Psychosomatyka zaparć: przyczyny psychologiczne

Psychosomatyka to gałąź medycyny zajmująca się badaniem związku między psychologią a chorobami organizmu. Psychosomatolodzy twierdzą, że dolegliwości cielesne są konsekwencją złego samopoczucia psychicznego. Zdrowa osoba wypróżnia się przynajmniej raz na dwa dni, w zależności od cech fizjologicznych. Opróżnianie jelita z kału (odpadu niestrawionego pożywienia) nazywamy defekacją. Proces jest integralną częścią życia i jest całkowicie bezbolesny dla zdrowego człowieka.

Z wielu powodów (siedzący tryb życia, nieprzestrzeganie reżimu picia, niewłaściwa dieta, naruszenie procesów metabolicznych) w organizmie, program zawodzi, zaczynają się problemy ruch jelit. Procesy w ludzkim ciele są ze sobą powiązane, dlatego zaparcia występują w związku z wieloma czynnikami psychologicznymi, może się to zdarzyć zarówno u osoby dorosłej, jak iu dziecka.

Objawy

Pierwszy znak zaparcia jest brak lub opóźnienie stolca, reklamacje dotyczą:

• skurcze, ból w jelitach;
• wzdęcia, ciężkość;
• uczucie niepełnego opróżnienia;
• słaby apetyt, odbijanie;
• osłabienie, zły nastrój;
• szarawy odcień skóry.

Trzy ostatnie objawy spowodowane są zatruciem organizmu.

Zaparcia w dzieciństwie

U dzieci błona śluzowa jelit jest bardzo cienka, łatwo ulega uszkodzeniu, więc jeśli dziecko przynajmniej raz doświadczyło dyskomfortu z defekacji, opóźni podróż do toalety tak bardzo, jak to możliwe, aby uniknąć dyskomfortu, przy czym zaparcia będą gorzej. Przedszkolaki, od około 2 roku życia, w trakcie aktywnego treningu toaletowego, dostają się do żłobka lub przedszkola w silny stres. U dzieci w wieku szkolnym negatywne emocje często kojarzą się z publiczną łazienką, brakiem drzwi w kabinach i nieprzyjemnym zapachem. Po dotarciu do domu dziecko może się zbytnio bawić i całkowicie zapomnieć o tym, czego chciał. Po kilku dniach w tym trybie zapewnione są uporczywe zaparcia.

U dzieci poniżej 1 roku życia choroba często wiąże się właśnie z brakiem aktywności, niedoborem płynów. Hormony stresu są przekazywane niemowlętom przez mleko matki. Ciężki stan psychiczny rodziców źle odbija się na psycho-emocjonalnym pochodzeniu dzieci.

Według Freuda dzieci często cierpią na zaburzenia defekacji, które są zmuszane przez rodziców do dzielenia się zabawkami, rzeczami lub są uczone nadmiernej chciwości, a następnie w osobie rozwija się osobowość typu retencyjnego, a w wieku dorosłym przewlekłe zaparcia mogą trwać latami, jeśli nie skorzystasz z pomocy psychoterapeuty i nie rozpoznasz pierwotnej przyczyny choroby.

Ważny! Opóźnione ruchy jelit są związane z procesami mózgowymi. Przy niekorzystnej sytuacji psychologicznej w rodzinie u dziecka mogą wystąpić zaparcia.

Zaparcie psychologiczne według Komarowskiego

Dr Komarovsky wielokrotnie podkreślał, że brak krzesła u dzieci jest często psychosomatyczny. Zbyt wytrwała perswazja rodziców, ostre wypowiedzi w kierunku dziecka, które nie dotarło do toalety, niewygodny lub zimny garnek - to nie dodaje dziecku entuzjazmu. A negatywne emocje zostaną zdeponowane na poziomie podświadomości.

Niech dziecko będzie bardziej samodzielne, osłabia kontrolę nad nim, pomóż mu nauczyć się wyrzucać emocje, być bardziej pewnym siebie i pokonywać kompleksy. Jedną piątą stanowią zaparcia psychiczne, reszta jest fizjologiczna.

Dieta jest ważnym elementem terapii zaparć. Komarovsky uważa potas za główny składnik dobrego funkcjonowania jelit, można go uzyskać w wystarczających ilościach z orzechów i suszonych owoców. Nie zmuszaj dziecka do przestrzegania diety - prowadzi to również do zaparcia psychicznego. Dzieci o upartym charakterze są bardziej narażone na choroby psychosomatyczne.

Zaburzenia jelitowe w wieku dorosłym i powikłania

U dorosłych choroba ta może być bezpośrednio związana z wykonywanym zawodem, z ciągłym pośpiechem, zmianą środowiska, codzienną rutyną. Siedzący i siedzący tryb pracy prowadzi do stagnacji w całym ciele, a zwłaszcza w jelitach. Istnieje określenie „zaparcia podróżnika”, cierpią na to osoby, które często odbywają różnego rodzaju wyjazdy, podróże służbowe, gdy nie zawsze i nie zawsze jest to możliwe do spełnienia. pragnienia twojego ciała, nie wychodzi po prostu relaks, aby uwolnić jelita od balastu, brudne toalety publiczne zniechęcą nawet najbardziej obrzydliwe osoba. Po podróży, w znajomym środowisku, krzesło jest zwykle odnawiane.

