Leczenie lamblii u dzieci

Giardioza to choroba zakaźna należąca do grupy patologii inwazyjnych. Czynnikiem sprawczym jest pasożytnicza jednokomórkowa lamblia z rodzaju wiciowców. Jest diagnozowana podczas rutynowych badań profilaktycznych. Leczenie lamblii u dzieci odbywa się w kilku etapach.

Patogeneza choroby

Organizm Giardia składa się z jednej komórki, 4 par długich wici do ruchu, przyssawki, za pomocą której jest wychwytywany i trzymany w ciele żywiciela. Kształt komórki ma kształt gruszki. Środowisko zewnętrzne uważane jest za niekorzystne warunki do życia. Organizm komórkowy przekształca się w cysty - gęste nieruchome ciała pokryte ochronną błoną. Powłoka pomaga im przetrwać pod wpływem światła słonecznego, wysokich i niskich temperatur powietrza. Po wydaleniu z jelit z kałem pozostają żywe i są patogenne niebezpieczne przez 3 miesiące.

Wchodząc do ludzkiego ciała przez usta, są wchłaniane przez błonę śluzową. Będąc w jelitach, lamblia zrzuca gęste błony ochronne i przechodzi w aktywną fazę rozmnażania. Cykle życiowe lamblii mają 2 fazy: nieruchomą lub torbielowatą, ruchliwą (wegetatywną) w ciele żywiciela. Na każde 10 godzin ich liczba podwaja się. Liczby dochodzą do miliona organizmów na 1 cm² jelita.

Główne siedliska to zbiorniki ze stojącymi wodami, kanalizacją, odchodami zwierząt. Zakażenie następuje poprzez kontakt z tymi mediami. Choroba rozwija się u dorosłych i dzieci, ale organizm dziecka jest bardziej podatny na infekcje. Organizm lamblii zlokalizowany jest w górnych partiach jelita cienkiego.

Mechanizm rozwoju choroby polega na niszczeniu naturalnej mikroflory jelit ludzi i zwierząt. Składniki odżywcze dla funkcjonowania lamblii pozyskiwane są z błony śluzowej jelit. W rezultacie organizm nie otrzymuje niezbędnych pierwiastków śladowych, minerałów, witamin i aminokwasów powstających podczas procesów metabolicznych. Rozwija się naruszenie ogólnego metabolizmu, pojawiają się charakterystyczne objawy.

Dla dzieci proces ten jest niebezpieczny, ponieważ niszczy normalną mikroflorę przewodu pokarmowego, co prowadzi do dysbiozy, niedoboru witamin i obniżenia odporności. Dziecko staje się podatne na choroby zakaźne i wirusowe, często choruje.

Infekcja lambliozy

Giardia wchodzi do ciała dziecka podczas odpoczynku nad jeziorami, rzekami, w piaskownicach przez ziarenka piasku z cystami. Istnieje kilka sposobów infekcji:

1. Kontakt i gospodarstwo domowe - w kontakcie z powierzchnią, na której żyje pasożyt. Siedlisko: zabawki, naczynia, ręczniki, klamki, balustrady. Dłonie, dotykając zainfekowanego przedmiotu, stają się siedliskiem pasożytów. Dostają się do przewodu żołądkowo-jelitowego podczas spożywania pokarmu bez wstępnej higieny rąk. Dzieci szybciej się zarażają umieszczając zabawki w jamie ustnej, skąd cysty rozprzestrzeniają się na kolejne oddziały.
2. Woda - poprzez siedliska wodne pasożyta. Dostaje się do organizmu dziecka podczas przypadkowego połknięcia dużej ilości wody podczas kąpieli w stawie. Picie nieoczyszczonej wody z rur wodociągowych jest czynnikiem ryzyka. Źle uzdatniona woda z kranu może zawierać uwięzione jaja Giardia. Są niszczone po ugotowaniu.
3. Żywność - przez skażoną żywność. W nieruchomej fazie życia cysty opadają na powierzchnię warzyw i owoców. Wnikają w ciało gospodarza podczas jedzenia źle umytych owoców. W celu całkowitego zniszczenia warzywa i owoce należy umyć przegotowaną wodą. Są one przechowywane w tuszach zarażonych zwierząt gospodarskich po uboju, jeśli mięso nie zostało odpowiednio poddane obróbce termicznej.
4. Owady i zwierzęta. Zwierzęta mogą nosić jajka na sierści. W kontakcie ze zwierzęciem bez odpowiedniego późniejszego manipulowania rękami, Giardia wchodzi do ust dziecka. Muchy noszą cysty na łapach, skąd następnie trafiają na pożywienie.

Szybki wzrost i reprodukcja następuje przy diecie bogatej w glukozę i węglowodany. Ich aktywność życiowa ulega spowolnieniu, jeśli dieta zostanie wzbogacona o pokarmy białkowe i roślinne.

