Przewlekła biegunka u dorosłych: przyczyny, leczenie, dieta

Jedną z najbardziej nieprzyjemnych, wyczerpujących dolegliwości jest przewlekła biegunka. Jest to patologia, w której upłynniony, nieuformowany stolec opuszcza pacjenta na kilka miesięcy. Defekacja występuje częściej niż trzy razy dziennie. Towarzyszy im osłabienie, dudnienie w jamie brzusznej i jelitach, ból żołądka, wzdęcia, fałszywa chęć wypróżnienia, odwodnienie i pojawienie się w kale patologicznej zanieczyszczenia.

Dlaczego ten stan jest możliwy i jak można wyleczyć przewlekłą biegunkę? Istnieje kilka przyczyn tej choroby. Jeśli chodzi o leczenie, powinny to być leki w połączeniu ze środkami dietetycznymi.

Jak biegunka staje się przewlekła?

Biegunka, jako synonim biegunki, jest zjawiskiem dobrze znanym. Ale sama biegunka nie jest chorobą. Dlatego też, gdy pacjenci próbują go leczyć, zwłaszcza bez udziału lekarza, własnymi środkami, może przerodzić się w przewlekłą biegunkę i stać się objawem jednej lub kilku groźnych chorób.

Ważny! Nie da się wyleczyć biegunki, a tym bardziej biegunki przewlekłej, bez zdiagnozowania choroby lub odkrycia innych patologii, które ją spowodowały.

Powszechnie przyjęta definicja biegunki to następstwo upłynnionych stolców zwiększonej liczby razy. Ciało zdrowej osoby wydala od 100 do 300 g normalnie uformowanego kału dziennie. Częstotliwość może być dowolna, jest różna dla każdego organizmu, ale zwykle jest to jedna, maksymalnie dwa razy dziennie. Jeśli kał jest częściej ewakuowany, ale ich konsystencja mieści się w normalnym zakresie, możemy mówić o zwiększonym ruchliwość jelit, która może wystąpić w wyniku stosowania niektórych pokarmów, które przyczyniają się do ten. Nie dotyczy to objawów biegunki.

Luźne stolce mogą wystąpić z następujących przyczyn niepatologicznych:

• niestrawność, która zwykle występuje po przejedzeniu się i obfitości źle strawionego pokarmu;
• zatrucie pokarmowe pierwszego i średniego stopnia;
• manifestacja alergiczna na stosowanie produktu alergenowego;
• przyjmowanie środków przeczyszczających;
• stosowanie zsyntetyzowanych substytutów cukru;
• naprężenie;
• podróże i zmiany klimatu.

Każdy przynajmniej raz w życiu doświadczył biegunki z jednego z wymienionych powodów. Rzadko trwa dłużej niż trzy do czterech dni, w najpoważniejszych przypadkach tydzień. Zgodnie z oficjalną definicją medyczną takiej biegunki nie można uznać za przewlekłą.

Poważniejsze źródła biegunki to:

• Infekcja wirusowa;
• toksyczne zatrucie;
• zapalenie jelit;
• niedobór enzymu;
• choroby przewodu żołądkowo-jelitowego.

Tutaj objawy biegunki mogą trwać znacznie dłużej, towarzyszą im inne objawy, a często mówimy o przewlekłym charakterze choroby.

Mechanizm występowania

Biegunka to nie jeden, ale zespół objawów charakterystycznych dla następujących stanów patologicznych organizmu.

1. Infekcja jelitowa.
2. Niezakaźna choroba jelit.
3. Choroby przewodu pokarmowego z uszkodzeniem jego górnych odcinków.
4. Chroniczne zatrucie.
5. Patologie psychoemocjonalne.
6. Choroby innych narządów (nie trawiennych).

Przyczyny wystąpienia

Ponieważ lista przyczyn występowania jest dość obszerna, istnieją cztery grupy mechanizmów rozwoju tej choroby:

• hiperkinetyczny;
• hipersekrecja;
• nadwysiękowy;
• hiperosmotyczny.