W starszym wieku mięśnie słabną i pojawia się problem z wypróżnianiem. Jeśli doda się do tego czynniki psychosomatyczne (kryzys wieku, depresja, pojawienie się obcych w domu, stwarzanie dyskomfortu z ich obecnością), nie można uniknąć problemów z zaparciami. Oprócz ogólnego zatrucia, przedłużające się zaburzenia stolca prowadzą do konsekwencji, takich jak hemoroidy, szczeliny odbytu, krwawienie, co dodatkowo komplikuje ruch jelit i stwarza najtrudniejsze psychologicznie sytuacja.

Leczenie zaparć

Przy długotrwałym naruszeniu aktu defekacji pomóż ciału pozbyć się nagromadzonego kału. Jeśli środki przeczyszczające i czopki nie przyniosły pożądanej ulgi, lepiej zrobić to za pomocą lewatywy.

Są to olej, syfon, sól (hipertoniczna). Ten ostatni typ nie może być stosowany do hemoroidów lub innych procesów zapalnych odbytnicy. Płyn do zabiegu powinien mieć temperaturę pokojową. Po oczyszczeniu jelit musisz określić dokładną przyczynę swojej choroby, specjalista pomoże ci w tym i zaleci niezbędne leczenie.

Psycholog pomoże pozbyć się zaparć psychosomatycznych, ponieważ początki choroby tkwią w głowie. Znani psychologowie i psychiatrzy sugerują, że przyczyny chorób leżą w szczególnym światopoglądzie. Wielu boi się swojej przyszłości i nie chce rozstać się z przeszłością, trzymając ją ze starymi śmieciami. Pozbywszy się nagromadzonych niepotrzebnych rzeczy, odpuszczamy przeszłość negatywną i uwalniamy się od dolegliwości.

Ważny! Ograniczając chęć wypróżnienia, skazujemy się na zaparcia.

Pod względem psychosomatycznym zaparcia u dzieci różnią się od zaparcia u dorosłych. Psychologia niemowląt nie akceptuje presji i naruszania wolności. Dzieciom trudniej radzić sobie z problemami psychologicznymi. Możemy im pomóc zmieniając codzienną rutynę, dietę, tworząc komfortową atmosferę. Zachęć swoje dziecko nawet na nieudaną wyprawę na nocnik. Nie karcić ani nie zmuszać, tylko z życzliwością i czułością dziecko rozwija niezbędne umiejętności.

Ważne jest zintegrowane podejście: eliminacja czynników psychologicznych i fizjologicznych. Laktuloza jest skutecznym środkiem przeczyszczającym dla dzieci, jej działanie lecznicze wynika z jej zdolności do stymulacji wzrostu pożytecznych bakterii. Uzasadnione jest również stosowanie czopki glicerynowe, opłaty roślinne.

Zapobieganie zaparciom

Chorobie łatwiej jest zapobiegać niż walczyć z chorobą przewlekłą. Oprócz komunikowania się z psychologiem, ostrożnie podejdź do kwestii żywienia: wprowadzaj pokarmy bogate w błonnik, otręby zbożowe, zboża z dodatkiem siemienia lnianego, imbir, owoce, warzywa gotowane, duszone, soki, suszone morele, suszone śliwki. Bardzo przydatne są buraki, śliwki, ogórki, dynia, cukinia, brzoskwinie, produkty mleczne.

Unikaj pikantnych, smażonych potraw, produktów mącznych, produktów skrobiowych, kawy i napojów alkoholowych. Lepiej jeść często i stopniowo, kroić jedzenie na duże kawałki. Kup pigułkę z błonnikiem przed planowaną podróżą. Ważny jest reżim picia: dziecko powinno wypijać 100-150 ml czystej wody dziennie, dorosły – 1500 ml, w tej objętości nie są uwzględnione zupy, mleko, soki, inne napoje i płynne potrawy. Słodkie napoje gazowane są wykluczone.

Zachęca się do wędrówek na świeżym powietrzu, jogi, gimnastyki i ćwiczeń fizycznych. Trenuj siebie i swoje dziecko w codziennej rutynie, aby organizm wiedział, kiedy pozbyć się niepotrzebnych rzeczy. Bądź pozytywny i unikaj stresujących sytuacji. Nastrój rodziców jest przekazywany dzieciom. Nie kłóć się, stwórz przyjazną, spokojną atmosferę w domu. Bądź konsekwentny w swoich działaniach, nie przesadnie wytrwały. Nie podnoś głosu na dziecko, traktuj je z szacunkiem.

Rozmawiaj z dziećmi o ich problemach, pytaj o przyczyny złego stanu zdrowia lub nastroju, udzielaj praktycznych porad. Nie ignoruj ​​skarg dziecka, aby na czas zacząć leczyć go na zaparcia psychiczne. I pamiętaj: zaburzeń psychosomatycznych nie leczy się lekami, najważniejsze jest pozytywny nastrój i wiara w sukces.