Objawy kliniczne

Giardioza występuje w 2 postaciach: ostrej i przewlekłej. Choroba bezobjawowa jest rzadka. Manifestacje są związane z zaburzeniami metabolicznymi, dysbiozą jelitową. Rozwija się odurzenie organizmu.

Początkowy etap choroby charakteryzuje się ostrą postacią przebiegu. Pojawiają się objawy złego samopoczucia, osłabienia, zmęczenia, bólu głowy. Ze względu na ogólne objawy zatrucia trudno jest postawić dokładną diagnozę. Wzrost temperatury ciała utrzymuje się przez długi czas na poziomie podgorączkowych palców 37 C. Jednocześnie nie ma innych oznak procesu zakaźnego lub wirusowego.

Zespół dyspeptyczny jest głównym objawem, który pozwala lekarzowi podejrzewać infekcję pasożytniczą. Dziecko skarży się na nudności, rzadko występują wymioty. Jednorazowe wymioty są traktowane jako zatrucie lub zaburzenie odżywiania i nie powodują wizyty u lekarza. Zaburzenia stolca w postaci biegunki z zanieczyszczeniami piany, łączą się niestrawione cząstki pokarmu. Etapowi towarzyszą bolesne odczucia w jamie brzusznej.

Główne objawy to:

• wzdęcia, niezwiązane z nadmiernym używaniem produktów gazotwórczych;
• silna perystaltyka, dudnienie w jamie brzusznej, niezależnie od pory jedzenia;
• powiększenie węzłów chłonnych - wzrost obwodowych węzłów chłonnych z powodu procesu zapalnego;
• hipertermia;
• tablica na języku;
• zły oddech;
• zmiana stolca.

Brak terminowej terapii prowadzi do rozwoju niedoboru witamin, wszystkich rodzajów niedokrwistości, w tym niedoboru żelaza. Wynika to z zaburzeń metabolicznych w wyniku naruszenia mikroflory jelitowej.

Diagnoza różnicowa jest trudniejsza do zdiagnozowania w stadium przewlekłym. Uszkodzenie giardialowe rozprzestrzenia się na narządy wewnętrzne i układy, pojawiają się objawy zaburzeń metabolicznych:

• blada skóra;
• owrzodzenia w kącikach ust;
• suchość i łuszczenie się skóry;
• siniaki pod oczami;
• słaby apetyt;
• wysypka na skórze typu alergicznego, której towarzyszy swędzenie;
• bezsenność.

Pogorszenie stanu objawia się zmianą stanu psychoemocjonalnego dziecka, któremu towarzyszy pogorszenie nastroju. Apatię i brak zainteresowania zastępuje ostra płaczliwość, zamienia się w załamanie.

Ciężki stan niedoboru witamin i zaburzeń metabolicznych prowadzi do opóźnienia wzrostu i rozwoju dziecka. Ze względu na zmniejszenie aktywności układu odpornościowego dzieci są bardziej podatne na wirusowe choroby układu oddechowego, grypę, infekcje i wirusy. Dołączają inne choroby: astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie skóry.

Diagnoza

Choroba ma podobne objawy jak wiele innych diagnoz. Ze względu na ogólne objawy zatrucia konieczna jest dokładna diagnostyka różnicowa. Giardioza jest mylona z zatruciem pokarmowym, infekcją jelit, chorobą wirusową, reakcją alergiczną.

Giardioza musi być rozpoznana we wczesnych stadiach choroby. W ostrej postaci patogen jest wchłaniany tylko przez błonę śluzową i zaczyna się aktywnie namnażać dopiero w jelicie. Ciało nie jest zatruwane toksynami i produktami przemiany materii pasożytów, nie ma to wpływu na inne narządy i układy.

Badania podejrzenia zakażenia pasożytniczego obejmują analizy laboratoryjne środowiska biologicznego organizmu oraz metody badań instrumentalnych:

1. Analiza kału dla coprogramu - badanie składu kału na obecność organizmów pasożytniczych wszystkich typów. Giardia nie zawsze znajduje się w kale, więc będziesz musiał kilkakrotnie oddać kał do badań w ciągu 2-3 tygodni.
2. Serologiczne badanie krwi - badanie składu chemicznego krwi na obecność przeciwciał przeciwko lamblii. Określenie jest możliwe tylko we wczesnych stadiach choroby.
3. Intubacja dwunastnicy w celu zbadania składu żółci na obecność cyst. W dzieciństwie badanie jest trudne ze względu na kapryśność dziecka.

Aby odróżnić się od innych chorób przewodu pokarmowego, zaleca się dodatkowe badania ultrasonograficzne żołądka, pęcherzyka żółciowego i jelit. Jest to konieczne, aby wykluczyć patologię narządów.