Tabela. Klasyfikacja biegunek według mechanizmów rozwojowych.

Typ mechanizmu	Opis
Hiperkinetyczny	Powstaje w procesie zwiększonej stymulacji ścian jelit, w których wzrasta jego aktywność ruchowa. Może wystąpić zarówno na poziomie neurogennym (cukrzyca, jelita drażliwe), jak i pod wpływem hormonów (choroba Addisona) czy stymulacji lekowej. Ten ostatni przypadek występuje najczęściej, ponieważ wielu pacjentów nadużywa środków przeczyszczających, przyjmując je bez recepty i w dużych dawkach.
Nadwydzielnicze	W tym przypadku w świetle jelita obserwuje się zwiększone wydzielanie elektrolitów i płynów. Proces ten może być bierny (przy chłoniaku lub chorobie Whipple'a) lub aktywny (obecność E. coli lub infekcji gronkowcowej). Niektóre środki przeczyszczające i hormonalne również powodują choroby.
Nadwysiękowy	Występuje po zapaleniu ściany jelita, które charakteryzuje się zwiększoną dawką wstrzyknięcia wysięku do światła jelita. Odnotowuje się to w wielu procesach zapalnych jelit. Może również towarzyszyć przewlekłym infekcjom (gruźlica jelit), zmianom niedokrwiennym, polipom i formacjom onkologicznym.
Hiperosmotyczny	Przyczyną rozwoju są zaburzenia trawienia i naruszenie procesu wchłaniania w przewodzie pokarmowym. Prowokatorzy: przetoka, zapalenie trzustki, zespolenie, guz trzustki, zespół złego wchłaniania.

Pierwotnymi źródłami przewlekłej biegunki są powyższe czynniki, zarówno pojedynczo, jak i łącznie.

Ponadto dolegliwość może prowadzić do chorób takich jak:

• polipowatość;
• biegunka czynnościowa;
• amyloidoza jelitowa;
• rak jelita grubego;
• robaczyca;
• zespół rakowiaka;
• lipodystrofia jelitowa;
• mocznica;
• syfilis.

Objawy objawowe

Jak już wspomniano, głównymi objawami są luźne stolce i zwiększona częstotliwość wypróżnień. Ale jak odróżnić zwykłą biegunkę od przewlekłej biegunki, jeśli te dwa główne objawy są takie same? Specjaliści medyczni nie zgadzają się w tej kwestii.

Przy okazji. Ktoś stawia przewlekłą diagnozę na podstawie objawów objawowych trwających trzy tygodnie lub dłużej. Ktoś rozpoznaje przewlekły etap choroby tylko wtedy, gdy objawy utrzymują się przez sześć tygodni lub dłużej.

Tak czy inaczej, główne oznaki wymienionej patologii są następujące.

1. Ponad trzy epizody wypróżnień dziennie.
2. Krzesło jest luźne lub nieodpowiednie.
3. Konsystencja stolca jest lepka, papkowata lub płynna, wodnista.
4. Kontynuacja tego stanu bez zmian przez co najmniej trzy tygodnie.
5. Powiązany ból.
6. Fałszywa chęć wypróżnienia.
7. Zwiększone wzdęcia.
8. Dudnienie w brzuchu i w jelitach.
9. Ciała obce w kale (ropa, tłuszcz, śluz, krew, woda).
10. Zmniejszenie ilości stolca.

Do stany patologiczne jelita cienkiego charakterystyczne zanieczyszczenia tłuszczowe w wodnistych stolcach, bez wyraźnego zespołu bólowego.

Esli patologia w jelicie grubym (górne odcinki), w kale znajduje się śluz i ropa, czasami krew. Ponadto ten rodzaj choroby prawie zawsze ma współistniejący zespół bólowy.

Z patologią w dolnym okrężnicy stolec ma minimalną objętość, wypróżnienia częściej niż trzy razy dziennie, pacjent odczuwa fałszywe parcie na stolec.

