Kontrolowana astma oskrzelowa: leczenie, diagnostyka

Kontrolowana astma oskrzelowa odnosi się do łagodnego stadium choroby, które nie budzi większego niepokoju pacjenta i pozwala mu prowadzić normalne życie.

Kontrola stanu astmatycznego polega na zapobieganiu rozwojowi ostrych objawów i skutecznej profilaktyce zapobiegającej temu stanowi. Kontrola z reguły odbywa się za pomocą specjalnych badań, wśród których ważną rolę odgrywa przepływomierz szczytowy.

Definiowanie kontroli choroby

W koncepcji programu leczenia GINA istnieją 3 stopnie kontroli astmy oskrzelowej:

1. Kontrolowana astma obejmuje obserwację, w której na tle specyficznej terapii objawy oskrzelowe są prawie całkowicie nieobecne. Jednocześnie dane spirometryczne, a także inne badania wskazują na praktyczny brak astmy. W przypadku tych pacjentów możliwe jest skuteczne obniżenie przyjmowanych leków stosowanych w celu złagodzenia objawów.
2. Astma oskrzelowa, która jest częściowo kontrolowana, zapewnia częściową obecność objawów astmy po leczeniu. W tym przypadku GINA identyfikuje możliwość stopniowego zwiększania przez takich pacjentów poziomu leczenia farmakologicznego w takim stopniu, w jakim choroba może być kontrolowana.

1. Niekontrolowana astma - objawia się oczywistymi objawami, które mogą wystąpić pomimo trwającej terapii i wymagają obowiązkowego leczenia.

Astma oskrzelowa odnosi się do chorób, które można łatwo kontrolować za pomocą różnych programów leczenia. Wybór programu leczenia i odpowiednio zdolność kontrolowania choroby zależy od stadium choroby, a także od indywidualnych cech pacjenta.

Jak odnieść zwycięstwo nad chorobą?

Pomimo tego, że nie da się całkowicie wyleczyć astmy oskrzelowej, istnieje realna możliwość uzyskania nad nią kontroli. W tym celu konieczne jest przeszkolenie pacjenta w zakresie samodzielnej oceny stopnia wykrycia objawów w ścisłej współpracy z lekarzem prowadzącym. Jego zadaniem jest prawidłowe określenie stopnia zaawansowania astmy i przepisanie konkretnego leczenia, które powinno odpowiadać temu schorzeniu.

Jednocześnie możliwości pacjenta są znacznie ważniejsze niż wysiłek lekarza, ponieważ pacjent musi regularnie mierzyć szczytowe natężenie przepływu wydechowego. Ponadto musi bezwzględnie przyjmować leki przeciwzapalne.

Ważne jest, aby pamiętać, że osoba astmatyczna powinna wiedzieć o częściowym przerwaniu przepisanego leczenia, nawet jeśli: minimalne objawy astmy oskrzelowej, a także całkowita neutralizacja objawów, w żadnym przypadku to jest zabronione. Jeśli te warunki nie są spełnione, uspokojony proces zapalny może postępować i być powikłany ciężkimi objawami, wywołującymi częste powikłania.

Do tej pory podstawą leczenia jest terapia inhalacyjna, która jest zalecana, zaczynając od łagodnego stopnia astmy oskrzelowej. Inhalacje hormonalne aktywnie zmniejszają ryzyko powikłań narządów wewnętrznych, pomimo długotrwałego stosowania. Jest to w przeciwieństwie do terapii systemowej (tabletki, zastrzyki). Dlatego odmowa takiego leczenia może prowadzić do utraty kontroli nad astmą oskrzelową i rozwoju stanów zagrażających życiu pacjenta.

Kontrolowane leczenie astmy

Astma oskrzelowa, zgodnie z opracowanym programem GINA, zapewnia zupełnie nowe podejście do terapii terapeutycznej. Ten program zaleca stosowanie nowego leku złożonego o nazwie Symbicort.

Ten produkt leczniczy zawiera dwie aktywne formy:

1. Formoterol (lek rozszerzający oskrzela) - lek ten stymuluje receptory β2-adrenergiczne, jak najszybciej rozszerza światło oskrzeli i zmniejsza intensywność reakcji alergicznej w oskrzelach. Ponadto formoterol wspomaga szybką eliminację flegmy, zapobiegając w ten sposób ostrym procesom zakaźnym w drogach oddechowych. W ramach Symbicort lek ten zaczyna działać 2 minuty po rozpoczęciu inhalacji. Ta zdolność umożliwia stosowanie leku Symbicort jako terapii ratunkowej w celu złagodzenia ostrego ataku.
2. Budezonid (glukokortykosteroid) - substancja ta jest przedstawicielem hormonalnych glikokortykosteroidów. Jest w stanie redukować stan zapalny w układzie oskrzelowym, zmniejszać obrzęk błon śluzowych, co prowadzi do poszerzenia światła oskrzeli i zwiększa skuteczność agonistów adrenergicznych. Budezonid ma przedłużone działanie i gromadzi się w organizmie.

Symbicort jest dostępny w formie inhalacyjnej. W przypadku kontrolowanego rozwoju astmy należy go stosować co najmniej 2 razy dziennie jako linię podstawową.