Wideo - Giardia i giardiasis

Etapy leczenia

Plan terapii składa się z kilku etapów. W leczeniu choroby stosuje się leki przeciwpasożytnicze.

1. Pierwszy etap ma charakter przygotowawczy. Czas trwania zależy od nasilenia objawów i nasilenia zatrucia. Średni czas trwania to od 2 tygodni do 1 miesiąca. Przygotowanie organizmu polega na zwiększeniu jego właściwości ochronnych, aktywacji odporności, poprawie funkcjonowania przewodu pokarmowego, zmniejszeniu objawów zatrucia organizmu toksynami. Razem czynniki te przywracają funkcje organizmu, co jest niekorzystnym środowiskiem dla życia lamblii. W tym celu pacjentowi przepisuje się specjalną dietę wzbogaconą o witaminy i ograniczoną zawartość węglowodanów. Aby poprawić funkcję przewodu pokarmowego, przyjmuje się preparaty enzymatyczne, sorbenty: Smecta, Polysorb. Aby aktywować produkcję żółci - przeciwskurczowe No-Shpa, Drotaverin i leki żółciopędne Alohol, Mannitol.
2. Etap przeciwpasożytniczy lub leczniczy obejmuje stosowanie leków. Kurs składa się z narkotyków Metronidazol, Tinidazol, Furazolidon, Mepakryna, Nemozol. Po rozpoczęciu terapii obserwuje się pogorszenie stanu pacjenta z powodu zatrucia produktami rozpadu pasożytów. Aby poprawić samopoczucie pacjenta, do głównej terapii dodaje się leki przeciwhistaminowe, roztwory detoksykacyjne dożylnie (kroplówka). Środki przeczyszczające służą do usuwania martwych lamblii z jelit.
3. Odzyskiwanie lub etap immunostymulacji. Ten etap ma na celu normalizację funkcji wszystkich układów i narządów, przywrócenie pacjenta do zwykłego trybu życia. Polega na żywieniu dietetycznym, zwiększonej ruchliwości jelit, wzbogaceniu witaminami. W celu usunięcia toksyn zaleca się codzienne spożywanie wód mineralnych.

Organizm dziecka jest trudniej tolerować infekcję pasożytniczymi organizmami jednokomórkowymi. Medyczny etap leczenia jest dłuższy niż u dorosłych. Jeśli pojawi się ból w jamie brzusznej, któremu towarzyszy pogorszenie stanu dziecka, terapii nie należy przerywać. Po krytycznym momencie następuje remisja.

Leki przeciwpasożytnicze

Średni czas trwania etapu leczenia lekiem wynosi 20 dni. Kurs składa się z 3 głównych grup leków: przeciwpasożytniczych, żółciopędnych, przeciwskurczowych. Przez pierwsze 10 dni przyjmuje się leki przeciwskurczowe No-Shpa, Drotaverin, Flamina. Dorośli - 2-3 tabletki dziennie, dawka dla dziecka jest obliczana przez lekarza na podstawie masy ciała dziecka.

Powołanie leczenia przez lekarza zakaźnego następuje po otrzymaniu wyników analizy dla coprogramu. Badanie kału pozwala określić przybliżoną liczbę rozmnażających się pasożytów. Wybór leku zależy od stadium choroby, stopnia uszkodzenia narządów wewnętrznych.

Leki przeciwpasożytnicze dla dzieci powinny mieć następujące właściwości:

• wysoka aktywność;
• bezpieczeństwo;
• minimalna liczba skutków ubocznych;
• dobra tolerancja.