Jeśli towarzyszy biegunka rak jelita grubegodo biegunki dołącza się uczucie zmęczenia, utrata apetytu, utrata masy ciała, niedrożność jelit i perforacja jelit.

Na zapalenie jelit do biegunki dodaje się hipertermię i objawy pozajelitowe, takie jak zapalenie jamy ustnej.

Jeśli przewlekła biegunka wystąpi z powodu zaburzenia endokrynologiczne, zaburzona zostaje regulacja hormonalna.

Diagnostyka

Ponieważ ta choroba nie jest niezależna, główne środki diagnostyczne mają na celu zidentyfikowanie przyczyn jej wystąpienia. Jaka choroba lub patologia kryje się za biegunką trwającą tygodniami? Aby wyjaśnić ten problem, medycyna ma następujące narzędzia.

1. Zbieranie anamnezy, opis objawów.
2. Określenie lokalizacji i rozległości zmiany.
3. Badanie pacjenta (wizualnie określone przez stopień wzdęcia, jego asymetrię, obecność bolesnych ognisk w badaniu palpacyjnym).
   

   Powierzchowne i głębokie badanie palpacyjne brzucha

4. Badanie odbytu w celu wykrycia śladów krwi, ropy i innych patologicznych zanieczyszczeń.
5. Analiza skatologiczna kału.
6. Badanie endoskopowe.
   

   Główną zasadą oddziału endoskopii jest czujność onkologiczna podczas każdego badania endoskopowego.

7. Irygoskopia.
8. Kolonoskopia.
   

   Kolonoskopia

9. Retromanoskopia.
10. Biopsja.
11. Badanie przez innych specjalistów (proktologa, nefrologa, endokrynologa - w razie potrzeby).

Irygoskopia przepisany w przypadku podejrzenia polipowatości lub raka.

Kolonoskopia pozwala ocenić integralność ścian jelit i określić, w obecności owrzodzeń, ich liczbę, wielkość i lokalizację.

Sigmoidoskopia pokaże obecność polipów i pomoże zidentyfikować guzy.

Podczas zabiegu endoskopii równolegle można wykonać biopsję.

Jak leczy się przewlekłą biegunkę?

Po dokładnym zbadaniu pacjenta lekarz sporządza plan leczenia, który może być dwojakiego rodzaju.

1. Patogenetyczne - w obecności patologii, z zastosowaniem terapii lekowej i technik nielekowych, a także chirurgii.
   

   Leczenie rozpoczyna się od wyznaczenia leków.

2. Objawowy - polega na łagodzeniu objawów poprzez przepisanie specjalnej diety i leków objawowych. Mogą to być leki przeciwbakteryjne, probiotyki, sorbenty.
   

   Leczenie objawowe polega na połączeniu leków i diety.

Ważny! Wbrew reklamom nie istnieje „pigułka na biegunkę”. Ponadto od przewlekłej biegunki. Będziesz potrzebować całej gamy środków medycznych i przestrzegania niezbędnych warunków (zmiana diety, pozbycie się złych nawyków, poprawa stylu życia).

Sorbenty

Jeden z najważniejszych punktów w leczeniu przewlekłej biegunki, ponieważ przez cały okres terapii konieczne jest usunięcie toksyn i bakterii z organizmu pacjenta, a także usunięcie tworzenia się gazów.

Rada. Przepisując te leki, lekarze ostrzegają, że nie należy ich łączyć z innymi lekami. Co to znaczy? Weź je osobno, co najmniej dwie godziny przed lub dwie godziny po zażyciu innych leków, w przeciwnym razie ich wchłanianie będzie osłabione.

Enterosorbenty nie są przepisywane na biegunkę tylko w jednym przypadku, gdy upośledzony jest proces wchłaniania w jelicie. Aby składniki odżywcze nie były usuwane z organizmu wraz z toksynami, sorbenty nie są akceptowane.

Wybór leków w tej grupie jest świetny. Najczęściej przepisywane leki to:

• Węgiel aktywowany;
  

  Węgiel aktywowany

• Attapulgit;
  

  Attapulgit

• „Smekta”;
  

  Smecta to skuteczny lek przeciwbiegunkowy

• „Polifepan”;
  

  „Polifepan”

• „De-Nol”.
  