Wraz ze wzrostem objawów negatywnych częstotliwość stosowania można zwiększyć, według uznania samego pacjenta lub na receptę lekarza, ale nie więcej niż 8 razy w ciągu dnia. Wybrany program z użyciem Symbicort, wzięty jako podstawa leczenia astmy oskrzelowej, a także do ulgi ostre ataki, najskuteczniejsze i pozwalają zmniejszyć dawkę leków hormonalnych stosowanych w leczeniu oskrzeli astma.

Glikokortykosteroidy ogólnoustrojowe (metyloprednizolon, prednizolon) są zalecane do stosowania, gdy terapia inhalacyjna jest nieskuteczna. Czas trwania przyjmowania glikokortykosteroidów w tym przypadku powinien być minimalny, ponieważ ich przedłużona ekspozycja może prowadzić do możliwych działań niepożądanych. Początkowa dawka tych leków powinna być minimalna, a w przypadku poprawy ogólnego stanu pacjenta zaleca się odstawienie glikokortykosteroidów.

Skutki uboczne terapii hormonalnej

Leki hormonalne przyjmowane w sposób niekontrolowany mogą powodować następujące komplikacje:

• rozwój osteoporozy;
• zespół Cushinga (najczęściej złogi tłuszczu obserwuje się na brzuchu, klatce piersiowej, szyi);
• rozwój cukrzycy steroidowej;
• pojawienie się wrzodów w żołądku i dwunastnicy;
• nadciśnienie;
• pojawienie się obrzęku;
• zmniejszenie czynnościowej pracy nadnerczy.

Ponadto długotrwała terapia hormonalna może prowadzić do aktywacji gruźlicy, zaćmy i zaostrzenia przewlekłych chorób organizmu.

Kluczowe cele w leczeniu kontrolowanej astmy

Główne cele, do których należy dążyć w leczeniu kontrolowanej astmy oskrzelowej, to:

• minimalizacja lub całkowity brak objawów astmatycznych;
• umiejętność zapobiegania powikłaniom;
• normalizacja funkcji zewnętrznej aktywności oddechowej;
• osiągnięcie usunięcia ograniczeń dla aktywnych sportów i aktywnych obciążeń;
• zapobieganie nieodwracalnym zwężeniom w układzie oskrzelowym;
• minimalizacja skutków ubocznych podczas leczenia;
• zmniejszenie częstości nocnych ataków astmy;

• zmniejszenie zapotrzebowania na krótkotrwałe beta2-mimetyki.

Po wykonaniu wszystkich powyższych zadań astma oskrzelowa o kontrolowanym typie pozwala choremu prowadzić normalne życie bez ograniczania aktywności zawodowej i fizycznej. Ocena stanu pacjenta i skuteczności działań leczniczych powinna być przeprowadzana regularnie i obejmuje wykonanie badań diagnostycznych i badań laboratoryjnych. W razie potrzeby dokonuje się korekty leczenia. Można to zrobić samodzielnie lub przy udziale lekarza.

Działania zapobiegawcze

Aby zapobiec przechodzeniu astmy oskrzelowej tej postaci w inną, cięższą postać, zaleca się, oprócz terapii terapeutycznej, podjęcie działań zapobiegawczych. Prawidłowo przeprowadzona profilaktyka częściowo zmniejszy potrzebę leczenia farmakologicznego.

1. Konieczne jest przestrzeganie diety hipoalergicznej, unikanie pokarmów o wysokiej alergenności (czekolada, truskawki, owoce cytrusowe itp.). Preferowane powinny być świeże warzywa, które zawierają dużą ilość błonnika, który poprawia funkcje trawienne organizmu.
2. Zwierzęta nie powinny być trzymane w pomieszczeniach, ponieważ ich odpady (ślina, wełna) mogą powodować ciężką reakcję alergiczną. Ponadto konieczne jest pozbycie się tych rzeczy, które mogą gromadzić kurz. Preferowane powinny być meble łatwe w obsłudze.

1. Zaleca się regularne pranie pościeli i codzienne sprzątanie pokoju na mokro. Pozwala to pozbyć się roztoczy.
2. Dla astmatyków bardzo ważne jest unikanie kontaktu z nikotyną. Każde palenie, bierne i czynne, może spowodować ostry atak astmy oskrzelowej, który będzie wymagał pilnej terapii.
3. Konieczne jest unikanie wszelkich alergenów, w tym w okresie kwitnienia roślin, ponieważ pyłki mogą wywoływać negatywne objawy.

Należy zauważyć, że u dużej liczby pacjentów możliwe jest zapobieganie ciężkim atakom astmy, zarówno w nocy, jak iw ciągu dnia. W tym celu należy zminimalizować stosowanie leków, a przy zachowaniu aktywności fizycznej znormalizować funkcjonalność układu oddechowego.

Dzięki szybkiemu leczeniu i monitorowaniu procesu astma oskrzelowa z reguły ma korzystne rokowanie na wyzdrowienie. Skuteczne środki zapobiegawcze pomagają przedłużyć remisję o 3 do 8 lat.