Stół. Podstawowe leki

Nazwa	Obraz	Opis i odbiór
Metronidazol lub Trichopolum	Trichopolus	Wysoka aktywność, przenika do tkanek i środowisko biologiczne zakażonego organizmu. Działa toksycznie na beztlenowe formy pasożytów, niszczy strukturę ich DNA komórki. Dostępne w formie tabletu i roztwory do wstrzykiwań. Wchłonięty do krwi 3 godziny po spożyciu i jelita, wydalane z organizmu po 9 godzinach. Wady: wiele skutków ubocznych, przyczyn uzależnienie pasożytów od składu chemicznego
Nemozol lub Albendazol	Albendazol	Tabletki benzimidazolu, często stosowany w leczeniu dzieci. Wyznaczony dzieci powyżej 2 lat w ilości 10 mg leku na 1 kg wagi dziecka, kurs - 5 dni. W trakcie minimalny czas, w którym lamblia są niszczone. Efekty uboczne są minimalne: uczulenie reakcje z powodu indywidualnej nietolerancji składniki, nudności
Nifuratel lub Macmiror	McMiro	Agent z grupy o szerokim spektrum Tiberal lub Ornidazol Dekaris Tinidazol Furazolidon nitrofurany. Przygnębiająca aktywność życiowa pasożyty, grzyby, bakterie. Dozwolone dla dzieci z 2 miesiące w ilości 15 mg na 1 kg wagi dziecka, kurs - 2 tabletki dziennie przez 7 dni. Później wchłanianie składników aktywnych niszczy drobnoustroje chorobotwórcze i są szybko eliminowane nerki przez mocz. Skutki uboczne są zredukowane do minimum: nudności, wymioty, wysypka skórna
Tiberal lub Ornidazol	Ornidazol	Lek z grupy nitromidazolu o wysokim wskaźnik efektywności. Mechanizm akcji polega na ucisku struktury genetycznej DNA pasożyta, co prowadzi do całkowitej śmierci. Jest przepisywany w dawce 30 mg na 1 kg masy ciała dla dzieci do 35 kg, 1,5 g na 1 kg masy ciała dla dzieci powyżej 35 kg. Przyjmowanie jednej tabletki raz przed snem
Dekaris i Vermox	Dekaris	Lek przeciwpasożytniczy, paraliżujący lamblia. Po śmierci mikroorganizmów wydalany z kałem. Mianowany raz po jedzenie. Vermox to lek przeciwrobaczy, wpływ na torbiele lamblii. Aktywny składnik tabletek zakłóca pasożyty to proces wchłaniania glukozy, który prowadzi do ich śmierci
Tinidazol	Tinidazol	Środek przeciwpierwotniaczy, dotyczy tylko od 12 roku życia w dawce 50 mg na 1 kg masy ciała pewnego razu
Furazolidon	Furazolidon	Lek przeciwbakteryjny Nitrofuran wiersz. Kurs składa się z tygodniowego spożycia 10 mg n 1 kg wagi 4 razy dziennie

W trakcie terapii leki są wymieniane, jako pierwsze stosuje się tabletki o szerokim spektrum działania. Ornidazol lub Nifuratel, następnie Albendazol lub Tinidazol. Potrzebę trzeciego kursu określa lekarz.

Wideo - Objawy i leczenie giardiozy

Metody hodowli ludowej

Receptury medycyny alternatywnej mają na celu niszczenie chorobotwórczych mikroorganizmów i pasożytów za pomocą roślin leczniczych. Stosuje się wywary z jednej rośliny lub kolekcji z kilku.

Uwaga! Dozwolony jako dodatek, połączony z leczeniem głównym po konsultacji z lekarzem.

Przepisy:

1. Napar z liści brzozy: 2 łyżki. 2 szklanki wody zalać łyżkami suchych liści, zagotować. Przyjmować 4 razy dziennie przed posiłkami.
2. Zbiór kwiatów wrotyczu pospolitego, nieśmiertelnika i dziurawca: 1 łyżka. łyżka zbierania surowców na 2 szklanki wrzącej wody, pozostawić na 30 minut, wypić połowę powstałej porcji w ciągu 2 tygodni.
3. Korzeń mniszka lekarskiego: zalać 2 łyżkami. łyżki 0,5 litra wody stosować przez 10 dni.
4. Mieszanka dziurawca, oregano i znamion kukurydzy: 1 łyżeczka suszonego dziurawca i oregano, 2 łyżki. łyżki stygmatów zalać 1,5 szklanki wrzącej wody, odstawić na 2 godziny; przyjmować 3 razy dziennie przed posiłkami.

Aby zwiększyć odporność dziecka na etapie leczenia, podają gotowe nalewki ziołowe z Echinacei, Eleutherococcus.

Wideo - Jak leczyć giardię u osoby dorosłej i dziecka

Dieta i profilaktyka

Właściwie skonstruowana dieta to jeden z fundamentów prawidłowej terapii lambliozy u dzieci. Wymagane jest spożywanie pokarmów wzbogaconych białkiem i pektynami. Ten składnik odżywczy pomaga hamować wzrost lamblii. Bogactwo węglowodanów stwarza dogodne warunki do życia i rozmnażania pasożytów.

Nabiał, sfermentowane napoje mleczne, lekkie węglowodany, słodycze są zabronione. Zalecane są alkaliczne wody mineralne, świeże soki, mięso drobiowe. Warzywa i owoce powinny stanowić większość twojej diety. Są niezbędne dla dobrej motoryki jelit, wzbogacenia zubożonego organizmu w witaminy.

Profilaktyka lambliozy polega na przestrzeganiu środków higieny osobistej i domowej. Konieczne jest monitorowanie czystości rąk dziecka, właściwe obchodzenie się z jedzeniem, używanie przegotowanej wody.

Uwaga! Opóźnianie poszukiwania pomocy medycznej zagraża życiu. Powikłaniami lambliozy są stany zapalne błony śluzowej przewodu pokarmowego, alergiczne zapalenie skóry, zaburzenia metaboliczne.