silny, a krwawienie nasila się. Pojawiają się pęknięcia w odbytnicy.
Etap 4	Na tym etapie choroba jest już bardzo zaawansowana. Węzły są stale wybrzuszone i nie można ich regulować do wewnątrz. Ból jest stały, nasilany chodzeniem i próbą siedzenia.

Oprócz tego, że sama choroba powoduje wiele nieprzyjemnych odczuć, mogą pojawić się dodatkowe komplikacje.

1. Zakrzepica. Długotrwała stagnacja krwi w żyłach odbytnicy może wywołać zakrzepicę i martwicę węzłów. Podczas badania takie formacje wyglądają jak niebiesko-fioletowe lub czarne guzki, ich dotykanie powoduje silny ból.
   

   Rodzaje zakrzepicy

2. Niedokrwistość. Ciągła utrata krwi powoduje spadek stężenia hemoglobiny, w wyniku czego odczuwa się osłabienie i zawroty głowy.
   

   Niedokrwistość

3. Niewydolność zwieracza odbytu. Przedłużone wypadanie węzłów prowadzi do tego, że mięśnie jelita nie są w stanie pomieścić gazów lub kału, w wyniku czego w każdej chwili może nastąpić opróżnienie.
   

   Utrata węzłów

Diagnostyka

Jeśli w obecności jakichkolwiek nieprzyjemnych wrażeń po wypróżnieniu istnieją podejrzenia hemoroidów, należy natychmiast skontaktować się z proktologiem. Przy tak delikatnym problemie wiele kobiet wstydzi się iść do specjalisty, mając nadzieję, że wszystko samo zniknie. Jest to jednak błędne przekonanie i dalej najprawdopodobniej wszystkie powyższe objawy zaczną się rozwijać, a leczenie będzie bolesne.

Podczas wstępnego badania lekarz przeprowadza badanie cyfrowe jelita i zbiera wywiad.

Zakładając sterylne rękawiczki, palcem wskazującym bada ściany jelit, identyfikując miejsca, w których rozwinęły się żylaki. Lekarz określa przybliżoną liczbę węzłów, ich lokalizację, wielkość, stopień bólu. W tym czasie zada pacjentce pytania dotyczące jej samopoczucia, należy odpowiedzieć, jak bolesna jest ta lub inna manipulacja.

Same formacje są gęste w dotyku, niejednorodna struktura, tłoczona, po naciśnięciu palcem łatwo krwawią.

Inne metody diagnostyczne

1. Anoskopia. Do odbytu wprowadzana jest specjalna oświetlona rurka, dzięki której narząd można badać na głębokość 10 cm.
   

   Anoskopia

2. Endoskopia. Specjalną sondę można wprowadzić do odbytu na głębokość do 25 cm. W takim przypadku zbierane są szczegółowe informacje o stanie ścian jelit, liczbie węzłów. Dodatkowo dzięki tej metodzie możliwe jest pobranie próbki materiału do biopsji.
   

   Badanie endoskopowe odbytnicy

3. Irygoskopia. Metoda polegająca na wprowadzeniu środka kontrastowego do jelita i jego późniejszym badaniu za pomocą promieni rentgenowskich.
   

   Irygoskopia

Przed jakimkolwiek instrumentalnym badaniem odbytnicy konieczne jest wykonanie lewatywy oczyszczającej.

Dodatkowo przeprowadzane są badania laboratoryjne kału w celu wykrycia ukrytej krwi, jaj lub cyst pasożytów. Jest to konieczne, aby wykluczyć inne możliwe patologie i przyczyny dyskomfortu w odbytnicy.

Leczenie

Do leczenia hemoroidów należy podchodzić odpowiedzialnie. W pierwszym etapie możliwe jest wyeliminowanie choroby w domu.

Do tych celów dobrze nadają się czopki doodbytnicze i maści na hemoroidy.

Popularne maści:

• troksewazyna;
• „Maść heparynowa”;
• "Ulga";
• „Hepatrombina”;
• „Posteryzowany”.

Popularne czopki doodbytnicze:

• świece z rokitnikiem;
• świece z propolisem;
• „Relief Ultra”;
• „Procto-gliwenol”.

Substancje zawarte w maściach i czopkach szybko wchłaniają się w błonę śluzową i rozpoczynają swoją pracę. Działanie takich leków ma na celu tłumienie stanów zapalnych, poprawę stanu naczyń krwionośnych, regenerację uszkodzonych tkanek, przywrócenie odporności miejscowej oraz terapię przeciwbakteryjną.

Należy pamiętać, że lepiej koordynować leki z lekarzem. W zależności od stadium hemoroidów i nasilenia objawów można zastosować wysokospecjalistyczne środki.

1. W przypadku silnego bólu stosuje się maści i czopki o działaniu przeciwskurczowym: „Nigepan”, „Olestezin”, „Ultraproct”.
   

   Maść doodbytnicza

2. Aby wyeliminować stan zapalny, potrzebne są leki zawierające glikokortykosteroidy (prednizolon, kortyzol): Proctosedil, Aurobin.
   

   „Proctosedil”

3. Aby zatrzymać krwawienie, stosuje się leki zawierające antykoagulanty, które poprawiają krzepliwość krwi, przyspieszają regenerację tkanek: "Alginatol".
   