  „De-Nol”

  

  Instrukcje dotyczące leku

Leki przeciwbiegunkowe

Ich wybór zależy od przyczyny biegunki i choroby podstawowej. Następujące leki zatrzymują biegunkę poprzez zmniejszenie perystaltyki:

• loperamid;
• Diarol;
• „Imodium”;
• Laremid;
• Diara.
  

  Loperamid

  

  „Imodium”

Jelitowe działanie przeciwzapalne

W przypadku infekcji jelitowych konieczne jest złagodzenie stanu zapalnego, dlatego pacjentowi przepisuje się środki antyseptyczne, które działają we wszystkich częściach jelita, ale nie są wchłaniane do krwi. Są to leki takie jak:

• Salofalk;
• „Mesakol”;
• mesalazyna;
• „Pentasa”;
• „Rectodelt”.
  

  „Salofalk”

  

  „Pentasa”

Probiotyki

Ta grupa jest obowiązkowa i niezbędna w leczeniu biegunki o dowolnej etiologii. Choroba ta całkowicie zaburza równowagę mikroflory jelitowej, a preparaty probiotyczne najlepiej nadają się do jej przywrócenia.

Grupa probiotyków obejmuje:

• Enterol;
• Linex;
• Galavit;
• „Baktisubtil”;
• Chilak Forte.
  

  Enterol

  

  Galavit

Fitopreparaty

Pomagają zmniejszyć wydzielanie jelitowe, normalizują perystaltykę. W ich skład wchodzą naturalne składniki roślinne o właściwościach ściągających.

Rośliny te obejmują:

• czeremcha (jagody);
• Kora dębu);
• pięciornik (korzeń);
• olcha (szyszki);
• rumianek (kwiaty).

Najlepiej kupić ten surowiec roślinny w aptece lub skorzystać z gotowych kolekcji wieloskładnikowych.

Dieta i schemat picia

W przypadku wystąpienia biegunki konieczna jest terapia nawadniająca bez czekania, aż choroba stanie się przewlekła. Należy rozpocząć natychmiast, przy pierwszych oznakach biegunki. Jest to bardzo łatwe, każdy pacjent może samodzielnie uzupełnić utratę płynów w organizmie. Jednak to proste działanie jest często niedoceniane przez pacjentów i nadal ulegają silnemu odwodnieniu, dopóki nie zdecydują się na wizytę u lekarza z powodu biegunki.

Co pić z biegunką

Ważne jest, aby natychmiast zorganizować schemat picia, który zapobiegnie odwodnieniu. Płyn powinien dostawać się do organizmu w ilości co najmniej dwóch litrów dziennie, natomiast picie powinno mieć taki charakter, aby płyny w organizmie były zatrzymywane, a nie wydalane wraz z biegunką. Zwykła woda w tym przypadku nie jest najodpowiedniejszą opcją. Musisz pić roztwory, które utrzymają równowagę i normalizują metabolizm wodno-solny.

1. „Rehydron” i podobne roztwory nawadniające, specjalnie zaprojektowane w celu przywrócenia równowagi wodno-solnej i utrzymania poziomu cukru.
   

   „Regidron”

2. Woda solona (łyżeczka zwykłej soli w szklance wody).
3. Roztwór z sodą (pół łyżeczki).
   

   Roztwór sodowy

4. Roztwór cukru (cztery łyżki stołowe na szklankę).
5. Herbata ziołowa (najlepiej z kwiatów rumianku z cukrem lub miodem).
   

   Rumiankowa herbata

6. Roztwór chlorku potasu (ćwierć łyżeczki).
7. Herbata z dodatkiem cukru i soku pomarańczowego.
   

   Herbata z sokiem

Musisz dużo pić w trakcie leczenia biegunki, aż do ustąpienia objawów. Musisz pić często, ale małymi porcjami i łykami.