   „Alginatol”

4. W celu zapobiegania i leczenia zakrzepicy żył stosuje się środki zawierające heparynę: Hepatrombin, Nigepan.
   

   „Hepatrombina”

5. Aby wzmocnić i zwiększyć napięcie ścian naczyń krwionośnych, stosuje się takie leki jak: "Troxegel", "Phleboton".
   

   „Troksegel”

Do leczenia hemoroidów, zwłaszcza w drugim i kolejnych etapach, konieczne jest stosowanie środków ogólnych, a mianowicie tabletek.

Zwykle przepisywane są leki z następujących grup:

• flebotonika;
• angioprotektory;
• hemostatyka;
• przeciwbólowe.

Takie narzędzia sprawdziły się dobrze jako:

• Detraleks;
• Wenar;
• „Plebodia”;
• „Paylex”;
• „Hemoroidyna”.

Jeśli leczenie zachowawcze nie działa, stosuje się terapię minimalnie inwazyjną.

1. Kriodestrukcja. Istota metody polega na tym, że hemoroidy traktuje się ultraniską temperaturą za pomocą ciekłego azotu. Następuje natychmiastowa martwica i usuwanie uszkodzonych tkanek. Metoda ta jest jednak przeciwwskazana w przypadku zakrzepicy węzłów chłonnych lub zapalenia krocza i kanału odbytu. Zabieg jest odpowiedni dla początkowego i średniego stadium choroby.
   

   Kriodestrukcja hemoroidów

2. Fotokoagulacja. Metoda usuwania węzłów za pomocą promieniowania podczerwonego. Zabieg trwa zaledwie kilka sekund, podczas których węzeł po prostu zapada się, pozostawiając po sobie małą strupkę, która następnie wychodzi podczas wypróżnień. Metoda jest przeciwwskazana w obecności patologii kanału odbytu, a także w stadiach 3 i 4 hemoroidów.
   

   Fotokoagulacja hemoroidów

3. Podwiązanie za pomocą pierścieni lateksowych. Istotą metody jest nałożenie na węzły specjalnych pierścieni lateksowych, które ściskają naczynia krwionośne do węzła. W efekcie po kilku dniach po prostu obumiera i odpada, a następnie wychodzi naturalnie przez odbyt.
   

   Podwiązanie za pomocą pierścieni lateksowych

4. Skleroterapia. Metoda polega na wstrzykiwaniu preparatów obliteracyjnych w same węzły. Dzięki nim ściany żył zaczynają się sklejać, dopływ krwi zostaje zakłócony, a węzeł stopniowo wysycha. Zabieg jest przeciwwskazany w przypadku szczelin odbytu, krwawienia, mieszanych hemoroidów.
   

   Skleroterapia

W ciężkich postaciach hemoroidów wskazana jest interwencja chirurgiczna, gdy lekarz wycina węzły. Jednocześnie powrót do zdrowia po zabiegu jest długi i trudny.

Tradycyjne metody leczenia

Niektóre zabiegi domowe mogą pomóc złagodzić ból, złagodzić stany zapalne lub wyleczyć szczeliny odbytu w początkowej fazie hemoroidów.

Popularne środki zaradcze

1. Kąpiele ziołowe. Konieczne jest zaparzenie kory dębu, rumianku, glistnika lub nagietka, niech się zaparzy. Następnie rozcieńczyć koncentrat na pół wodą i wlać do małej kąpieli, w której należy siedzieć na 10-15 minut. Procedurę można powtarzać kilka razy dziennie. Zioła te mają działanie antyseptyczne, gojące rany i przeciwzapalne oraz znacznie łagodzą stan.
   

   Kąpiel hemoroidalna

2. Mieszanka oleju z rokitnika, propolisu, wazeliny i smoły brzozowej - doskonały środek na leczenie węzłów. Konieczne jest smarowanie ich dwa razy dziennie lub nakładanie kompresów czystą serwetką. Kurs może trwać do 10 dni.
   

   Olej z rokitnika

3. Lugol na glicerynie. Narzędzie, które jest częściej stosowane w praktyce laryngologicznej do leczenia śluzówki gardła, sprawdziło się dobrze w leczeniu hemoroidów. Lugol działa antyseptycznie, bakteriobójczo i łagodnie przeciwbólowo. Elementy należy smarować dwa razy dziennie.
   

   Lugol z gliceryną

Zapobieganie

Ponieważ kobiety są bardziej podatne na hemoroidy, muszą przestrzegać kilku prostych zasad, aby zapobiec chorobie. Na przykład należy uważać na trawienie, unikać zaparć, aby nie podrażnić i nie nadwyrężyć ścian odbytnicy.

Pamiętaj, aby ćwiczyć przez cały dzień. Nawet przy siedzącej pracy powinieneś wstawać co 40-60 minut i robić małą rozgrzewkę. Dobrze będzie nie tylko chodzić, ale na przykład wchodzić i schodzić po schodach kilka pięter, aby zwiększyć krążenie krwi w miednicy małej.

Należy zachować ostrożność podczas podnoszenia dużych ciężarów. Jeśli musisz nosić ciężki ładunek, po pierwsze lepiej rozłożyć go, jeśli to możliwe, na 2 ręce, a po drugie, musisz odpoczywać co 15 minut, jeśli musisz go nosić przez długi czas.

Hemoroidy to nie wyrok. Nawet jeśli się pojawi, można go z powodzeniem wyleczyć na początkowych etapach, najważniejsze jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas i nie wstydzić się swojego problemu.

Wideo - Hemoroidy w czasie ciąży

Wideo - Hemoroidy u kobiet: objawy, przyczyny i leczenie