Co jeść z biegunką

W przypadku biegunki, a zwłaszcza jej przewlekłych postaci, należy przestrzegać specjalnej diety. Skład pokarmu wpływa na jakość i ilość kału oraz szybkość opróżniania jelit. Dlatego żywienie wspomagające może korygować i wzmacniać działanie przyjmowanych leków.

Przede wszystkim musisz usunąć z menu następujące elementy.

1. Przyprawy i przyprawy.
2. Surowe warzywa.
3. Surowe owoce.
4. Pikantne, kwaśne i słone potrawy.
5. Tłuste potrawy.
6. Produkty gazotwórcze.
7. Pokarmy zawierające grube włókno.

Lista zakupów, zabronione na biegunkę, dopóki nie zostanie całkowicie wyleczony, na to wygląda:

• suszone śliwki, suszone morele, figi i inne suszone owoce;
  

  Figi, suszone morele, suszone śliwki

• pomidory, marchew, kapusta, buraki, ogórki;
• mleko i śmietana, tłusta śmietana;
• winogrona i sok winogronowy;
  

  Sok winogronowy

• rzepa i rzodkiewka;
• czarny chleb;
• borówki brusznicy i jabłka;
  

  Borówka brusznica i jabłka

• smażone mięso i tłuste mięso, gotowane w dowolny sposób;
• zagęszczony bulion mięsny;
• podroby;
  

  Podroby

• smażone ryby i tłuste ryby gotowane w dowolny sposób;
• żywność w puszkach;
• palenie;
  

  Wędliny

• grzyby;
• jajka na twardo i jajka sadzone;
• kwaśne owoce i jagody;
  

  Kwaśne owoce i jagody

• wszelkie wypieki;
• napoje gazowane, alkoholowe i kwas chlebowy.

Lista jest imponująca i na pierwszy rzut oka może się wydawać, że pacjent z przewlekłą biegunką będzie musiał przez kilka miesięcy siedzieć na bułce tartej i wodzie. Tak nie jest, ponieważ lista dozwolonych produktów spożywczych również nie jest mała.

W przypadku przewlekłej biegunki dozwolone są:

• krakersy z mąki pszennej;
  

  Stosowanie krakersów jest bezpośrednio związane z jakością produktów, które je tworzą.

• puree z dozwolonych warzyw, duszone warzywa;
• każda gotowana owsianka na wodzie;
  

  Płatki owsiane na wodzie

• chude mięso gotowane na parze i chude ryby;
• nabiał;
  

  Nabiał

• galaretki, herbaty i kompoty z dozwolonych jagód i owoców.

Pierwszego dnia zaleca się pić tylko herbatę z cukrem i niewielką ilością krakersów. Następnie stopniowo wprowadzaj dozwolone pokarmy, ale upewnij się, że jest ono przyjmowane w minimalnych porcjach (do 200 g) co trzy godziny. Dlatego pacjent na diecie przeciwbiegunkowej powinien jeść co najmniej pięć razy dziennie. Nie zapomnij o utrzymaniu reżimu picia.

Po tygodniu trudne warunki diety można złagodzić i wprowadzić:

• makaron;
• zupy z bulionem mięsnym, rybnym i warzywnym;
• mleko i masło;
• twarożek i sery o niskiej zawartości tłuszczu;
• świeże owoce i jagody;
• rośliny strączkowe i kakao.

Przewlekła biegunka jest trudna do leczenia. Ale choroba jest logiczną kontynuacją zwykłej biegunki, którą łatwiej wyleczyć. Jeśli sam się leczysz i nie pójdziesz do lekarza, czekając, aż biegunka stanie się przewlekła, możesz pominąć początek wielu poważnych chorób. Nie czekaj na pojawienie się krytycznej sytuacji i przejście biegunki do postaci przewlekłej. Jeśli masz skłonność do biegunek i niestrawności, stosuj dietę, bierz środki zapobiegawcze, a jeśli luźne stolce trwają dłużej niż trzy dni, udaj się do lekarza na kompletne Ankieta.

Wideo - Częsta (przewlekła) biegunka